ସତ୍ଯଂ ବ୍ରୂଯାତ୍ପ୍ରିଯଂ ବ୍ରୂଯାନ୍ନବ୍ରୂଯାତ୍ସତ୍ଯମପ୍ରିଯମ୍
ସତ୍ୟ କହିବା, ମଧୁର କହିବା ଉଚିତ୍; କିନ୍ତୁ କଠୋର ସତ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଭଦ୍ରମେଵ ଵଦେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଭଦ୍ରମେଵ ଵିଚିଂତଯେତ୍
ସଦା ଭଲ କଥା କହିବା ଓ ଭଲ କଥା ଭାବିବା ଉଚିତ୍।
ରୂପଵିତ୍ତକୁଲୈର୍ହୀନାନ୍ସୁଧୀର୍ନାଧିକ୍ଷିପେନ୍ନରାନ୍
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ରୂପ, ଧନ କିମ୍ବା କୁଳ ନଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵାଚୋଵେଗଂ ମନୋଵେଗଂ ଜିହ୍ଵାଵେଗଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
ବାକ୍ୟ, ମନ ଓ ଜିହ୍ବାର ଉତ୍ସାହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣାଗ୍ନୀନୁଚ୍ଛିଷ୍ଟ ପାଣିନା ନୈଵ ସଂସ୍ପୃଶେତ୍
ଖାଇବା ପରେ ଅଶୁଚି ହାତରେ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବା ଅଗ୍ନିକୁ ଛୁଈବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଗୁହ୍ଯଜାନ୍ଯପି ଲୋମାନି ତତ୍ସ୍ପର୍ଶାଦଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରେ ଥିବା ଲୋମ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ସ୍ପର୍ଶରେ ଅଶୁଚି ହୁଏ।
ନିଷ୍ଠୀଵନଂ ଚ ଶ୍ଲେଷ୍ମାଣଂ ଗୃହାଦ୍ଦୂରଂ ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍ ଅଦ୍ରୋହଵତ୍ଯା ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଚ ପୂର୍ଵଂ ଜନ୍ମ ସ୍ମରେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଘରରୁ ଦୂରେ ଥୁକିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ମନରେ କୌଣସି ଦ୍ୱେଷ ନ ରଖି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପୂର୍ବଜନ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵୃଦ୍ଧାନ୍ପ୍ରଯତ୍ନାଦ୍ଵଂଦେତ ଦଦ୍ଯାତ୍ତେଷାଂ ସ୍ଵମାସନମ୍ 4.1.38.
ବୃଦ୍ଧମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ଆଦର ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆସନ ଦେଇବା ଉଚିତ୍।
ଶ୍ରୁତି ଭୂଦେଵ ଦେଵାନାଂ ନୃପ ସାଧୁ ତପସ୍ଵିନାମ୍
ବେଦ ହେଉଛି ଦେବତା, ଭୂଦେବ, ରାଜା, ସଜ୍ଜନ ଓ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରମାଣ।
ନ ମନୁଷ୍ଯସ୍ତୁତିଂ କୁର୍ଯାନ୍ନାତ୍ମାନମପମାନଯେତ୍
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ନିଜକୁ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଧର୍ମାଦେଧତେ ପୂର୍ଵଂ ଵିଦ୍ଵେଷ୍ଟୄନପି ସଂଜଯେତ୍
ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମେ ଦ୍ୱେଷ ଜମା ହୁଏ, ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ପଂଚ ମୃତ୍ପିଂଡାନ୍ସ୍ନାଯାତ୍ପରଜଲାଶଯେ
ପାଞ୍ଚଟି ମାଟିର ଗୋଳା ନେଇ, ଅନ୍ୟର ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପାତ୍ରମାସାଦ୍ଯ ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦୀଯତେ ଵସୁ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଯେଉଁଠି ଥାଲି ମିଳିଥାଏ, ତାହାରେ ଯେତେକିଛି ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଫଳଦାୟକ ହୁଏ।
ଭୂପ୍ରଦୋ ମଂଡଲାଧୀଶଃ ସର୍ଵତ୍ରସୁଖିନୋନ୍ନଦାଃ
ଯିଏ ଜମି ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ମଣିଷ ସବୁଠାରେ ଖୁସି ଓ ଗର୍ବିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ରଦୀପଦୋ ନିର୍ମଲାକ୍ଷୋ ଗୋଦାତାଽର୍ଯମଲୋକଭାକ୍
ଯିଏ ଦୀପ ଦେଉଛନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟି ଥାଏ, ଗାଁଠି ଦେଉଥିବା ଲୋକ, ସେ ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ ଥିବା ଲୋକର ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଵେଶ୍ମଦୋ ଽତ୍ଯୁଚ୍ଚସୌଧେଶୋ ଵସ୍ତ୍ରଦଶ୍ଚଂଦ୍ରଲୋ କଭାକ୍
ଘର ଦେଉଥିବା, ଉଚ୍ଚ ମହଳର ମାଲିକ ହେଉଥିବା, ବସ୍ତ୍ର ଦେଉଥିବା ଲୋକ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକର ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସୁଭାର୍ଯଃ ଶିବିକା ଦାତା ସୁପର୍ଯଂକ ପ୍ରଦୋପି ଚ
ଭଲ ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ, ଶିବିକା, ଉତ୍ତମ ଶଯ୍ୟା ଓ ଦୀପ ଦେଉଥିବା ଲୋକ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଦୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେଜ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଦଃ ସର୍ଵଦୋ ମତଃ 4.1.38.
ଯିଏ ବେଦ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ୟ, ଏବଂ ବେଦ ଦାତାକୁ ସମସ୍ତ ଦାତା ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ସା ଚ ଵାରାଣସୀ ଲଭ୍ଯା ସଦାଚାରଵତା ସଦା 4.1.38.
ସଦା ନୀତିମାନ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବାରାଣସୀ ସର୍ବଦା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚଃ ସ୍କଂଦୋ ମୈତ୍ରାଵରୁଣିଭାଷିତମ୍
ମୈତ୍ରାବରୁଣିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସ୍କନ୍ଦ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ ନୈଃଶ୍ରେଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରିଯୋହେତୁମଵିମୁକ୍ତ ସମାଶ୍ରଯାମ୍
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ହେ ଅବିମୁକ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୀର କାରଣ ଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଛି।
ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଯଦାମ୍ନାତଂ ନିଷ୍ପ୍ରପଂଚଂ ନିରାତ୍ମକମ୍
ଯେଉଁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ରୁତିରେ କହାଯାଇଛି, ସେଠି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ରହିନଥାଏ, ଏବଂ ନିଜସ୍ୱତା ନାହିଁ।
ତଦେତତ୍କ୍ଷେତ୍ରମାପୂର୍ଯ ସ୍ଥିତଂ ସର୍ଵଗମପ୍ଯହୋ
ସେଇ ବ୍ରହ୍ମ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିତ ଅଛି—କି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ!
ଭଵୋ ଧ୍ରୁଵଂ ଯଦତ୍ରୈଵ ମୋଚଯେତ୍ତଂ ନିଶାମଯ
ଏଠି ଥିବା ନିତ୍ୟ ଭଗବାନ୍ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏହାକୁ ଜାଣ।
ସୁମହଦ୍ଭିସ୍ତପୋଭିର୍ଵା ଶିଵୋନ୍ଯତ୍ର ଵିମୋଚଯେତ୍
ଅତି ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶିବ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରନ୍ତି।
ନ ତପାଂସ୍ଯତିଦୀର୍ଘାଣି କାଶ୍ଯାଂ ମୁକ୍ତ୍ଯୈ ଶିଵୋର୍ଥଯେତ୍
କାଶୀରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଶିବଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ବହୁତ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଯମେଵ ମହାଯୋଗ ଉପଯୋଗସ୍ତ୍ଵିହା ପରଃ
ଏହିଠାରେ ଯେଉଁଠି ଯୋଗ ଅଛି, ସେହିଠି ଏହା ଏକମାତ୍ର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଯୋଗ ଓ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାୟ।
ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ସୁମନୋଵୃତ୍ତ୍ଯା ମହାଦାନଂ ତଦତ୍ର ଵୈ
ଏଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେହି ଦାନ ନିଶ୍ଚୟ ମହାଦାନ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଗଂଗାମୃତେ ଶୁଦ୍ଧେ ତପ ଏତଦିହୋତ୍ତମମ୍ ତୁଲା ପୁରୁଷ ଏତସ୍ଯାଃ କଲାଂ ନାର୍ହତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଏଠାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତପସ୍ୟା। ଏହାର ଏକ ଷୋଡ଼ଶିଂଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ତୁଳାରେ ଏକ ପୁରୁଷ ତୁଳିଲେ ସମାନ ହୁଏନି।
ହୃଦି ସଂଚିଂତ୍ଯ ଵିଶ୍ଵେଶଂ କ୍ଷଣଂ ଯଦ୍ଵିନିମୀଲ୍ଯତେ 4.1.39.
ଯଦି କେହି ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରି, ଆଖି ବନ୍ଦ କରନ୍ତି—