ଇତିଵାଦିନମତ୍ଯଂତଂ ଦୀନମେଵ ଦଯାନିଧିଃ
ଏଭଳି କହି, ଅତି ନମ୍ର ଭାବରେ, ଦୟାର ସମୁଦ୍ର,
ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସର୍ଵଜଂତୂନାମତ୍ଯର୍ଥଂ ପରିକଲ୍ପିତାଃ
ସେସବୁ କଥା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଭଲଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି।
ପୁରା ପୁରଂଦରସ୍ତ୍ଵଂ ହି କୈଲାସଶିଖରେ ସ୍ଥିତମ୍
ପୂର୍ବେ, ହେ ପୁରନ୍ଦର, ତୁମେ କୈଳାସ ଶିଖରରେ ବସିଥିଲେ,
କ୍ଷଣଂ ଗଲିତଗର୍ଵସ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ତଂଭନା ଵ୍ରୀଡିତସ୍ତଦା
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତୁମର ଅହଂକାର ହ୍ରାସ ପାଇଲା, ଏବଂ ନିୟମରେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲା।
ଆଦିଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଂ ମଯା ଵଜ୍ରିନ୍ନଵତୀର୍ଯାଵନିଂ ଭଵାନ୍
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୂମିକୁ ଅବତରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲି।
ଜାତଂ ତତଃ ପ୍ରଭାଵେଣ କ୍ଷେତ୍ରମେତନ୍ମଦାସ୍ପଦମ୍
ତାହା ପରେ, ସେ ଶକ୍ତିରେ, ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ମୋର ଆଶ୍ରୟ ହେଲା।
ଅଧୁନାତିସପର୍ଯାଭିସ୍ତ୍ଵତ୍କୃତାଭିରହର୍ନିଶମ୍
ଏବେ, ତୁମ ଦିନ ରାତିର ସେବା ଦ୍ୱାରା,
ଖଂ ଵାଯୁରନଲୋ ଵାରି ଭୂଃ ସୂର୍ଯ ଶଶିନୌ ପୁମାନ୍
ଆକାଶ, ପବନ, ଅଗ୍ନି, ପାଣି, ଭୂମି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ମଣିଷ,
କାଲୋ ହି କାଲଯାମ୍ଯର୍ଥାନ୍ସତ୍ତ୍ଵାନଧ୍ଵନ ଏଵ ଚ 1.3.2.24.
ସମୟ ସତ୍ତ୍ୱ, ବସ୍ତୁ ଓ ମାର୍ଗକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ।
ଅପର୍ଯଂତଚିଦାନଂଦସିଂଧୋର୍ମେ କେଚିଦୂର୍ମଯଃ
ମୋର ସୀମାହୀନ ଚେତନା ଓ ଆନନ୍ଦର ସମୁଦ୍ରରୁ କିଛି ତରଙ୍ଗ ଉଠେ।
ଵାଣୀଲକ୍ଷ୍ମୀକ୍ଷମାଶ୍ରଦ୍ଧାପ୍ରଜ୍ଞାସ୍ଵାହାସ୍ଵଧାଦଯଃ
ବାଣୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ପ୍ରଜ୍ଞା, ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ,
ଇଯଂ ମମ ମହାଶକ୍ତିର୍ଗୌରୀ ମାଯା ଜଗତ୍ପ୍ରସୂଃ
ଏହି ମୋର ମହାଶକ୍ତି—ଗୌରୀ, ମାୟା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ।
ଶକ୍ତ୍ଯାନଯାନ୍ଵିତଃ ସର୍ଗରକ୍ଷାସଂହୃତିଵିଭ୍ରମଃ
ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ, ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ, ସଂହାର ଓ ଚଳାଚଳ ଘଟେ।
ଅପଵାହିତମୋହସ୍ତ୍ଵଂ ମହିମା ମେ ଵିଚାରଯ
ମୋହରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମୋର ମହିମା ବିଚାର କର।
ତତୋ ମଦ୍ରୂପଶାଲିନ୍ଯା ଆଧିପତ୍ଯଂ କ୍ଷିତେର୍ଗତଃ
ତାପରେ, ମୋର ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ସେ ପୃଥିବୀର ଶାସନ କ୍ଷମତା ପାଇଲେ।
ପୁନଃ ପୁରଂଦରତ୍ଵେନ ଭୁକ୍ତଦିଵ୍ଯସୁଖଶ୍ଚିରମ୍
ପୁଣି, ପୁରନ୍ଦର ଭାବରେ, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ନଂଦିକେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଂତର୍ହିତେ ଦେଵେ ରାଜା ଵଜ୍ରାଂଗଦଃ କୃତୀ
ନନ୍ଦିକେଶ୍ୱର କହିଲେ: ଏଭଳି କହି, ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ରାଜା ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦ ସଫଳ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଇତ୍ଥଂ ତେ କଥିତଂ ସାଧୋ ଶିଵଭକ୍ତଵିଜୃଂଭଣମ୍
ଏଭଳି, ହେ ସାଧୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିବଭକ୍ତିର ବିକାଶ ବିଷୟରେ କହିଲି।
କିଂ ଵାଚାଂ ଵିସ୍ତରେଣାତ୍ର ଶୋଣଶୈଲପ୍ରଦକ୍ଷିଣା 1.3.2.24.
ଏଠାରେ ବହୁତ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କଣ? ଶୋଣ ପାହାଡ଼କୁ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଯଥେଷ୍ଟ।
ଵିଷୁଵାଯନସଂକ୍ରାତି ଵ୍ଯତୀପାତାଦିପର୍ଵସୁ
ବିଷୁବ, ଆୟନ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ,
ନ କ୍ଷେତ୍ରମରୁଣାଦସ୍ତି ନାସ୍ତି ଦେଵୋଽରୁଣେଶ୍ଵରାତ୍
ଅରୁଣ ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କ୍ଷେତ୍ର କିଛି ନାହିଁ, ଅରୁଣେଶ୍ୱର ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଇତି କଥଯତି ନଂଦିକେଶ୍ଵରେସ୍ମିନ୍ପୁଲକିତସର୍ଵଵପୁର୍ମୃକଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଃ
ନନ୍ଦିକେଶ୍ୱର ଏଭଳି କହିବା ସମୟରେ, ମୃକଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହରେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅଥ ତୃତୀଯମର୍ବୁଦଖଣ୍ଡଂ ପ୍ରାରଭ୍ଯତେ ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଓଁନମୋନଂତାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ଜ୍ଞାନଗମ୍ଯାଯ ଵେଧସେ
ଏବେ ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦ ଖଣ୍ଡ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଓଁ, ଅନନ୍ତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଉପଲବ୍ଧ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ମନ୍ଵଂତରାଣି ସର୍ଵାଣି ସୃଷ୍ଟିଶ୍ଚୈଵ ପୃଥଗ୍ଵିଧା
ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସୃଷ୍ଟି,
ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମସ୍ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଏବେ ଆମେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ସର୍ବୋତ୍ତମ ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯୋଽର୍ଦ୍ଧକୋଟିଶ୍ଚ ତେଷାଂ ସଂଖ୍ଯା କୃତା ପୁରା
ତିନି କୋଟି ଓ ଅର୍ଦ୍ଧ କୋଟି—ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଏହିପରି ସଂଖ୍ୟା ଥିଲା।
କ୍ଷେତ୍ରାଣି ସରିତଶ୍ଚୈଵ ପର୍ଵତାଶ୍ଚ ନଦା ସ୍ତଥା
ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର, ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଏବଂ ଛୋଟ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ,
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେଽର୍ବୁଦୋନାମ ସର୍ଵପାପହରୋଽନଘଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଅର୍ବୁଦ ନାମକ ଏକ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ହେ ପାପହୀନ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ପୁନଂତି ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ସ୍ନାନଦାନାଦିକୈର୍ଯଥା
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ନିୟମିତ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରେ।
କଥଂ ଵାସିଷ୍ଠମାହାତ୍ମ୍ଯାତ୍ପ୍ରଥିତୋ ଧରଣୀତଲେ
କିପରି ବସିଷ୍ଠଙ୍କର ମହିମା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା?