ସାଂବୋପି ଯାମି ନୋଯାମି କ୍ଷଣମିତ୍ଥମଚିଂତଯତ୍
ସାମ୍ବ ଭାବିଲେ, 'ମୁଁ ଯିବି କି ଯିବିନାହିଁ?' ଏଭଳି ଏକ କ୍ଷଣ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ନ ଯାମି ଚ କଥଂ ଵାକ୍ଯାଦସ୍ଯାହଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
'ମୁଁ ଯିବିନାହିଁ ହେଲେ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ମୁନିଙ୍କ କଥାର ଉତ୍ତର କିପରି ଦେବି?'
ପ୍ରଣମତ୍ସୁକୁମାରେଷୁ ଵ୍ରୀଡିତୋଯଂ ମଯୈକଦା
ଏକଥର, ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଆ, ସେ ସୁକୁମାର ମାନେଂକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଅତ୍ଯାହିତଂ ତଦସ୍ତୀହ ତଦାଗୋଦ୍ଵଯଦର୍ଶନାତ୍
ସେ ସମୟରେ, ଦୁଇଟି ଗାଈଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏହି ଅତିରିକ୍ତ କାମଟି ଏଠାରେ ଘଟିଲା।
ବ୍ରହ୍ମକୋପାଗ୍ନିନିର୍ଦଗ୍ଧାଃ ପ୍ରରୋହଂତି ନ ଜାତୁଚିତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରୋଷର ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଗଲେ, ସେମାନେ କେବେ ଆଉ ଅଙ୍କୁରିତ ହେଉନାହାନ୍ତି।
ଇତି ଧ୍ଯାତ୍ଵା କ୍ଷଣଂ ସାଂବୋଽଵିଶଦଂତଃପୁରଂପିତୁଃ
ଏପରି ଭାବି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ, ସାମ୍ବ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦୂରାତ୍ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵିଜ୍ଞପ୍ତିଂ ସ ଚକାର ସଶଂକିତଃ 4.1.48.
ଦୂରରୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ନିଜ ଅନୁରୋଧ ରଖିଲେ।
ସସଂଭ୍ରମୋଥ କୃଷ୍ଣୋପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସାଂବଂ ଚ ନାରଦମ୍
ତାପରେ, କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ, ସାମ୍ବ ଓ ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଉତ୍ଥିତେ ଦେଵକୀସୂନୌ ତାଃ ସର୍ଵା ଅପି ଗୋପିକାଃ
ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ ଉଠିବା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଠିଗଲେ।
ମହାର୍ହଶଯନୀଯେ ତଂ ହସ୍ତେ ଧୃତ୍ଵା ମହାମୁନିମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ଶଯ୍ୟାରେ, ସେମାନେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ନେଇଲେ।
ତାସାଂ ସ୍ଖଲିତମାଲୋକ୍ଯ ତିଷ୍ଠଂତୀନାଂ ପୁରୋ ମୁନିଃ
ସେମାନେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ମୁନି ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ପଶ୍ଯପଶ୍ଯ ମହାବୁଦ୍ଧେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାଂବଵତୀସୁତମ୍
ଦେଖ, ଦେଖ, ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦେଖି।
କୃଷ୍ଣୋପି ସାଂବମାହୂଯ ସହସୈଵାଶପତ୍ସୁତମ୍
କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ହଠାତ୍ ସାମ୍ବଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଦ୍ରୂପମାଲୋକ୍ଯ ଗୋପାଲ୍ଯଃ ସ୍ଖଲିତା ଇମାଃ
ତୁମ ରୂପକୁ ଦେଖି, ଏହି ଗୋପୀମାନେ ଡାଗରି ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
ଵେପମାନୋ ମହାଵ୍ଯାଧିଭଯାତ୍ସାଂବୋପି ଦାରୁଣାତ୍
ଭୟଙ୍କର ରୋଗର ଭୟରେ, ସାମ୍ବ କମ୍ପିଉଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣୋପ୍ଯନେନ ସଂଜାନନ୍ସାଂବଂ ସ୍ଵସୁତମୌରସମ୍
କୃଷ୍ଣ, ସାମ୍ବଙ୍କୁ ନିଜ ଜନ୍ମଜ ପୁଅ ବୋଲି ଚିହ୍ନିଲେ।
ତତ୍ର ବ୍ରଧ୍ନଂ ସମାରାଧ୍ଯ ପ୍ରକୃତିଂ ସ୍ଵାମଵାପ୍ସ୍ଯସି 4.1.48.
ସେଠାରେ, ବ୍ରଧ୍ନଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ତୁମେ ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ପୁଣି ପାଇବ।
ଯତ୍ର ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଯତ୍ର ସ୍ଵର୍ଗାପଗା ଚ ସା ତେଷାଂ ଵିଶୁଦ୍ଧିରସ୍ତ୍ଯେଵ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵାରାଣସୀଂ ପୁରୀମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ସ୍ୱୟଂ ବିଦ୍ୟମାନ ଓ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନଦୀ ବହେ, ସେଠାକୁ ବାରାଣସୀ ସହର ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ।
ନ କେଵଲଂ ହି ପାପେଭ୍ଯୋ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ବାରାଣସୀରେ କେବଳ ପାପରୁ ମାତ୍ର ମୁକ୍ତି ମିଳେ ନାହିଁ।
ତତ୍ରାନଂଦଵନେ ଶଂଭୋସ୍ତଵଶାପ ନିରାକୃତିଃ
ସେଠାରେ, ଆନନ୍ଦବନରେ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଶାପ ଦୂର ହୁଏ।
ତତଃ କୃଷ୍ଣଂ ସମାପୃଚ୍ଛ୍ଯ କର୍ମନିର୍ମୁକ୍ତଚେଷ୍ଟିତଃ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ସେ ସମସ୍ତ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଲେ।
ସାଂବୋ ଵାରାଣସୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସମାରାଧ୍ଯାଂଶୁମାଲିନମ୍
ସାମ୍ବ ଭାରାଣସୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ରଶିମାନେ ଭୂଷିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ସାଂବାଦିତ୍ଯସ୍ତଦାରଭ୍ଯ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିହରୋ ରଵିଃ
ସେଇ ସମୟରୁ ସାମ୍ବାଦିତ୍ୟ ଭାବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଲୋକର ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି।
ସାଂବକୁଂଡେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ରଵିଵାରେଽରୁଣୋଦଯେ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ସାମ୍ବକୁଣ୍ଡରେ ରବିବାର ଉଷାକାଳେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
ନ ସ୍ତ୍ରୀ ଵୈଧଵ୍ଯମାପ୍ନୋତି ସାଂବାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ସେଵନାତ୍
—ସେମାନେ ସାମ୍ବାଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ସେବା କଲେ, ଜଣେ ମହିଳା କେବେ ବିଧବା ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ଦ୍ଵିଜ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ମାଘେ ମାସି ରଵେର୍ଦିନେ 4.1.48.
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ମାଘ ମାସରେ, ରବିବାର ଦିନେ—
ମହାରୋଗାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯେତ ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାରୁଣୋଦଯେ
—ଏଠାରେ ଉଷାକାଳେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସନ୍ନିହତ୍ଯାଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ରାହୁଦର୍ଶନେ
ଏଠାରେ ଉଷାକାଳରେ ଯେପରି ମହତ୍ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେହିପରି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ରାହୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ମିଳେ।
ମଧୌମାସି ରଵେର୍ଵାରେ ଯାତ୍ରା ସାଂଵତ୍ସରୀ ଭଵେତ୍
ମଧୁ ମାସରେ ରବିବାର ଦିନେ ଏଠାରେ ଯାତ୍ରା କଲେ, ସେହି ଯାତ୍ରା ବାର୍ଷିକ ମନାଯାଏ।
ସାଂବାଦିତ୍ଯଂ ନରୋ ଜାତୁ ନ ଶୋକୈରଭିଭୂଯତେ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ସାମ୍ବାଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।