ପୁଣ୍ଯେନ ଯଶସା ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସଂପନ୍ନୋସ୍ତି ଭଵାନ୍ଯଥା
ତୁମେ ପୁଣ୍ୟ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଅଛ।
ସୁଧିଯା ତ୍ଵାଂ ଗୁରୁଂ ମନ୍ଯେ ପ୍ରସାଦେନ ସୁଧାକରମ୍
ତୁମର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୁରୁ ଭାବେ ମନେ କରେ, ତୁମ ଦୟା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି।
ପ୍ରଭଂଜନୋ ବଲେନାସି ଶ୍ରୀଦୋସି ଶ୍ରୀସମର୍ପଣୈଃ
ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କର, ଧନ ଦାନରେ ଶ୍ରୀ ଦେଉଛ।
ଦୁଷ୍ଟପାଶଯିତା ପାଶୀ ଯମୋ ନିଯମନେଽସତାମ୍ 4.2.56.
ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଫାନ୍ଦରେ ପକାଉଛ; ଅନ୍ୟାୟୀଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଯମ ପରି।
ମର୍ଯାଦଯା ଭଵାନବ୍ଧିର୍ମହତ୍ତ୍ଵେ ହିମଵାନସି
ନୀତିରେ ତୁମେ ସାଗର ପରି; ମହତ୍ତ୍ୱରେ ହିମାଳୟ ପରି।
ସଂତାପହର୍ତାଂବୁଦଵତ୍ପଵିତ୍ରୋ ଗାଂଗନାମଵତ୍
ତୁମେ ମେଘ ପରି ଦୁଃଖ ଦୂର କର, ନାମରେ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ପରି ପବିତ୍ର।
ରୁଦ୍ରଃ ସଂହାରରୂପେଣ ପାଲନେନ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ସଂହାରରେ ତୁମେ ରୁଦ୍ର, ପାଳନରେ ଚାରିହାତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପରମେଶ୍ୱର।
ତ୍ଵତ୍ପାଣିପଦ୍ମେ କମଲା ତ୍ଵତ୍କ୍ରୋଧେସ୍ତି ହଲାହଲଃ
ତୁମର ପଦ୍ମପରି ହାତରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅଛନ୍ତି; ତୁମ ରୋଷରୁ ବିଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ତତ୍କିଂ ଯତ୍ତ୍ଵଯି ଭୂଜାନୌ ସର୍ଵଦେଵମଯୋ ହ୍ଯସି
ତୁମେ ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜା ଧାରଣ କରିଛ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଅବତାର ହେଉଛ, ତେଣୁ ଏଠାରେ ଆଉ କଣ କୁହିବି?
ଆରଭ୍ଯାଦ୍ଯ ଦିନାଦ୍ଭୂପ ବ୍ରାହ୍ମଣୋଽଷ୍ଟାଦଶେହନି
ରାଜା, ଆଜିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଆଠର ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବେ।
ତସ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ରାଜନ୍କର୍ତଵ୍ଯମଵିଚାରିତମ୍
ରାଜା, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥାକୁ ତୁମେ ନିର୍ବିକାର ଭାବରେ ପାଳନ କରିବାକୁ ପଡିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପୃଚ୍ଛ୍ଯ ରାଜାନଂ ଲବ୍ଧାନୁଜ୍ଞୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଏପରି କହି ଓ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ଇତ୍ଥଂ ଵିଘ୍ନଜିତା ସର୍ଵା ପୁରୀ ସ୍ଵାତ୍ମଵଶୀକୃତା
ଏଭଳି ଭାବେ ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର ହେଲା, ସାରା ସହର ତାଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆସିଗଲା।
କୃତକୃତ୍ଯମିଵାତ୍ମାନଂ ତତୋ ମତ୍ଵା ସ ଵିଘ୍ନଜିତ୍ 4.2.56.
ତାପରେ ବିଘ୍ନଜିତ ନିଜକୁ ସମସ୍ତ କାମ ସାରିଦେଇଛି ବୋଲି ଭାବି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଯଦା ସ ନ ଦିଵୋଦାସଃ ପ୍ରାଗାସୀତ୍କୁଂଭସଂଭଵ
ହେ କୁମ୍ଭପୁତ୍ର, ଯେବେ ଦିବୋଦାସ ଏଉଁ ରାଜା ହେବାକୁ ଥିଲେନି,
ଦିଵୋଦାସେ ନରପତୌ ଵିଷ୍ଣୁନୋଚ୍ଚାଟିତେ ସତି
ଦିବୋଦାସ ରାଜା ଥିବା ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତାହାଠାରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲା,
ସ୍ଵଯମାଗତ୍ଯ ଦେଵେନ ମଂଦରାତ୍ସୁଂଦରାଂ ପୁରୀମ୍
ତେବେ ଦେବତା ନିଜେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତରୁ ସୁନ୍ଦର ସହରକୁ ଆସିଲେ।
କଥଂ ଚ ବହୁଧାତ୍ମାନଂ ସ ଚକାର ଵିନାଯକଃ
ଏବଂ ବିନାୟକ କିପରି ନିଜକୁ ଅନେକ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ କଲେ?
କେନକେନ ସ ଵୈ ନାମ୍ନା କାଶିପୁର୍ଯାଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ସେ କାଶୀ ସହରରେ କେଉଁ କେଉଁ ନାମରେ ବସିଥିଲେ?
ଇତ୍ଯୁଦୀରିତମାକର୍ଣ୍ଯ କୁଂଭଯୋନେଃ ଷଡାନନଃ
କୁମ୍ଭଯୋନିଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଷଡାନନ (ଷଠମୁଖୀ) ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମହାଶାଖଵିଶାଖାଭ୍ଯାଂ ନଂଦିଭୃଂଗିପୁରୋଗମଃ
ମହାଶାଖ ଓ ବିଶାଖ ସହିତ, ନନ୍ଦି ଓ ଭୃଙ୍ଗି ସାମ୍ନାରେ ଥିବାବେଳେ,
ନୈଗମେଯେନ ସହିତୋ ରୁଦ୍ରୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ସଂଵୃତଃ
ନୈଗମେୟ ଓ ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ,
ସମସ୍ତାଯତନାଧୀଶୈର୍ଦିକ୍ପାଲୈରଭିନଂଦିତଃ
ସମସ୍ତ ଦେବସ୍ଥାନର ଅଧିପତିମାନେ ଓ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ,
କୃତପୂଜୋପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ନୃତ୍ଯହସ୍ତକପଲ୍ଲଵୈଃ
ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ ହସ୍ତ ଆଭାରେ ପୂଜା କଲେ,
ଋଷୀଣାଂ ବ୍ରହ୍ମନିର୍ଘୋଷୈର୍ବଧିରୀକୃତଦିଙ୍ମୁଖଃ
ଋଷିମାନଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମଧ୍ୱନିରେ ଚାରିଦିଗ ଅନୁନାଦିତ ହେଇଯାଇଥିଲା,
ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପ ଵଧୂମୁଷ୍ଟିଭ୍ରଷ୍ଟୈର୍ଲାଜୈରିତସ୍ତତଃ
ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବଧୂମାନେ ହାତରୁ ଛାଡିଦେଇଥିବା ଲାଜା ଏଠାଉଠା ପଡ଼ୁଥିଲା।
ଦତ୍ତମାଲ୍ଯୋପହାରଶ୍ଚ ବହୁଵିଦ୍ଯାଧରୀ ଗଣୈଃ
ବହୁ ଵିଦ୍ୟାଧର ଦଳମାନେ ମାଳା ଓ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ।
କୃତପ୍ରଵେଶ ଶକୁନୋ ମୃଗୈଃ ଶକୁନିଭିଃ ପୁରଃ
ପକ୍ଷୀ ଓ ପଶୁମାନେ, ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ସହିତ, ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁନା ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ଵିଷ୍ଣୁ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଶ୍ବକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା,
ନାଗାଂଗନାଭିଃ ପରିତଃ କୃତନୀରାଜନାଵିଧିଃ 4.2.57.
ନାଗ କନ୍ୟାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଦୀପ ଘୁଞ୍ଚାଇବା ରୀତି କରିଥିଲେ।