ଇତି ଜୋଷଂ ସ୍ଥିତଂ ଵିପ୍ରଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ନୃପୋତ୍ତମଃ
ଏଭଳି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାନ୍ତ ରହିଥିବାବେଳେ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଦାସୋସ୍ମି ଯଜ୍ଞସଂଭାରାନ୍ନଯମେକୋ ଶତୋଽଖିଲାନ୍
ମୁଁ ତୁମର ଦାସ; ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ଏକାଠା କର, ଏକ ଶତ ବେଳେ ମଧ୍ୟ।
ଯଦସ୍ତି ମେଖିଲଂ ତତ୍ର ସପ୍ତାଂଗେପି ଭଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ମୋର ଯେ କିଛି ଅଛି, ସପ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ତାହାର ନିୟନ୍ତା।
ରାଜ୍ଯଂ କରୋମି ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ସ୍ଵାର୍ଥଂ ତନ୍ନ ମନାଗପି
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ରାଜା ଭାବେ ଯାହା କରୁଛି, ସେ କେବେ ମୋ ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ରାଜ୍ଞାଂ କ୍ରତୁକ୍ରିଯାଭ୍ଯୋପି ତୀର୍ଥେଭ୍ଯୋପି ସମଂତତଃ
ରାଜାମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞ କ୍ରିୟା ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳଗୁଡିକ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମାନ।
ପ୍ରଜାସଂତାପଜୋଵହ୍ନିର୍ଵଜ୍ରାଗ୍ନେରପି ଦାରୁଣଃ
ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ଦୁଃଖର ଅଗ୍ନି ବଜ୍ର କିମ୍ବା ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର।
ଯଦାଵଭୃଥସିସ୍ରାସୁର୍ଭଵେଯଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ 4.2.52.
ଦ୍ବିଜୋତ୍ତମ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାଉଛି, ତେବେ—
ହଵନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମୁଖେ ଯତ୍କରୋମି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଦ୍ବିଜୋତ୍ତମ, ମୁଁ ଯେ ହୋମ କରିବି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବି।
ଅଭିଲାଷେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଜାଗର୍ତ୍ଯେକୋ ହୃଦୀହ ମେ
ମୋ ହୃଦୟରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟି ମାତ୍ର ଜାଗ୍ରତ ଅଛି ।
ଅହୋ ଅହୋଭିର୍ବହୁଭିଃ ଫଲିତୋ ମେ ମନୋରଥଃ
ଅହୋ, ଅନେକ ଦିନ ଓ ରାତି ପରେ, ମୋର ଆଶା ପୂରଣ ହୋଇଛି ।
ଏକାଗ୍ରମାନସୋ ଵିପ୍ର ଯଜ୍ଞାନ୍ଵିପୁଲଦକ୍ଷିଣାନ୍
ମୁଁ ଏକାଗ୍ର ମନରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବହୁ ଦାନ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରିଛି ।
ଇତି ରାଜ୍ଞୋ ମହାବୁଦ୍ଧେର୍ଧର୍ମଶୀଲସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍
ଏଭଳି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା କହିଲେ ।
ସାହାଯ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜର୍ଷେର୍ଦିଵୋଦାସସ୍ଯ ପଦ୍ମଭୂଃ
ରାଜା ଦିବୋଦାସଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ପାଇ, ପଦ୍ମଜନ୍ମା ଏହି କାମ କରିଥିଲେ ।
ଅଦ୍ଯାପି ହୋମଧୂମୋଘୈର୍ଯଦ୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଗଗନାଂତରମ୍
ଆଜିଯାଏ ହୋମର ଧୂଆଁ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଭରି ରହିଛି ।
ତୀର୍ଥଂ ଦଶାଶ୍ଵମେଧାଖ୍ଯଂ ପ୍ରଥିତଂ ଜଗତୀତଲେ
ଦଶାଶ୍ୱମେଧ ନାମକ ତୀର୍ଥ ଭୂମିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ପୁରା ରୁଦ୍ରସରୋ ନାମ ତତ୍ତୀର୍ଥଂ କଲଶୋଦ୍ଭଵ
ପୂର୍ବେ, କଳଶଜନ୍ମା, ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ରୁଦ୍ରସରସ୍ ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲା ।
ସ୍ଵର୍ଧୁନ୍ଯଥ ତତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଭଗୀରଥସମାଗମାତ୍ 4.2.52.
ଭାଗୀରଥଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ମିଳି, ସ୍ୱର୍ଗ ନଦୀ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲା ।
ଵିଧିର୍ଦଶାଶ୍ଵମେଧେଶଂ ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତତ୍ର ଵୈ
ବ୍ରହ୍ମା ଏଠାରେ ଦଶାଶ୍ୱମେଧେଶ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
ରାଜ୍ଞୋ ଧର୍ମରତେସ୍ତସ୍ଯ ଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ନାଵାପ କିଂଚନ
ଧର୍ମରତ ରାଜା କେହି ଦୋଷ ଲାଗି ନଥିଲେ ।
କ୍ଷେତ୍ରପ୍ରଭାଵଂ ଵିଜ୍ଞାଯ ଧ୍ଯାଯନ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
କ୍ଷେତ୍ରର ଶକ୍ତି ବୁଝି, ସେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ।
ପରାତନୁରିଯଂ କାଶୀ ଵିଶ୍ଵେଶସ୍ଯେତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏହି କାଶୀ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କର ପରମ ଦେହ ନିଶ୍ଚିତ ।
କଃ ପ୍ରାପ୍ଯ କାଶୀଂ ଦୁର୍ମେଧାଃ ପୁନସ୍ତ୍ଯକ୍ତୁମିହେହ ତେ
ଅବୁଦ୍ଧିମାନ, କିଏ କାଶୀ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଛାଡିବାକୁ ଚାହିବେ ?
ଵିଶ୍ଵସଂତାପସଂହର୍ତୁଃ ସ୍ଥାନେ ଵିଶ୍ଵପତେସ୍ତନୁଃ
ଏହିଠା ହେଉଛି ବିଶ୍ୱପତିଙ୍କର ନିବାସ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ଦେହ ।
ପ୍ରାପ୍ଯ କାଶୀଂ ତ୍ଯଜେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସମସ୍ତାଘୌଘନାଶିନୀମ୍
ଯେ କାଶୀକୁ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଏହିଠାକୁ ଛାଡିଦେଇଥିବେ,
ନିର୍ଵାଣଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଯଃ କାଂକ୍ଷେତ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସଂସାରଦୁର୍ଗତିମ୍
ଯେ ମୋକ୍ଷର ଶ୍ରୀ ଚାହିଁ, ସଂସାରର କଷ୍ଟପୂର୍ଣ୍ଣ ପଥକୁ ଛାଡିଦେଇଥିବେ—
ଯଃ କାଶୀଂ ସଂପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଗଚ୍ଛେଦନ୍ଯତ୍ର ଦୁର୍ମତିଃ
ଯେ କାଶୀକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଛାଡି ଅନ୍ୟଠାକୁ ଯାଇଥିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭ୍ରାନ୍ତ ମନ ଥିବା ।
ନିବର୍ହଣୀ ମଧୌଘସ୍ଯ ସୁପୁଣ୍ଯ ପରିବୃଂହିଣୀମ୍ 4.2.52.
ଏହା ଭ୍ରମର ଝଡ଼କୁ ଦୂର କରେ, ବହୁତ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ସତ୍ଯଲୋକେ କ୍ଵ ତତ୍ସୌଖ୍ଯଂ କ୍ଵ ସୌଖ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵେ ପଦେ
ସତ୍ୟଲୋକରେ କେଉଁଠି ସେ ସୁଖ ଅଛି? ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦରେ କେଉଁଠି ସୁଖ ଅଛି?
ଵାରାଣସୀଗୁଣଗଣାନ୍ନିର୍ଣୀଯ ଦ୍ରୁହିଣସ୍ତ୍ଵିତି
ବାରାଣସୀର ଗୁଣଗୁଣକୁ ବିଚାର କରି, ବ୍ରହ୍ମା ଏଭଳି କହିଥିଲେ।
ଦଶାଶ୍ଵମେଧିକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସର୍ଵତୀର୍ଥୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍
ଦଶ ଅଶ୍ୱମେଧ ପୂଜାର ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମିଳିଲାପରେ,