ଯୋ ଯଦ୍ଵାଂଛତି ଚିତ୍ତେ ଚ ଜଲମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ମନରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରେ,
ତ୍ଵଯା ତସ୍ଯାଃ ସୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁତ୍ରଵାଂଛା କୃତା ହୃଦି
ତୁମେ ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ ଦେଖିଲେ, ତୁମ ହୃଦୟରେ ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶା ଜଗିଲା।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିରମ ଭଦ୍ରଂ ତେ ନିର୍ଦୋଷାସି ପତିଵ୍ରତେ 7.3.5.
ତେଣୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ରୁକ, ଭଲ ହେଉ, ତୁମେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ପତିବ୍ରତା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽଽକାଶଗତାଂ ଵାଣୀଂ ଦେଵଦୂତେନ ଭାଷିତାମ୍
ଆକାଶରୁ ଆସିଥିବା ଦେବଦୂତଙ୍କର କଥା ଶୁଣି,
ଅହୋ ତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵୋଽଯମପୂର୍ଵଃ ପ୍ରତିଭାତି ମେ
ହାଁ, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତି ମୋତେ ଅପୂର୍ବ ଲାଗୁଛି।
ନାହଂ କୁତ୍ରାପି ଯାସ୍ଯାମି ମୁକ୍ତ୍ଵେଦଂ ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥକୁ ଅନୁଭବ କରି, ମୁଁ ଆଉ କେଉଁଠି ଯିବିନାହିଁ।
ପୁତ୍ରଂ ଵୈ ଜନଯାମାସ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଯଃ ପୁନଃ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତସ୍ଯ ଵଂଶୋ ନ ନଶ୍ଯତି
ଯେଉଁଠାରେ ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ତାଙ୍କର ବଂଶ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।
ଯଃ ପୁମାନ୍କାମରହିତଃ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଚାହିଦା ଛାଡ଼ି ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ,
ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ପୁଷ୍ପଫଲାନ୍ଯେଵ ତୀର୍ଥେ ଚାସ୍ମିନ୍ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ଏହି ତୀର୍ଥରେ କେବଳ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି,
ନିଷ୍କାମା ସ୍ଵର୍ଗମାପ୍ନୋତି ଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ଯଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ଚାହିଦା ଛାଡ଼ି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତି।
ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମାନଵଃ ସମ୍ଯକ୍କୃତାର୍ଥତ୍ଵମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ ମଣିଷ ନିଜ ଜୀବନର ସଫଳତା ପାଇଥାଏ,
ତତ୍ରାସ୍ତି ଜଲସମ୍ପୂର୍ଣଂ କୁଣ୍ଡଂ ପାପହରଂ ନୃଣାମ୍
ସେଠାରେ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ କୁଣ୍ଡ ଅଛି, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ପାପ କଟାଇଦେଇଥାଏ।
ଗୋମତୀ ଚ ସମାନୀତା ତପସା ନୃପସତ୍ତମ
ଓ ରାଜା, ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ଗୋମତୀ ନଦୀକୁ ସେଠାକୁ ଆଣାଯାଇଛି।
ଋଷିଧାନ୍ଯେନ ଯସ୍ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ନୃପ ସମାଚରେତ୍
ଓ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ଋଷିମାନଙ୍କର ଧାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ—
ଅତ୍ର ଗାଥା ପୁରା ଗୀତା ନାରଦେନ ମହାତ୍ମ ନା
ଏଠାରେ, ପୂର୍ବେ ମହାତ୍ମା ନାରଦ ଏକ ଗାଥା ଗାଇଥିଲେ।
କିଂ ଗଯାଶ୍ରାଦ୍ଧଦାନେନ କିମନ୍ଯୈର୍ମଖଵିସ୍ତରୈଃ ସ ପିତୄଂସ୍ତାରଯେତ୍ସର୍ଵାନାତ୍ମନା ନୃପସତ୍ତମ
ଗୟାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏଠାରେ କରିଲେ ସେ ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ତତ୍ରୈଵାରୁଂଧତୀ ସାଧ୍ଵୀ ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ସମୀପତଃ
ସେଠାରେ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ନିକଟରେ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ଅରୁଣ୍ଧତୀ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ବାଲ୍ଯେ ଵଯସି ଯତ୍ପାପଂ ଵାର୍ଦ୍ଧକେ ଯୌଵନେଽପି ଵା
ଶିଶୁବୟସରେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କିମ୍ବା ଯୌବନରେ ଯେଉଁ ପାପ ହୋଇଥାଏ—
ଦୀପଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତେ ଯସ୍ତୁ ଵସିଷ୍ଠାଗ୍ରେ ସମାହିତଃ
ଯିଏ ଏଠି ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଦୀପ ଦାନ କରେ—
ଉପଵାସପରୋ ଯସ୍ତୁ ତତ୍ରୈକା ରଜନୀଂ ନଯେତ୍ 7.3.6.
ଯିଏ ଉପବାସରେ ଏକ ରାତି ସେଠାରେ କାଟେ—
ତ୍ରିରାତ୍ରିଂ କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ ଵସିଷ୍ଠାଗ୍ରେ ସମାହିତଃ
ଯିଏ ଏଠି ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ତିନି ରାତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପବାସ କରେ—
ଯସ୍ତୁ ମାସୋପଵାସଂ ଚ ଵସିଷ୍ଠାଗ୍ରେ କରୋତି ଚ
ଯିଏ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ମାସ ଧରି ଉପବାସ କରେ—
ଶ୍ରାଵଣସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ସମାହିତଃ
ଯିଏ ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥିରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ—
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାଗ୍ରତୋ ଯସ୍ତୁ ଗାଯତ୍ର୍ଯଷ୍ଟଶତଂ ଜପେତ୍
ଯିଏ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଆଠଶେ ବାର ପଢ଼େ—
ଵାମଦେଵଂ ଯଜେତ୍ତତ୍ର ଯଦି ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ସେଠି ବାମଦେବ ଯଜ୍ଞ କରେ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯୋଽସୌ ମହାମୁନିଃ
ସେହିଠାରୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ସେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵାତ୍ମନା ରାଜନ୍ଵାମଦେଵଂ ଚ ପୂଜଯେତ୍
ତେଣୁ, ଓ ରାଜା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବାମଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁପୁଣ୍ଯମଚଲେଶ୍ଵରମ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ତାପରେ, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଅଚଳେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର କୃଷ୍ଣଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁରୁତେ ନରଃ
ସେଠାରେ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ—