ତପସା ତସ୍ଯ ସଂତୁଷ୍ଟୋ ମଂଦରସ୍ଯୈଵ ଭୂଭୃତଃ
ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ର ମାଲିକଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଭଗବାନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଗତେ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରେ ଦେଵେ ମଂଦରଂ ଗିରିସୁଂଦରମ୍
ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଦେବ ଚାଲିଗଲାପରେ, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଅଛି।
କ୍ଷେତ୍ରାଣି ଵୈଷ୍ଣଵାନୀହ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁରପି କ୍ଷିତେଃ
ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀର ଵୈଷ୍ଣବ କ୍ଷେତ୍ରମାନେ ଛାଡିଦେଲେ।
ସ୍ଥାନାନି ଗାଣପତ୍ଯାନି ଗଣେଶୋପି ତତୋ ଵ୍ରଜତ୍
ଗଣେଶ ମଧ୍ୟ ଗଣମାନଙ୍କର ଥିବା ସ୍ଥାନମାନେ ଛାଡିଦେଲେ।
ସୂରଃ ସୌରାଣି ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ଗତଶ୍ଚାଯତନାଦରମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିରମାନେ ଛାଡି, ନିଜ ନିବାସରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତେଷୁ ଦେଵସଂଘେଷୁ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ଦେବମାନଙ୍କର ସଭା ଚାଲିଗଲାପରେ, ପୃଥିବୀର ମାଲିକ—
ଵିଧାଯ ରାଜଧାନୀଂ ସ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ସୁନିଶ୍ଚଲାମ୍
—ବାରାଣସୀରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ରାଜଧାନୀ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ସୂର୍ଯଵତ୍ସ ପ୍ରତପିତା ଦୁର୍ହୃଦାଂ ହୃଦି ନେତ୍ରଯୋଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ସେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ହୃଦୟ ଓ ଚକ୍ଷୁକୁ ଜଳାଇଦେଲେ।
ଅଖଂଡମାଖଂଡଲଵତ୍କୋଦଂଡକଲଯନ୍ରଣେ 4.1.43.
ଅଖଣ୍ଡ ଅଖଣ୍ଡଳ ପରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ବକ୍ରଧନୁ ଧରିଥିଲେ।
ସ ଧର୍ମରାଜଵଜ୍ଜାତୋ ଧର୍ମାଧର୍ମଵିଵେଚକଃ
ସେ ଧର୍ମର ରାଜା ପରି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ତଫାତ୍ ବୁଝିପାରିଥିଲେ।
ଧନଂଜଯ ଇଵାଧାକ୍ଷୀତ୍ପରାରଣ୍ଯାନ୍ଯନେକଶଃ
ଧନଞ୍ଜୟ ପରି, ସେ ବହୁ ବିଦେଶ ଦେଶକୁ ବଶ କରିଥିଲେ।
ସୋଭୂତ୍ପୁଣ୍ଯଜନାଧୀଶୋ ରିପୁରାକ୍ଷସଵର୍ଧନଃ
ସେ ପୁଣ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କର ମାଲିକ ହେଲେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ବଢ଼ାଇବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦ୍ୱେଷ କରିଥିଲେ।
ରାଜରାଜଃ ସ ଏଵାଭୂତ୍ସର୍ଵେଷାଂ ଧନଦଃ ସତାମ୍
ସେଉଁଠି ସେ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ହେଲେ, ସତ୍ପୁରୁଷମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ସ ହି ଦେଵାନାଂ ତପସା ରୂପଧୃଗ୍ଯତଃ
ସେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଅସାଧ୍ଯଃ ସ ହି ସାଧ୍ଯାନାଂ ଵସୁଭ୍ଯୋ ଵସୁନାଧିକଃ
ସେ ସାଧ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ଏବଂ ବସୁମାନେଠାରୁ ସମ୍ପଦରେ ଅଧିକ।
ମରୁଦ୍ଗଣାନଗଣଯଂସ୍ତୁଷିତାଂସ୍ତୋଷଯନ୍ଗୁଣୈଃ
ସେ ମରୁତ୍ମାନେଙ୍କୁ ଗଣନା କରିନଥିଲେ, ଏବଂ ତୁଷିତମାନେଙ୍କୁ ନିଜ ଗୁଣରେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ।
ଅଗର୍ଵାନେଵ ଗଂଧର୍ଵାନ୍ଯଶ୍ଚକ୍ରେ ନିଜଗୀତିଭିଃ
ଅହଂକାର ବିନା, ସେ ନିଜ ଗୀତରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
ନାଗାନାଗାଂସି ଚକ୍ରୁଶ୍ଚ ତସ୍ଯ ନାଗବଲୀଯସଃ
ସେ ନାଗମାନେ ଯେତେ ସକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନାହିଁ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅନୁଗତ ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ଜାତା ଗୁହ୍ଯଚରା ଯସ୍ଯ ଗୁହ୍ଯକାଃ ପରିତୋ ନୃଷୁ 4.1.43.
ଗୁହ୍ୟକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଗୁପ୍ତଭାବେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଵଯଂ ଯତସ୍ତ୍ଵଦ୍ଵିଷଯେ ସୁରାଵାସୋଽପି ଦୁର୍ଲଭଃ ଆଶୁଗଶ୍ଚାଶୁଗାମିତ୍ଵଂ ପାଵମାନେ ପଥିସ୍ଥିତଃ
ତୁମ ପ୍ରଭାବରେ, ତୁମ ରାଜ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କର ନିବାସ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ, ଏବଂ ପାବମାନ ପଥରେ ଯିଏ ଦଢ଼ିଅଛନ୍ତି, ସେ ଅତି ଦ୍ରୁତ।
ଅଗଜାନ୍ଯସ୍ଯ ତୁ ଗଜାନ୍ନଗଵର୍ଷ୍ମସୁଵର୍ଷ୍ମଣଃ
ତାଙ୍କର ହାତୀମାନେ ପାହାଡ଼ର ହାତୀମାନେଠାରୁ ଆକାରରେ ବଡ଼।
ସଦୋଜିରେ ଚ ବୋଦ୍ଧାରୋ ଯୋଦ୍ଧାରଶ୍ଚରଣାଜିରେ
ତାଙ୍କର ଅସ୍ତବାଡ଼ରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧ ଅଭ୍ୟାସ ସ୍ଥଳୀରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ନ ନେତ୍ରଵିଷଯେ ଜାତା ଵିଷଯେ ଯସ୍ଯଭୂଭୃତଃ
ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ କେହି ଜନ୍ମ ନେଇନଥିଲେ।
କଲାଵାନେକ ଏଵାସ୍ତି ତ୍ରିଦିଵେପି ଦିଵୌକସାମ୍
ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ଦେବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଜଣେ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଏକ ଏଵ ହି କାମୋସ୍ତି ସ୍ଵର୍ଗେ ସୋପ୍ଯଂଗଵର୍ଜିତଃ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ସତ୍ୟରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେ ମଧ୍ୟ ଦୋଷରହିତ।
ତସ୍ଯୋପଵର୍ତନେପ୍ଯେକୋ ନ ଶ୍ରୁତୋ ଗୋତ୍ରଭିତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ତାଙ୍କ ବଂଶର କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛି ବୋଲି କେହି କେବେ ଶୁଣିନାହାନ୍ତି।
କ୍ଷଯୀ ଚ ତସ୍ଯ ଵିଷଯେ କୋପ୍ଯାକର୍ଣି ନ କେନଚିତ୍
ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ କେବେ କ୍ଷୟ ହେବା ବିଷୟରେ କେହି କେବେ ଶୁଣିନାହାନ୍ତି।
ନାକେ ନଵଗ୍ରହାଃ ସଂତି ଦେଶାସ୍ତସ୍ଯାଽନଵଗ୍ରହାଃ
ଆକାଶରେ ନବଗ୍ରହ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ଦେଶ ଗ୍ରହଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭଃ ସ୍ଵର୍ଲୋକେପ୍ଯେକ ଏଵ ପ୍ରକାଶତେ 4.1.43.
ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ କେବଳ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଏକାକି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।
ସପ୍ତାଶ୍ଵ ଏକଃ ସ୍ଵର୍ଲୋକେ ନିତରାଂ ଭାସତେଂଽଶୁମାନ୍
ସପ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ କେବଳ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଛନ୍ତି।