ସାଵିତ୍ରୀପତିତୈଃ ସାର୍ଧଂ ସଂବଂଧଂ ନ ସମାଚରେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରର ପାଳନରୁ ଚ୍ୟୁତ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵସୀରନ୍ନାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଶାଣ କ୍ଷୌମାଵିକାନି ଚ ଭଵେତ୍ତ୍ରିଵୃତ୍ସମାଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣା ଵିଶସ୍ତୁ ଶଣତାଂତଵୀ
ଉପବୀତ କ୍ରମରେ ଉନ, ଶଣ, କିମ୍ବା ଅବିକ ରେଶାରୁ ତିଆରି ହେବା ଉଚିତ୍। ବୈଶ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଶଣ ରେଶାରୁ, ତିଣି ଗୁଣା ଏବଂ ମସୃଣ ହେବା ଦରକାର।
ମୁଂଜାଭାଵେ ଵିଧାତଵ୍ଯା କୁଶାଶ୍ମଂତକବଲ୍ଵଜୈଃ
ମୁଞ୍ଜା ଘାସ ନଥିଲେ, କୁଶ, ଅଶ୍ମନ୍ତକ କିମ୍ବା ବଳ୍ବଜ ଘାସରୁ ଉପବୀତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ଉପଵୀତକ୍ରମେଣ ସ୍ଯାତ୍କାର୍ପାସଂ ଶାଣମାଵିକମ୍
ଉପବୀତ ପାଇଁ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ କପାସ, ଶଣ କିମ୍ବା ଉନ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ।
ବିଲ୍ଵପାଲାଶଯୋର୍ଦଂଡୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନୃପସ୍ଯ ତୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ବିଲ୍ବ କିମ୍ବା ପଳାଶ କାଠର ଦଣ୍ଡ ହେବା ଉଚିତ୍, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ—
ଆମୌଲିଂ ଵାଽଽଲଲାଟଂଵାଽଽନାସମୂର୍ଧ୍ଵପ୍ରମାଣତଃ
ଏହା ନାକରୁ ଉପରକୁ ମାପି, ମୁଣ୍ଡର ଶିରା କିମ୍ବା କପାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ୍।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ପରୀତ୍ଯାଗ୍ନିମୁପସ୍ଥାଯ ଦିଵାକରମ୍ 4.1.36.
ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ଉଚିତ୍।
ମାତୃମାତୃଷ୍ଵସୃସ୍ଵସୃପିତୃସ୍ଵସୃପୁରଃସରାଃ
ମାଆ, ମାମୁଁଘର ମାଆ, ଭଉଣୀ ଏବଂ ବାପାଘର ମାମୁଁଘର ମାଆଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ—
ଯାଵଦ୍ଵେଦମଧୀତେ ଚ ଚରନ୍ଵେଦଵ୍ରତାନି ଚ
ଯେଉଁଯାଏଁ ସେ ବେଦ ପଢ଼େ ଏବଂ ବେଦାଧ୍ୟୟନର ନିୟମ ମାନେ—
ପ୍ରୋକ୍ତୋସାଵୁପକୁର୍ଵାଣୋ ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତତ୍ର ନୈଷ୍ଠିକଃ
ସେ ଉପକୁର୍ବାଣ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ଦ୍ୱିତୀୟଟିକୁ ନୈଷ୍ଠିକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଗୃହାଶ୍ରମଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯଃ ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଭାକ୍
ଯିଏ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମ ଗ୍ରହଣ କରି, ପୁଣିଥରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ—
ଅନାଶ୍ରମୀ ନ ତିଷ୍ଠେତ ଦିନମେକମପି ଦ୍ଵିଜଃ
ଦ୍ୱିଜ ଏକ ଦିନ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ରମ ବିନା ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଜପଂ ହୋମଂ ଵ୍ରତଂ ଦାନଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ପିତୃତର୍ପଣମ୍
ଜପ, ହୋମ, ବ୍ରତ, ଦାନ, ଅଧ୍ୟୟନ ଏବଂ ପିତୃତର୍ପଣ—
ମେଖଲାଜିନଦଂଡାଶ୍ଚ ଲିଂଗଂ ସ୍ଯାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ମେଖଳା, ଅଜିନ ଏବଂ ଦଣ୍ଡ—ଏହିମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ଚିହ୍ନ।
ତ୍ରିଦଂଡାଦି ଯତେରୁକ୍ତମୁପଲକ୍ଷଣମତ୍ର ଵୈ
ଏଠାରେ ଯତିଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକରଣମାନେ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।
ଜୀର୍ଣଂ କମଂଡଲୁଂ ଦଂଡମୁପଵୀତାଜିନେ ଅପି
ପୁରୁଣା କମଣ୍ଡଳୁ, ଦଣ୍ଡ, ଉପବୀତ ଓ ମୃଗଚର୍ମ ମଧ୍ୟ ଥିବା ଉଚିତ।
ଵିଦଧ୍ଯାତ୍ଷୋଡଶେ ଵର୍ଷେ କେଶାଂତକର୍ମ ଚ କ୍ରମାତ୍ 4.1.36.
ଷୋଳ ରୁ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କେଶ କାଟିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତପୋ ଯଜ୍ଞ ଵ୍ରତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵସ୍ମାଚ୍ଛୁଭକର୍ମଣଃ
ତପସ୍ୟା, ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ ଓ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵେଦାରଂଭେ ଵିସର୍ଗେ ଚ ଵିଦଧ୍ଯାତ୍ପ୍ରଣଵଂ ସଦା
ବେଦ ପଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ସଦା 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର।
ଵେଦସ୍ଯ ଵଦନଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗାଯତ୍ରୀ ତ୍ରିପଦା ପରା
ବେଦ ପାଠ କୁ 'ଗାୟତ୍ରୀ' ଭାବରେ କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତିନି ପଦର ଛନ୍ଦ।
ସହସ୍ରଂ ସାଧିକଂ କିଂଚିତ୍ତ୍ରିକମୈତଜ୍ଜପନ୍ଯମୀ
ଏହାକୁ ଦିନରେ ତିନିଥର ଏକ ହଜାର ଥର ଅଧିକ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ଯବ୍ଦମିତି ଯୋଭ୍ଯସ୍ଯେତ୍ପ୍ରତିଘସ୍ରମନନ୍ଯଧୀଃ
ଯିଏ ଏହି ଅଭ୍ୟାସ କିଛି ବର୍ଷ ଧରି ଏକାଗ୍ର ମନେ କରେ—
ତ୍ରିଵର୍ଣମଯମୋଂକାରଂ ଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ଵରିତି ତ୍ରଯମ୍
'ଓଁ' ତିନି ଅକ୍ଷରରୁ ଗଠିତ, ଯାହା 'ଭୂଃ', 'ଭୁଃ', 'ସ୍ୱଃ' ରୂପେ ଅଛି।
ଏତଦକ୍ଷରମେନାଂ ଚ ଜପେଦ୍ଵ୍ଯାହୃତିପୂର୍ଵିକାମ୍
ଏହି ଅକ୍ଷରକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ସହ ବ୍ୟାହୃତି ଆଗରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧିକ୍ରତୋର୍ଦଶଗୁଣଂ ଜପସ୍ଯଫଲମଶ୍ନୁତେ
ଏହି ଜପ କରିଥିବା ଲୋକ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟର ଦଶଗୁଣ ଫଳ ପାଏ।
ଉପାଂଶୁସ୍ତଚ୍ଛତଗୁଣଃ ସହସ୍ରୋ ମାନସସ୍ତତଃ
ମନେ ମନେ ଜପ କଲେ ଏହାର ଫଳ ହଜାର ଗୁଣା, ହଳୁକା ଶବ୍ଦରେ କଲେ ଶତଗୁଣା ହୁଏ।
ଅଧୀତ୍ଯଵେଦାନ୍ଵେଦୌ ଵା ଵେଦଂ ଵା ଶକ୍ତିତୋ ଦ୍ଵିଜଃ 4.1.36.
ଦ୍ୱିଜ ଜନ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ବେଦ, କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ବେଦ, କିମ୍ବା ଯେତେକି ପାରିବେ, ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତିମେଵ ସଦାଭ୍ଯସ୍ଯେତ୍ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ସଦା ଶ୍ରୁତିର ଅଭ୍ୟାସ କରି ତପସ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।
ହିତ୍ଵା ଶ୍ରୁତେରଧ୍ଯଯନଂ ଯୋନ୍ଯତ୍ପଠିତୁମିଚ୍ଛତି
ଯଦି କେହି ଶ୍ରୁତି ପଢ଼ିବାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ପଢ଼ିବାକୁ ଚାହାଏ—
ଉପନୀଯ ଚ ଵୈ ଶିଷ୍ଯଂ ଵେଦମଧ୍ଯାପଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଉପନୟନ କରାଇ ଦ୍ୱିଜ ତାଙ୍କୁ ବେଦ ପଢ଼ାଇବା ଉଚିତ।