ନିର୍ଵାଣଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଯେ ପୁଣ୍ଯାଃ ପରିଵାଂଛଂତି ଲୀଲଯା
ଯେ ସଜ୍ଜନମାନେ ସହଜରେ ମୁକ୍ତିର ଧନ ଆଶା କରନ୍ତି—
ମମାନଂଦଵନେ ଯେ ଵୈ ନିରଂ ତର ଵନୌକସଃ
ମୋ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନରେ ଯେଉଁମାନେ ବିଘ୍ନ ଛାଡ଼ି ରହନ୍ତି—
ନିର୍ମମଂ ଚାପି ନିର୍ମୋହଂ ଯା ମାମପି ଵିମୋହଯେତ୍ ।। 4.2.55.
ଯିଏ ନିଜସ୍ୱତା ଓ ମୋହ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ କରିପାରେ।
ନାମାପି ମଧୁରଂ ଯସ୍ଯାଃ ପରାନଂଦପ୍ରକାଶକମ୍
ଯାଙ୍କର ନାମ ମଧୁର ଓ ପରମ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
କାଶୀନାମସୁଧାପାନଂ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ନିରଂତରମ୍
ଯେଉଁମାନେ କାଶୀ ନାମର ଅମୃତ ସଦା ଆସ୍ୱାଦନ କରନ୍ତି—
ମମତାରହିତସ୍ଯାପି ମମ ସର୍ଵାତ୍ମନୋ ଧ୍ରୁଵମ୍
ମମତା ନଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ସବୁଠାରୁ ମୂଳ ଅଂଶ।
ରହସ୍ଯମିତି ଵିଜ୍ଞାଯ ଵାରାଣସ୍ଯା ଗଣେଶ୍ଵରୈଃ
ଏହି ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟକୁ ବୁଝି, ବାରାଣସୀର ଗଣପତିମାନେ—
ଅନ୍ଯଥା ତାଶ୍ଚ ଯୋଗିନ୍ଯଃ ସରଵିଃ ସପିତାମହଃ
ନହେଲେ, ସେଠାରେ ଯୋଗିନୀମାନେ, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ପିତୃମାନେ—
ଅତୀଵ ଭଦ୍ରଂ ସଂଜାତଂ କାଶ୍ଯାଂ ତିଷ୍ଠତ୍ସୁ ତେଷୁ ହି
ସେମାନେ କାଶୀରେ ରହିଲେ ବଡ଼ ଶୁଭ ଘଟେ।
ଲବ୍ଧପ୍ରଵେଶାସ୍ତାଵଂତସ୍ତେ ସର୍ଵେ ମତ୍ସ୍ଵରୂପିଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ରୂପରେ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଅନ୍ଯାନପି ପ୍ରେଷଯାମି ମତ୍ପାର୍ଶ୍ଵପରିଵର୍ତିନଃ
ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପଠାଏ, ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପାଖରେ ଘୂରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି।
ଵିଚାର୍ଯେତି ମହାଦେଵଃ ସମାହୂଯ ଗଜାନନମ୍
ଏଭଳି ଭାବି, ମହାଦେବ ଗଜାନନଙ୍କୁ ଡାକି ଆନ୍ତର୍ଗତ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ତତ୍ରସ୍ଥିତୋପି ସଂସିଦ୍ଧଯୈ ଯତସ୍ଵ ସହିତୋ ଗଣୈଃ 4.2.55.
ସେଠାରେ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଗଣମାନେ ସହିତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର।
ଆଧାଯ ଶାସନଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଗଣାଧୀଶୋଥ ଧୂର୍ଜଟେଃ
ଗଣପତି ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଧରିଲେ।
ଶଂଭୋଃ କାଶ୍ଯାଗମୋପାଯଂ ଚିଂତଯନ୍ମଂଦରାଦ୍ରିତଃ
ଶିବଙ୍କ କାଶୀ ପ୍ରବେଶ ପଦ୍ଧତି ବିଷୟରେ ମନ୍ଦାର ପର୍ବତରୁ ଚିନ୍ତା କରି—
ପ୍ରାପ୍ଯ ଵାରାଣସୀଂ ତୂର୍ଣମାଶୁ ସ୍ଯଂଦନଗୋ ଵିଭୁଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ତୁରନ୍ତ ରଥରେ ଚଢ଼ି ବାରାଣସୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ନକ୍ଷତ୍ରପାଠକୋ ଭୂତ୍ଵା ଵୃଦ୍ଧଃ ପ୍ରତ୍ଯଵରୋଧଗଃ
ତାରାଗଣ ଗଣିବା ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ, ଘରର ଭିତରେ ବନ୍ଦ ହୋଇ ରହିଥିଲେ।
ସ୍ଵଯମେଵ ନିଶାଭାଗେ ସ୍ଵପ୍ନଂ ସଂଦର୍ଶଯନ୍ନୃଣାମ୍
ସେ ନିଜେ ରାତିର ଏକ ଅଂଶରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଉଥିଲେ।
ଭଵଦ୍ଭିରଦ୍ଯ ରାତ୍ରୌ ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟଂ ସ୍ଵପ୍ନଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ଆଜି ରାତିରେ ତୁମେ ଘୁମରେ ଯେଉଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ,
ସ୍ଵପତା ଭଵତା ରାତ୍ରୌ ତୁର୍ଯେ ଯାମେ ମହାହ୍ରଦଃ
ରାତିରେ ତୁମେ ଘୁମୁଥିବା ବେଳେ, ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ, ବଡ଼ ଏକ ହ୍ରଦ ଥିଲା।
ତଦଂବୁପିଚ୍ଛିଲେ ପଂକେ ମଗ୍ନୋନ୍ମଗ୍ନୋସି ଭୂରିଶଃ
ସେଠାରେ ପାଣି ଓ ମାଟି ମିଶିଥିବା ଚିପ୍ଚିପା ତଳେ ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ଡୁବିଯାଉଥିଲେ ଓ ବାହାରୁଥିଲେ।
କାଷାଯଵସନୋ ମୁଂଡଃ ପ୍ରୈକ୍ଷ୍ଯହୋ ଭଵତାପି ଯଃ
କଷାୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଥିବା ଜଣେ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଦେଖିଥିଲେ।
ରାତ୍ରୌ ସୂର୍ଯଗ୍ରହୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ମହାନିଷ୍ଟକରୋ ଧ୍ରୁଵମ୍
ରାତିରେ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ ଦେଖିଥିଲେ, ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବଡ଼ ଅପଶକୁନ ଆଣେ।
ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ରଵିରାଗତ୍ଯ ପ୍ରୋଦ୍ଯଂତଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଶୀତଗୁମ୍ 4.2.56.
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆସି, ଆକାଶରେ ଉଦୟ ହେଉଥିଲେ ଓ ଶୀତଳତା ଦେଉଥିଲେ।
ଯୁଗପତ୍କେତୁଯୁଗଲଂ ଯୁଧ୍ଯମାନଂ ପରସ୍ପରମ୍
ସେଇ ସମୟରେ ତୁମେ ଦୁଇଟି ଧୂମକେତୁ ପରସ୍ପରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଦେଖିଥିଲେ।
ଵିଶୀର୍ଯତ୍କେଶଦଶନଂ ନୀଯମାନଂ ଚ ଦକ୍ଷିଣେ
କେହି ଚୁଲ ଓ ଦାନ୍ତ ଝଡ଼ିଯିବା ସହିତ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଉଥିଲେ।
ପ୍ରାସାଦଧ୍ଵଜଭଂଗୋଯସ୍ତ୍ଵଯୈକ୍ଷତ ନିଶାକ୍ଷଯେ
ରାତି ଶେଷରେ ତୁମେ ଯେ ପ୍ରାସାଦର ଧ୍ୱଜ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖିଥିଲେ।
ନଗରୀ ପ୍ଲାଵିତା ସ୍ଵପ୍ନେ ତରଂଗୈଃ କ୍ଷୀରନୀରଧେଃ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦୁଧ ଧଳା ମେଘର ତରଙ୍ଗରେ ସହର ଜଳମଗ୍ନ ହେଉଥିଲା।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଵାନରଯାନେନ ଯତ୍ତ୍ଵମୂଢୋସି ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସ୍ୱପ୍ନରେ ବାନର ଚାଳିଥିବା ରଥରେ ଚଢ଼ି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯିବା ବେଳେ ତୁମେ ଭ୍ରମିତ ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ରୁଦତୀ ଯା ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟା ମହିଲୈକା ନିଶାତ୍ଯଯେ
ରାତି ଶେଷରେ ତୁମେ ଯେ ଜଣେ ମହିଳାକୁ କାନ୍ଦୁଥିବା ଦେଖିଥିଲେ।