ଏତନ୍ନଵାନାଂ ନଵକଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ପ୍ରିଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହି ନବମ ନବଟି କଥା ଜାଣିଲେ, ମନପସନ୍ଦ ଫଳ ମିଳେ।
ସତ୍ଯଂ ଶୌଚମହିଂସା ଚ କ୍ଷାଂତିର୍ଦାନଂ ଦଯା ଦମଃ
ସତ୍ୟବାଦିତା, ପବିତ୍ରତା, ଅହିଂସା, ଖ୍ଷମା, ଦାନ, ଦୟା ଓ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା—
ଅଭ୍ଯସ୍ଯ ନଵତିଂ ଚୈତାଂ ସ୍ଵର୍ଗମାର୍ଗପ୍ରଦୀପିକାମ୍
ଏହି ନବଟି ଗୁଣ ଅଭ୍ୟାସ କଲେ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପଥ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
ଜିହ୍ଵା ଭାର୍ଯା ସୁତୋ ଭ୍ରାତା ମିତ୍ର ଦାସ ସମାଶ୍ରିତାଃ
ଜିଭା, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ପୁଅ, ଭାଇ, ବନ୍ଧୁ, ଦାସ ଓ ନିର୍ଭର ଲୋକ—
ପାନଂ ଦୁର୍ଜନ ସଂସର୍ଗଃ ପତ୍ଯା ଚ ଵିରହୋଟନମ୍
ମଦପାନ, ଖରାପ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ଦୂରେ ରହିବା—ଏହିମାନେ ଦୁଃଖର କାରଣ।
ସମର୍ଘଂ ଧାନ୍ଯମୁଦ୍ଧତ୍ଯ ମହର୍ଘଂ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ।।4.1.40.
ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟର ଧାନ୍ୟକୁ ବେଶି ମୂଲ୍ୟର ଭାବେ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ଭଲ ନୁହେଁ।
ଅଗ୍ରେ ମାହିଷିକଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଧ୍ଯେ ଚ ଵୃଷଲୀପତିମ୍
ଆଗରେ ଏକ ମହିଷ ଦେଖିବା ଏବଂ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଛୁତ ନେତାକୁ ଦେଖିବା ଅଶୁଭ।
ମହିଷୀତ୍ଯୁଚ୍ଯତେ ନାରୀ ଯା ଚ ସ୍ଯାଦ୍ଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ
ଯେ ନାରୀ ପତିକୁ ଭଲ ପାଉନାହିଁ, ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସହ ଅସତ୍ୟ ଚରିତ୍ର ରଖେ, ସେଉଁଠି 'ମହିଷୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସ୍ଵ ଵୃଷଂ ଯା ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପରଵୃଷେ ଵୃଷାଯତେ
ଯିଏ ନିଜ ପତିକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସହ ମିଶିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ଅସତୀ।
ଯାଵଦୁଷ୍ଣଂ ଭଵତ୍ଯନ୍ନଂ ଯାଵନ୍ମୌନେନ ଭୁଜ୍ଯତେ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଗରମ ରହିଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚୁପ୍ଚାପ ଭାବେ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଵିଦ୍ଯାଵିନଯସଂପନ୍ନେ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯେ ଗୃହମାଗତେ
ଯେବେ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ନମ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଭ୍ରଷ୍ଟଶୌଚଵତାଚାରେ ଵିପ୍ରେ ଵେଦଵିଵର୍ଜିତେ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପବିତ୍ରତା ଓ ଭଲ ଆଚରଣ ହରାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ବେଦ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଅନୁଚିତ।
ଯସ୍ଯ କୋଷ୍ଠଗତଂ ଚାନ୍ନଂ ଵେଦାଭ୍ଯାସେନ ଜୀର୍ଯତି
ଯାହାର ଗୋଦାମରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଅନ୍ନ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାରୁ ଖରାପ ହୋଇଯାଏ, ସେ ଭଲ ନୁହେଁ।
ନ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଵପନଂ କାର୍ଯଂ ନ ଚ ଗାଃ ସମନୁଵ୍ରଜେତ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କେବେ ମୁଣ୍ଡ କଟାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଗାଈଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵାନ୍କେଶାନ୍ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଚ୍ଛେଦଯେଦଂଗୁଲଦ୍ଵଯମ୍
ସମସ୍ତ କେଶ କାଟି ଦେଇ, ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବା ଅଂଶ କାଟିବା ଉଚିତ।
ରାଜା ଵା ରାଜପୁତ୍ରୋ ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵା ବହୁଶ୍ରୁତଃ ।। 4.1.40.
ରାଜା, ରାଜପୁତ୍ର କିମ୍ବା ଅଧିକ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ—ଏହିମାନେ ସମାନ।
ମାକ୍ଷିକଂ ଫାଣିତଂ ଶାକଂ ଗୋରସଂ ଲଵଣଂ ଘୃତମ୍ ।। 4.1.40.
ମଧୁ, ଚିନି, ଶାକ, ଗାଈର ଦୁଧ, ଲୁଣ ଓ ଘିଅ—ଏହିମାନେ ପବିତ୍ର।
ମା ଦେହୀତି ଚ ଯୋ ବ୍ରୂଯାଦ୍ଗଵାଗ୍ନିବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ଚ 4.1.40.
ଯିଏ ଗାଈ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ 'ଦିଅନି' ବୋଲି କହେ, ସେ ଅପବିତ୍ର।
ଚୈତ୍ଯଵୃକ୍ଷଂ ଚିତିଂ ଯୂପଂ ଶିଵନିର୍ମାଲ୍ଯଭୋଜିନମ୍ 4.1.40.
ପୂଜା ଗଛ, ଶ୍ମଶାନ ମାଟି, ବଳିଦାନ ଖୁଟି ଓ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଲୋକ—ଏହିମାନେ ବିଶେଷ।
ଫାଣିତଂ ଗୋରସଂ ତୋଯଂ ଲଵଣଂ ମଧୁକାଂଜିକମ୍ 4.1.40.
ଚିନି, ଗାଈର ଦୁଧ, ପାଣି, ଲୁଣ ଓ ମଧୁ ମିଶା ପାଣି—ଏହିମାନେ ପବିତ୍ର।
ଅହୋରାତ୍ରୋଷିତୋ ଭୂତ୍ଵା ପଂଚଗଵ୍ଯେନ ଶୁଧ୍ଯତି
ଏକ ଦିନ ଏବଂ ରାତି ଉପବାସ କରି, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ।
ନ ଶବ୍ଦଶାସ୍ତ୍ରାଭିରତସ୍ଯ ମୋକ୍ଷୋ ନ ଚୈଵ ରମ୍ଯା ଵସଥପ୍ରିଯସ୍ଯ 4.1.40.
ଯିଏ ଶବ୍ଦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମାତ୍ର ମନ ଲଗାଇଥାଏ, ସେଠାରେ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ; ଯିଏ ଭଲ ଘରକୁ ଅତିରିକ୍ତ ଭଲପାଏ, ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ।
ସ ସର୍ଵତୀର୍ଥସୁସ୍ନାତଃ ସ ସର୍ଵକ୍ରତୁଦୀକ୍ଷିତଃ
ସେ ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଉପବାସ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଛନ୍ତି, ସେପରି ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଵଲୀପଲିତସଂଯୁକ୍ତସ୍ତୃତୀଯାଶ୍ରମମାଵିଶେତ୍
ଯେତେବେଳେ ଶରୀରରେ ଭାଜ ଓ ପକା କେଶ ଆସିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପତ୍ଯାପତ୍ଯମାଲୋକ୍ଯ ଗ୍ରାମ୍ଯାହାରାନ୍ଵିସୃଜ୍ଯ ଚ
ନିଜ ସନ୍ତାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଦେଖି, ଘରୋଇ ଖାଦ୍ୟ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ।
ଵସାନଶ୍ଚର୍ମଚୀରାଣି ସାଗ୍ନିର୍ମୁନ୍ଯନ୍ନଵର୍ତନଃ
ଚର୍ମ କିମ୍ବା ଚିର ଲଗାଇ, ଅଗ୍ନିକୁ ରଖି, ମୁନିମାନେ ଖାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଶାକମୂଲଫଲୈର୍ଵାପି ପଂଚଯଜ୍ଞନ୍ନ ହାପଯେତ୍
ଶାକ, ମୂଳ, ଫଳ ଖାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ କେବେବି ଛାଡିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅନାଦାତା ଚ ଦାତା ଚ ଦାଂତଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯତତ୍ପରଃ
ଉପହାର ନେଉନଥିବା, କିନ୍ତୁ ଦେଇଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା ଓ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲାଗିଥିବା ଉଚିତ।
ମୁନ୍ଯନ୍ନୈଃ ସ୍ଵଯମାନୀତୈଃ ପୁରୋଡାଶାଂଶ୍ଚ ନିର୍ଵପେତ୍
ନିଜେ ଆଣିଥିବା ମୁନିମାନେ ଖାଉଥିବା ଖାଦ୍ୟରୁ ପୁରୋଡାଶ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଜଯେଚ୍ଛେଲୁଶିଗ୍ରୂ ଚ କଵକଂ ପଲଲଂ ମଧୁ
ମୂଳା, ରସୁଣ, ଛତା, ଚିପିଆ ଧାନ୍ୟ ଓ ମଧୁ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ।