ସାପ୍ଯାହ ପିତରଂ ତ୍ରସ୍ତା ସ୍ଵଶିଲାତ୍ଵସ୍ଯ କାରଣମ୍
ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେ ଝିଅ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କୁ ନିଜେ ପାଥର ହେବାର କାରଣ କହିଲେ।
ମା ଭୈଃ ପୁତ୍ରି କରିଷ୍ଯାମି ତଵ ସର୍ଵଂ ଶୁଭୋଦଯମ୍
'ଭୟ କରନି, ଝିଅ; ମୁଁ ତୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାମନା ପୂରଣ କରିବି।'
ଚଂଦ୍ରୋଦଯମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ଦ୍ରଵୀଭୂତତନୁସ୍ତତଃ 4.2.59.
ଚନ୍ଦ୍ରଉଦୟ ସମୟରେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଦେହ ପଗଳିଗଲା।
ମହାପାପାଂଧତମସଂ କିରଣାଖ୍ଯା ତରଂଗିଣୀ 4.2.59.
କିରଣା ନାମକ ତରଙ୍ଗିତ ନଦୀଟିଏ ମହାପାପର ଅନ୍ଧକାର।
ଆଦୌ ଧର୍ମନଦଃ ପୁଣ୍ଯୋ ମିଶ୍ରିତୋ ଧୂତପାପଯା
ଆରମ୍ଭରେ ଧର୍ମନଦୀ ପବିତ୍ର ଥାଏ, ଯିଏ ପାପ ଧୋଇଛି ସେ ତାହା ସହ ମିଶିଯାଏ।
ତତୋପି ମିଲିତାଗତ୍ଯ କିରଣା ରଵିଣୈଧିତା
ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପିତ କିରଣ ଏକଠା ହୋଇ ଆସେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ପଂଚନଦେ ତୀର୍ଥେ କୃତ୍ଵା ଚ ପିତୃତର୍ପଣମ୍ 4.2.59.
ପଞ୍ଚନଦୀର ତୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ପରେ,
ପଂଚକୂର୍ଚେନ ପୀତେନ ଯାତ୍ର ଶୁଦ୍ଧିରୁଦାହୃତା 4.2.59.
ପଞ୍ଚ କୁର୍ଚ୍ଛ ଘାସରେ ପାଣି ପିଇଲେ ଯାତ୍ରାର ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବିଂଦୁତୀର୍ଥେ ନରୋ ଦତ୍ତ୍ଵା କାଂଚନଂ କୃଷ୍ଣଲୋନ୍ମିତମ୍ 4.2.59.
ବିନ୍ଦୁତୀର୍ଥରେ ଯଦି କେହି କଳା ଲୋହାର ମାପରେ ସୁନା ଦାନ କରେ,
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ ଇଦାନୀଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ମାଧଵାଵିଷ୍କୃତିଂ ପରାମ୍
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ମାଧବଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶ ବିଷୟରେ କହିବି।
ଯାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଧୀମାନ୍ପାପେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ କ୍ଷଣାତ୍
ଏହି କଥାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣିଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଆଗତ୍ଯ ମଂଦରାଦଦ୍ରେରୁପେଂଦ୍ରଶ୍ଚଂଦ୍ରଶେଖରମ୍
ମନ୍ଦର ପର୍ବତରୁ ଆସି, ଉପେନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ,
ଦିଵୋ ଦାସଂ ମହୀପାଲଂ ସମୁଚ୍ଚାଟ୍ଯ ସ୍ଵମାଯଯା
ନିଜ ମାୟାରେ ଦିବରୁ ଭୂମିରାଜ ଦାସଙ୍କୁ ହଟାଇଦେଲେ।
ମହିମାନଂ ପରଂ କାଶ୍ଯାଂ ଵିଚାର୍ଯ ସୁଵିଚାର୍ଯ ଚ
କାଶୀରେ ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମହିମାକୁ ଭଲଭାବେ ବିଚାର କଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ପୁଂଡରୀକଵିଲୋଚନଃ
ପଦ୍ମନୟନ, ଶାନ୍ତ ମନେ, ଏହିପରି କହିଲେ।
କ୍ଵ କ୍ଷୀରନୀରଧୌ ସଂତି ତାଵଂତୋ ନିର୍ମଲା ଗୁଣାଃ
କ୍ଷୀରସାଗରରେ କେଉଁଠି ଏତେ ନିର୍ମଳ ଗୁଣ ଅଛି?
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପେପି ସାମଗ୍ରୀ କ୍ଵ ଗୁଣାନାଂ ଗରୀଯସୀ
ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ମଧ୍ୟ ଗୁଣର ଏତେ ବଡ଼ ପ୍ରଚୁରତା କେଉଁଠି ଅଛି?
ମୁଦେ କୌମୋଦକୀ ସ୍ପର୍ଶସ୍ତଥା ନ ମମ ଜାଯତେ
କୌମୋଦକୀ ଗଦାର ସ୍ପର୍ଶ ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉନାହିଁ।
ନ କ୍ଷୀରନୀରଧିଜଯା ସୁଖଂ ମେ ଶ୍ଲିଷ୍ଟଗାତ୍ରଯା 4.2.60.
କ୍ଷୀରସାଗରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତାଙ୍କ ସହ ଏକତାରେ ମୋତେ ସୁଖ ମିଳୁନାହିଁ।
ଇତ୍ଥଂ ପଂଚନଦେ ତୀର୍ଥେ କ୍ଷୀରନୀରଧିଜାଧଵଃ
ଏଭଳିଭାବେ, ପଞ୍ଚନଦୀର ତୀରେ, କ୍ଷୀରସାଗରଜ ମାଧବ ଅଛନ୍ତି।
ଆନଂଦକାନନଭଵଂ ଦିଵୋଦାସ କ୍ଷମାପତେଃ
ଆନନ୍ଦବନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଭୂମିର ରାଜା ଦିବୋଦାସ।
ସୁଖୋପଵିଷ୍ଟଃ ସଂହୃଷ୍ଟଃ ସୁଦୃଷ୍ଟିର୍ଵିଷ୍ଟରଶ୍ରଵାଃ
ସୁବିଧାରେ ବସିଥିବା, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଉତ୍ସାହିତ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣୁଥିବା।
ସ ଋଷିସ୍ତଂ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ପୁଂଡରୀକାକ୍ଷମଚ୍ଯୁତମ୍
ସେ ଋଷି ଲୋଟସ୍ ନୟନ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ଶଂଖପଦ୍ମଗଦାଚକ୍ର ଚଂଚତ୍କରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଅଂକୁର, ପଦ୍ମ, ଗଦା ଓ ଚକ୍ର ଧରିଥିବା ଚାରିଟି ହାତ।
ସୁନୀଲେଂଦୀଵରରୁଚିଂ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧ ମଧୁରାକୃତିମ୍
ଗଭୀର ନୀଳ କମଳ ଭଳି ରୂପ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର ଆକୃତି।
ଦାଡିମୀବୀଜଦଶନଂ କିରୀଟଦ୍ଯୋତିତାଂବରମ୍
ଦାଡିମା ଗୁଟି ଭଳି ଦାନ୍ତ, ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ଓ ତଳେ ଚମକୁଥିବା ବସ୍ତ୍ର।
ଦିଵ୍ଯର୍ଷିଭିର୍ନାରଦାଦ୍ଯୈଃ ପରିଗୀତମହୋଦଯମ୍
ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଯାଙ୍କର ମହିମା ଗାଇଥିଲେ।
ଧୃତଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁର୍ଦଂଡଂ ଦଂଡିତାଖିଲଦାନଵମ୍
ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା।
କୈଵଲ୍ଯଂ ଯତ୍ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ନିରାକାରମଗୋଚରମ୍ 4.2.60.
ଏହି ହେଉଛି ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି, ନିରାକାର ଓ ଅଗୋଚର।
ଵେଦାଵିଦୁର୍ଯଦାକାରଂ ନୈଵୋପନିଷଦୋଦିତମ୍
ଯାହାକୁ ବେଦମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଉପନିଷଦରେ ମଧ୍ୟ କହାଯାଇନାହିଁ।