କୁତସ୍ତ୍ଵମିହ ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ କସ୍ମାତ୍ତେ ଗତିରୀଦୃଶୀ
ତୁମେ କେମିତି ଏଠାକୁ ଆସିଲା? କିଏ ତୁମକୁ ଏପରି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ଆଣିଛି?
ଅସ୍ମାକଂ ତାପସାନାଂ ଚ ନ ଭଯଂ ତ୍ଵଦ୍ଵିଧାନ୍ମନାକ୍
ଆମ ପରି ତାପସମାନେ ପାଇଁ, ତୁମ ପରି ଲୋକଠାରୁ କେବେ ଭୟ ନାହିଁ।
ତାପସୋଦୀରିତମିତି ତଦ୍ରକ୍ଷଃ ପ୍ରୀତିପୂଵର୍କମ୍
ତାପସଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ରାକ୍ଷସ ଖୁସି ହେଲା।
ଅନୁକ୍ରୋଶୋସ୍ତି ଯଦି ତେ ଭଗଵଂସ୍ତାପସୋତ୍ତମ
ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ମନରେ କିଛି ଦୟା ଅଛି, ହେ ମହାନ ତାପସ,
ପ୍ରତିଷ୍ଠାନାଭିଧାନୋସ୍ତି ଦେଶୋ ଗୋଦାଵରୀ ତଟେ
ଗୋଦାବରୀ ନଦୀ କୂଳରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ତେନ କର୍ମଵିପାକେନ ପ୍ରାପ୍ତୋସ୍ମି ଗତିମୀଦୃଶୀମ୍
ମୋ କର୍ମର ଫଳରେ, ମୁଁ ଏହି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ଗତୋ ବହୁତରଃ କାଲସ୍ତତ୍ର ମେ ଵସତୋ ମୁନେ
ମୁଁ ସେଠାରେ ରହିବାବେଳେ ବହୁତ ସମୟ କଟିଗଲା, ହେ ମୁନି।
ଵର୍ଷତ୍ଯପି ମହାମେଘେ ଧାରାସାରୈର୍ଦିଵାନିଶମ୍ 4.2.54.
ବଡ଼ ମେଘ ଦିନ ରାତି ଭାରି ବର୍ଷା କରିଲେ ମଧ୍ୟ,
ପର୍ଵଣ୍ଯଦତ୍ତଦାନା ଯେ କୃତତୀର୍ଥପ୍ରତିଗ୍ରହାଃ
ଯେମାନେ ପର୍ବଦିନରେ ଦାନ କଲେ ଏବଂ ତୀର୍ଥ ଗ୍ରହଣ କଲେ—
ଗତେ ବହୁତିଥେ କାଲେ ମରୁଭୂମୌ ମୁନେ ମଯା
ମୁଁ ମରୁଭୂମିରେ ବହୁତ ସମୟ ରହିଲା ପରେ, ହେ ମୁନି,
ସୂର୍ଯୋଦଯମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ସଂଧ୍ଯାଵିଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ, ସଂଧ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ ନ କରି,
ମୁକ୍ତକଚ୍ଛମଶୌଚଂ ଚ ସଂଧ୍ଯାକର୍ମଵିଵର୍ଜିତମ୍
ଖୋଲା ପୋଶାକ, ଶୌଚ ନ କରି, ସଂଧ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡି,
ସ ଦ୍ଵିଜୋ ମଂଦଭାଗ୍ଯାନ୍ମେ କେନଚିଦ୍ଵଣିଜା ସହ
ମୋ ପାଇଁ ଅଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ସେ ଦ୍ୱିଜ, ଏକ ବଣିକ ସହିତ,
ଅଂତଃପୁରି ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋଭୂତ୍ସ ଦ୍ଵିଜୋ ମୁନିସତ୍ତମ
ସେ ଦ୍ୱିଜ ମନେ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପ୍ରଵେଶୋ ନାସ୍ତି ଚାସ୍ମାକଂ ପ୍ରେତାନାଂ ତପସାଂ ନିଧେ
ହେ ତାପସମାନଙ୍କର ଧନ, ଆମ ପ୍ରେତମାନେ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବୁ ନାହିଁ।
ଅଦ୍ଯାପି ତାନି ପାପାନି ତଦ୍ବହିର୍ନିର୍ଗମେଚ୍ଛଯା
ବାହାରକୁ ଯିବା ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା, ଏହି ପାପଗୁଡ଼ିକ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଛି।
ଅଦ୍ଯ ଶ୍ଵୋ ଵା ପରଶ୍ଵୋ ଵା ସ ବହିର୍ନିର୍ଗମିଷ୍ଯତି
ଆଜି, କିମ୍ବା କାଲି, କିମ୍ବା ପରେଦିନ, ସେ ବାହାରକୁ ଯିବ।
ନାଦ୍ଯାପି ସ ବହିର୍ଗଚ୍ଛେନ୍ନାଦ୍ଯାପ୍ଯାଶା ପ୍ରଯାତି ନଃ 4.2.54.
ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେ ବାହାରକୁ ଯାଇନାହିଁ, ଆମର ଆଶା ମଧ୍ୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାଡିନାହିଁ।
ଚିତ୍ରମଦ୍ଯତନଂ ଵଚ୍ମି ତପସ୍ଵିଂସ୍ତନ୍ନିଶାମଯ
ମୁଁ ଆଜିର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା କହିବି, ହେ ତପସ୍ବୀ, ତୁମେ ଏହାକୁ ଭଲଭାବେ ଶୁଣ।
ଆପ୍ରଯାଗଂ ପ୍ରତିଦିନଂ ପ୍ରଯାମଃ କ୍ଷୁଧିତା ଵଯମ୍
ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ଭୁଖା ଥିଲେ ବି ପ୍ରୟାଗକୁ ଯାଉଛୁ।
ସଂତି ସର୍ଵତ୍ର ଫଲିନଃ ପାଦପାଃ ପ୍ରତିକାନନମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଙ୍ଗଲରେ, ସବୁଠାରେ ଫଳ ଦେଉଥିବା ଗଛ ମିଳେ।
ଅନ୍ଯାନ୍ଯପି ଚ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ସର୍ଵେଷାଂ ସୁଲଭାନ୍ଯହୋ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଇବା ଜିନିଷ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ମିଳିଯାଏ—ହାଁ!
ପରଂ ନୋ ଦୃଗ୍ଗତାନ୍ଯେଵ ଦୂରେ ଦୂରେ ଵ୍ରଜଂତ୍ଯହୋ
ତଥାପି, ଆମ ଆଖି ପାଖରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ସେଗୁଡିକ ବାରମ୍ବାର ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଏ—ହାଁ!
ତସ୍ଯାଂତିକମହଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ କ୍ଷୁଧଯା ପରିପୀଡିତଃ
ଭୁଖରେ ଅତି କଷ୍ଟ ପାଇ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏକ ଗଛ ପାଖକୁ ଗଲି,
ଯାଵତ୍ତଂ ତୁ ଜିଘୃକ୍ଷାମି ତାଵତ୍ତଦ୍ଵଦନାଂବୁଜାତ୍
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତାହାକୁ ଧରିବାକୁ ଯାଉଥିଲି, ସେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଖରୁ,
ଶିଵନାମସ୍ମରଣତୋ ମଦୀଯମପି ପାତକମ୍
ଶିବଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ମୋର ଦୋଷ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହେଉଥିଲା।
ସୀମସ୍ଥୈଃ ପ୍ରମଥୈର୍ନାହଂ ସଦ୍ଯୋ ଦୃଗ୍ଗୋଚରୀକୃତଃ
ସୀମାରେ ଥିବା ପ୍ରମଥମାନେ ମୋତେ ସହଜରେ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଅଂତର୍ଗେହସ୍ଯ ସୀମାନଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତେନ ସହାଧୁନା 4.2.54.
ଏବେ, ସେଠି ସହିତ ମୁଁ ଘରର ଭିତର ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ଆତ୍ମାନଂ ବହୁମନ୍ଯେହଂ ତ୍ଵାଂ ଵିଲୋକ୍ଯାଧୁନା ମୁନେ
ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ଦେଖି, ମୋତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଭାବୁଛି, ହେ ମୁନି।
ଇତି ପ୍ରେତଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ କୃପାଲୁସ୍ତପୋଧନଃ
ପ୍ରେତର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦୟାଳୁ ତପସ୍ବୀ