କ୍ରୀତଃ ସ୍ଵରୂପସଂପତ୍ତ୍ଯା ତ୍ଵଯାହଂ ଦେହି ମେ ରହଃ
ତୁମର ରୂପ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଛି; ମୋତେ ତୁମର ସମୀପତା ଦିଅ।
ନିତରାଂ ବାଧତେ କାମସ୍ତ୍ଵତ୍କୃତେ ମାଂ ସୁଲୋଚନେ
ହେ ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁଅଳି, ତୁମ ପାଇଁ ମୋର ଆସକ୍ତି ମୋତେ ବହୁତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଛି।
ଉଵାଚ ସା ପିତା ଦାତା ତଂ ପ୍ରାର୍ଥଯ ସୁଦୁର୍ମତେ 4.2.59.
ତାଙ୍କର ବାପା, ଦାତା, ସେଠାରେ କହିଲେ: 'ଅବୁଝ ମଣିଷ, ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁବା ପ୍ରାର୍ଥନା କର।'
ନିଶମ୍ଯେତି ଵଚୋ ଧର୍ମୋ ଭାଵିନୋର୍ଥସ୍ଯ ଗୌରଵାତ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମ, ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଇ—
ଗାଂଧର୍ଵେଣ ଵିଵାହେନ କୁରୁ ମେ ତ୍ଵଂ ସମୀହିତମ୍
ଗାନ୍ଧର୍ବ ବିବାହ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର।
ଇତି ନିର୍ବଂଧଵଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ସା ନିଶମ୍ଯ କୁମାରିକା
ଏଭଳି ଅନୁରୋଧ ଭରା କଥା ଶୁଣି, ସେ କନ୍ୟା—
ଅରେ ଜଡମତେ ମା ତ୍ଵଂ ପୁନର୍ବ୍ରୂହୀତି ଯାହ୍ଯତଃ
'ଅବୁଝ ମଣିଷ, ଏଭଳି କଥା ପୁଣି କହିବା ନାହିଁ; ଏଠାରୁ ଚାଲିଯା।'
ତତଃ ଶଶାପ ତଂ ବାଲା ପ୍ରବଲା ତପସୋ ବଲାତ୍
ତାପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଝିଅ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଇତି ଶପ୍ତସ୍ତଯା ସୋଥ ତାଂ ଶଶାପ କ୍ରୁଧାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଝିଅ ଦ୍ୱାରା ଶାପିତ ହୋଇ, ସେ ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧରେ ତାକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଅଵିମୁକ୍ତେ ମହାକ୍ଷେତ୍ରେ ଖ୍ଯାତୋ ଧର୍ମନଦୋ ମହାନ୍
ଅବିମୁକ୍ତ ମହାତୀର୍ଥରେ ଧର୍ମନଦୀ ନାମକ ବଡ଼ ନଦୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସାପ୍ଯାହ ପିତରଂ ତ୍ରସ୍ତା ସ୍ଵଶିଲାତ୍ଵସ୍ଯ କାରଣମ୍
ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେ ଝିଅ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କୁ ନିଜେ ପାଥର ହେବାର କାରଣ କହିଲେ।
ମା ଭୈଃ ପୁତ୍ରି କରିଷ୍ଯାମି ତଵ ସର୍ଵଂ ଶୁଭୋଦଯମ୍
'ଭୟ କରନି, ଝିଅ; ମୁଁ ତୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାମନା ପୂରଣ କରିବି।'
ଚଂଦ୍ରୋଦଯମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ଦ୍ରଵୀଭୂତତନୁସ୍ତତଃ 4.2.59.
ଚନ୍ଦ୍ରଉଦୟ ସମୟରେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଦେହ ପଗଳିଗଲା।
ମହାପାପାଂଧତମସଂ କିରଣାଖ୍ଯା ତରଂଗିଣୀ 4.2.59.
କିରଣା ନାମକ ତରଙ୍ଗିତ ନଦୀଟିଏ ମହାପାପର ଅନ୍ଧକାର।
ଆଦୌ ଧର୍ମନଦଃ ପୁଣ୍ଯୋ ମିଶ୍ରିତୋ ଧୂତପାପଯା
ଆରମ୍ଭରେ ଧର୍ମନଦୀ ପବିତ୍ର ଥାଏ, ଯିଏ ପାପ ଧୋଇଛି ସେ ତାହା ସହ ମିଶିଯାଏ।
ତତୋପି ମିଲିତାଗତ୍ଯ କିରଣା ରଵିଣୈଧିତା
ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପିତ କିରଣ ଏକଠା ହୋଇ ଆସେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ପଂଚନଦେ ତୀର୍ଥେ କୃତ୍ଵା ଚ ପିତୃତର୍ପଣମ୍ 4.2.59.
ପଞ୍ଚନଦୀର ତୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ପରେ,
ପଂଚକୂର୍ଚେନ ପୀତେନ ଯାତ୍ର ଶୁଦ୍ଧିରୁଦାହୃତା 4.2.59.
ପଞ୍ଚ କୁର୍ଚ୍ଛ ଘାସରେ ପାଣି ପିଇଲେ ଯାତ୍ରାର ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବିଂଦୁତୀର୍ଥେ ନରୋ ଦତ୍ତ୍ଵା କାଂଚନଂ କୃଷ୍ଣଲୋନ୍ମିତମ୍ 4.2.59.
ବିନ୍ଦୁତୀର୍ଥରେ ଯଦି କେହି କଳା ଲୋହାର ମାପରେ ସୁନା ଦାନ କରେ,
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ ଇଦାନୀଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ମାଧଵାଵିଷ୍କୃତିଂ ପରାମ୍
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ମାଧବଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରକାଶ ବିଷୟରେ କହିବି।
ଯାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଧୀମାନ୍ପାପେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ କ୍ଷଣାତ୍
ଏହି କଥାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣିଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଆଗତ୍ଯ ମଂଦରାଦଦ୍ରେରୁପେଂଦ୍ରଶ୍ଚଂଦ୍ରଶେଖରମ୍
ମନ୍ଦର ପର୍ବତରୁ ଆସି, ଉପେନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ,
ଦିଵୋ ଦାସଂ ମହୀପାଲଂ ସମୁଚ୍ଚାଟ୍ଯ ସ୍ଵମାଯଯା
ନିଜ ମାୟାରେ ଦିବରୁ ଭୂମିରାଜ ଦାସଙ୍କୁ ହଟାଇଦେଲେ।
ମହିମାନଂ ପରଂ କାଶ୍ଯାଂ ଵିଚାର୍ଯ ସୁଵିଚାର୍ଯ ଚ
କାଶୀରେ ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମହିମାକୁ ଭଲଭାବେ ବିଚାର କଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ପୁଂଡରୀକଵିଲୋଚନଃ
ପଦ୍ମନୟନ, ଶାନ୍ତ ମନେ, ଏହିପରି କହିଲେ।
କ୍ଵ କ୍ଷୀରନୀରଧୌ ସଂତି ତାଵଂତୋ ନିର୍ମଲା ଗୁଣାଃ
କ୍ଷୀରସାଗରରେ କେଉଁଠି ଏତେ ନିର୍ମଳ ଗୁଣ ଅଛି?
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପେପି ସାମଗ୍ରୀ କ୍ଵ ଗୁଣାନାଂ ଗରୀଯସୀ
ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ମଧ୍ୟ ଗୁଣର ଏତେ ବଡ଼ ପ୍ରଚୁରତା କେଉଁଠି ଅଛି?
ମୁଦେ କୌମୋଦକୀ ସ୍ପର୍ଶସ୍ତଥା ନ ମମ ଜାଯତେ
କୌମୋଦକୀ ଗଦାର ସ୍ପର୍ଶ ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉନାହିଁ।
ନ କ୍ଷୀରନୀରଧିଜଯା ସୁଖଂ ମେ ଶ୍ଲିଷ୍ଟଗାତ୍ରଯା 4.2.60.
କ୍ଷୀରସାଗରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ତାଙ୍କ ସହ ଏକତାରେ ମୋତେ ସୁଖ ମିଳୁନାହିଁ।
ଇତ୍ଥଂ ପଂଚନଦେ ତୀର୍ଥେ କ୍ଷୀରନୀରଧିଜାଧଵଃ
ଏଭଳିଭାବେ, ପଞ୍ଚନଦୀର ତୀରେ, କ୍ଷୀରସାଗରଜ ମାଧବ ଅଛନ୍ତି।