ଆନଂଦକାନନଭଵଂ ଦିଵୋଦାସ କ୍ଷମାପତେଃ
ଆନନ୍ଦବନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଭୂମିର ରାଜା ଦିବୋଦାସ।
ସୁଖୋପଵିଷ୍ଟଃ ସଂହୃଷ୍ଟଃ ସୁଦୃଷ୍ଟିର୍ଵିଷ୍ଟରଶ୍ରଵାଃ
ସୁବିଧାରେ ବସିଥିବା, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଉତ୍ସାହିତ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣୁଥିବା।
ସ ଋଷିସ୍ତଂ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ପୁଂଡରୀକାକ୍ଷମଚ୍ଯୁତମ୍
ସେ ଋଷି ଲୋଟସ୍ ନୟନ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ଶଂଖପଦ୍ମଗଦାଚକ୍ର ଚଂଚତ୍କରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଅଂକୁର, ପଦ୍ମ, ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧରିଥିବା ଚାରିଟି ହାତ।
ସୁନୀଲେଂଦୀଵରରୁଚିଂ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧ ମଧୁରାକୃତିମ୍
ଗଭୀର ନୀଳ କମଳ ଭଳି ରୂପ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର ଆକୃତି।
ଦାଡିମୀବୀଜଦଶନଂ କିରୀଟଦ୍ଯୋତିତାଂବରମ୍
ଦାଡିମା ଗୁଟି ଭଳି ଦାନ୍ତ, ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ଓ ତଳେ ଚମକୁଥିବା ବସ୍ତ୍ର।
ଦିଵ୍ଯର୍ଷିଭିର୍ନାରଦାଦ୍ଯୈଃ ପରିଗୀତମହୋଦଯମ୍
ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଯାଙ୍କର ମହିମା ଗାଇଥିଲେ।
ଧୃତଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁର୍ଦଂଡଂ ଦଂଡିତାଖିଲଦାନଵମ୍
ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା।
କୈଵଲ୍ଯଂ ଯତ୍ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ନିରାକାରମଗୋଚରମ୍ 4.2.60.
ଏହି ହେଉଛି ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି, ନିରାକାର ଓ ଅଗୋଚର।
ଵେଦାଵିଦୁର୍ଯଦାକାରଂ ନୈଵୋପନିଷଦୋଦିତମ୍
ଯାହାକୁ ବେଦମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଉପନିଷଦରେ ମଧ୍ୟ କହାଯାଇନାହିଁ।
ପ୍ରଣନାମ ମୁଦାଯୁକ୍ତଃ କ୍ଷିତିଵିନ୍ଯସ୍ତମସ୍ତକଃ
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ମନ ଭରି, ମାଥା ଭୂମିରେ ଲଗାଇ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ମୌଲିବଦ୍ଧକରାଂଜଲିଃ
ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ ଯୋଡି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତିରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ତତ୍ର ପଂଚନଦାଭ୍ଯାଶେ ମାର୍କଂଡେଯାଦି ସେଵିତେ
ପଞ୍ଚନଦୀ ନିକଟରେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ସେବନ କରୁଥିଲେ।
ସହସ୍ରଶୀର୍ଷା ପୁରୁଷଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସହସ୍ରପାତ୍
ସହସ୍ର ମୁଣ୍ଡ, ସହସ୍ର ଆଖି, ସହସ୍ର ପାଦ ଥିବା ପୁରୁଷ।
ନମାମି ତେ ପଦଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ସର୍ଵଦ୍ଵଂଦ୍ଵନିଵାରକମ୍
ମୁଁ ତୁମର ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଦୂର କରିଥିବା।
ଯଂ ସ୍ତୋତୁଂ ନାଧିଗଚ୍ଛଂତି ଵାଚୋ ଵାଚସ୍ପତେରପି
ଯାହାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ବାକ୍ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରେନାହିଁ।
ଅପି ଯୋ ଭଗଵାନୀଶୋ ମନଃପ୍ରାଚାମଗୋଚରଃ
ଯିଏ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମନର ଚିନ୍ତାରେ ଧରାଯାଉନାହିଁ।
ଯଂ ଵାଚୋ ନ ଵିଶଂତୀଶଂ ମନତୀହ ମନୋ ନ ଯମ୍
ଯାହାଙ୍କୁ ଶବ୍ଦ ପହଞ୍ଚିପାରେନାହିଁ, ପ୍ରଭୁ, ମନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଧରିପାରେନାହିଁ।
ଯସ୍ଯ ନିଃଶ୍ଵସିତଂ ଵେଦାଃ ସ ଷଡଂଗପଦକ୍ରମାଃ 4.2.60.
ଯାହାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସରୁ ବେଦ, ଏହି ବେଦର ଛଅଟି ଅଙ୍ଗ ଓ ପଦ, କ୍ରମ ଆଦି ଉଚ୍ଚାରଣ ସମସ୍ତେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଅତଂଦ୍ରିତମନୋବୁଦ୍ଧୀଂଦ୍ରିଯା ଯଂ ସନକାଦଯଃ
ଯାହାଙ୍କର ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ କେବେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୁଏନାହିଁ, ସେଠିକି ସନକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ନାରଦାଦ୍ଯୈର୍ମୁନିଵରୈରାବାଲ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ
ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନେ, ଛୁଆବେଳୁଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ତଂସୂକ୍ଷ୍ମରୂପମଜମଵ୍ଯଯମେକମାଦ୍ଯଂ ବହ୍ମାଦ୍ଯଗୋଚରମଜେଯମନଂତଶକ୍ତିମ୍
ସେଇ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅଜନ୍ମା, ଅବିନାଶୀ, ଏକମାତ୍ର, ଆଦି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାକୁ ଧରିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଅଜୟ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଏକୈକମେଵ ତଵ ନାମହରେନ୍ମୁରାରେ ଜନ୍ମାର୍ଜିତାଘମଘିନାଂ ଚ ମହାପଦାଢ୍ଯମ୍
ହେ ହରି, ମୁରାସୁଦନ, ତୁମର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାମ ଏକାକି ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ବଡ଼ ପାପକୁ ନାଶ କରେ।
ନାରାଯଣେତି ନରକାର୍ଣଵ ତାରଣେତି ଦାମୋଦରେତି ମଧୁହେତି ଚତୁର୍ଭୁଜେତି
ନାରାୟଣ, ଯିଏ ନରକ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି; ଦାମୋଦର; ମଧୁସୁଦନ; ଚାରିଭୁଜାଧାରୀ—
ଯେ ତ୍ଵାଂ ତ୍ରିଵିକ୍ରମ ସଦା ହୃଦି ଶୀଲଯଂତି କାଦଂବିନୀ ରୁଚିର ରୋଚିଷମଂବୁଜାକ୍ଷମ୍
ଯେମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ତ୍ରିବିକ୍ରମ, କମଳନୟନ, ମେଘମାଳା ପରି ଚମକୁଥିବା ରୂପରେ ହୃଦୟରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି—
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲାଂଛନହରେଚ୍ଯୁତକୈଟଭାରେ ଗୋଵିଂଦତାର୍କ୍ଷ୍ଯ ରଥକେଶଵଚକ୍ରପାଣେ
ହେ ହରି, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନିତ, ଅଚ୍ୟୁତ, କୈଟଭ ଭାର ଧାରଣକାରୀ, ଗୋବିନ୍ଦ, ଗରୁଡ଼ାରୋହୀ, କେଶବ, ଚକ୍ରଧାରୀ—
ଯୈରର୍ଚିତୋସି ଭଗଵଂସ୍ତୁଲସୀପ୍ରସୂନୈର୍ଦୂରୀକୃତୈଣମଦସୌରଭଦିଵ୍ଯଗଂଧୈଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ତୁଳସୀ ଓ ଫୁଲରେ, ହସ୍ତୀର ମଦର ଗନ୍ଧକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଯଦ୍ଵାଚି ନାମ ତଵ କାମଦମବ୍ଜନେତ୍ର ଯଚ୍ଛ୍ରୋତ୍ରଯୋସ୍ତଵ କଥା ମଧୁରାକ୍ଷରାଣି
ହେ କମଳନୟନ, ତୁମର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ହୁଏ, ତୁମ କଥାର ମଧୁର ଶବ୍ଦ ଶ୍ରବଣ କଲେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ—
ଯେ ତ୍ଵାଂ ଭଜଂତି ସତତଂ ଭୁଵିଶେଷଶାଯିଂସ୍ତାଞ୍ଛ୍ରୀପତେ ପିତୃପତୀଂଦ୍ର କୁବେରମୁଖ୍ଯାଃ 4.2.60.
ଯେମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ଭୂମିରେ ଶେଷ ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ଶ୍ରୀପତି ଭାବେ ଭଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପିତୃ, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ।
ଯେ ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୁଵଂତି ସତତଂ ଦିଵିତାନ୍ସ୍ତୁଵଂତି ସିଦ୍ଧାପ୍ସରୋମରଗଣା ଲସଦବ୍ଜପାଣେ
ଯେମାନେ ସଦା ତୁମର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ, ଅପ୍ସରା, ମାରୁତ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ କମଳହସ୍ତ, ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି।