ଯଚ୍ଚୈତଚ୍ଛିଖରେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିର୍ଝରଂ ନିର୍ମଲୋଦକମ୍
ଏହି ଶିଖର ଉପରେ ଯେ ପବିତ୍ର ଝରଣା ଜଳ ବହୁଛି—
ଅତ୍ରୈଵାହଂ ଵସିଷ୍ଯାମି ମିତ୍ରସ୍ନେହାତ୍ସଦା ମୁନେ 7.3.3.
ଏଠାରେ ମୁଁ ସଦା ବସିବି, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ସ୍ନେହରୁ, ମୁନିବର।
ଅପି ଵଂଧ୍ଯା ଚ ଯା ନାରୀ ସ୍ନାନମାତ୍ରଂ ସମାଚରେତ୍
ଏଠି କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଜେଉଁ ଜନ୍ମହୀନା ନାରୀ—
ସାପି ପୁତ୍ରମଵାପ୍ନୋତି ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତମ୍
ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ବିଶିଷ୍ଟ ପୁଅ ପାଇଥାଏ।
ନଭସଃ ଶୁକ୍ଲପଂଚମ୍ଯାଂ ଫଲୈଃ ପୂଜାଂ କରୋତି ଚ
ଏଠି ଚନ୍ଦ୍ରମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ—
ଯେଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ କରିଷ୍ଯଂତି ହ୍ଯସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ଏଠି ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବେ—
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚାତ୍ର କରିଷ୍ଯଂତି ପଂଚମ୍ଯାଂ ଯେ ସମାହିତାଃ
ଏଠି ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଯେମାନେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ—
ନଂଦିଵର୍ଦ୍ଧନମଭ୍ଯେତ୍ଯ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ନନ୍ଦିବର୍ଦ୍ଧନଙ୍କୁ ସମ୍ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ—
ଵରଂ ଚ ଵ୍ରିଯତାଂ ଵତ୍ସ ପରିତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ତେଽନଘ
ମୁଁ ତୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଶୁଭ ଶିଶୁ, ଏବେ ଚାହିଁଥିବା ଵର ମାଗ।
ସାଂନିଧ୍ଯଂ ଜାଯତାମତ୍ର ଅଵଶ୍ଯଂ ତଵ ସର୍ଵଦା
ତୁମର ଉପସ୍ଥିତି ଏଠି ସଦା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରହୁ।
ଯଥାହମର୍ବୁଦେତ୍ଯେଵଂ ଖ୍ଯାତିଂ ଗଚ୍ଛାମି ଭୂତଲେ
ମୁଁ ଯେପରି ଅର୍ବୁଦ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେପରି ପୃଥିବୀରେ ମୋର ଖ୍ୟାତି ହେଉ।
ଚକ୍ରେ ସ୍ଵମାଶ୍ରମଂ ତତ୍ର ତସ୍ଯ ଵାକ୍ଯେନ ନୋଦିତଃ ॥ 7.3.3.
ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ ସେଠାରେ ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କଲେ।
ପନସୈଶ୍ଚଂପକୈରାମ୍ରୈଃ ପ୍ରିଯଂଗୁବିଲ୍ଵଦାଡିମୈଃ
ପନସ, ଚମ୍ପକ, ଆମ୍ବ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ବିଲ୍ୱ ଓ ଦାନାରୁ ଗଛମାନେ ସହିତ—
ତସ୍ଥୌ ତତ୍ର ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ହ୍ଯରୁଂଧତ୍ଯା ସମନ୍ଵିତଃ
ସେଠାରେ ମହାମୁନି ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ଯସ୍ଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦିଵଂ ଯାଂତି ଅତିପାପକୃତୋ ନରାଃ
ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ, ଅତି ପାପୀ ମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେତ୍ର ସ୍ନାନଂ କରିଷ୍ଯଂତି ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଲୋକେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।
ମାଘମାସେ ଵିଶେଷେଣ ତିଲଦାନଂ କରୋତି ଯଃ
ଏଠି, ବିଶେଷକରି ମାଘ ମାସରେ, ଯେ କେହି ତିଳ ଦାନ କରିଥାଏ—
ବହୁନା କିମିହୋକ୍ତେନ ସ୍ତାନମାତ୍ରଂ ସମାଚରେତ୍
ଅଧିକ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; ଏଠି କେବଳ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ମୁଖଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ବସିଷ୍ଠଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖିଲେ ପୁନି ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ।
ସୂତ ଉଵାଚ ସ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ତତ୍ର ଵସିଷ୍ଠୋ ଭଗଵାନ୍ମୁନିଃ
ସୂତ କହିଲେ—ସେଠାରେ ନିଜ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କରି, ପୂଜ୍ୟ ମୁନି ବସିଷ୍ଠ ରହିଲେ।
ସ ବଭୂଵ ମୁନିଃ ସମ୍ଯକ୍ଫଲାହାରସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ମୁନି ସଠିକ୍ ଭାବେ ଫଳ ଖାଇ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଜଲାହାରଃ ପଞ୍ଚଶତଵର୍ଷାଣି ସଂବଭୂଵ ହ
ସେ ପଞ୍ଚଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ପାଣି ପିଇ ଜୀବନ ଯାପନ କଲେ।
ପଞ୍ଚାଗ୍ନିସାଧକୋ ଗ୍ରୀଷ୍ମେ ହେମନ୍ତେ ସଲିଲାଶଯଃ
ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ସେ ପଞ୍ଚାଗ୍ନି ତପସ୍ୟା କଲେ, ଶୀତକାଳରେ ପାଣିରେ ବସିଲେ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵସ୍ତସ୍ଯର୍ଷେଃ ସୁମହାତ୍ମନଃ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ମୁନିଃ ସ୍ତୋତ୍ରମୁଦୈରଯତ୍
ତାପରେ, ମହାଦେବ ସେ ମହାତ୍ମା ଋଷି ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୁନି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶୁଦ୍ଧାଯ ସର୍ଵଗାଯାଽମୃତାଯ ଚ
ଶୁଦ୍ଧ ଶିବ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଅମୃତ ସ୍ୱରୂପ ଠାରେ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମଃ ସ୍ଥୂଲାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ଵ୍ଯାପକାଯ ମହାତ୍ମନେ
ସ୍ଥୂଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ମହାତ୍ମା ଠାରେ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରକଲାଧାର ନମୋ ଦିଗ୍ଵସନାଯ ଚ
ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଦିଗ୍ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଠାରେ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନରୂପାଯ ଜ୍ଞାନଗମ୍ଯାଯ ତେ ନମଃ
ଜ୍ଞାନ ସ୍ୱରୂପ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ୟ ଠାରେ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
କାଶୀପତେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଗିରିଶାଯ ନମୋନମଃ 7.3.4.
କାଶୀର ନାଥ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ; ପର୍ବତର ନାଥ, ପୁନି ପୁନି ପ୍ରଣାମ।
ଗୌରୀକାନ୍ତ ନମ ସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଶିଵାତ୍ମନେ
ଗୌରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ; ଶିବ ସ୍ୱରୂପ ଠାରେ ମୋର ପ୍ରଣାମ।