ପୁଣ୍ଯେନୋପାର୍ଜିତଂ ଦ୍ରଵ୍ଯମତ୍ଯଲ୍ପମପି ଯୈର୍ନରୈଃ
ଏହି ମାନବମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଅତି ଅଳ୍ପ ଧନ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି,
କୁର୍ଯାଦ୍ଯଥୋକ୍ତମପ୍ଯେକଂ ପ୍ରାଣାଯାମଂ ନରୋତ୍ତମଃ
ଉତ୍ତମ ମାନବ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ।
ଜପ୍ତ୍ଵୈକାମପି ଗାଯତ୍ରୀଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
ଏକ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯେଉଁଠାରେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ,
ଏକାମପ୍ଯାହୁତିଂ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଦତ୍ତ୍ଵୋପମଣିକର୍ଣିକମ୍ 4.2.61.
କିମ୍ବା, ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ନିକଟରେ ଏକ ଆହୁତି ଦେଇଥିଲେ,
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହରେର୍ଵାକ୍ଯମଗ୍ନିବିଂଦୁର୍ମହାତପାଃ
ଏପରି ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅଗ୍ନିବିନ୍ଦୁ ନାମକ ମହାତପସ୍ବୀ,
ଵିଷ୍ଣୋ କିଯତ୍ପରୀମାଣା ପୁଣ୍ଯୈଷା ମଣିକର୍ଣିକା
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାର ପୁଣ୍ୟ କେତେ ବଡ଼?
ଆଗଂଗା କେଶଵାଦା ଚ ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରସ୍ଯ ମଂଡପାତ୍
ଗଙ୍ଗାଠାରୁ କେଶବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଣ୍ଡପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ସ୍ଥୂଲମେତତ୍ପରୀମାଣଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଚ ପ୍ରଵଦାମି ତେ
ଏହା ହେଉଛି ଏହାର ମୋଟାମୋଟି ସୀମା; ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ମାପ କହିବି.
ସୀମାଵିନାଯକଶ୍ଚାତ୍ର ମଣିକର୍ଣୀ ହ୍ରଦୋତ୍ତରେ
ଏଠାରେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ସରୋବରର ଉତ୍ତରେ ସୀମାବିନାୟକ ଅଛନ୍ତି.
ମୋଦକୈଃ ସୋପଚାରୈଶ୍ଚ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାନ୍ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ମୋଦକ ଓ ନିୟମିତ ପୂଜା ସହିତ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି,
ଶତଂ ସମାଃସୁ ତୃପ୍ତାଃ ସ୍ଯୁଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଚ ଵାଂଚ୍ଛିତମ୍
ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି.
ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରେଶ୍ଵରଂ ନତ୍ଵା ନ ସତ୍ଯାତ୍ପରିହୀଯତେ
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଲେ, ସତ୍ୟରୁ କେବେ ବି ଅପସୃତ ହେବେ ନାହିଁ.
ଅଧିଷ୍ଠାନଂ ମହାମେରୋର୍ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଏହା ହେଉଛି ମହାମେରୁ ପର୍ବତର ଆସନ, ଯାହା ମହାପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ.
ଅଧ୍ଯାସ୍ଯ ମେରୁଶିଖରଂ ଦିଵ୍ଯାନ୍ଭୋଗାନ୍ସମଶ୍ନୁତେ 4.2.61.
ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ବସି, ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଭୋଗ କରିଥାଏ.
କଂବଲାଶ୍ଵତରେଶଂ ଚ ତତ୍ତୀର୍ଥାତ୍ପଶ୍ଚିମେ ଶୁଭମ୍
ଏବଂ ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପଶ୍ଚିମରେ ଶୁଭ କମ୍ବଳାଶ୍ୱତରେଶ ଅଛନ୍ତି.
ଅପି ତସ୍ଯ କୁଲେ ଜାତା ଗୀତଜ୍ଞାଃ ସ୍ଯୁଃ ଶ୍ରିଯାନ୍ଵିତାଃ
ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିରେ ଭରପୂର ହୁଅନ୍ତି.
ସଂସାରଚକ୍ରେ ଗହନେ ଯତ୍ର ସ୍ନାତୋ ଵିଶେନ୍ନନା
ଏହି ଗଭୀର ସଂସାର ଚକ୍ରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ନହାଏ, ସେଠାରୁ ପୁଣି ଫେରି ଆସିବା ନାହିଁ.
ସମାଃ ପରାର୍ଧସଂଖ୍ଯାତାସ୍ତତ୍ର ତପ୍ତଂ ମହାତପଃ
ସେଠି ଅସଂଖ୍ୟ ବର୍ଷ ଧରି ମହାତପସ୍ବୀ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ.
ତତ୍ର ଲବ୍ଧଂ ମଯୈଶ୍ଵର୍ଯମଵିନାଶି ମହତ୍ତରମ୍
ସେଠି ମୁଁ ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲି.
ଦ୍ରଵରୂପଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଲଲନାରୂପଧାରିଣୀ
ତରଳ ଆକୃତିକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ଜଣେ ନାରୀର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ.
ତସ୍ଯା ରୂପଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭକ୍ତାନାଂ ଶୁଭଦଂ ପରମ୍
ମୁଁ ଏହାର ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଯାହା ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ଓ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷରୂପିଣୀ ଦେଵୀ ଦୃଶ୍ଯତେ ମଣିକର୍ଣିକା
ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାରେ ଦେବୀ ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ପଶ୍ଚିମାଭିମୁଖୀ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରବଦ୍ଧକରସଂପୁଟା
ସେ ସଦା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରହନ୍ତି, ହାତ ଦୁଇଟି ଯୋଡି ନମସ୍କାର ଭାବରେ ରଖିଛନ୍ତି।
ଵରୋଦ୍ଯତେ କରେ ସଵ୍ଯେ ମାତୁଲୁଂଗ ଫଲଂ ଶୁଭମ୍ 4.2.61.
ତାଙ୍କର ବାମ ଉଠା ହାତରେ ଏକ ଶୁଭ ମାତୁଳୁଙ୍ଗ ଫଳ ଧରିଛନ୍ତି।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକକାଂତିଶ୍ଚ ସୁନୀଲ ସ୍ନିଗ୍ଧମୂର୍ଦ୍ଧଜା
ତାଙ୍କର ଦେହ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚୁଲି ଗାଢ଼ ନୀଳ ଓ ଚମକୁଛି।
ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରକେତକୀପୁଷ୍ପଲସଦ୍ଧମ୍ମିଲ୍ଲ ମସ୍ତକା
ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ତାଜା କେତକୀ ଫୁଲର ଗୁଛ ଶୋଭା ପାଉଛି।
ପୁଂଡରୀକମଯୀଂ ମାଲାଂ ସଶ୍ରୀକାଂ ବିଭ୍ରତୀ ହୃଦି
ସେ ହୃଦୟରେ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ପଦ୍ମମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ନିର୍ଵାଣଲକ୍ଷ୍ମୀଭଵନଂ ଶ୍ରୀମତୀମଣିକର୍ଣିକା ଯସ୍ଯାଵର୍ତନତଃ ସିଦ୍ଧ୍ଯେଦପି ସିଦ୍ଧ୍ଯଷ୍ଟକଂ ନୃଣାମ୍
ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରୀମୟ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ନିବାସସ୍ଥଳୀ; ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ମାନବମାନେ ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଵାଗ୍ଭଵମାଯାଲକ୍ଷ୍ମୀମଦନପ୍ରଣଵାନ୍ଵଦେତ୍ପୂର୍ଵମ୍
ପ୍ରଥମେ ବାଣୀ, ମାୟା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କାମ ଓ ପବିତ୍ର ଧ୍ୱନିର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମଂତ୍ରଃସୁରଦ୍ରୁମସମଃ ସମସ୍ତସୁଖସଂତତିପ୍ରଦୋ ଜପ୍ଯଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେବତାମାନେ ଯେମିତି କାମନାପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷ, ସେମିତି ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଏହାକୁ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।