ନ ଵୈ ସଂତାନଵିଚ୍ଛିତ୍ତିଂ ଭୋଗୋଚ୍ଛିତ୍ତିଂ ନ ଜାତୁଚିତ୍
ତାଙ୍କର ବଂଶ ରେ କେବେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ, ଭୋଗ ମଧ୍ୟ କମିବ ନାହିଁ।
ପାପାନି ଵିଲଯଂ ଯାଂତି ପୁଣ୍ଯରାଶିଶ୍ଚ ଲଭ୍ଯତେ
ପାପ ସବୁ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଏବଂ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଏତଦ୍ଵ୍ରତସ୍ଯ କରଣାତ୍କୁରୂପତ୍ଵଂ ନ ଜାତୁଚିତ୍
ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ କେବେ ଅଙ୍ଗବିକଳ ହେବ ନାହିଁ।
କୁମାରୋପି ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ଵିଂଦତି ସ୍ତ୍ରିଯମୁତ୍ତମାମ୍ 4.1.49.
ଏହି ବ୍ରତ କରି ଯୁବକ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇପାରିବ।
ନାପ୍ନୁଯୁର୍ଜାତୁଚିତ୍ତାନି ମଂଗଲାଵ୍ରତତୁଲ୍ଯତାମ୍
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ମନ କେବେ ମଙ୍ଗଳ ବ୍ରତ ସମାନ ହୁଏ ନାହିଁ।
ସର୍ଵଵିଘ୍ନପ୍ରଶାଂତ୍ଯର୍ଥଂ ସଦା କାଶୀନିଵାସିଭିଃ
ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, କାଶୀବାସୀମାନେ ସଦା ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ମଯୂଖା ଏଵ ଖେ ଦୃଷ୍ଟା ନ ଚ ଦୃଷ୍ଟଂ କଲେଵରମ୍
ଆକାଶରେ କେବଳ କିରଣ ଦେଖାଗଲା, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଦେହ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ।
ତ୍ଵଦର୍ଚନାନ୍ନୃଣାଂ କଶ୍ଚିନ୍ନ ଵ୍ଯାଧିଃ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମର ପୂଜା ଦ୍ୱାରା, ଲୋକମାନେ କେବେ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହେବେ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଥଂ ମଯୂଖାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ଶିଵୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ବହୂନ୍ଵରାନ୍
ଏଭଳି ଶିବ ମୟୂଖାଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଖ୍ଯାନମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମଯୂଖାଦିତ୍ଯସଂଶ୍ରଯମ୍
ମୟୂଖାଦିତ୍ୟ ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଶୁଣିଲେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
କଲଶୋଦ୍ଭଵ ତେ ପ୍ରୀତ୍ଯା ସର୍ଵେ ସର୍ଵାଘନାଶନାଃ
ଘଟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ତୁମ ଦୟାରେ ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି।
ଖଖୋଲ୍କୋ ନାମ ଭଗଵାନାଦିତ୍ଯ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ପ୍ରଭୁ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ଖଖୋଲ୍କ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।
ଯଥା ଖଖୋଲ୍କ ଇତ୍ଯାଖ୍ଯା ତସ୍ଯାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ତଚ୍ଛୃଣୁ
ସେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ କାହିଁକି ଖଖୋଲ୍କ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
କଶ୍ଯପସ୍ଯ ଚ ତେ ପତ୍ନ୍ଯୌ ମାରୀଚେଃ ପ୍ରାକ୍ପ୍ରଜାପତେଃ
କଶ୍ୟପ ଓ ମାରୀଚିଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଜାପତି ଥିଲେ, ସେମାନେ ତୁମର।
ଅଖଂଡିତା ଗତିସ୍ତେସ୍ତି ଯତୋ ଗଗନମଂଡଲେ
ଆକାଶ ମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଗତି ଅଛି।
ଯୋସାଵୁଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵା ଵାଜୀ ଶ୍ରୂଯତେ ସଵିତୂରଥେ
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ନାମକ ଘୋଡ଼ା ସବିତାଙ୍କ ରଥକୁ ଯୋଗାଯାଇଛି ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ।
ପଣଂ ଚ କୁରୁ କଲ୍ଯାଣି ତୁଭ୍ଯଂ ଯୋ ରୋଚତେନଘେ
ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ସେହିପାଇଁ ଆପଣ ଦାଉ ଲଗା।
ତ୍ଵଜ୍ଜଯେ କା ଚ ମେ ପ୍ରୀତିର୍ମଜ୍ଜଯେ କିଂ ନୁ ତେ ସୁଖମ୍
ତୁମ ଜୟରେ ମୋ ପାଇଁ କଣ ଆନନ୍ଦ, ଏବଂ ମୋ ଜୟରେ ତୁମ ପାଇଁ କଣ ସୁଖ?
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ପଣୋ ନ କର୍ତଵ୍ଯୋ ମିଥଃ ସ୍ନେହମଭୀପ୍ସତା
ଏହି କଥା ଜାଣି, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରେମ ଅଛି, ସେଠାରେ ଦାଉ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କଦ୍ରୂରୁଵାଚ ଖେଲସ୍ଯ ଵ୍ଯଵହାରୋଯଂ ପଣେ ଯତ୍କିଂଚିଦୁଚ୍ଯତେ ।। 4.1.50.
କଦ୍ରୂ କହିଲେ: ଖେଳର ନିୟମ ଏହା, ଦାଉରେ ଯାହା କୁହାଯାଏ।
ଅଥ ତାଂ ଵିନତାମାହ କଦ୍ରୂଃ କୁଟିଲମାନସା
ତାପରେ କୁଟିଳ ମନ ବିଶିଷ୍ଟ କଦ୍ରୂ ଭିନତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ସା ଭଵେଦ୍ଦାସୀ ପରାଜୀଯେତ ଯା ଯଯା
ଯିଏ ହାରିବେ, ସେ ଜିତିଥିବାଙ୍କର ଦାସୀ ହେଉ।
ଇତ୍ଯନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ପଣୀକୃତ୍ଯ ସର୍ପିଣ୍ଯପି ପତତ୍ତ୍ରିଣୀ
ଏଭଳି, ଏକାପରେ ଏକେ ଦାଉ ଲଗାଇ, ସର୍ପମାନେ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ।
କଦାଗଂତଵ୍ଯମିତି ଚ ଚକ୍ରାତେ ତେ ଗମାଵଧିମ୍
କେବେ ଯିବାକୁ, ବୋଲି ସେମାନେ ଯିବା ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ।
ଵିନତାଯାଂ ଗତାଯାଂ ତୁ କଦ୍ରୂରାହୂଯ ଚାଂଗଜାନ୍
ବିନତା ଚାଲିଗଲାପରେ, କଦ୍ରୂ ନିଜ ସନ୍ତାନମାନେକୁ ଡାକିଲେ।
ତୁରଂଗମୁଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵସଂ ପ୍ରୋଦ୍ଭୂତଂ କ୍ଷୀରନୀରଧେଃ
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ନାମକ ଘୋଡ଼ା କ୍ଷୀର ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
କାର୍ଯକାରଣରୂପସ୍ଯ ସାଦୃଶ୍ଯମଧିଗଚ୍ଛତି
ସେ କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଆକୃତିକୁ ଅନୁକରଣ କରିଥାଏ।
ତସ୍ଯ ଵାଲଧିମଧ୍ଯାସ୍ଯ କୃଷ୍ଣକୁଂତଲତାଂ ଗତାଃ
ତାଙ୍କ ପୁଛର ମଧ୍ୟଭାଗର କେଶ କଳା ଓ ଗୁଞ୍ଚିଆ ହୋଇଗଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ମାତୁଃ କାଦ୍ରଵେଯାଃ ପରସ୍ପରମ୍
ମାଆଙ୍କ କଥା ଶୁଣି କାଦ୍ରୁର ସନ୍ତାନମାନେ ପରସ୍ପରେ କହିଲେ—
ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟା ମୃଷ୍ଟାନ୍ନଂ ଦାସ୍ଯତ୍ଯଦ୍ଯ ପ୍ରସୂରିତି ।। 4.1.50.
ଆଜି ମାଆ ଆମକୁ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବେ ବୋଲି ସେମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।