ତଦଂବୁପିଚ୍ଛିଲେ ପଂକେ ମଗ୍ନୋନ୍ମଗ୍ନୋସି ଭୂରିଶଃ
ସେଠାରେ ପାଣି ଓ ମାଟି ମିଶିଥିବା ଚିପ୍ଚିପା ତଳେ ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ଡୁବିଯାଉଥିଲେ ଓ ବାହାରୁଥିଲେ।
କାଷାଯଵସନୋ ମୁଂଡଃ ପ୍ରୈକ୍ଷ୍ଯହୋ ଭଵତାପି ଯଃ
କଷାୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଥିବା ଜଣେ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଦେଖିଥିଲେ।
ରାତ୍ରୌ ସୂର୍ଯଗ୍ରହୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ମହାନିଷ୍ଟକରୋ ଧ୍ରୁଵମ୍
ରାତିରେ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ ଦେଖିଥିଲେ, ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବଡ଼ ଅପଶକୁନ ଆଣେ।
ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ରଵିରାଗତ୍ଯ ପ୍ରୋଦ୍ଯଂତଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଶୀତଗୁମ୍ 4.2.56.
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆସି, ଆକାଶରେ ଉଦୟ ହେଉଥିଲେ ଓ ଶୀତଳତା ଦେଉଥିଲେ।
ଯୁଗପତ୍କେତୁଯୁଗଲଂ ଯୁଧ୍ଯମାନଂ ପରସ୍ପରମ୍
ସେଇ ସମୟରେ ତୁମେ ଦୁଇଟି ଧୂମକେତୁ ପରସ୍ପରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଦେଖିଥିଲେ।
ଵିଶୀର୍ଯତ୍କେଶଦଶନଂ ନୀଯମାନଂ ଚ ଦକ୍ଷିଣେ
କେହି ଚୁଲ ଓ ଦାନ୍ତ ଝଡ଼ିଯିବା ସହିତ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଉଥିଲେ।
ପ୍ରାସାଦଧ୍ଵଜଭଂଗୋଯସ୍ତ୍ଵଯୈକ୍ଷତ ନିଶାକ୍ଷଯେ
ରାତି ଶେଷରେ ତୁମେ ଯେ ପ୍ରାସାଦର ଧ୍ୱଜ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖିଥିଲେ।
ନଗରୀ ପ୍ଲାଵିତା ସ୍ଵପ୍ନେ ତରଂଗୈଃ କ୍ଷୀରନୀରଧେଃ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦୁଧ ଧଳା ମେଘର ତରଙ୍ଗରେ ସହର ଜଳମଗ୍ନ ହେଉଥିଲା।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଵାନରଯାନେନ ଯତ୍ତ୍ଵମୂଢୋସି ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସ୍ୱପ୍ନରେ ବାନର ଚାଳିଥିବା ରଥରେ ଚଢ଼ି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯିବା ବେଳେ ତୁମେ ଭ୍ରମିତ ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ରୁଦତୀ ଯା ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟା ମହିଲୈକା ନିଶାତ୍ଯଯେ
ରାତି ଶେଷରେ ତୁମେ ଯେ ଜଣେ ମହିଳାକୁ କାନ୍ଦୁଥିବା ଦେଖିଥିଲେ।
ଦେଵାଲଯସ୍ଯ କଲଶୋ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଵୀକ୍ଷିତଃ ପତନ୍
ଦେଉଳର ଶିଖର ତୁମେ ପଡ଼ିଯିବା ଦେଖିଥିଲେ।
ପୁରୀ ପରିଵୃତା ସ୍ଵପ୍ନେ ମୃଗଯୂଥୈଃ ସମଂତତଃ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ସହରଟି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଦଳରେ ଘେରାଯାଇଥିଲା।
ଆତାଯିଯୂକଗୃଧ୍ରାଦ୍ଯୈଃ ପୁରୀମୁପରିଚାରିଭିଃ
ସହର ଉପରେ ଆତତାୟୀ, ଉଲୁ, ଗୃଧ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ସ୍ଵପ୍ନୋତ୍ପାତାନିତି ବହୂଞ୍ଶଂସଞ୍ଶଂସନ୍ନିତସ୍ତତଃ 4.2.56.
ଏଭଳି ଏଠାଠୁ ସେଠା ଅନେକ ସ୍ୱପ୍ନ ଉପଶକୁନ କଥା କହିଥିଲେ।
କେଷାଂଚିତ୍ପୁରତୋ ଵାଦୀଦ୍ଗ୍ରହଚାରଂ ପ୍ରଦର୍ଶଯନ୍
କେତେକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଗତି ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସୋଯଂ ଧୂମଗ୍ରହୋ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଭିତ୍ତ୍ଵା ସପ୍ତର୍ଷିମଂଡଲମ୍
ଏହି ଧୂମ୍ର ଗ୍ରହ ଆକାଶରେ ସପ୍ତ ଋଷି ତାରାମଣ୍ଡଳକୁ ଭେଦି ଯାଉଛି।
ଅତିଚାରଗତୋ ମଂଦଃ ପୁନର୍ଵକ୍ରାଧ୍ଵ ସଂସ୍ଥିତଃ
ନିଜ ମାର୍ଗ ଛାଡି ଦେଇ, ଏହି ଧୀର ଗତିର ଗ୍ରହ ପୁଣି ବିପରୀତ ଦିଗକୁ ଥାପି ରହିଛି।
ଵ୍ଯତୀତେ ଵାସରେ ଯୋଯଂ ଭୂକଂପଃ ସମପଦ୍ଯତ
ଯେ ଦିନ ଅତିତ ହୋଇଛି, ସେହି ଦିନ ଏହି ଭୂକମ୍ପ ଘଟିଥିଲା।
ଉଦୀଚ୍ଯାଦକ୍ଷିଣାଶାଯାଂ ଯେଯମୁଲ୍କା ପ୍ରଧାଵିତା
ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଏହି ଉଲ୍କା ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଦୌଡ଼ିଗଲା।
ଉନ୍ମୂଲିତୋ ମହାମୂଲୋ ମହାନିଲରଯେଣ ଯଃ
ବଡ଼ ପବନର ଜୋରରେ ଏକ ବଡ଼ ମୂଳ ଉଖଳିଗଲା।
ସୂର୍ଯୋଦଯମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ଶୁଷ୍କତରୂପରି
ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ଏକ ଶୁଖିଲା ଗଛ ଉପରେ—
ମଧ୍ଯେ ଵିପଣି ଯତୂର୍ଣଂ କୌଚିଚ୍ଚାରଣ୍ଯଚାରିଣୌ
ବଜାର ମଧ୍ୟରେ ହଠାତ୍ ଦୁଇଜଣ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଥିବା ଲୋକ ଦେଖାଦେଲେ।
ରସାଲଶାଲମୁକୁଲଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯତେ ଯଚ୍ଛରଦ୍ଯଦଃ
ଆମ୍ବ, ସାଳ ଓ କିଞ୍ଚିତ୍ କୁଡ଼ିଆ ମୁଞ୍ଚି, ଏବଂ ଶରତ୍କାଳୀନ ନଦୀ ଦେଖାଯାଉଛି।
ସାଧ୍ଵସଂଜନଯିତ୍ଵେତି କେଚିଦୁଚ୍ଚାଟିତାଃ ପୁରଃ 4.2.56.
ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ ସହରରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲା।
ଅଥ ମଧ୍ଯେଵରୋଧଂ ସ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ନିଜମାଯଯା
ତାପରେ, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ରାଜମହଳର ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତଵ ପୁତ୍ରଶତଂ ଜଜ୍ଞେ ସପ୍ତୋନଂ ଶୁଭଲକ୍ଷଣେ
ତୁମ ପାଖରେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ବିଶିଷ୍ଟ ଶତପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଅଂତର୍ଵତ୍ନୀ ତ୍ଵିଯଂ କନ୍ଯା ଜନଯିଷ୍ଯତି ଶୋଭନାମ୍
ଏହି କନ୍ୟା, ତୁମ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଏକ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟାକୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ।
ଅସୌ ହି ରାଜ୍ଞୋ ରାଜ୍ଞୀନାମତ୍ଯଂତମିହଵଲ୍ଲଭା
ସେ ଏଠାରେ ରାଜା ଓ ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ବହୁତ ଆଦରିତ ହେବେ।
ପଂଚସପ୍ତଦିନାନ୍ଯେଵ ଜାତାନୀତୀହ ତର୍କ୍ଯତେ
ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସାତ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି।
ଇତି ଦୃଷ୍ଟାର୍ଥକଥନୈ ରାଜ୍ଞୀମାନ୍ଯୋଭଵଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଏଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ଘଟଣା ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଣୀଙ୍କ ଆଦର ପାଇଲେ।