ପ୍ରାଵୃତ୍ଯ ଵାସସା ମୌଲିଂ ମୌନୀ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ଯେଉଁଠି ମୌନୀ ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି ନିଅ, ତାପରେ ମଳମୂତ୍ର ପ୍ରସ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୀତିଷୁ ପ୍ରାଣବାଧାଯାଂ କୁର୍ଯାନ୍ମଲଵିସର୍ଜନମ୍
ଭୟ କିମ୍ବା ପ୍ରାଣର ଆପଦା ସମୟରେ ମଳ ବା ମୂତ୍ର ପ୍ରସ୍ରବଣ କରିପାରିବେ।
ନାଂଘ୍ରୀ ପ୍ରତାପଯେଦଗ୍ନୌ ନ ଵସ୍ତ୍ଵଶୁଚି ନିକ୍ଷିପେତ୍
ପାଦକୁ ଅଗ୍ନିରେ ତାପିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ମାଟିରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ସଂଵିଶେତ ସଂଧ୍ଯାଯାଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ସୌମ୍ଯଶିରା ଅପି
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ମୁଣ୍ଡ ଉତ୍ତର କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ରଖି ମଧ୍ୟ ଶୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାଚକ୍ଷୀତ ଧଯଂତୀଂ ଗାଂ ନେଂଦ୍ରଚାପଂ ପ୍ରଦର୍ଶଯେତ୍
ଯେଉଁ ଗାଈ ଦୁଧ ଦେଉଛି, ତାକୁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପଂଥାନଂ ନୈକଲୋ ଯାଯାନ୍ନ ଵାର୍ଯଂଜଲିନା ପିବେତ୍
ଏକାକି ପଥରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ହାତ ଜୋଡି ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମିଣ୍ଯା ନାଭିଵଦେନ୍ନାଦ୍ଯାଦାତୃପ୍ତି ରାତ୍ରିଷୁ
ଯେଉଁ ଜଣେ ମହିଳା ରଜସ୍ୱଳା, ତାଙ୍କୁ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ରାତିରେ ପୂରା ତୃପ୍ତି ସହିତ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ପର ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଯୋଽଶ୍ନୀଯାଜ୍ଜ୍ଞାନଵର୍ଜିତଃ 4.1.38.
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ସେହି ଦିନ ଅନ୍ୟର ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଅଜ୍ଞାନରେ ଭୋଜନ କରିଲେ ତାହା ଦୋଷ।
ନ ଧାରଯେଦନ୍ଯଭୁକ୍ତଂ ଵାସଶ୍ଚୋ ପାନହାଵପି
ଅନ୍ୟ ଲୋକ ଖାଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଜୁତା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆରୋହଣଂ ଗଵାଂ ପୃଷ୍ଠେ ପ୍ରେତଧୂମଂ ସରିତ୍ତରମ୍
ଗାଈର ପିଠି ଉପରେ ଚଢ଼ିବା, ଶବ ଦହାର ଧୂଆଁ କିମ୍ବା ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ନ ମାର୍ଜଯେଦ୍ଗାତ୍ରଂ ଵିସୃଜେନ୍ନ ଶିଖାଂ ପଥି
ସ୍ନାନ କରି ସରିଲେ ଦେହ ଘସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଚୂଡ଼ା କିମ୍ବା କେଶ ପଥରେ ଫେଙ୍କିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋତ୍ପାଟଯେଲ୍ଲୋମନଖଂ ଦଶନେନ କଦାଚନ
କେବେ ବି ଦାନ୍ତରେ କେଶ କିମ୍ବା ନଖ ଉଖିଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶୁଭାଯନ ଯଦାଯତ୍ଯାଂ ତ୍ଯଜେତ୍ତତ୍କର୍ମ ଯତ୍ନତଃ
ଶୁଭ ଯାତ୍ରା ଯିବାବେଳେ ସବୁ ଅଶୁଭ କାମକୁ ଯତ୍ନରେ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ୍।
କ୍ରୀଡେନ୍ନାକ୍ଷୈଃ ସହାସୀତ ନ ଧର୍ମଘ୍ନୈର୍ନ ରୋଗିଭିଃ
ଜୁଆ ଖେଳିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ରୋଗୀଙ୍କ ସହିତ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆର୍ଦ୍ରପାଦକରାସ୍ଯୋଶ୍ନନ୍ଦୀର୍ଘକାଲଂ ଚ ଜୀଵତି
ଯାହାଙ୍କର ପାଦ, ହାତ ଓ ମୁଁହ ସଦା ଭିଜା ରହେ, ସେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ପାଉଥାଏ।
ଶଯନସ୍ଥୋ ନ ଚାଶ୍ନୀଯାନ୍ନପିବେନ୍ନ ଜପେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଦ୍ୱିଜାତି ଲୋକ ଶୋଇଥିବାବେଳେ ଖାଇବା, ପିଇବା କିମ୍ବା ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵଂ ତିଲମଯଂ ନାଦ୍ଯାତ୍ସାଯଂ ଶର୍ମାଭିଲାଷୁକଃ
ଯେଉଁଠି ଶୁଭ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ ସାନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତିଳର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାଧିତିଷ୍ଠେତ୍ତୁଷାଂଗାର ଭସ୍ମକେଶକପାଲିକାଃ 4.1.38.
ତୁଷ, କୋଇଳା, ଭସ୍ମ, କେଶ କିମ୍ବା ଖୋପଡ଼ି ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵୈଦିକଂ ମଂତ୍ରଂ ନ ଶୂଦ୍ରାଯ କଦାଚନ
ବେଦ ମନ୍ତ୍ର କେବେ ମଧ୍ୟ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଧର୍ମୋପଦେଶଃ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ସ୍ଵଶ୍ରେଯଃ ପ୍ରତିଘାତଯେତ୍
ଧର୍ମ ଶିଖ୍ୟା ଦେଲେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କର ନିଜ ଭଲରେ ବାଧା ଆସେ।
କଂଡୂଯନଂ ହି ଶିରସଃ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ନ ଶୁଭଂ ମତମ୍
ହାତରେ ମୁଣ୍ଡ ଚୁଲାଇବା ଶୁଭ ମନାଯାଏ ନାହିଁ।
ଅଶାସ୍ତ୍ରଵର୍ତିନୋ ଭୂପାଲ୍ଲୁବ୍ଧାତ୍କୃତ୍ଵା ପ୍ରତିଗ୍ରହମ୍
ଯେ ରାଜା ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଚାଲନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଲୋଭୀ, ସେଠାରୁ ଦାନ ନେଲେ—
ଅକାଲଵିଦ୍ଯୁତ୍ସ୍ତନିତେ ଵର୍ଷର୍ତୌ ପାଂସୁଵର୍ଷଣେ
ଅସମୟରେ ବିଜୁଳି କିମ୍ବା ଗର୍ଜନ, ବର୍ଷାକାଳରେ ଧୂଳି ବର୍ଷା ହେଲେ—
ଉଲ୍କାପାତେ ଚ ଭୂକଂପେ ଦିଗ୍ଦାହେ ମଧ୍ଯରାତ୍ରିଷୁ
ପତିତ ତାରା, ଭୂକମ୍ପ, ଦିଗ୍ବାହା ଜଳିବା କିମ୍ବା ମଧ୍ୟରାତିରେ—
ଦର୍ଶାଷ୍ଟକାସୁ ଭୂତାଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧିକଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଚ
ଅମାବାସ୍ୟା କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖାଦେଲେ, କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦାନ ନେଲେ—
ଖରୋଷ୍ଟ୍ରକ୍ରୋଷ୍ଟ୍ର ଵିରୁତେ ସମଵାଯେ ରୁଦତ୍ଯପି
ଗଧା, ଉଠ, କୁଆ ଡାକିଲେ, କିମ୍ବା ଭିଡ଼ ହେବା ସମୟରେ କେହି କାନ୍ଦୁଥିଲେ—
ଆରଣ୍ଯକମଧୀତ୍ଯାପି ବାଣସାମ୍ନୋରପି ଧ୍ଵନୌ
ଆରଣ୍ୟକ ପଢ଼ିଲେ ବା ବାଣସାମନ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ—
କୃତାଂତରାଯୋ ନ ପଠେଦ୍ଭେକାଖୁ ଶ୍ଵାହି ବଭ୍ରୁଭିଃ 4.1.38.
ଅବରୋଧ ହେଲେ ବା ବେଙ୍ଗ, ଉଠୁରା, କୁକୁର ବା ନେଉଳ ଥିଲେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅନାଯୁଷ୍ଯକରଂ ଚୈଵ ପରଦାରୋପସର୍ପଣମ୍
ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ଜନୀକୁ ନିକଟେ ଯିବା ଆୟୁଷ୍ୟ କମାଏ।
ପୂର୍ଵର୍ଦ୍ଧିଭିଃ ପରିତ୍ଯକ୍ତମାତ୍ମାନଂ ନାଵମାନଯେତ୍
ପୂର୍ବରୁ ମିଳିଥିବା ଶ୍ରୀ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ନିଜକୁ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।