ତତଃ ଶକ୍ରଃ ସମାହୂଯ ଵୀତିହୋତ୍ରଂ ପୁରଃସ୍ଥିତମ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ବୀତିହୋତ୍ରକୁ ଡାକିଲେ ।
ହଵ୍ଯଵାହନ ଯା ମୂର୍ତିସ୍ତଵ ତତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଯେଉଁ ଆକାର ଅଛି, ସେଠାରେ ହବ୍ୟ ନେବା ଭାବେ ତୁମେ ବସିଛ ।
ସମାଗତାଯାଂ ତନ୍ମୂର୍ତୌ ସର୍ଵାନଷ୍ଟାଗ୍ରଯଃ ପ୍ରଜାଃ
ସମସ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ ସେ ଆକାରରେ ଏକସାଥି ଆସିଗଲେ ।
ପ୍ରଜାସୁ ଚ ଵିରକ୍ତାସୁ ରାଜ୍ଯକାମଦୁଘାସୁ ଵୈ
ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତି ଅନାସକ୍ତ ହେଇଗଲେ ।
ପ୍ରଜାନାଂ ରଂଜନାଦ୍ରାଜା ଯେଯଂ ରୂଢିରୁପାର୍ଜିତା
ରାଜା ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଖୁସି କରି, ରକ୍ତପାତ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ଧନ ଅर्जନ କରେ ।
ପ୍ରଜାଵିରହିତୋ ରାଜା କୋଶଦୁର୍ଗବଲାଦିଭିଃ
ପ୍ରଜା ନଥିବା ରାଜା, ଅଟୁଟ ଧନ, କିଲା ଓ ସେନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ତ୍ରିଵର୍ଗସାଧନାହେତୁଃ ପ୍ରାକ୍ପ୍ରଜୈଵ ମହୀପତେଃ
ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ, ପ୍ରଜାମାନେ ତିନିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତିର ପ୍ରଧାନ ସାଧନ ।
କ୍ଷୀଣେ ତ୍ରିଵର୍ଗେ ସଂକ୍ଷୀଣା ଗତିର୍ଲୋକଦ୍ଵଯାତ୍ମିକା ।। 4.1.43.
ତିନିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ କମିଗଲେ, ଦୁଇ ଲୋକର ମାର୍ଗ ମଧ୍ୟ କମିଯାଏ ।
ଇତୀଂଦ୍ରଵଚନାଦ୍ଵହ୍ନିରହ୍ନାଯ କ୍ଷୋଣିମଂଡଲାତ୍
ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଅଗ୍ନି ଦିନେ ଭୂମିର ଚକ୍ରରୁ ବିଦା ହେଲେ ।
ନିନ୍ଯେ ନ କେଵଲଂ ତ୍ରେତାଂ ଜାଠରାଗ୍ନିମପି ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ କେବଳ ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନି ନୁହେଁ, ଜାଠର ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ନେଇଗଲେ ।
ଵହ୍ନୌ ସ୍ଵର୍ଲୋକମାପନ୍ନେ ଜାତେ ମଧ୍ଯଂଦିନେ ନୃପଃ
ଅଗ୍ନି ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବାବେଳେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଆସିଗଲା, ରାଜା ।
ମହାନସାଧିକୃତଯୋ ଵେପମାନାସ୍ତତୋ ମୁହୁଃ
ମହାନସର ମୁଖ୍ୟ ରନ୍ଧନ କାରୀମାନେ ପୁନିପୁନି କମ୍ପି ଥିଲେ ।
ସୂପକାରା ଊଚୁଃ କିଂଚିଦ୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତୁକାମାଃ ସ୍ମୋପ୍ଯକାଂଡେରଣପଂଡିତ
ସେ ସୂପକାରମାନେ କିଛି ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, 'ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀ' କହିଲେ ।
ଯଦି ଵିଶ୍ରୁଣଯେଦ୍ରାଜନ୍ଭଵାନଭଯଦକ୍ଷିଣାମ୍
'ରାଜା, ଆପଣ ଯଦି ଆମକୁ ନିରାପତ୍ତାର ଦାନ ଦେଇପାରିବେ...'
ଭ୍ରୂସଂଜ୍ଞଯାକୃତାଦେଶାଃ ପ୍ରଶସ୍ତାସ୍ଯେନଭୂଭୁଜା
ରାଜାଙ୍କର କେବଳ ଭୂରୁ ଉଠିବା ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଜ୍ଞାକୁ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ନ ଜାନୀମୋ ଵଯଂ ନାଥ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତାପଭଯାର୍ଦିତଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ପ୍ରଭାବରେ ଆମେ ଭୟଭୀତ, ତେଣୁ ଆମେ କିଛି ଜାଣିନାହିଁ।
କୃଶାନୌ କୃଶତାଂ ପ୍ରାପ୍ତେ କଥଂ ପାକକ୍ରିଯା ଭଵେତ୍
ଅଗ୍ନି ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ, ଖାଦ୍ୟ ପାକ କିପରି ସମ୍ଭବ?
ପ୍ରଭୋରାଦେଶମାସାଦ୍ଯ ତାମିହୈଵାନଯାମହେ 4.1.43.
ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ, ଆମେ ସେଉଁଠି ତୁରନ୍ତ ନେଇଆସିବା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଂଧସିକଵାକ୍ଯଂ ସ ମହାସତ୍ତ୍ଵୋ ମହାମତିଃ
ଅନ୍ଧସିକଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ମହାତ୍ମା ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ—
କ୍ଷଣଂ ସଂଶୀଲଯଂସ୍ତତ୍ର ଦଦର୍ଶ ତପସୋବଲାତ୍
ସେଉଁଠି କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଥାଇ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ଦେଖିଲେ—
ଅପ୍ଯହାସୀଦିତୋଲୋକାଜ୍ଜଗାମ ଚ ସୁରାଲଯମ୍
ସେ ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇ, ଦେବତାଙ୍କର ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତେଷାମେଵଵିଚାରାଚ୍ଚ ହାନିରେଷା ସୁପର୍ଵଣାମ୍
ତାଙ୍କର ଅବିଚାର ଦ୍ୱାରା, ସୁପର୍ଣ୍ଣମାନେ ଏହି ହାରାଇବାକୁ ଶିକାର ହେଲେ।
ପିତାମହେନ ମହତୋ ଗୌରଵାତ୍ପ୍ରତିପାଦିତମ୍
ଏହି କଥା ମହାମାନ୍ୟ ପିତାମହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଭୀର ସମ୍ମାନରେ କହାଯାଇଛି।
ପୌରାଃ ସମାଗତା ଦ୍ଵାରି ସହ ଜାନପଦୈର୍ନରୈଃ
ନଗରବାସୀ ଏବଂ ଗ୍ରାମର ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଏକସାଥି ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵୋପଦଂ ଯଥାର୍ହଂ ତେ ପ୍ରଣେମୁଃ କ୍ଷୋଣିଵଜ୍ରିଣମ୍
ଯଥାଯଥ ଉପହାର ଦେଇ, ସେମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
କେଚିଚ୍ଚ ସମୁଦା ଦୃଷ୍ଟ୍ଯା କେଚିଚ୍ଚ କରସଂଜ୍ଞଯା
କିଛି ଲୋକ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, କିଛି ହାତର ଇଶାରାରେ ଅଭିବାଦନ କଲେ।
ତେଜିରେ ଭେଜିରେ ସର୍ଵେ ରତ୍ନାର୍ଚିଃ ପରିସେଵିତେ ରାଜ୍ଞଃ ଶତଶଲାକସ୍ଥଚ୍ଛତ୍ରସ୍ଯଚ୍ଛାଯଯାଶୁଭେ
ସମସ୍ତେ ରତ୍ନର ଆଭାରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ଏକସାଥି ହେଇ, ରାଜାଙ୍କର ଶତଶଳା ଛତାର ଶୁଭ୍ ଛାୟା ତଳେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଵିଶାଂପତିରଥୋଵାଚ ତନ୍ମୁଖଚ୍ଛାଯଯେରିତମ୍ 4.1.43.
ତାହାପରେ ଜନମାନ୍ୟଙ୍କର ନାଥ, ଛତାର ଛାୟାରେ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଥିବାବେଳେ କଥା କହିଲେ।
ଅସ୍ମତ୍କୁଲେ ମୂଲଭୂତୋ ଭାସ୍କରୋ ମାନ୍ଯ ଏଵ ନଃ 4.1.43.
ଆମର ବଂଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୂଳ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ସମ୍ମାନିତ।
ଅଥ ମଂଦରକଂଦରୋଦରୋଲ୍ଲସଦ ସମଦ୍ଯୁତି ରତ୍ନମଂଦିରେ
ତାପରେ, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଓ ଗୁହାର ଦୀପ୍ତି ଭଳି, ରତ୍ନମୟ ରାଜପାଳେ ମଧ୍ୟ ଚମକୁଥିଲା।