କଂଡୂଯନଂ ହି ଶିରସଃ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ନ ଶୁଭଂ ମତମ୍
ହାତରେ ମୁଣ୍ଡ ଚୁଲାଇବା ଶୁଭ ମନାଯାଏ ନାହିଁ।
ଅଶାସ୍ତ୍ରଵର୍ତିନୋ ଭୂପାଲ୍ଲୁବ୍ଧାତ୍କୃତ୍ଵା ପ୍ରତିଗ୍ରହମ୍
ଯେ ରାଜା ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଚାଲନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଲୋଭୀ, ସେଠାରୁ ଦାନ ନେଲେ—
ଅକାଲଵିଦ୍ଯୁତ୍ସ୍ତନିତେ ଵର୍ଷର୍ତୌ ପାଂସୁଵର୍ଷଣେ
ଅସମୟରେ ବିଜୁଳି କିମ୍ବା ଗର୍ଜନ, ବର୍ଷାକାଳରେ ଧୂଳି ବର୍ଷା ହେଲେ—
ଉଲ୍କାପାତେ ଚ ଭୂକଂପେ ଦିଗ୍ଦାହେ ମଧ୍ଯରାତ୍ରିଷୁ
ପତିତ ତାରା, ଭୂକମ୍ପ, ଦିଗ୍ବାହା ଜଳିବା କିମ୍ବା ମଧ୍ୟରାତିରେ—
ଦର୍ଶାଷ୍ଟକାସୁ ଭୂତାଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧିକଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଚ
ଅମାବାସ୍ୟା କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖାଦେଲେ, କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦାନ ନେଲେ—
ଖରୋଷ୍ଟ୍ରକ୍ରୋଷ୍ଟ୍ର ଵିରୁତେ ସମଵାଯେ ରୁଦତ୍ଯପି
ଗଧା, ଉଠ, କୁଆ ଡାକିଲେ, କିମ୍ବା ଭିଡ଼ ହେବା ସମୟରେ କେହି କାନ୍ଦୁଥିଲେ—
ଆରଣ୍ଯକମଧୀତ୍ଯାପି ବାଣସାମ୍ନୋରପି ଧ୍ଵନୌ
ଆରଣ୍ୟକ ପଢ଼ିଲେ ବା ବାଣସାମନ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ—
କୃତାଂତରାଯୋ ନ ପଠେଦ୍ଭେକାଖୁ ଶ୍ଵାହି ବଭ୍ରୁଭିଃ 4.1.38.
ଅବରୋଧ ହେଲେ ବା ବେଙ୍ଗ, ଉଠୁରା, କୁକୁର ବା ନେଉଳ ଥିଲେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅନାଯୁଷ୍ଯକରଂ ଚୈଵ ପରଦାରୋପସର୍ପଣମ୍
ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ଜନୀକୁ ନିକଟେ ଯିବା ଆୟୁଷ୍ୟ କମାଏ।
ପୂର୍ଵର୍ଦ୍ଧିଭିଃ ପରିତ୍ଯକ୍ତମାତ୍ମାନଂ ନାଵମାନଯେତ୍
ପୂର୍ବରୁ ମିଳିଥିବା ଶ୍ରୀ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ନିଜକୁ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସତ୍ଯଂ ବ୍ରୂଯାତ୍ପ୍ରିଯଂ ବ୍ରୂଯାନ୍ନବ୍ରୂଯାତ୍ସତ୍ଯମପ୍ରିଯମ୍
ସତ୍ୟ କହିବା, ମଧୁର କହିବା ଉଚିତ୍; କିନ୍ତୁ କଠୋର ସତ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଭଦ୍ରମେଵ ଵଦେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଭଦ୍ରମେଵ ଵିଚିଂତଯେତ୍
ସଦା ଭଲ କଥା କହିବା ଓ ଭଲ କଥା ଭାବିବା ଉଚିତ୍।
ରୂପଵିତ୍ତକୁଲୈର୍ହୀନାନ୍ସୁଧୀର୍ନାଧିକ୍ଷିପେନ୍ନରାନ୍
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ରୂପ, ଧନ କିମ୍ବା କୁଳ ନଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵାଚୋଵେଗଂ ମନୋଵେଗଂ ଜିହ୍ଵାଵେଗଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
ବାକ୍ୟ, ମନ ଓ ଜିହ୍ବାର ଉତ୍ସାହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣାଗ୍ନୀନୁଚ୍ଛିଷ୍ଟ ପାଣିନା ନୈଵ ସଂସ୍ପୃଶେତ୍
ଖାଇବା ପରେ ଅଶୁଚି ହାତରେ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବା ଅଗ୍ନିକୁ ଛୁଈବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଗୁହ୍ଯଜାନ୍ଯପି ଲୋମାନି ତତ୍ସ୍ପର୍ଶାଦଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରେ ଥିବା ଲୋମ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ସ୍ପର୍ଶରେ ଅଶୁଚି ହୁଏ।
ନିଷ୍ଠୀଵନଂ ଚ ଶ୍ଲେଷ୍ମାଣଂ ଗୃହାଦ୍ଦୂରଂ ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍ ଅଦ୍ରୋହଵତ୍ଯା ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଚ ପୂର୍ଵଂ ଜନ୍ମ ସ୍ମରେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଘରରୁ ଦୂରେ ଥୁକିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ମନରେ କୌଣସି ଦ୍ୱେଷ ନ ରଖି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପୂର୍ବଜନ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵୃଦ୍ଧାନ୍ପ୍ରଯତ୍ନାଦ୍ଵଂଦେତ ଦଦ୍ଯାତ୍ତେଷାଂ ସ୍ଵମାସନମ୍ 4.1.38.
ବୃଦ୍ଧମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ଆଦର ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆସନ ଦେଇବା ଉଚିତ୍।
ଶ୍ରୁତି ଭୂଦେଵ ଦେଵାନାଂ ନୃପ ସାଧୁ ତପସ୍ଵିନାମ୍
ବେଦ ହେଉଛି ଦେବତା, ଭୂଦେବ, ରାଜା, ସଜ୍ଜନ ଓ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରମାଣ।
ନ ମନୁଷ୍ଯସ୍ତୁତିଂ କୁର୍ଯାନ୍ନାତ୍ମାନମପମାନଯେତ୍
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ନିଜକୁ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଧର୍ମାଦେଧତେ ପୂର୍ଵଂ ଵିଦ୍ଵେଷ୍ଟୄନପି ସଂଜଯେତ୍
ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମେ ଦ୍ୱେଷ ଜମା ହୁଏ, ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ପଂଚ ମୃତ୍ପିଂଡାନ୍ସ୍ନାଯାତ୍ପରଜଲାଶଯେ
ପାଞ୍ଚଟି ମାଟିର ଗୋଳା ନେଇ, ଅନ୍ୟର ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପାତ୍ରମାସାଦ୍ଯ ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦୀଯତେ ଵସୁ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଯେଉଁଠି ଥାଲି ମିଳିଥାଏ, ତାହାରେ ଯେତେକିଛି ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଫଳଦାୟକ ହୁଏ।
ଭୂପ୍ରଦୋ ମଂଡଲାଧୀଶଃ ସର୍ଵତ୍ରସୁଖିନୋନ୍ନଦାଃ
ଯିଏ ଜମି ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ମଣିଷ ସବୁଠାରେ ଖୁସି ଓ ଗର୍ବିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ରଦୀପଦୋ ନିର୍ମଲାକ୍ଷୋ ଗୋଦାତାଽର୍ଯମଲୋକଭାକ୍
ଯିଏ ଦୀପ ଦେଉଛନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟି ଥାଏ, ଗାଁଠି ଦେଉଥିବା ଲୋକ, ସେ ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ ଥିବା ଲୋକର ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଵେଶ୍ମଦୋ ଽତ୍ଯୁଚ୍ଚସୌଧେଶୋ ଵସ୍ତ୍ରଦଶ୍ଚଂଦ୍ରଲୋ କଭାକ୍
ଘର ଦେଉଥିବା, ଉଚ୍ଚ ମହଳର ମାଲିକ ହେଉଥିବା, ବସ୍ତ୍ର ଦେଉଥିବା ଲୋକ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକର ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସୁଭାର୍ଯଃ ଶିବିକା ଦାତା ସୁପର୍ଯଂକ ପ୍ରଦୋପି ଚ
ଭଲ ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ, ଶିବିକା, ଉତ୍ତମ ଶଯ୍ୟା ଓ ଦୀପ ଦେଉଥିବା ଲୋକ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଦୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେଜ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଦଃ ସର୍ଵଦୋ ମତଃ 4.1.38.
ଯିଏ ବେଦ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ୟ, ଏବଂ ବେଦ ଦାତାକୁ ସମସ୍ତ ଦାତା ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ସା ଚ ଵାରାଣସୀ ଲଭ୍ଯା ସଦାଚାରଵତା ସଦା 4.1.38.
ସଦା ନୀତିମାନ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବାରାଣସୀ ସର୍ବଦା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚଃ ସ୍କଂଦୋ ମୈତ୍ରାଵରୁଣିଭାଷିତମ୍
ମୈତ୍ରାବରୁଣିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସ୍କନ୍ଦ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।