ତାସାଂ ସ୍ଖଲିତମାଲୋକ୍ଯ ତିଷ୍ଠଂତୀନାଂ ପୁରୋ ମୁନିଃ
ସେମାନେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ମୁନି ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ପଶ୍ଯପଶ୍ଯ ମହାବୁଦ୍ଧେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାଂବଵତୀସୁତମ୍
ଦେଖ, ଦେଖ, ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦେଖି।
କୃଷ୍ଣୋପି ସାଂବମାହୂଯ ସହସୈଵାଶପତ୍ସୁତମ୍
କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ହଠାତ୍ ସାମ୍ବଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଦ୍ରୂପମାଲୋକ୍ଯ ଗୋପାଲ୍ଯଃ ସ୍ଖଲିତା ଇମାଃ
ତୁମ ରୂପକୁ ଦେଖି, ଏହି ଗୋପୀମାନେ ଡାଗରି ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
ଵେପମାନୋ ମହାଵ୍ଯାଧିଭଯାତ୍ସାଂବୋପି ଦାରୁଣାତ୍
ଭୟଙ୍କର ରୋଗର ଭୟରେ, ସାମ୍ବ କମ୍ପିଉଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣୋପ୍ଯନେନ ସଂଜାନନ୍ସାଂବଂ ସ୍ଵସୁତମୌରସମ୍
କୃଷ୍ଣ, ସାମ୍ବଙ୍କୁ ନିଜ ଜନ୍ମଜ ପୁଅ ବୋଲି ଚିହ୍ନିଲେ।
ତତ୍ର ବ୍ରଧ୍ନଂ ସମାରାଧ୍ଯ ପ୍ରକୃତିଂ ସ୍ଵାମଵାପ୍ସ୍ଯସି 4.1.48.
ସେଠାରେ, ବ୍ରଧ୍ନଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ତୁମେ ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ପୁଣି ପାଇବ।
ଯତ୍ର ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଯତ୍ର ସ୍ଵର୍ଗାପଗା ଚ ସା ତେଷାଂ ଵିଶୁଦ୍ଧିରସ୍ତ୍ଯେଵ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵାରାଣସୀଂ ପୁରୀମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ସ୍ୱୟଂ ବିଦ୍ୟମାନ ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନଦୀ ବହେ, ସେଠାକୁ ବାରାଣସୀ ସହର ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ।
ନ କେଵଲଂ ହି ପାପେଭ୍ଯୋ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ବାରାଣସୀରେ କେବଳ ପାପରୁ ମାତ୍ର ମୁକ୍ତି ମିଳେ ନାହିଁ।
ତତ୍ରାନଂଦଵନେ ଶଂଭୋସ୍ତଵଶାପ ନିରାକୃତିଃ
ସେଠାରେ, ଆନନ୍ଦବନରେ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଶାପ ଦୂର ହୁଏ।
ତତଃ କୃଷ୍ଣଂ ସମାପୃଚ୍ଛ୍ଯ କର୍ମନିର୍ମୁକ୍ତଚେଷ୍ଟିତଃ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ସେ ସମସ୍ତ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଲେ।
ସାଂବୋ ଵାରାଣସୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସମାରାଧ୍ଯାଂଶୁମାଲିନମ୍
ସାମ୍ବ ଭାରାଣସୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ରଶିମାନେ ଭୂଷିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ସାଂବାଦିତ୍ଯସ୍ତଦାରଭ୍ଯ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିହରୋ ରଵିଃ
ସେଇ ସମୟରୁ ସାମ୍ବାଦିତ୍ୟ ଭାବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଲୋକର ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି।
ସାଂବକୁଂଡେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ରଵିଵାରେଽରୁଣୋଦଯେ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ସାମ୍ବକୁଣ୍ଡରେ ରବିବାର ଉଷାକାଳେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
ନ ସ୍ତ୍ରୀ ଵୈଧଵ୍ଯମାପ୍ନୋତି ସାଂବାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ସେଵନାତ୍
—ସେମାନେ ସାମ୍ବାଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ସେବା କଲେ, ଜଣେ ମହିଳା କେବେ ବିଧବା ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ଦ୍ଵିଜ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ମାଘେ ମାସି ରଵେର୍ଦିନେ 4.1.48.
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ମାଘ ମାସରେ, ରବିବାର ଦିନେ—
ମହାରୋଗାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯେତ ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାରୁଣୋଦଯେ
—ଏଠାରେ ଉଷାକାଳେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସନ୍ନିହତ୍ଯାଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ରାହୁଦର୍ଶନେ
ଏଠାରେ ଉଷାକାଳରେ ଯେପରି ମହତ୍ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେହିପରି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ରାହୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ମିଳେ।
ମଧୌମାସି ରଵେର୍ଵାରେ ଯାତ୍ରା ସାଂଵତ୍ସରୀ ଭଵେତ୍
ମଧୁ ମାସରେ ରବିବାର ଦିନେ ଏଠାରେ ଯାତ୍ରା କଲେ, ସେହି ଯାତ୍ରା ବାର୍ଷିକ ମନାଯାଏ।
ସାଂବାଦିତ୍ଯଂ ନରୋ ଜାତୁ ନ ଶୋକୈରଭିଭୂଯତେ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ସାମ୍ବାଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵେଶାତ୍ପଶ୍ଚିମାଶାଯାଂ ସାଂବେନାତ୍ର ମହାତ୍ମନା
ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ମହାତ୍ମା ସାମ୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—
ଇଯଂ ଭଵିଷ୍ଯା ତନ୍ମୂର୍ତିରଗସ୍ତେ ତ୍ଵତ୍ପୁରୋଽକଥି ନରୋ ଭଵତି ନିଷ୍ପାପଃ କାଶୀଵାସ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଏହି ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟତର ମୂର୍ତ୍ତି; ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲି— ଏଠାରେ ଲୋକେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ କାଶୀବାସର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ସାଂବାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କଥିତଂ ତେ ମହାମତେ
ସାମ୍ବାଦିତ୍ୟଙ୍କ ମହିମା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଇଦାନୀଂ ଦ୍ରୌପଦାଦିତ୍ଯଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେନଘ
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦ୍ରୌପଦୀଆଦିତ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିବି, ହେ ନିର୍ମଳ ମନ୍ୟ।
ସୂତ ଉଵାଚ ପାରାଶର୍ଯମୁନେ ଵ୍ଯାସ କୁମାରଃ କୁଂଭଜନ୍ମନେ
ସୂତ କହିଲେ: ହେ ପାରାଶରମୁନି, ବ୍ୟାସ ଓ କୁମାର କୁମ୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଅପ୍ରତିମ ଶିଶୁ—
ସଂଦେହୋ ନାତ୍ର କର୍ତଵ୍ଯୋ ଯତସ୍ତଦ୍ଗୋଚରୋଖିଲମ୍
ଏଠିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଅଛି।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପଂଚଧା ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରାଦୁରାସୀଜ୍ଜଗଦ୍ଧିତଃ
ସେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ପାଞ୍ଚ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଉମାପି ଚ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ମହୀଭୁଜଃ
ଉମା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଡ୍ରୁପଦ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପଂଚାପି ପାଂଡୁତନଯାଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ରୁଦ୍ରଵପୁର୍ଧରାଃ
ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ପୁଅମାନେ ସେଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ ରୂପେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ନାରାଯଣୋପି କୃଷ୍ଣତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍ସାହଚର୍ଯକୃତ୍
ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ କୃଷ୍ଣ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।