କଥଂ ନାନ୍ଯେ ଚ ରାଜାନୋ ମାଂ କଥଂ କଥ୍ଯତେ ତ୍ଵଯା
ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ କାହିଁକି ମୋ ବିଷୟରେ କିଛି କହୁନାହାନ୍ତି, ଆଉ ତୁମେ କିପରି ମୋ ଉପରେ କଥା କହୁଛ?
ପାପନିଷ୍ଠେ ଚ ଵୈ ରାଜ୍ଞି ନ ଦେଵୋ ଵର୍ଷତେ ପୁନଃ
ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଖରାପ କାମରେ ଲାଗିଥାଏ, ଦେବତାମାନେ ପୁଣି ବର୍ଷା କରନ୍ତିନାହିଁ।
ମହାପ୍ରସାଦ ଇତ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ତ୍ଵଦୀଯାଂ ମୂର୍ଧ୍ନ୍ଯୁପାଦଦେ
ତୁମ ଦିଆ ମହାପ୍ରସାଦ ଆଦେଶକୁ ମୁଁ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଛି।
କିଂଚିଦ୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତୁକାମୋହଂ ତନ୍ମଦର୍ଥଂ କରୋଷି ଚେତ୍
ତୁମେ ମୋତେ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ମୋ ପାଇଁ ସେ କାମ କର।
ଅଵିଲଂବେନ ତଦ୍ବ୍ରୂହି କୃତଂ ମନ୍ଯସ୍ଵ ପାର୍ଥିଵ
ବିଲମ୍ବ ଛାଡି ସେ କଥା କହ, ଏହା କରାଯାଇଛି ବୋଲି ଭାବ। ହେ ରାଜା।
ତଦାଦିଵିଷ(ପ?)ଦୋ ଦେଵା ଦିଵି ତିଷ୍ଠଂତୁ ମା ଭୁଵି
ତେବେ ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରୁହନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀରେ ନ ଆସନ୍ତୁ।
ଦେଵେଷୁ ଦିଵିତିଷ୍ଠତ୍ସୁ ମଯି ତିଷ୍ଠତି ଭୂତଲେ
ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହିଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ରହିଛି।
ତଥେତି ଵିଶ୍ଵସୃକ୍ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦିଵୋଦାସୋ ନରେଶ୍ଵରଃ
ଏଭଳି ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା କହିଲେ, ଏବଂ ଦିବୋଦାସ ରାଜା ମଧ୍ୟ।
ମା ଗଚ୍ଛଂତ୍ଵିହ ଵୈ ନାଗା ନରାଃ ସ୍ଵସ୍ଥା ଭଵଂତ୍ଵିତଃ
ଏଠାକୁ ସାପମାନେ ଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଏଠାରୁ ଲୋକମାନେ ସୁସ୍ଥ ରୁହନ୍ତୁ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଶ୍ଵେଶଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ହ 4.1.39.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ—
ଲୋକେଶ୍ଵର ସମାଯାହି ମଂଦରୋ ନାମ ଭୂଧରଃ
ହେ ଲୋକନାଥ, ଆସ, ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ନାମରେ ଅଛି।
ଯାଵସ୍ତସ୍ମୈ ଵରଂ ଦାତୁଂ ବହୁକାଲଂ ତପସ୍ଯତେ
ସେ ତୁମଠାରୁ ଏକ ବର ପାଇବାକୁ ବହୁଦିନ ଧରି ତପସ୍ୟା କରୁଛି।
ଜଗାମ ଵୃଷମାରୁହ୍ଯ ମଂଦରୋ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି
ସେ ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢି ଯେଉଁଠାରେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଅଛି, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠୋତ୍ତିଷ୍ଠ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଵରଂ ବ୍ରୂହି ଧରୋତ୍ତମ
ଉଠ, ଉଠ, ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, କ'ଣ ବର ଚାହୁଁଛ, ହେ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ବହୁଶୋ ଭୂମାଵଦ୍ରିରେତଦ୍ଵ୍ଯଜିଜ୍ଞପତ୍
ସେ ଭୂମିରେ ବହୁବାର ଶିର ନମାଇ, ଏଭଳି କହି ସୂଚନା ଦେଲେ।
ସର୍ଵଜ୍ଞୋପି କଥଂ ନାମ ନ ଵେତ୍ଥ ମମ ଵାଂଛିତମ୍
ତୁମେ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, କିପରି ମୋ ଇଚ୍ଛା ଜାଣିନଥିଲେ?
ସର୍ଵେଷାଂ ହୃଦଯାନଂଦ ଶର୍ଵସର୍ଵଗସର୍ଵକୃତ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ହେ ଶର୍ବ।
ଯାଚକାଯାତିଶୋଚ୍ଯାଯ ପ୍ରଣତାର୍ତିପ୍ରଭଂଜକ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖୀ ଯାଚକଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଦୁଃଖର ନାଶକ।
କୁଶଦ୍ଵୀପ ଉମା ସାର୍ଧଂ ନାଥାଦ୍ଯ ସପରିଚ୍ଛଦଃ
କୁଶଦ୍ୱୀପରେ ଭଗବାନ ଉମାଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସଙ୍ଗୀଦେଉଁଥିବା ଆଜି ବିଦ୍ୟମାନ।
ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵଦଃ ଶଂଭୁଃ କ୍ଷଣଂ ଯାଵଦ୍ଵିଚିଂତଯେତ୍ ପ୍ରଣମ୍ଯାଗ୍ରେସରୋ ଭୂତ୍ଵା ମୌଲୌ ବଦ୍ଧକରଦ୍ଵଯଃ ।। 4.1.39.
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଶମ୍ଭୁ ଏକ କ୍ଷଣ ଚିନ୍ତା କଲେ; ଶିର ଉପରେ ଦୁଇହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ପ୍ରଥମ ହେଲେ।
କୃତପ୍ରସାଦେନ ଵିଭୋ ସୃଷ୍ଟିଂ କର୍ତୁଂ ଚତୁର୍ଵିଧାମ୍
ଭଗବାନଙ୍କ ଦୟାରେ ସେ ଚାରିପ୍ରକାର ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପ୍ରଯତ୍ନେନ ମଯା ସୃଷ୍ଟା ସା ସୃଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଦନୁଜ୍ଞଯା
ମୁଁ ପ୍ରୟାସରେ ସେଇ ସୃଷ୍ଟି କଲି, ଏବଂ ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହା ସଫଳ ହେଲା।
ଅରାଜକଂ ମହଚ୍ଚାସୀଦ୍ଦୁରଵସ୍ଥମଭୂଜ୍ଜଗତ୍
ବିଶ୍ୱ ବଡ଼ ଏବଂ ଶାସକ ବିନା ହୋଇଗଲା, ଯାହାରେ ଅବସ୍ଥା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର ହେଲା।
ମଯାଭିଷିକ୍ତୋ ରାଜର୍ଷିଃ ପ୍ରଜାଃ ପାତୁଂ ନରେଶ୍ଵରଃ
ମୁଁ ଏକ ରାଜାଋଷିଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲି, ହେ ନରେଶ୍ୱର, ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ।
ତଵାଜ୍ଞଯା ଚେତ୍ସ୍ଥାସ୍ଯଂତି ସର୍ଵେ ଦିଵିଷଦୋ ଦିଵି
ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହିବେ।
ତଥେତି ଚ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପ୍ରମାଣୀକ୍ରିଯତାଂ ତୁ ତତ୍
ମୁଁ କହିଲି, 'ଏହିପରି ହେଉ', ଏହାକୁ ନିୟମ ଭାବେ ଦୃଢ଼ କର।
ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ ପ୍ରଜାସ୍ତ୍ରାତୁଂ ଭୂଯାଚ୍ଚୈଷ ମନୋରଥଃ
ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
ମର୍ତ୍ଯାନାଂ ଗଣନା କ୍ଵେହ ନିମେଷାର୍ଧ ନିମେଷିଣାମ୍
ଏଠାରେ ମଣିଷମାନେ କେତେ ଅଛନ୍ତି ତାହା ଗଣନା କେଉଁଠି, କିମ୍ବା ଚକୁ ଝପକାଇବାର ଅର୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କିଏ ଗଣିପାରିବ?
ଵିଧେଶ୍ଚ ଗୌରଵଂ ରକ୍ଷଂସ୍ତଥୋରୀ କୃତଵାନ୍ହରଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ରକ୍ଷା କରି, ହରା ଗୋମାତା ପାଇଁ ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ତଥା ବହୁତିଥଂ କାଲଂ ଦ୍ଵୀପୋଭୂତ୍ସୋପି ମଂଦରଃ 4.1.39.
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ଦ୍ୱୀପ ମନ୍ଦର ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲା।