ଯୁକ୍ତଂ ଯୁକ୍ତଂ ତ୍ଯଜେଦ୍ଵାଯୁଂ ଯୁକ୍ତଂଯୁକ୍ତଂ ଚ ପୂରଯେତ୍ 4.1.41.
ଠିକ୍ ଭାବରେ ପୁନିପୁନି ଶ୍ୱାସକୁ ବାହାର କରିବା ଓ ଭିତରେ ନେବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯଂ ସୋମକଲାପୂର୍ଣଂ ଶରୀରଂ ଯସ୍ଯ ଯୋଗିନଃ 4.1.41.
ଯେ ଯୋଗୀଙ୍କ ଦେହ ସଦା ଚନ୍ଦ୍ରାମୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାଏ।
ଵାଯୁତତ୍ତ୍ଵଂ ଭ୍ରୁଵୋର୍ମଧ୍ଯେ ଵୃତ୍ତମଂଜନସନ୍ନିଭମ୍
ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରେ ବାୟୁତତ୍ତ୍ୱ ଏକ ଗୋଲାକାର, ଅଞ୍ଜନ ଦଳ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ।
ସଗୁଣଂ ଵଣର୍ଭେଦେନ ନିର୍ଗୁଣଂ କେଵଲଂ ମତମ୍ 4.1.41.
ଗୁଣ ସହିତ ଥିଲେ ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ; ଗୁଣ ଛାଡ଼ିଲେ ଏହା ପ୍ରକୃତ ଏକାକୀ।
ଯୁକ୍ତାହାରଵିହାରଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତଚେଷ୍ଟୋ ହି କର୍ମସୁ 4.1.41.
ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ଓ ବିନୋଦନରେ ସଂଯମୀ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ମାପିଥିବା—
ଚଂଦ୍ରାଂଗେ ତୁ ସମଭ୍ଯସ୍ଯ ସୂର୍ଯାଂଗେ ପୁନରଭ୍ଯସେତ୍ 4.1.41.
ଚନ୍ଦ୍ରନାଡୀରେ ଅଭ୍ୟାସ କରି, ପୁନି ସୂର୍ଯ୍ୟନାଡୀରେ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଜାଲଂଧରେ କୃତେ ବଂଧେ କଂଠସକୋଚଲକ୍ଷଣେ 4.1.41.
କଣ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳ ସଙ୍କୋଚିତ କରି ଯେଉଁବେଳେ ଜାଳନ୍ଧର ବନ୍ଧ କରାଯାଏ—
ଯୋଜନାନାଂ ଶତଂ ଯାତୁଂ ଶକ୍ତିଃସ୍ଯାନ୍ନିମିଷାର୍ଧତଃ 4.1.41.
ଅର୍ଧ ଚକ୍ଷୁମିଳନରେ ଶତ ଯୋଜନା ଦୂରକୁ ଯିବାର ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ନ ନିଵର୍ତେତ ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ନ ଚ ଶୋଚତି
ଯାହାକୁ ପାଇଲେ ପୁନି ଫେରି ଆସିବା ନାହିଁ; ଯାହାକୁ ପାଇଲେ ଶୋକ ମିଳେ ନାହିଁ।
କାଶ୍ଯାଂ ସୁଖେନ କୈଵଲ୍ଯଂ ଯଥାଲଭ୍ଯେତ ଜଂତୁଭିଃ 4.1.41.
କାଶୀରେ ସତ୍ତ୍ୱଗତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସହଜରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଥାନ୍ତି।
ଜଲସ୍ଯ ଧାରଣଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଵିଶ୍ଵେଶ ସ୍ନାନଜନ୍ମନଃ 4.1.41.
ହେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ମୁଣ୍ଡରେ ପାଣି ଧରିବାକୁ ସ୍ନାନର ଆରମ୍ଭ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତାନି ଚିହ୍ନାନି କତିଚିଦ୍ବ୍ରୂହି ମେ ପରିପୃଚ୍ଛତଃ
ମୁଁ ପଚାରୁଛି, ଦୟାକରି ସେଇ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକର କିଛି ମୋତେ କୁହ।
ମୃତ୍ଯୌ ନିକଟମାପନ୍ନେ ମୁନେ ତାନି ନିଶାମଯ
ହେ ମୁନି, ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟେ ଆସିଲେ, ସେଇ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖ।
ଯାମ୍ଯନାସାପୁଟେ ଯସ୍ଯ ଵାଯୁର୍ଵାତି ଦିଵାନିଶମ୍
ଯାହାର ଶ୍ୱାସ ଦିନ ରାତି ଯମଙ୍କ ନାକର ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଥାଏ,
ଅହୋରାତ୍ରଂ ତ୍ର୍ଯହୋରାତ୍ରଂ ରଵିର୍ଵହତି ସଂତତମ୍
ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି, କିମ୍ବା ତିନି ଦିନ ଓ ତିନି ରାତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହାକୁ ଲଗାତାର ବହନ କରେ।
ଵହେନ୍ନାସାପୁଟଯୁଗେ ଦଶାହାନି ନିରଂତରମ୍
ଯଦି ଦଶ ଦିନ ଧରି ଦୁଇ ନାକର ରାସ୍ତାରେ ନିରନ୍ତର ଶ୍ୱାସ ଚାଲିଥାଏ,
ନାସାଵର୍ତ୍ମ ଦ୍ଵଯଂ ହିତ୍ଵା ମାତରିଶ୍ଵା ମୁଖାଦ୍ଵହେତ୍
ଯଦି ଶ୍ୱାସ ଦୁଇ ନାକର ରାସ୍ତା ଛାଡ଼ି ମୁଁହରୁ ବାହାରିଯାଏ,
ଅକସ୍ମାଦେଵଯତ୍କାଲେ ମୃତ୍ଯୁଃ ସନ୍ନିହିତୋ ଭଵେତ୍
ଯେତେବେଳେ ହଠାତ୍ ସେଇ ସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟ ହୋଇଯାଏ,
ସୂର୍ଯେ ସପ୍ତମରାଶିସ୍ଥେ ଜନ୍ମର୍କ୍ଷସ୍ଥେ ନିଶାକରେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସପ୍ତମ ରାଶିରେ ଅଛିବାବେଳେ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ନକ୍ଷତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଅଛିଲେ,
ଅକସ୍ମାଦ୍ଵୀକ୍ଷତେ ଯସ୍ତୁ ପୁରୁଷଂ କୃଷ୍ଣପିଂଗଲମ୍
ଯେଉଁଠି ହଠାତ୍ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି କଳା ଓ ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗର ଲୋକକୁ ଦେଖିଥାଏ,
ଯସ୍ଯ ବୀଜଂ ମଲଂ ମୂତ୍ରଂ କ୍ଷୁତଂ ମୂତ୍ରଂ ମଲଂ ତୁ ଵା 4.1.42.
ଯାହାର ବୀର୍ୟ, ପାଖାନ୍ଦ, ପେଶାବ କିମ୍ବା ଛିଁକ, କିମ୍ବା ପେଶାବ କିମ୍ବା ପାଖାନ୍ଦ,
ଵ୍ଯଭ୍ରେହ୍ନି ଵାରିପୂର୍ଣାସ୍ଯଃ ପୃଷ୍ଠୀକୃତ୍ଯ ଦିଵାକରମ୍
ମୁଁହରେ ପାଣି ଭରି, ମେଘ ନଥିବା ଆକାଶରେ ପଛକୁ ଦେଖି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଥିବା,
ଅରୁଂଧତୀଂ ଧ୍ରୁଵଂ ଚୈଵ ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତ୍ରୀଣିପଦାନି ଚ
ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଧ୍ରୁବ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତିନିଟି ପଦକ୍ରମ,
ଅରୁଂଧତୀ ଭଵେଜ୍ଜିହ୍ଵା ଧ୍ରୁଵୋ ନାସାଗ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଅରୁନ୍ଧତୀକୁ ଜିଭ୍ୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଧ୍ରୁବକୁ ନାକର ଟିପ୍ ପରି କୁହାଯାଏ।
ଵେତ୍ତି ନୀଲାଦିଵର୍ଣସ୍ଯ କଟମ୍ଲାଦିରସସ୍ଯହି
ସେ ନୀଳ ରଙ୍ଗ ଓ ତିତିଳା, ଖଟା ରୁଚି ଅନୁଭବ କରେ।
ଷଣ୍ମାସମୃତ୍ଯୋର୍ମର୍ତ୍ଯସ୍ଯ କଂଠୋଷ୍ଠରସନା ରଦାଃ
ମୃତ୍ୟୁ ପୂର୍ବରୁ ଛଅ ମାସ ଧରି ମଣିଷର କଣ୍ଠ, ଓଠ, ଜିଭ୍ୟା ଓ ଦାନ୍ତ,
ରେତଃ କରଜନେତ୍ରାଂତା ନୀଲିମାନଂ ଭଜଂତି ଚେତ୍
ଯଦି ବୀର୍ୟ, ଆଠିବା ଆଖି ନୀଳ ରଙ୍ଗ ଧରିଥାଏ,
ଦ୍ରୁତମାରୁହ୍ଯଶରଠସ୍ତ୍ରିଵର୍ଣୋ ଯସ୍ଯ ମସ୍ତକେ
ଯାହାର ମୁଣ୍ଡରେ ତିନି ରଙ୍ଗର ଚିହ୍ନ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ,
ସୁସ୍ନାତସ୍ଯାପି ଯସ୍ଯାଶୁ ହୃଦଯଂ ପରିଶୁଷ୍ଯତି 4.1.42.
ଯଦି କେହି ଭଲ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ତୁରନ୍ତ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଏ,
ପ୍ରତିବିଂବଂ ଭଵେଦ୍ଯସ୍ଯ ପଦଖଂଡପଦାକୃତି
ଯଦି କାହାରୋ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଭାଙ୍ଗା ଭାଙ୍ଗା କିମ୍ବା ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ଦେଖାଯାଏ,