ସହସ୍ରଂ ସାଧିକଂ କିଂଚିତ୍ତ୍ରିକମୈତଜ୍ଜପନ୍ଯମୀ
ଏହାକୁ ଦିନରେ ତିନିଥର ଏକ ହଜାର ଥର ଅଧିକ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ଯବ୍ଦମିତି ଯୋଭ୍ଯସ୍ଯେତ୍ପ୍ରତିଘସ୍ରମନନ୍ଯଧୀଃ
ଯିଏ ଏହି ଅଭ୍ୟାସ କିଛି ବର୍ଷ ଧରି ଏକାଗ୍ର ମନେ କରେ—
ତ୍ରିଵର୍ଣମଯମୋଂକାରଂ ଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ଵରିତି ତ୍ରଯମ୍
'ଓଁ' ତିନି ଅକ୍ଷରରୁ ଗଠିତ, ଯାହା 'ଭୂଃ', 'ଭୁଃ', 'ସ୍ୱଃ' ରୂପେ ଅଛି।
ଏତଦକ୍ଷରମେନାଂ ଚ ଜପେଦ୍ଵ୍ଯାହୃତିପୂର୍ଵିକାମ୍
ଏହି ଅକ୍ଷରକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ସହ ବ୍ୟାହୃତି ଆଗରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧିକ୍ରତୋର୍ଦଶଗୁଣଂ ଜପସ୍ଯଫଲମଶ୍ନୁତେ
ଏହି ଜପ କରିଥିବା ଲୋକ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟର ଦଶଗୁଣ ଫଳ ପାଏ।
ଉପାଂଶୁସ୍ତଚ୍ଛତଗୁଣଃ ସହସ୍ରୋ ମାନସସ୍ତତଃ
ମନେ ମନେ ଜପ କଲେ ଏହାର ଫଳ ହଜାର ଗୁଣା, ହଳୁକା ଶବ୍ଦରେ କଲେ ଶତଗୁଣା ହୁଏ।
ଅଧୀତ୍ଯଵେଦାନ୍ଵେଦୌ ଵା ଵେଦଂ ଵା ଶକ୍ତିତୋ ଦ୍ଵିଜଃ 4.1.36.
ଦ୍ୱିଜ ଜନ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ବେଦ, କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ବେଦ, କିମ୍ବା ଯେତେକି ପାରିବେ, ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତିମେଵ ସଦାଭ୍ଯସ୍ଯେତ୍ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ସଦା ଶ୍ରୁତିର ଅଭ୍ୟାସ କରି ତପସ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।
ହିତ୍ଵା ଶ୍ରୁତେରଧ୍ଯଯନଂ ଯୋନ୍ଯତ୍ପଠିତୁମିଚ୍ଛତି
ଯଦି କେହି ଶ୍ରୁତି ପଢ଼ିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ପଢ଼ିବାକୁ ଚାହାଏ—
ଉପନୀଯ ଚ ଵୈ ଶିଷ୍ଯଂ ଵେଦମଧ୍ଯାପଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଉପନୟନ କରାଇ ଦ୍ୱିଜ ତାଙ୍କୁ ବେଦ ପଢ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଯୋଧ୍ଯାପଯେଦେକଦେଶଂ ଶ୍ରୁତେରଂଗାନ୍ଯଥାପି ଵା
ସଠିକ ଭାବେ ଶ୍ରୁତିର ଗୋଟିଏ ଅଂଶ କିମ୍ବା ତାହାର ଅଙ୍ଗ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ।
ଯଥାଵିଧି ନିଷେକାଦି ଯଃ କର୍ମ କୁରୁତେ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗର୍ଭାଧାନ ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଗ୍ନ୍ଯାଧେଯଂ ପାକଯଜ୍ଞାନଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦିକାନ୍ମଖାନ୍
ଅଗ୍ନି ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଘରେ ହୋମ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଭଳି ସୋମ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧିବତ୍ ଯଜ୍ଞଗୁଡ଼ିକ—
ଉପାଧ୍ଯାଯାଦ୍ଦଶାଚାର୍ଯ ଆଚାର୍ଯାତ୍ତୁ ଶତଂ ପିତା
ଉପାଧ୍ୟାୟଙ୍କୁ ଦଶଗୁଣ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଶତଗୁଣ, ଏବଂ ପିତାଙ୍କୁ—
ଵିପ୍ରାଣାଂ ଜ୍ଞାନତୋ ଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯଂ ବାହୁଜାନାଂ ତୁ ଵୀର୍ଯତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ପଣ ହୁଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା।
ସ୍ଵପ୍ନେ ସିକ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଦ୍ଵିଜଃ ଶୁକ୍ରମକାମତଃ 4.1.36.
ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଦ୍ୱିଜ ଅଚେତନରେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଇଚ୍ଛା ବିନା ଶୁକ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିଥାଏ—
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତାନାଂ ଚ ଵେଦଯଜ୍ଞକ୍ରିଯାଵତାମ୍
ଯେମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି ଏବଂ ବେଦ ଯଜ୍ଞ ଓ କ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି—
ଅକୃତ୍ଵା ଭୈକ୍ଷ୍ଯଚରଣମସମିଧ୍ଯ ହୁତାଶନମ୍
ଭିକ୍ଷା ଚାଲିବା ନ କରି, ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ ନଥିଲେ—
ଯଥେଷ୍ଟଚେଷ୍ଟୋ ନଭଵେଦ୍ଗୁରୋର୍ନଯନଗୋଚରେ
ଗୁରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଇଚ୍ଛାମତେ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଗୁରୁନିଂଦାଭଵେଦ୍ଯତ୍ର ପରିଵାଦସ୍ତୁ ଯତ୍ର ଚ
ଯେଉଁଠି ଗୁରୁଙ୍କ ନିନ୍ଦା କିମ୍ବା ଅପବାଦ ହୁଏ—
ଖରୋ ଗୁରୋଃ ପରୀଵାଦାଚ୍ଛ୍ଵା ଭଵେଦ୍ଗୁରୁନିଂଦକଃ
ଗୁରୁଙ୍କ ଅପବାଦ କରିଲେ ଗଧା ଜନ୍ମ ନେଉଛି; ଗୁରୁ ନିନ୍ଦା କରିଲେ କୁକୁର ହେଉଛି।
ନାଭିଵାଦ୍ଯା ଗୁରୋଃ ପତ୍ନୀ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵାଂଘ୍ରୀ ଯୁଵତୀ ସତୀ
ଗୁରୁଙ୍କ ଯୁବତୀ ଏବଂ ପତିବ୍ରତା ଜନା ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି ପରେ ସେଉଁଠି ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵଭାଵଶ୍ଚଂଚଲଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଦୋଷଃ ପୁଂସାମତଃ ସ୍ମୃତଃ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସ୍ୱଭାବରେ ଅସ୍ଥିର, ପୁରୁଷମାନେ ଏହାକୁ ଦୋଷ ଭାବେ ମନେ କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଵାଂସମପ୍ଯଵିଦ୍ଵାଂସଂ ଯତସ୍ତାଧର୍ଷଯଂତ୍ଯଲମ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀ, ଯେ କାହା ପାଖରେ ହେଉନାହିଁ, ସହଜରେ ବଶ କରିପାରନ୍ତି।
ନ ମାତ୍ରା ନ ଦୁହିତ୍ରା ଵା ନ ସ୍ଵସ୍ରୈକାଂତଶୀଲତା
ମାଆ, ଝିଅ କିମ୍ବା ଭଉଣୀ ସହିତ ଏକାକି ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଖନନ୍ଯଦ୍ଵଦ୍ଭୂମେର୍ଵାର୍ଯଧିଗଚ୍ଛତି 4.1.36.
ଯେପରି ଭୂମି ଖୋଦିଲେ ଉଦ୍ଧାର କରି ପାଣି ମିଳେ—
ଶଯାନମଭ୍ଯୁଦଯତେ ବ୍ରଧ୍ନଶ୍ଚେଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣମ୍
ଯଦି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଶୋଇଥିବାବେଳେ ଶୁକ୍ର ଉପରକୁ ଉଠେ—
ସୁତସ୍ଯ ସଂଭଵେ କ୍ଲେଶଂ ସହେତେ ପିତରୌ ଚ ଯତ୍
ପୁଅ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ମାତାପିତା ଯେତେ ଦୁଃଖ ସହନ କରନ୍ତି—
ଅତସ୍ତଯୋଃ ପ୍ରିଯଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୁରୋରପି ଚ ସର୍ଵଦା
ସେହିପରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସବୁବେଳେ ପ୍ରିୟ କଥା କରିବା ଉଚିତ୍।
ତେଷାଂ ତ୍ରଯାଣାଂ ଶୁଶ୍ରୂଷା ପରମଂ ତପ ଉଚ୍ଯତେ
ଏହି ତିନିଜଣଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚତମ ତପସ୍ୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।