ଅର୍ବୁଦଂ ନାଗମାସାଦ୍ଯ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ଅର୍ବୁଦ ନାଗଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତତ୍ର ଯାଵୋଽଦ୍ଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵଯସ୍ଯ ଵିନଯାନ୍ଵିତ 7.3.3.
ବନ୍ଧୁ, ଆଜି ସେଠାରେ ନମ୍ରତା ସହିତ ତୁମେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ।
ତତ୍ରୈଵ ଚ ଵସିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧମସଂଶଯମ୍
ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ସେଠାରେ ତୁମ ସହିତ ରହିବି।
କିଂ ତ୍ଵହଂ ପ୍ରଣଯାଦ୍ଭ୍ରାତର୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଦ୍ଵଚଃ ଶୃଷୁ
କିନ୍ତୁ, ଭାଇ, ସ୍ନେହରୁ ମୁଁ କିଛି କହିବି—ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ମନ୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିମାଯାତୁ ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଵୃଣୋମ୍ଯହମ୍ ପ୍ରଣମ୍ଯ ପିତରୌ ଚୈଵ ପ୍ରତସ୍ଥେ ମୁନିନା ସହ
ମୋ ନାମରେ ଖ୍ୟାତି ହେଉ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହେଁ ନାହିଁ। ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ମୁନିଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଦିଵ୍ଯୈର୍ଵୃକ୍ଷୈଃ ଶୁଭୈଃ ପୂର୍ଣୈର୍ନଦୀନିର୍ଝରସଂକୁଲୈଃ
ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ୍ର ଗଛରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନଦୀ ଓ ଝରଣାରେ ଭରିଥିବା ସେଠା।
ମୁକ୍ତୋଽର୍ବୁଦେନ ତତ୍ରୈଵ ଵିଵରେ ମୁନିଵାକ୍ଯତଃ
ସେଠାରେ ମୁନିଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ, ଅର୍ବୁଦ ତାକୁ ଗହ୍ବରରୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ଵିମୁକ୍ତୋ ଵିଵରେ ତସ୍ମିନ୍ନର୍ବୁଦେନ ମହାତ୍ମନା
ମହାତ୍ମା ଅର୍ବୁଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗହ୍ବରରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରଵୀଚ୍ଚାର୍ବୁଦଂ ନାଗଂ ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ
ସେ ଅର୍ବୁଦ ନାଗଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ଧୃଢ଼ବ୍ରତ, ଏକ ଵର ଚୟନ କର।'
ଅଵଶ୍ଯଂ ଯଦି ଦାତଵ୍ଯଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଯଦି ନିଶ୍ଚୟ ଦେବାକୁ ହେବ, ତେବେ ଶୁଣ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଯଚ୍ଚୈତଚ୍ଛିଖରେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିର୍ଝରଂ ନିର୍ମଲୋଦକମ୍
ଏହି ଶିଖର ଉପରେ ଯେ ପବିତ୍ର ଝରଣା ଜଳ ବହୁଛି—
ଅତ୍ରୈଵାହଂ ଵସିଷ୍ଯାମି ମିତ୍ରସ୍ନେହାତ୍ସଦା ମୁନେ 7.3.3.
ଏଠାରେ ମୁଁ ସଦା ବସିବି, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ସ୍ନେହରୁ, ମୁନିବର।
ଅପି ଵଂଧ୍ଯା ଚ ଯା ନାରୀ ସ୍ନାନମାତ୍ରଂ ସମାଚରେତ୍
ଏଠି କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଜେଉଁ ଜନ୍ମହୀନା ନାରୀ—
ସାପି ପୁତ୍ରମଵାପ୍ନୋତି ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତମ୍
ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ବିଶିଷ୍ଟ ପୁଅ ପାଇଥାଏ।
ନଭସଃ ଶୁକ୍ଲପଂଚମ୍ଯାଂ ଫଲୈଃ ପୂଜାଂ କରୋତି ଚ
ଏଠି ଚନ୍ଦ୍ରମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ—
ଯେଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ କରିଷ୍ଯଂତି ହ୍ଯସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ଏଠି ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବେ—
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚାତ୍ର କରିଷ୍ଯଂତି ପଂଚମ୍ଯାଂ ଯେ ସମାହିତାଃ
ଏଠି ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଯେମାନେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ—
ନଂଦିଵର୍ଦ୍ଧନମଭ୍ଯେତ୍ଯ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ନନ୍ଦିବର୍ଦ୍ଧନଙ୍କୁ ସମ୍ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ—
ଵରଂ ଚ ଵ୍ରିଯତାଂ ଵତ୍ସ ପରିତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ତେଽନଘ
ମୁଁ ତୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଶୁଭ ଶିଶୁ, ଏବେ ଚାହିଁଥିବା ଵର ମାଗ।
ସାଂନିଧ୍ଯଂ ଜାଯତାମତ୍ର ଅଵଶ୍ଯଂ ତଵ ସର୍ଵଦା
ତୁମର ଉପସ୍ଥିତି ଏଠି ସଦା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରହୁ।
ଯଥାହମର୍ବୁଦେତ୍ଯେଵଂ ଖ୍ଯାତିଂ ଗଚ୍ଛାମି ଭୂତଲେ
ମୁଁ ଯେପରି ଅର୍ବୁଦ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେପରି ପୃଥିବୀରେ ମୋର ଖ୍ୟାତି ହେଉ।
ଚକ୍ରେ ସ୍ଵମାଶ୍ରମଂ ତତ୍ର ତସ୍ଯ ଵାକ୍ଯେନ ନୋଦିତଃ ॥ 7.3.3.
ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ ସେଠାରେ ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କଲେ।
ପନସୈଶ୍ଚଂପକୈରାମ୍ରୈଃ ପ୍ରିଯଂଗୁବିଲ୍ଵଦାଡିମୈଃ
ପନସ, ଚମ୍ପକ, ଆମ୍ବ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ବିଲ୍ୱ ଓ ଦାନାରୁ ଗଛମାନେ ସହିତ—
ତସ୍ଥୌ ତତ୍ର ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ହ୍ଯରୁଂଧତ୍ଯା ସମନ୍ଵିତଃ
ସେଠାରେ ମହାମୁନି ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ଯସ୍ଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦିଵଂ ଯାଂତି ଅତିପାପକୃତୋ ନରାଃ
ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ, ଅତି ପାପୀ ମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେତ୍ର ସ୍ନାନଂ କରିଷ୍ଯଂତି ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଲୋକେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।
ମାଘମାସେ ଵିଶେଷେଣ ତିଲଦାନଂ କରୋତି ଯଃ
ଏଠି, ବିଶେଷକରି ମାଘ ମାସରେ, ଯେ କେହି ତିଳ ଦାନ କରିଥାଏ—
ବହୁନା କିମିହୋକ୍ତେନ ସ୍ତାନମାତ୍ରଂ ସମାଚରେତ୍
ଅଧିକ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; ଏଠି କେବଳ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ମୁଖଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ବସିଷ୍ଠଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖିଲେ ପୁନି ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ।
ସୂତ ଉଵାଚ ସ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ତତ୍ର ଵସିଷ୍ଠୋ ଭଗଵାନ୍ମୁନିଃ
ସୂତ କହିଲେ—ସେଠାରେ ନିଜ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କରି, ପୂଜ୍ୟ ମୁନି ବସିଷ୍ଠ ରହିଲେ।