ସଂତୁ ନାର୍ଯଃ ସହସ୍ରାଣି ରୂପଲାଵଣ୍ଯଭୂମଯଃ 4.2.58.
ହଜାର ହଜାର ସୁନ୍ଦର ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ନାରୀମାନେ ଥାଉନ୍ତୁ।
ଅଶ୍ଵାଃ ପରଃ ଶତାଃ ସଂତୁ ସଂତ୍ଵନେକେପ୍ଯନେକଷାଃ
ଶତ-ଶତ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଅନେକ ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ଥାଉନ୍ତୁ।
ପର୍ଯଂକଶାଯିନାଂ ସ୍ଵାପେ ସୁଖଂ ଯଦୁପପଦ୍ଯତେ
ପାଳଙ୍କାରେ ଶୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେ ସୁଖ ଅନୁଭବନ୍ତି,
ଯଥୈଵ ମରଣାଦ୍ଭୀତିରସ୍ମଦାଦି ଵପୁଷ୍ମତାମ୍
ଯେପରି ଆମେ ଓ ଅନ୍ୟ ଶରୀରଧାରୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନେଇ ଭୟଭୀତ ହୁଅଁ,
ସର୍ଵେତନୁଭୃତସ୍ତୁଲ୍ଯା ଯଦି ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଵିଚାର୍ଯତେ
ଯଦି ବୁଦ୍ଧିରେ ଭାବିବାକୁ ଯାଏ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଏକ ସମାନ।
ଧର୍ମୋ ଜୀଵଦଯା ତୁଲ୍ଯୋ ନ କ୍ଵାପି ଜଗତୀତଲେ
ଜୀବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କରୁଣା ହେଉଛି ଧର୍ମ; ପୃଥିବୀର କେଉଁଠି ଏହା ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ।
ଏକସ୍ମିନ୍ରକ୍ଷିତେ ଜୀଵେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ରକ୍ଷିତଂ ଭଵେତ୍
ଏକ ଜୀବକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ତିନି ଲୋକ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ।
ଅହିଂସା ପରମୋ ଧର୍ମ ଇହୋକ୍ତଃ ପୂର୍ଵସୂରିଭିଃ
ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ଏଠାରେ ଅହିଂସାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ନ ହିଂସା ସଦୃଶଂ ପାପଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ସଚରାଚରେ
ତିନି ଲୋକରେ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଂସା ପରି ପାପ କିଛି ନାହିଁ।
ସଂତି ଦାନାନ୍ଯନେକାନି କିଂ ତୈସ୍ତୁଚ୍ଛ ଫଲପ୍ରଦୈଃ
ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦାନ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଫଳ ଯଦି ତୁଚ୍ଛ, ତେବେ ସେଗୁଡ଼ିକର କଣ ଉପକାର?
ଇହ ଚତ୍ଵାରି ଦାନାନି ପ୍ରୋକ୍ତାନି ପରମର୍ଷିଭିଃ 4.2.58.
ଏଠାରେ, ମହାର୍ଷିମାନେ ଚାରି ପ୍ରକାର ଦାନ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି।
ଵୃକ୍ଷାଂଶ୍ଛିତ୍ତ୍ଵା ପଶୂନ୍ହତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ରୁଧିରକର୍ଦମମ 4.2.58.
ଗଛ କାଟି, ପଶୁ ମାରି, ରକ୍ତରେ ମାଟିକୁ ଦୁଷିତ କରିବା—
ମୁଧା ଜାତିଵିକଲ୍ପୋଯଂ ଲୋକେଷୁ ପରିକଲ୍ପ୍ଯତେ 4.2.58.
ଏହି ଜାତିର ଭେଦବୁଦ୍ଧି ଲୋକମାନେ ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ କଳ୍ପନା କରନ୍ତି।
ଵଂଧ୍ଯାନାଂ ଚାପି ଵଂଧ୍ଯାତ୍ଵଂ ସା ପରିଵ୍ରାଜିକାହରତ୍ 4.2.58.
ସେ ପରିବ୍ରାଜିକା ମହିଳା ମଧ୍ୟ ବନ୍ଧ୍ୟାମାନଙ୍କର ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱ ଦୂର କରିଦେଲେ।
ଵିଲୋକ୍ଯ ତଂ ସମାଯାତଂ ଦୂରାଦୁତ୍କଂଠିତୋ ନୃପଃ 4.2.58.
ସେ ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଆଶାରେ ଭରିଯାଇ, ତାଙ୍କୁ ତକି ତକି ଦେଖିଲେ।
ଅଧୁନା ଗୁରୁରେଧିତ୍ଵଂ ମମ ଭାଗ୍ଯୋଦଯାଗତଃ 4.2.58.
ଏବେ ମୋର ଭାଗ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାରେ, ମୁଁ ଗୁରୁ ହେବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଛି।
ଵିରିଂଚିଂ ସାରଥିଂ କୃତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ପତ୍ତ୍ରିଣମ୍ 4.2.58.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସାରଥି କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଗରୁଡ଼ାର ଅଧିପତି କରି, ସେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ପାତାଲଂ ଗମିତଃ ପୂର୍ଵଂ ହରିଣା ଵିକ୍ରମୈସ୍ତ୍ରିଭିଃ
ପୂର୍ବରୁ ହରି ତିନିଟି ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପରେ ତାଙ୍କୁ ପାତାଳକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।
ଇଦାନୀଂ ଦିଶ ମେ ତାତ କର୍ମନିର୍ମୂଲନକ୍ଷମମ୍ 4.2.58.
ଏବେ, ବାପା, ମୋତେ ସେଇପରି କିଛି ଦେଖାଅ, ଯାହା କର୍ମକୁ ସମୂଳେ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବ।
ସଂଖ୍ଯାସ୍ତି ଯାଵତୀ ଦେହେ ଦେହିନୋ ରୋମସଂଭଵା 4.2.58.
ଦେହୀର ଦେହରେ ଯେତେ ଲୋମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେତେ ଗଣନା ଅଛି।
ରତ୍ନାକରେ ରତ୍ନସଂଖ୍ଯା ସଂଖ୍ଯାଵିଦ୍ଭିରପୀଷ୍ଯତେ
ରତ୍ନାକରରେ ଯେତେ ରତ୍ନ ଅଛି, ତାହାର ଗଣନା ଜଣାବାକୁ ଗଣନାଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
ଅହୋ ଉଦର୍କ ଏତସ୍ଯ ନ କୈଶ୍ଚିତ୍ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ 4.2.58.
ହାଏ, ଏହାର ଫଳ କେହି ବୁଝିପାରୁନାହାନ୍ତି।
ଵିଲୋକ୍ଯ କାଶୀଂ ପରିତୋ ମାଯାଦ୍ଵିଜଵପୁର୍ହରିଃ 4.2.58.
ହରି ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ କାଶୀକୁ ଚାରିପାଖରୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଭିଷିଚ୍ଯ ମହାବୁଦ୍ଧିଃ ପୌରାଞ୍ଜାନପଦାନପି 4.2.58.
ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ସେ, ସେମାନେ ଓ ସହରବାସୀ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ଉପରେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଦିଵ୍ଯୈର୍ଦୁକୂଲନେପଥ୍ଯୈରଲଂଚକ୍ରେ ମୁଦାନ୍ଵିତୈଃ 4.2.58.
ସେ ଦିବ୍ୟ ରେଶମ ପୋଶାକ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ, ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, ସେମାନେଠାରେ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଲେ।
ଅସ୍ଯାଖ୍ଯାନସ୍ଯ ପଠନାଦ୍ଵିଷ୍ଣୋରିଵ ମନୋରଥାଃ
ଏହି କଥା ପଢ଼ିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତିର ଇଚ୍ଛାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ସର୍ଵଜ୍ଞ ହୃଦଯାନଂଦ ଗୌରୀଚୁଂବିତମୂର୍ଧଜ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ଯାହାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଗୌରୀ ଚୁମ୍ବନ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵଜ୍ଞାନନିଧେ ତୁଭ୍ଯଂ ନମଃ ସର୍ଵଜ୍ଞସୂନଵେ
ହେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଧାମ, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
କାମାରିମର୍ଧନାରୀଶଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ କାମକୃତଂ କିଲ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱର କାମାରିମର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖି, କାମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଥିଲା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯଦୁକ୍ତଂ ଭଵତା ସ୍କଂଦ ମାଯାଦ୍ଵିଜଵପୁର୍ହରିଃ
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ମାୟାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ହରି—