ମୈନାକସ୍ତନଯୋଽସ୍ମାକଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ସାଗରେ ଭଯାତ୍ କିଂ କୃତ୍ଯମଧୁନାଽସ୍ମାକଂ କଥଂ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମେନାକ ଆମର ପୁଅ, ଭୟରେ ସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ଏବେ ଆମେ କଣ କରିବୁ, କିପରି ଆମର ଭଲ ହେବ?
ଇତଃ ଶାପଭଯଂ ତୀଵ୍ରମିତୋ ଦୁଃଖଂ ଚ ପୁତ୍ରଜମ୍ 7.3.3.
ଏଠାରେ ଶାପର ଭୟ ବହୁତ ତୀବ୍ର, ଏଠାରେ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସ ଏଵଂ ନିଶ୍ଚଯଂ କୃତ୍ଵା ନଂଦିଵର୍ଧନମୁକ୍ତଵାନ୍
ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେ ନନ୍ଦିବର୍ଧନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତତ୍ରାସ୍ତି ଵିଵରୋ ରୌଦ୍ରସ୍ତଂ ପ୍ରପୂରଯ ସତ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଗହ୍ବର ଅଛି—ତୁମେ ତାହାକୁ ଶୀଘ୍ର ପୂରଣ କର।
ପାଲାଶୈଃ ଖାଦିରୈରାଢ୍ଯୋ ଧଵୈଃ ଶାଲ୍ମଲିଭିସ୍ତଥା
ପଳାଶ, ଖାଦିର, ଧବ, ଶାଲମଳି ଗଛର ଡାଳି ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ପୂରଣ କର।
ସୁନିଷ୍ଠୁରୈର୍ନୃପଶୁଭିର୍ଭିଲ୍ଲୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈରପି ନାର୍ହୋଽହଂ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ର ଗଂତୁଂ କଥଂଚନ
ସେଠାରେ କଠୋର ମଣିଷ, ପଶୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭିଲ୍ଲା ରହିଛନ୍ତି; ହେ ପର୍ବତମାନ୍ୟ, ମୁଁ କେହିପରି ତାଁଠାରେ ଯିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଅଥୋଵାଚ ଵସିଷ୍ଠସ୍ତଂ ସଂତ୍ରସ୍ତଂ ନଂଦିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ତାପରେ ଭୟଭୀତ ନନ୍ଦିବର୍ଧନଙ୍କୁ ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ।
ତଵ ମୂର୍ଧ୍ନି ସଦା ଵାସୋ ମମ ତତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୋର ବାସ ସଦା ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସେଠାରେ ରହିବ।
ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ଵିଵିଧାକାରାଃ ପତ୍ରପୁଷ୍ପଫଲାନ୍ଵିତାଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଆକାରର ଗଛ, ପତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଶୋଭିତ ଅଛି।
ଅହମେଵାନଯିଷ୍ଯାମି ତଵାର୍ଥେ ଚ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ନିଜେ ତୁମ ପାଇଁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବି।
ଅର୍ବୁଦଂ ନାଗମାସାଦ୍ଯ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ଅର୍ବୁଦ ନାଗଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତତ୍ର ଯାଵୋଽଦ୍ଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵଯସ୍ଯ ଵିନଯାନ୍ଵିତ 7.3.3.
ବନ୍ଧୁ, ଆଜି ସେଠାରେ ନମ୍ରତା ସହିତ ତୁମେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ।
ତତ୍ରୈଵ ଚ ଵସିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧମସଂଶଯମ୍
ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ସେଠାରେ ତୁମ ସହିତ ରହିବି।
କିଂ ତ୍ଵହଂ ପ୍ରଣଯାଦ୍ଭ୍ରାତର୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଦ୍ଵଚଃ ଶୃଷୁ
କିନ୍ତୁ, ଭାଇ, ସ୍ନେହରୁ ମୁଁ କିଛି କହିବି—ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ମନ୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିମାଯାତୁ ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଵୃଣୋମ୍ଯହମ୍ ପ୍ରଣମ୍ଯ ପିତରୌ ଚୈଵ ପ୍ରତସ୍ଥେ ମୁନିନା ସହ
ମୋ ନାମରେ ଖ୍ୟାତି ହେଉ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହେଁ ନାହିଁ। ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ମୁନିଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଦିଵ୍ଯୈର୍ଵୃକ୍ଷୈଃ ଶୁଭୈଃ ପୂର୍ଣୈର୍ନଦୀନିର୍ଝରସଂକୁଲୈଃ
ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ୍ର ଗଛରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନଦୀ ଓ ଝରଣାରେ ଭରିଥିବା ସେଠା।
ମୁକ୍ତୋଽର୍ବୁଦେନ ତତ୍ରୈଵ ଵିଵରେ ମୁନିଵାକ୍ଯତଃ
ସେଠାରେ ମୁନିଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ, ଅର୍ବୁଦ ତାକୁ ଗହ୍ବରରୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ଵିମୁକ୍ତୋ ଵିଵରେ ତସ୍ମିନ୍ନର୍ବୁଦେନ ମହାତ୍ମନା
ମହାତ୍ମା ଅର୍ବୁଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗହ୍ବରରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରଵୀଚ୍ଚାର୍ବୁଦଂ ନାଗଂ ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ
ସେ ଅର୍ବୁଦ ନାଗଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ଧୃଢ଼ବ୍ରତ, ଏକ ଵର ଚୟନ କର।'
ଅଵଶ୍ଯଂ ଯଦି ଦାତଵ୍ଯଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଯଦି ନିଶ୍ଚୟ ଦେବାକୁ ହେବ, ତେବେ ଶୁଣ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଯଚ୍ଚୈତଚ୍ଛିଖରେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ନିର୍ଝରଂ ନିର୍ମଲୋଦକମ୍
ଏହି ଶିଖର ଉପରେ ଯେ ପବିତ୍ର ଝରଣା ଜଳ ବହୁଛି—
ଅତ୍ରୈଵାହଂ ଵସିଷ୍ଯାମି ମିତ୍ରସ୍ନେହାତ୍ସଦା ମୁନେ 7.3.3.
ଏଠାରେ ମୁଁ ସଦା ବସିବି, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ସ୍ନେହରୁ, ମୁନିବର।
ଅପି ଵଂଧ୍ଯା ଚ ଯା ନାରୀ ସ୍ନାନମାତ୍ରଂ ସମାଚରେତ୍
ଏଠି କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଜେଉଁ ଜନ୍ମହୀନା ନାରୀ—
ସାପି ପୁତ୍ରମଵାପ୍ନୋତି ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତମ୍
ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ବିଶିଷ୍ଟ ପୁଅ ପାଇଥାଏ।
ନଭସଃ ଶୁକ୍ଲପଂଚମ୍ଯାଂ ଫଲୈଃ ପୂଜାଂ କରୋତି ଚ
ଏଠି ଚନ୍ଦ୍ରମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ—
ଯେଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ କରିଷ୍ଯଂତି ହ୍ଯସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ଏଠି ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବେ—
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚାତ୍ର କରିଷ୍ଯଂତି ପଂଚମ୍ଯାଂ ଯେ ସମାହିତାଃ
ଏଠି ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଯେମାନେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ—
ନଂଦିଵର୍ଦ୍ଧନମଭ୍ଯେତ୍ଯ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ନନ୍ଦିବର୍ଦ୍ଧନଙ୍କୁ ସମ୍ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ—
ଵରଂ ଚ ଵ୍ରିଯତାଂ ଵତ୍ସ ପରିତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ତେଽନଘ
ମୁଁ ତୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଶୁଭ ଶିଶୁ, ଏବେ ଚାହିଁଥିବା ଵର ମାଗ।
ସାଂନିଧ୍ଯଂ ଜାଯତାମତ୍ର ଅଵଶ୍ଯଂ ତଵ ସର୍ଵଦା
ତୁମର ଉପସ୍ଥିତି ଏଠି ସଦା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରହୁ।