ପିତାମହସ୍ଯ ଵଚନାଦ୍ଦିଵୋଦାସେ ମହୀପତୌ
ପିତାମହଙ୍କର ଆଦେଶରେ ଦିବୋଦାସ ରାଜାଙ୍କୁ
କଥଂ ସ ରାଜା ଧର୍ମିଷ୍ଠଃ ପ୍ରଜାପାଲନତତ୍ପରଃ
ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରଜାର ରକ୍ଷାରେ ଲାଗିଥିବା ରାଜା କିପରି,
ଅଧର୍ମଵର୍ତିନୋ ଯସ୍ମାଦ୍ଵିଘ୍ନଃ ସ୍ଯାନ୍ନେତରସ୍ଯ ତୁ
ଯେଉଁଠାରେ ଅଧର୍ମ କରୁଥିବାକୁ ବାଧା ଦିଆଯାଏ, ସେଠାରେ ଦୋଷ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ତାହା ଛାଡି,
ଧର୍ମଵର୍ତ୍ମାନୁସରତାଂ ଯୋ ଵିଘ୍ନଂ ସମୁପାଚରେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମର ପଥ ଚାଲୁଥିବାକୁ ବାଧା ଦିଏ,
ଵିନାଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ତଂ ଭୂପଂ ନୋତ୍ସାଦଯିତୁମୁତ୍ସହେ
କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିଲେ, ସେ ଭୂପତିଙ୍କୁ ମୁଁ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବି ନାହିଁ।
ନ ଜରା ତମତିକ୍ରାମେନ୍ନ ତଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ଜିର୍ଘାଂସତି
ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରେ ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ନିକଟେ ଆସେ ନାହିଁ।
ଇତି ସଂଚିଂତଯନ୍ଦେଵୋ ଯୋଗିନୀଚକ୍ରମଗ୍ରତଃ
ଏଭଳି ଭାବି ଦେବତା ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଚକ୍ର ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଅଥ ଦେଵ୍ଯା ସମାଲୋଚ୍ଯ ଵ୍ଯୋମକେଶୋ ମହାମୁନେ 4.1.44.
ତାପରେ ଦେବୀଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରି, ବ୍ୟୋମକେଶ ମହାମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସତ୍ଵରଂ ଯାତ ଯୋଗିନ୍ଯୋ ମମ ଵାରାଣସୀଂ ପୁରୀମ୍
ଯୋଗିନୀମାନେ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମୋର ବାରାଣସୀ ପୁରୀକୁ ଯାଅ।
ସ୍ଵଧର୍ମଵିଚ୍ଯୁତଃ କାଶୀଂ ଯଥା ତୂର୍ଣଂ ତ୍ଯଜେନ୍ନୃପଃ
ଯେପରି ଏକ ରାଜା ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବିମୁଖ ହେଲେ ବେଗେ ବାରାଣସୀ ଛାଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି,
ଯଥା ପୁନର୍ନଵୀକୃତ୍ଯ ପୁରୀଂ ଵାରାଣସୀମହମ୍
ସେପରି, ମୁଁ ବାରାଣସୀ ପୁରୀକୁ ପୁନି ନୂତନ କରିବି।
ଇତି ପ୍ରସାଦମାସାଦ୍ଯ ଶାସନଂ ଶିରସା ଵହନ୍
ଏଭଳି କୃପା ପାଇ, ଦେଇଥିବା ଆଦେଶକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି,
ଯଯୁରାକାଶମାଵିଶ୍ଯ ମନସୋପ୍ଯ ତିରଂହସା
ସେମାନେ ଆକାଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି ବେଗେ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଦ୍ଯ ଧନ୍ଯତରାଃ ସ୍ମୋ ଵୈ ଦେଵଦେଵେନ ଯତ୍ସ୍ଵଯମ୍
ଆଜି ଆମେ ବଡ଼ ଧନ୍ୟ, କାରଣ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଜେ,
ଅଦ୍ଯ ସଦ୍ଯୋ ମହାଲାଭାଵଭୂତାଂ ନୋତିଦୁର୍ଲଭୌ
ଆଜି ଆମେ ସହଜରେ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରିଛୁ, ଯାହା ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ନୁହେଁ।
ଇତି ମୁଦିତମନାଃ ସ ଯୋଗିନୀନାଂ ନିକୁରଂଵସ୍ତ୍ଵଥମଂଦରାଦ୍ରିକୁଂଜାତ୍
ଏଭଳି ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ, ସେ ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଦଳ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ଗୁହାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ସ୍ଵନେତ୍ରଦୈର୍ଘ୍ଯନିର୍ମାଣଂ ପ୍ରଶଶଂସ ଫଲାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ନିଜ ଦୀର୍ଘ ଚକ୍ଷୁର ସୃଷ୍ଟିକୁ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଦିଵ୍ଯପ୍ରାସାଦମାଲାନାଂ ପତାକାଶ୍ଚଲପଲ୍ଲଵାଃ
ଦିବ୍ୟ ମହଳମାଳାର ପତାକାଗୁଡିକ କୋମଳ ପତ୍ର ପରି ହଲେଲା କରୁଥିଲା।
ଚଂଚତ୍ପ୍ରାସାଦମାଣିକ୍ଯୈର୍ଵିଜୃଂଭିତମରୀଚିଭିଃ
ମହଳଗୁଡିକ ମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ତାହାର ରେଖା ଚମକୁଥିଲା।
ଦେଵତ୍ଵଂ ମାଯଯାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵେଷଂ କାର୍ପଟିକୋଚିତମ୍
ଦେବତ୍ୱକୁ ମାୟାରେ ଢାକି, ସେ ଭିକ୍ଷୁକ ଭଳି ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଲେ।
କାଚିଚ୍ଚଯୋଗିନୀ ଭୂତା କାଚିଜ୍ଜାତା ତପସ୍ଵିନୀ
କେହି ଯୋଗିନୀ ଭୂତ ହେଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ତପସ୍ୱିନୀ ହେଲେ।
ମାଲାକାରଵଧୂଃ କାଚିତ୍କାଚିନ୍ନାପିତସୁଂଦରୀ
କେହି ମାଳାକାରଙ୍କ ଘରବୁହା, ଅନ୍ୟେ କେହି ସୁନ୍ଦରୀ ନାପିତାଣୀ ହେଲେ।
ଵୈଶ୍ଯା ଚ କାଚିଦଭଵତ୍କ୍ରଯଵିକ୍ରଯଚଂଚୁରା
କେହି ବଣିକ୍ ଜନନୀ ହେଲେ, କ୍ରୟ ବିକ୍ରୟରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଏକା ଚ ନୃତ୍ଯକୁଶଲା ତ୍ଵନ୍ଯା ଗାନଵିଶାରଦା
କେହି ନୃତ୍ୟରେ ପାରଦର୍ଶୀ, ଅନ୍ୟେ କେହି ଗୀତରେ ଦକ୍ଷ।
ମୃଦଂଗଵାଦନଜ୍ଞାନ୍ଯା କାଚିତ୍ତାଲ କଲାଵତୀ
କେଉଁଜଣୀ ମୃଦଙ୍ଗ ଚାଲାଇବାରେ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟଜଣୀ ତାଳ ଓ ସମୟର କଳାରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ।
ଗଂଧଭାଗଵିଧିଜ୍ଞାନ୍ଯା କାଚିଦକ୍ଷକଲାଲଯା 4.1.45.
କେଉଁଜଣୀ ସୁଗନ୍ଧ ତିଆରି କରିବାର ଉପାୟ ଜାଣିଥିଲେ, ଅନ୍ୟଜଣୀ ଚକ୍ର ଖେଳରେ ପ୍ରବୀଣ ଥିଲେ।
ଵଂଶାଧିରୋହଣେ ଦକ୍ଷା ରଜ୍ଜୁମାର୍ଗେଣ ଚେତରା
କେଉଁଜଣୀ ବାଁଶି ଚଢ଼ିବାରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟଜଣୀ ରସି ଦ୍ୱାରା ଯାତ୍ରା କରିବାରେ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଅପତ୍ଯଦାଽନପତ୍ଯାନାଂ ପରା ତତ୍ରପୁରେଽଵସତ୍
ଅନ୍ୟଜଣୀ ସନ୍ତାନହୀନ ମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିଲେ; ସେ ଏହି ସହରରେ ବସିଥିଲେ।
ଚିତ୍ରଲେଖନ ନୈପୁଣ୍ଯାତ୍କାଚିଜ୍ଜନମନୋହରା
କେଉଁଜଣୀ ଚିତ୍ର ଆକିବାର କୁଶଳତାରେ ଲୋକଙ୍କର ମନ ଆକର୍ଷିତ କରିଥିଲେ।
ଗୁଟିକାସିଦ୍ଧିଦା କାଚିତ୍କାଚିଦଂଜନସିଦ୍ଧିଦା
କେଉଁଜଣୀ ଗୁଟିକା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ, ଅନ୍ୟଜଣୀ ଅଞ୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ।