ପୀତତଦ୍ଗୀତପୀଯୂଷ ମୃଗପୂଗୈରୁପାସିତମ୍
ତାଙ୍କର ଗୀତର ଅମୃତ ପାନ କରି, ମୃଗମାନ୍ୟ ଦଳ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଵୃକ୍ଷୈରପି ପତତ୍ପୁଷ୍ପଚ୍ଛଲୈଃକୃତସମର୍ଚନମ୍ 4.2.58.
ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ଫୁଲ ଝରାଇ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଶିଷ୍ଯଂ ଵିନଯକୀର୍ତିଂ ତଂ ମହାଵିନଯଭୂଷଣମ୍
ସେ ଶିଷ୍ୟ, ବିନୟକୀର୍ତ୍ତି, ମହାବିନୟର ଭୂଷଣ ଥିଲେ।
ଅନାଦିସିଦ୍ଧଃ ସଂସାରଃ କର୍ତୃକର୍ମଵିଵର୍ଜିତଃ
ସଂସାର ଆଦିହୀନ ଏବଂ ସିଦ୍ଧ, କର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିସ୍ତଂବପର୍ଯଂତଂ ଯାଵଦ୍ଦେହନିବଂଧନମ୍
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଥମ୍ଭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶରୀରର ବନ୍ଧନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁରୁଦ୍ରାଦ୍ଯାସ୍ତଥାଖ୍ଯା ଦେହିନାମିମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ, ସେମାନେ ଏହି ଦେହଧାରୀମାନେ।
ଦେହୋ ଯଥା ସ୍ମଦାଦୀନାଂ ସ୍ଵକାଲେନ ଵିଲୀଯତେ
ଯେପରି ମୋ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଶରୀର ନିଜ ନିଜ ସମୟରେ ଲୟ ହୁଏ,
ଵିଚାର୍ଯମାଣେ ଦେହେସ୍ମିନ୍ନକିଂଚିଦଧିକଂ କ୍ଵଚିତ୍
ଏହି ଶରୀରକୁ ଭଲଭାବେ ଦେଖିଲେ, କେଉଁଠି ଅଧିକ କିଛି ନାହିଁ।
ନିଜାହାରପରୀମାଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସର୍ଵୋପି ଦେହଭୃତ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବ ନିଜ ଆହାର ଯେତେକ ଦରକାର, ସେତେକ ମାତ୍ରାରେ ହିଁ ପାଏ।
ଯଥା ଵିତୃଷିତାଃ ସ୍ଯାମ ପୀତ୍ଵା ପେଯଂ ମୁଦା ଵଯମ୍
ଯେପରି ଆମେ ଆନନ୍ଦରେ ପାନୀୟ ପିଇ ତୃଷ୍ଣା ମୁକ୍ତ ହୁଅଁ,
ସଂତୁ ନାର୍ଯଃ ସହସ୍ରାଣି ରୂପଲାଵଣ୍ଯଭୂମଯଃ 4.2.58.
ହଜାର ହଜାର ସୁନ୍ଦର ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ନାରୀମାନେ ଥାଉନ୍ତୁ।
ଅଶ୍ଵାଃ ପରଃ ଶତାଃ ସଂତୁ ସଂତ୍ଵନେକେପ୍ଯନେକଷାଃ
ଶତ-ଶତ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଅନେକ ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ଥାଉନ୍ତୁ।
ପର୍ଯଂକଶାଯିନାଂ ସ୍ଵାପେ ସୁଖଂ ଯଦୁପପଦ୍ଯତେ
ପାଳଙ୍କାରେ ଶୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେ ସୁଖ ଅନୁଭବନ୍ତି,
ଯଥୈଵ ମରଣାଦ୍ଭୀତିରସ୍ମଦାଦି ଵପୁଷ୍ମତାମ୍
ଯେପରି ଆମେ ଓ ଅନ୍ୟ ଶରୀରଧାରୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନେଇ ଭୟଭୀତ ହୁଅଁ,
ସର୍ଵେତନୁଭୃତସ୍ତୁଲ୍ଯା ଯଦି ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଵିଚାର୍ଯତେ
ଯଦି ବୁଦ୍ଧିରେ ଭାବିବାକୁ ଯାଏ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଏକ ସମାନ।
ଧର୍ମୋ ଜୀଵଦଯା ତୁଲ୍ଯୋ ନ କ୍ଵାପି ଜଗତୀତଲେ
ଜୀବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କରୁଣା ହେଉଛି ଧର୍ମ; ପୃଥିବୀର କେଉଁଠି ଏହା ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ।
ଏକସ୍ମିନ୍ରକ୍ଷିତେ ଜୀଵେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ରକ୍ଷିତଂ ଭଵେତ୍
ଏକ ଜୀବକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ତିନି ଲୋକ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ।
ଅହିଂସା ପରମୋ ଧର୍ମ ଇହୋକ୍ତଃ ପୂର୍ଵସୂରିଭିଃ
ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ ଏଠାରେ ଅହିଂସାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ନ ହିଂସା ସଦୃଶଂ ପାପଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ସଚରାଚରେ
ତିନି ଲୋକରେ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଂସା ପରି ପାପ କିଛି ନାହିଁ।
ସଂତି ଦାନାନ୍ଯନେକାନି କିଂ ତୈସ୍ତୁଚ୍ଛ ଫଲପ୍ରଦୈଃ
ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦାନ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଫଳ ଯଦି ତୁଚ୍ଛ, ତେବେ ସେଗୁଡ଼ିକର କଣ ଉପକାର?
ଇହ ଚତ୍ଵାରି ଦାନାନି ପ୍ରୋକ୍ତାନି ପରମର୍ଷିଭିଃ 4.2.58.
ଏଠାରେ, ମହାର୍ଷିମାନେ ଚାରି ପ୍ରକାର ଦାନ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି।
ଵୃକ୍ଷାଂଶ୍ଛିତ୍ତ୍ଵା ପଶୂନ୍ହତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ରୁଧିରକର୍ଦମମ 4.2.58.
ଗଛ କାଟି, ପଶୁ ମାରି, ରକ୍ତରେ ମାଟିକୁ ଦୁଷିତ କରିବା—
ମୁଧା ଜାତିଵିକଲ୍ପୋଯଂ ଲୋକେଷୁ ପରିକଲ୍ପ୍ଯତେ 4.2.58.
ଏହି ଜାତିର ଭେଦବୁଦ୍ଧି ଲୋକମାନେ ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ କଳ୍ପନା କରନ୍ତି।
ଵଂଧ୍ଯାନାଂ ଚାପି ଵଂଧ୍ଯାତ୍ଵଂ ସା ପରିଵ୍ରାଜିକାହରତ୍ 4.2.58.
ସେ ପରିବ୍ରାଜିକା ମହିଳା ମଧ୍ୟ ବନ୍ଧ୍ୟାମାନଙ୍କର ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱ ଦୂର କରିଦେଲେ।
ଵିଲୋକ୍ଯ ତଂ ସମାଯାତଂ ଦୂରାଦୁତ୍କଂଠିତୋ ନୃପଃ 4.2.58.
ସେ ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଆଶାରେ ଭରିଯାଇ, ତାଙ୍କୁ ତକି ତକି ଦେଖିଲେ।
ଅଧୁନା ଗୁରୁରେଧିତ୍ଵଂ ମମ ଭାଗ୍ଯୋଦଯାଗତଃ 4.2.58.
ଏବେ ମୋର ଭାଗ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାରେ, ମୁଁ ଗୁରୁ ହେବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଛି।
ଵିରିଂଚିଂ ସାରଥିଂ କୃତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ପତ୍ତ୍ରିଣମ୍ 4.2.58.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସାରଥି କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଗରୁଡ଼ାର ଅଧିପତି କରି, ସେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ପାତାଲଂ ଗମିତଃ ପୂର୍ଵଂ ହରିଣା ଵିକ୍ରମୈସ୍ତ୍ରିଭିଃ
ପୂର୍ବରୁ ହରି ତିନିଟି ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପରେ ତାଙ୍କୁ ପାତାଳକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ।
ଇଦାନୀଂ ଦିଶ ମେ ତାତ କର୍ମନିର୍ମୂଲନକ୍ଷମମ୍ 4.2.58.
ଏବେ, ବାପା, ମୋତେ ସେଇପରି କିଛି ଦେଖାଅ, ଯାହା କର୍ମକୁ ସମୂଳେ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବ।
ସଂଖ୍ଯାସ୍ତି ଯାଵତୀ ଦେହେ ଦେହିନୋ ରୋମସଂଭଵା 4.2.58.
ଦେହୀର ଦେହରେ ଯେତେ ଲୋମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେତେ ଗଣନା ଅଛି।