ଲିଂଗଂ ସମର୍ଚିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଣତିଂ ସକୃତ୍
ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପୂଜା କରାଯାଏ, ଦେଖି ଏକବାର ମାତ୍ର ପ୍ରଣାମ କରିଥିଲେ,
ଲିଂଗଂ ଯଃ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତାଦଘାତ୍
ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତିଭାବରେ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ, ସେ ସପ୍ତଜନ୍ମର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଵିଚାର୍ଯେତି ଗଣୈଃ କାଶ୍ଯାଂ ସ୍ଵାମିଦ୍ରୋହୋପଶାଂତଯେ
କାଶୀରେ ଗଣମାନେ ସହିତ ଚିନ୍ତା କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସଘାତର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ,
କୁଂଡୋଦରେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲୋଲାର୍କସନ୍ନିଧୌ
ଲୋଲାର୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାମ୍ନାରେ କୁଣ୍ଡୋଦରେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି,
କୁଂଡୋଦରେଶ୍ଵରାଲ୍ଲିଂଗାତ୍ପ୍ରତୀଚ୍ଯାମସିରୋଧସି
କୁଣ୍ଡୋଦରେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗରୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ମୁଣ୍ଡର ଉପରେ,
ମଯୂରେଶପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ଚ ଲିଂଗଂ ବାଣେଶ୍ଵରଂ ମହତ୍ 4.2.53.
ମୟୂରେଶର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ବଡ଼ ଲିଙ୍ଗ ବାଣେଶ୍ୱର ଅଛି,
ଗୋକର୍ଣେଶଂ ମହାଲିଂଗମଂତର୍ଗେହସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ
ଗୋକର୍ଣ୍ଣେଶ୍ୱର ବଡ଼ ଲିଙ୍ଗ ଘରର ଭିତରେ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଛି।
ଗୋକର୍ଣେଶ୍ଵର ଭକ୍ତସ୍ଯ ପଂଚତ୍ଵ ସମଯେ ସତି
ଗୋକର୍ଣ୍ଣେଶ୍ୱରର ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ,
ମହିମାନଂ ମହତ୍ତ୍ଵଂ ତୁ ତତ୍କାଶ୍ଯାଃ ପର୍ଯଵର୍ଣଯତ୍
ତାହାର ମହିମା ଓ ବଡ଼ପଣ କାଶୀର ଅଂଶ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଵୈଷ୍ଣଵ୍ଯା ମାଯଯା ଵିଶ୍ଵଂ ଭ୍ରାମ୍ଯେତାତ୍ର ଯଯାଖିଲମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟା ଦ୍ୱାରା, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଏଠାରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସବୁ ଚଳିତ ହୁଏ।
ଅପାସ୍ଯ ସୋଦରାନ୍ଦାରାନ୍ପୁତ୍ରଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଗୃହଂ ଵସୁ
ଭାଇ, ଜାଣ, ପୁଅ, ଜମି, ଘର, ଧନ ଛାଡିଦେଇ,
ମରଣାଦପି ନୋ କାଶ୍ଯାଂ ଭଯଂ ଯତ୍ର ମନାଗପି
କାଶୀରେ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ଗୋଟିଏ ଅଣୁ ମାତ୍ର ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ମରଣଂ ମଂଗଲଂ ଯତ୍ର ଵିଭୂତିର୍ଯତ୍ର ଭୂଷଣମ୍
ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ମଙ୍ଗଳମୟ, ଯେଉଁଠି ବିଭୂତି ଏକ ଅଳଙ୍କାର,
ନିର୍ଵାଣରମଣୀ ଯତ୍ର ରଂକଂ ଵାଽରଂକମେଵ ଵା
ଯେଉଁଠି ମୋକ୍ଷ ରମଣୀୟ, ଚାହେଁ ଗରିବ ହେଉ କି ବଡ଼ ଗରିବ ହେଉ।
ମୃତାନାଂ ଯତ୍ର ଜଂତୂନାଂ ନିର୍ଵାଣପଦମୃଚ୍ଛତାମ୍
ଯେଉଁଠି ମୃତ ଜୀବଗୁଡ଼ିକ ମୁକ୍ତିର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି,
ଯତ୍ର କାଶ୍ଯାଂ ମୃତୋ ଜଂତୁର୍ବ୍ରହ୍ମନାରାଯଣାଦିଭିଃ 4.2.53.
ଯେଉଁଠି କାଶୀରେ ମୃତ ଜୀବ, ବ୍ରହ୍ମା, ନାରାୟଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଯାଆନ୍ତି,
ଯତ୍ର କାଶ୍ଯାଂ ଶଵତ୍ଵେପି ଜଂତୁର୍ନାଶୁଚିତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁଠି କାଶୀରେ ମୃତ ଦେହ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଜୀବ ଅଶୁଚିତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ,
ଯସ୍ତୁ କାଶୀତି କାଶୀତି ଦ୍ଵିସ୍ତ୍ରିର୍ଜପତି ପୁଣ୍ଯଵାନ୍
ଯିଏ 'କାଶୀ, କାଶୀ' ଦୁଇ ବା ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ଶୁଭକର୍ମା ଥାଏ,
ଯେନ କାଶୀ ହୃଦି ଧ୍ଯାତା ଯେନ କାଶୀହ ସେଵିତା
ଯିଏ ହୃଦୟରେ କାଶୀକୁ ଧ୍ୟାନ କରିଛି, ଏଠାରେ କାଶୀକୁ ସେବନ କରିଛି,
କାଶୀଂ ଯଃ ସେଵତେ ଜଂତୁର୍ନିର୍ଵିକଲ୍ପେନ ଚେତସା
ଯିଏ ଅବିଚଳ ମନରେ କାଶୀକୁ ସେବା କରେ,
ସ୍ଵଯଂ ଵସ୍ତୁମଶକ୍ତୋପି ଵାସଯେତ୍ତୀର୍ଥଵାସିନମ୍
ସେ ନିଜେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୀର୍ଥରେ ବସୁଥିବାକୁ ଅନ୍ୟକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ,
କାଶ୍ଯାଂ ଵସଂତି ଯେ ଧୀରା ଆପଂଚତ୍ଵ ଵିନିଶ୍ଚଯାଃ
ଯେଉଁ ଧୀର ଲୋକେ କାଶୀରେ ବସନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ ଆସିବା ନିଶ୍ଚିତ ଜାଣିଛନ୍ତି,
ଇତ୍ଥଂ ଵିମୃଶ୍ଯ ବହୁଶଃ ସ୍ଥାଣୁର୍ଵାରାଣସୀଗୁଣାନ୍
ଏପରି ଭାବରେ ବାରମ୍ବାର ବାରାଣସୀର ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଷ୍ଠାଣୁ (ଶିବ),
ତାରକତ୍ଵଂ ସମାଗଚ୍ଛ ଗଚ୍ଛାତି ସ୍ଵଚ୍ଛମାନସ
ତାରକ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶୁଭ ମନରେ ଯାଆନ୍ତି,
ତିଲପର୍ଣ ସ୍ଧୂଲକର୍ଣ ଦୃମିଚଂଡ ପ୍ରଭାମଯ
ତିଳପର୍ଣ୍ଣ, ଧୂଳକର୍ଣ୍ଣ, ଦୃମିଚଣ୍ଡ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାରେ,
ଵୀରଭଦ୍ର କିରାତାଖ୍ଯ ଚତୁର୍ମୁଖ ନିକୁଂଭକ 4.2.53.
ବୀରଭଦ୍ର, କିରାତ ନାମକ, ଚତୁର୍ମୁଖ, ନିକୁମ୍ଭକ,
ନାଦ୍ରୀଣାଂ ନ ସମୁଦ୍ରାଣାଂ ନ ଦ୍ରୁମାଣାଂ ମହୀଯସାମ୍ 4.2.53.
ନ ପାହାଡ଼, ନ ସାଗର, ନ ବଡ଼ ବୃକ୍ଷମାନେ,
ତାରକେଶଂ ମହାଲିଂଗଂ ତାରକାଖ୍ଯୋ ଗଣୋତ୍ତମଃ 4.2.53.
ତାରକେଶ, ମହାଲିଙ୍ଗ, ତାରକ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣ,
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ କୁଂଭସଂଭଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୋତ୍ଵଵହିତୋ ଭଵାନ୍
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: କୁମ୍ଭର ପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ତୁମେ ମନ ଦେଇ ଶୁଣିବା,
କପର୍ଦୀ ନାମ ଗଣପଃ ଶଂଭୋରତ୍ଯଂତଵଲ୍ଲଭଃ
କପର୍ଦ୍ଦୀ ନାମକ ଗଣପା, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ,