ଯଥା ମେ ଚିଂତ୍ଯତେ ନିତ୍ଯଂ ଧେନ୍ଵର୍ଥଂ ଶ୍ଵଭ୍ରପୂରଣେ
ମୁଁ ସବୁବେଳେ ଭାବୁଛି, ଗାଈ ପାଇଁ ଏହି ଗଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କରିବା ଦରକାର।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ପୂରଯ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନାନ୍ଯଃ ଶକ୍ତୋଽତ୍ର କର୍ମଣି
ସେଥିପାଇଁ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏହାକୁ ପୂରଣ କର; ଏହି କାମରେ ଅନ୍ୟ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି।
ଚିନ୍ତଯାମାସ ତତ୍କାର୍ଯଂ ଵିଵରସ୍ଯ ପ୍ରପୂରଣେ
ସେ ଗଡ଼ିକୁ କିପରି ପୂରଣ କରିବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଚିରଂ ଵିଚାର୍ଯ ତମୃଷିମିଦମାହ ନଗୋତ୍ତମଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବି, ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କୁ କହିଲେ:
ପକ୍ଷଚ୍ଛେଦସ୍ତୁ ଶକ୍ରେଣ ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ପୁରା କୃତଃ
ଏହାଁର ସମସ୍ତଙ୍କ ପକ୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କାଟିଦେଇଥିଲେ।
ଵସିଷ୍ଠ ଉଵାଚ ଅସ୍ତ୍ଯୁପାଯୋ ନଗାନାଂ ତୁ ତତ୍ର ନେତୁଂ ମହାନଗ
ବଶିଷ୍ଠ କହିଲେ: ହଁ, ପାହାଡ଼ମାନେ ସେଠାକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଉପାୟ ଅଛି, ହେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼।
ତସ୍ଯାର୍ବୁଦ ଇତି ଖ୍ପାତୋ ଵଯସ୍ଯଃ ପରମଂ ପ୍ରିଯଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନାମ ଅର୍ବୁଦ, ଛୁଆବେଳାରୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ।
ସ ଵା ଊର୍ଧ୍ଵଗତିଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ କ୍ଷଣାନ୍ନେଷ୍ଯତ୍ଯସଂଶଯଃ
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୀଘ୍ର ଉପରକୁ ଯାଇ, ଏଠାକୁ ଏନେଇଦେବେ।
ଆଦେଶୋ ଦୀଯତାମସ୍ଯ ଦୁଃଖଂ କର୍ତୁଂ ଚ ନାର୍ହସି
ତାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦିଅ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦୁଃଖେନ ମହତାଽଽଵିଷ୍ଟଶ୍ଚିଂତଯାମାସ ଭୂଧରଃ
ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି, ପାହାଡ଼ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ମୈନାକସ୍ତନଯୋଽସ୍ମାକଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ସାଗରେ ଭଯାତ୍ କିଂ କୃତ୍ଯମଧୁନାଽସ୍ମାକଂ କଥଂ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମେନାକ ଆମର ପୁଅ, ଭୟରେ ସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ଏବେ ଆମେ କଣ କରିବୁ, କିପରି ଆମର ଭଲ ହେବ?
ଇତଃ ଶାପଭଯଂ ତୀଵ୍ରମିତୋ ଦୁଃଖଂ ଚ ପୁତ୍ରଜମ୍ 7.3.3.
ଏଠାରେ ଶାପର ଭୟ ବହୁତ ତୀବ୍ର, ଏଠାରେ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସ ଏଵଂ ନିଶ୍ଚଯଂ କୃତ୍ଵା ନଂଦିଵର୍ଧନମୁକ୍ତଵାନ୍
ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେ ନନ୍ଦିବର୍ଧନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତତ୍ରାସ୍ତି ଵିଵରୋ ରୌଦ୍ରସ୍ତଂ ପ୍ରପୂରଯ ସତ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଗହ୍ବର ଅଛି—ତୁମେ ତାହାକୁ ଶୀଘ୍ର ପୂରଣ କର।
ପାଲାଶୈଃ ଖାଦିରୈରାଢ୍ଯୋ ଧଵୈଃ ଶାଲ୍ମଲିଭିସ୍ତଥା
ପଳାଶ, ଖାଦିର, ଧବ, ଶାଲମଳି ଗଛର ଡାଳି ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ପୂରଣ କର।
ସୁନିଷ୍ଠୁରୈର୍ନୃପଶୁଭିର୍ଭିଲ୍ଲୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈରପି ନାର୍ହୋଽହଂ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ର ଗଂତୁଂ କଥଂଚନ
ସେଠାରେ କଠୋର ମଣିଷ, ପଶୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭିଲ୍ଲା ରହିଛନ୍ତି; ହେ ପର୍ବତମାନ୍ୟ, ମୁଁ କେହିପରି ତାଁଠାରେ ଯିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଅଥୋଵାଚ ଵସିଷ୍ଠସ୍ତଂ ସଂତ୍ରସ୍ତଂ ନଂଦିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ତାପରେ ଭୟଭୀତ ନନ୍ଦିବର୍ଧନଙ୍କୁ ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ।
ତଵ ମୂର୍ଧ୍ନି ସଦା ଵାସୋ ମମ ତତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୋର ବାସ ସଦା ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସେଠାରେ ରହିବ।
ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ଵିଵିଧାକାରାଃ ପତ୍ରପୁଷ୍ପଫଲାନ୍ଵିତାଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଆକାରର ଗଛ, ପତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଶୋଭିତ ଅଛି।
ଅହମେଵାନଯିଷ୍ଯାମି ତଵାର୍ଥେ ଚ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ମୁଁ ନିଜେ ତୁମ ପାଇଁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବି।
ଅର୍ବୁଦଂ ନାଗମାସାଦ୍ଯ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ଅର୍ବୁଦ ନାଗଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତତ୍ର ଯାଵୋଽଦ୍ଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵଯସ୍ଯ ଵିନଯାନ୍ଵିତ 7.3.3.
ବନ୍ଧୁ, ଆଜି ସେଠାରେ ନମ୍ରତା ସହିତ ତୁମେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ।
ତତ୍ରୈଵ ଚ ଵସିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧମସଂଶଯମ୍
ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ସେଠାରେ ତୁମ ସହିତ ରହିବି।
କିଂ ତ୍ଵହଂ ପ୍ରଣଯାଦ୍ଭ୍ରାତର୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଦ୍ଵଚଃ ଶୃଷୁ
କିନ୍ତୁ, ଭାଇ, ସ୍ନେହରୁ ମୁଁ କିଛି କହିବି—ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ମନ୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିମାଯାତୁ ନାନ୍ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଵୃଣୋମ୍ଯହମ୍ ପ୍ରଣମ୍ଯ ପିତରୌ ଚୈଵ ପ୍ରତସ୍ଥେ ମୁନିନା ସହ
ମୋ ନାମରେ ଖ୍ୟାତି ହେଉ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହେଁ ନାହିଁ। ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ମୁନିଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଦିଵ୍ଯୈର୍ଵୃକ୍ଷୈଃ ଶୁଭୈଃ ପୂର୍ଣୈର୍ନଦୀନିର୍ଝରସଂକୁଲୈଃ
ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ୍ର ଗଛରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନଦୀ ଓ ଝରଣାରେ ଭରିଥିବା ସେଠା।
ମୁକ୍ତୋଽର୍ବୁଦେନ ତତ୍ରୈଵ ଵିଵରେ ମୁନିଵାକ୍ଯତଃ
ସେଠାରେ ମୁନିଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ, ଅର୍ବୁଦ ତାକୁ ଗହ୍ବରରୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ଵିମୁକ୍ତୋ ଵିଵରେ ତସ୍ମିନ୍ନର୍ବୁଦେନ ମହାତ୍ମନା
ମହାତ୍ମା ଅର୍ବୁଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଗହ୍ବରରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରଵୀଚ୍ଚାର୍ବୁଦଂ ନାଗଂ ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ
ସେ ଅର୍ବୁଦ ନାଗଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ଧୃଢ଼ବ୍ରତ, ଏକ ଵର ଚୟନ କର।'
ଅଵଶ୍ଯଂ ଯଦି ଦାତଵ୍ଯଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଯଦି ନିଶ୍ଚୟ ଦେବାକୁ ହେବ, ତେବେ ଶୁଣ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।