ଇଂଦ୍ରାଦ୍ଯା ଲୋକପାଲାଶ୍ଚ ମରୀଚ୍ଯାଦ୍ଯା ମହର୍ଷଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନେ, ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟ ମହାଋଷିମାନେ,
ଶେଷଵାସୁକିମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ନାଗା ଵୈ ନାଗଲୋକତଃ
ଶେଷ, ବାସୁକି ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ନାଗମାନେ ନାଗଲୋକରୁ ଆସନ୍ତି।
ଚରାଚରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଯାଵଂତଶ୍ଚ ସଚେତନାଃ
ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଚେତନା ଧାରଣ କରନ୍ତି,
କେ ମାଣିକର୍ଣିକେଯାନାଂ ଗୁଣାନାଂ ସୁଗରୀଯସାମ୍ 4.2.61.
ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାର ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ଉଚ୍ଚ ଗୁଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କିଏ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ?
ଚୀର୍ଣାନ୍ଯୁଗ୍ରାଣ୍ଯରଣ୍ଯେଷୁ ତୈସ୍ତପାଂସି ତପୋଧନୈଃ
ଏହି ତପସ୍ୱୀମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଛନ୍ତି।
ଵିଶ୍ରାଣିତମହାଦାନାସ୍ତ ଏଵ ନରପୁଂଗଵାଃ
ସେମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଦାନ ଓ ଉଦାର ଦାନଦେଇଛନ୍ତି।
ଚୀର୍ଣସର୍ଵଵ୍ରତାସ୍ତେ ତୁ ଯଥୋକ୍ତଵିଧିନା ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଳନ କରିଛନ୍ତି।
ତ ଏଵ ଧନ୍ଯା ମର୍ତ୍ଯେସ୍ମିନ୍ସର୍ଵକ୍ରତୁଷୁ ଦୀକ୍ଷିତାଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ, ଏହି ମାନବମାନେ ଏହି ଭୂମିରେ ସବୁଠାରୁ ଧନ୍ୟ।
କୃତା ନାନାଵିଧା ଧର୍ମା ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତାସ୍ତୁ ତୈର୍ନୃଭିଃ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ, ପୂଜା ଓ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରିଛନ୍ତି।
ରତ୍ନାନି ସଦୁକୂଲାନି କାଂଚନଂ ଗଜଵାଜିନଃ
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର, ସୁନା, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା,
ପୁଣ୍ଯେନୋପାର୍ଜିତଂ ଦ୍ରଵ୍ଯମତ୍ଯଲ୍ପମପି ଯୈର୍ନରୈଃ
ଏହି ମାନବମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଅତି ଅଳ୍ପ ଧନ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି,
କୁର୍ଯାଦ୍ଯଥୋକ୍ତମପ୍ଯେକଂ ପ୍ରାଣାଯାମଂ ନରୋତ୍ତମଃ
ଉତ୍ତମ ମାନବ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ।
ଜପ୍ତ୍ଵୈକାମପି ଗାଯତ୍ରୀଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
ଏକ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯେଉଁଠାରେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ,
ଏକାମପ୍ଯାହୁତିଂ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଦତ୍ତ୍ଵୋପମଣିକର୍ଣିକମ୍ 4.2.61.
କିମ୍ବା, ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ନିକଟରେ ଏକ ଆହୁତି ଦେଇଥିଲେ,
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହରେର୍ଵାକ୍ଯମଗ୍ନିବିଂଦୁର୍ମହାତପାଃ
ଏପରି ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅଗ୍ନିବିନ୍ଦୁ ନାମକ ମହାତପସ୍ବୀ,
ଵିଷ୍ଣୋ କିଯତ୍ପରୀମାଣା ପୁଣ୍ଯୈଷା ମଣିକର୍ଣିକା
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାର ପୁଣ୍ୟ କେତେ ବଡ଼?
ଆଗଂଗା କେଶଵାଦା ଚ ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରସ୍ଯ ମଂଡପାତ୍
ଗଙ୍ଗାଠାରୁ କେଶବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଣ୍ଡପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ସ୍ଥୂଲମେତତ୍ପରୀମାଣଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଚ ପ୍ରଵଦାମି ତେ
ଏହା ହେଉଛି ଏହାର ମୋଟାମୋଟି ସୀମା; ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ମାପ କହିବି.
ସୀମାଵିନାଯକଶ୍ଚାତ୍ର ମଣିକର୍ଣୀ ହ୍ରଦୋତ୍ତରେ
ଏଠାରେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ସରୋବରର ଉତ୍ତରେ ସୀମାବିନାୟକ ଅଛନ୍ତି.
ମୋଦକୈଃ ସୋପଚାରୈଶ୍ଚ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାନ୍ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ମୋଦକ ଓ ନିୟମିତ ପୂଜା ସହିତ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି,
ଶତଂ ସମାଃସୁ ତୃପ୍ତାଃ ସ୍ଯୁଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଚ ଵାଂଚ୍ଛିତମ୍
ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି.
ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରେଶ୍ଵରଂ ନତ୍ଵା ନ ସତ୍ଯାତ୍ପରିହୀଯତେ
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଲେ, ସତ୍ୟରୁ କେବେ ବି ଅପସୃତ ହେବେ ନାହିଁ.
ଅଧିଷ୍ଠାନଂ ମହାମେରୋର୍ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଏହା ହେଉଛି ମହାମେରୁ ପର୍ବତର ଆସନ, ଯାହା ମହାପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ.
ଅଧ୍ଯାସ୍ଯ ମେରୁଶିଖରଂ ଦିଵ୍ଯାନ୍ଭୋଗାନ୍ସମଶ୍ନୁତେ 4.2.61.
ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ବସି, ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଭୋଗ କରିଥାଏ.
କଂବଲାଶ୍ଵତରେଶଂ ଚ ତତ୍ତୀର୍ଥାତ୍ପଶ୍ଚିମେ ଶୁଭମ୍
ଏବଂ ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପଶ୍ଚିମରେ ଶୁଭ କମ୍ବଳାଶ୍ୱତରେଶ ଅଛନ୍ତି.
ଅପି ତସ୍ଯ କୁଲେ ଜାତା ଗୀତଜ୍ଞାଃ ସ୍ଯୁଃ ଶ୍ରିଯାନ୍ଵିତାଃ
ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିରେ ଭରପୂର ହୁଅନ୍ତି.
ସଂସାରଚକ୍ରେ ଗହନେ ଯତ୍ର ସ୍ନାତୋ ଵିଶେନ୍ନନା
ଏହି ଗଭୀର ସଂସାର ଚକ୍ରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ନହାଏ, ସେଠାରୁ ପୁଣି ଫେରି ଆସିବା ନାହିଁ.
ସମାଃ ପରାର୍ଧସଂଖ୍ଯାତାସ୍ତତ୍ର ତପ୍ତଂ ମହାତପଃ
ସେଠି ଅସଂଖ୍ୟ ବର୍ଷ ଧରି ମହାତପସ୍ବୀ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ.
ତତ୍ର ଲବ୍ଧଂ ମଯୈଶ୍ଵର୍ଯମଵିନାଶି ମହତ୍ତରମ୍
ସେଠି ମୁଁ ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲି.
ଦ୍ରଵରୂପଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଲଲନାରୂପଧାରିଣୀ
ତରଳ ଆକୃତିକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ଜଣେ ନାରୀର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ.