ମଂତ୍ରପୂତଂ ମହାର୍ହଂ ଚ ଵିଧିଯୁକ୍ତଂ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର, ମହାମୂଲ୍ୟବାନ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭଲଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଉପହାର।
ଵାପୀକୂପତଡାଗାନାମାରାମାଣାଂ ପଦେପଦେ
ପ୍ରତି ପଦେ ତାଳ, କୂଆ, ଝିଲି ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଯଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟାଶ୍ଚ ଦୃଶ୍ଯଂତେ ସର୍ଵଜାତଯଃ
ସେ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଜାତି ଲୋକ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ସୁସ୍ଥ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଇତ୍ଥଂ ତସ୍ଯ ମହୀଜାନେଃ ସର୍ଵତ୍ର ଶୁଚିଵର୍ତିନଃ
ଏଭଳି, ସେ ରାଜାଙ୍କ ଦେଶରେ ସମସ୍ତେ ଶୁଚିତାରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ଅଥୋଵାଚାମର ଗୁରୁର୍ଦେଵାନପଚିକୀର୍ଷୁକାନ୍
ତାପରେ ଅମର ଗୁରୁ ଦେବମାନେ ସେବା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି କଥା କହିଲେ।
ଯଥା ସ ରାଜା ସଂଵେତ୍ତି ନ ତଥାତ୍ରାପି କଶ୍ଚନ
ଯେପରି ଏହି ରାଜା ବୁଝିପାରନ୍ତି, ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କେହି ଏପରି ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ତେନ ଯଦ୍ଯପି ଭୂଭର୍ତ୍ରା ଭୂମେର୍ଦେଵା ଵିଵାସିତାଃ
ଏହିପରି, ଭୂମିର ଭାର ବହିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଭୂମିରୁ ଖେଦି ଦିଅଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
କାଲୋ ନିମିଷମାତ୍ରୋପି ଯାନ୍ଵିନା ନ ସୁଖଂ ଵ୍ରଜେତ୍ 4.1.43.
ସେମାନେ ଛଡି, କେବଳ ଏକ ମିଛି ମହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୁଖ ମିଳିପାରେନି ।
ଅଂତର୍ବହିଶ୍ଚରା ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵଵିଶ୍ରଂଭ ଭୂମଯଃ
ଭୂମିମାନେ ସଦା ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଚଳିତା, ସମସ୍ତ ଭରସାର ଆଧାର ।
ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଚ ତେ ସର୍ଵେ ତ୍ରିଦଶା ଗୀଷ୍ପତୀରିତମ୍ ଅଭିନଂଦ୍ଯାଥ ତଂ ସର୍ଵେ ପ୍ରୋଚୁରିତ୍ଥଂ ଭଵେଦିତି
ଗୀତର ନାୟକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକସାଥି ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ ।'
ତତଃ ଶକ୍ରଃ ସମାହୂଯ ଵୀତିହୋତ୍ରଂ ପୁରଃସ୍ଥିତମ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ବୀତିହୋତ୍ରକୁ ଡାକିଲେ ।
ହଵ୍ଯଵାହନ ଯା ମୂର୍ତିସ୍ତଵ ତତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଯେଉଁ ଆକାର ଅଛି, ସେଠାରେ ହବ୍ୟ ନେବା ଭାବେ ତୁମେ ବସିଛ ।
ସମାଗତାଯାଂ ତନ୍ମୂର୍ତୌ ସର୍ଵାନଷ୍ଟାଗ୍ରଯଃ ପ୍ରଜାଃ
ସମସ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ ସେ ଆକାରରେ ଏକସାଥି ଆସିଗଲେ ।
ପ୍ରଜାସୁ ଚ ଵିରକ୍ତାସୁ ରାଜ୍ଯକାମଦୁଘାସୁ ଵୈ
ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତି ଅନାସକ୍ତ ହେଇଗଲେ ।
ପ୍ରଜାନାଂ ରଂଜନାଦ୍ରାଜା ଯେଯଂ ରୂଢିରୁପାର୍ଜିତା
ରାଜା ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଖୁସି କରି, ରକ୍ତପାତ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ଧନ ଅर्जନ କରେ ।
ପ୍ରଜାଵିରହିତୋ ରାଜା କୋଶଦୁର୍ଗବଲାଦିଭିଃ
ପ୍ରଜା ନଥିବା ରାଜା, ଅଟୁଟ ଧନ, କିଲା ଓ ସେନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ତ୍ରିଵର୍ଗସାଧନାହେତୁଃ ପ୍ରାକ୍ପ୍ରଜୈଵ ମହୀପତେଃ
ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ, ପ୍ରଜାମାନେ ତିନିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତିର ପ୍ରଧାନ ସାଧନ ।
କ୍ଷୀଣେ ତ୍ରିଵର୍ଗେ ସଂକ୍ଷୀଣା ଗତିର୍ଲୋକଦ୍ଵଯାତ୍ମିକା ।। 4.1.43.
ତିନିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ କମିଗଲେ, ଦୁଇ ଲୋକର ମାର୍ଗ ମଧ୍ୟ କମିଯାଏ ।
ଇତୀଂଦ୍ରଵଚନାଦ୍ଵହ୍ନିରହ୍ନାଯ କ୍ଷୋଣିମଂଡଲାତ୍
ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଅଗ୍ନି ଦିନେ ଭୂମିର ଚକ୍ରରୁ ବିଦା ହେଲେ ।
ନିନ୍ଯେ ନ କେଵଲଂ ତ୍ରେତାଂ ଜାଠରାଗ୍ନିମପି ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ କେବଳ ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନି ନୁହେଁ, ଜାଠର ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ନେଇଗଲେ ।
ଵହ୍ନୌ ସ୍ଵର୍ଲୋକମାପନ୍ନେ ଜାତେ ମଧ୍ଯଂଦିନେ ନୃପଃ
ଅଗ୍ନି ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇଥିବାବେଳେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଆସିଗଲା, ରାଜା ।
ମହାନସାଧିକୃତଯୋ ଵେପମାନାସ୍ତତୋ ମୁହୁଃ
ମହାନସର ମୁଖ୍ୟ ରନ୍ଧନ କାରୀମାନେ ପୁନିପୁନି କମ୍ପି ଥିଲେ ।
ସୂପକାରା ଊଚୁଃ କିଂଚିଦ୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତୁକାମାଃ ସ୍ମୋପ୍ଯକାଂଡେରଣପଂଡିତ
ସେ ସୂପକାରମାନେ କିଛି ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, 'ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀ' କହିଲେ ।
ଯଦି ଵିଶ୍ରୁଣଯେଦ୍ରାଜନ୍ଭଵାନଭଯଦକ୍ଷିଣାମ୍
'ରାଜା, ଆପଣ ଯଦି ଆମକୁ ନିରାପତ୍ତାର ଦାନ ଦେଇପାରିବେ...'
ଭ୍ରୂସଂଜ୍ଞଯାକୃତାଦେଶାଃ ପ୍ରଶସ୍ତାସ୍ଯେନଭୂଭୁଜା
ରାଜାଙ୍କର କେବଳ ଭୂରୁ ଉଠିବା ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଜ୍ଞାକୁ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ନ ଜାନୀମୋ ଵଯଂ ନାଥ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତାପଭଯାର୍ଦିତଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ପ୍ରଭାବରେ ଆମେ ଭୟଭୀତ, ତେଣୁ ଆମେ କିଛି ଜାଣିନାହିଁ।
କୃଶାନୌ କୃଶତାଂ ପ୍ରାପ୍ତେ କଥଂ ପାକକ୍ରିଯା ଭଵେତ୍
ଅଗ୍ନି ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ, ଖାଦ୍ୟ ପାକ କିପରି ସମ୍ଭବ?
ପ୍ରଭୋରାଦେଶମାସାଦ୍ଯ ତାମିହୈଵାନଯାମହେ 4.1.43.
ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ, ଆମେ ସେଉଁଠି ତୁରନ୍ତ ନେଇଆସିବା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଂଧସିକଵାକ୍ଯଂ ସ ମହାସତ୍ତ୍ଵୋ ମହାମତିଃ
ଅନ୍ଧସିକଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ମହାତ୍ମା ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ—
କ୍ଷଣଂ ସଂଶୀଲଯଂସ୍ତତ୍ର ଦଦର୍ଶ ତପସୋବଲାତ୍
ସେଉଁଠି କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଥାଇ, ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ଦେଖିଲେ—