ନାଗାଶ୍ଚ ଶେଷପ୍ରମୁଖାନ୍ଗଜାନୈରାଵତାଦିକାନ୍
ଶେଷ ଆଦି ନାଗମାନେ ଓ ଏଇରାବତ ଆଦି ହାତୀମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ମନେ ପକାଇବା ଉଚିତ।
ସ୍ମରେଦରୁଂଧତୀମୁଖ୍ଯାଃ ପତିଵ୍ରତଵତୀର୍ଵଧୂଃ 4.1.35.
ଅରୁଣ୍ଧତୀ ଆଦି ପତିବ୍ରତା ମହିଳାମାନେକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଶ୍ଵେଶାଦୀନି ଲିଂଗାନି ଵେଦାନୃକ୍ପ୍ରମୁଖାନପି
ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଆଦି ଲିଙ୍ଗମାନେ ଓ ବେଦ, ବିଶେଷକରି ଋଗ୍ବେଦ, ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣଵାଦିମହାବୀଜଂ ନାରଦାଦୀଂଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵାନ୍
ପ୍ରଣବ ଆଦି ମହାବୀଜ ଓ ନାରଦ ଆଦି ବୈଷ୍ଣବମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ମନେ ପକାଇବା ଉଚିତ।
ଵଦାନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଦଧୀଚ୍ଯାଦୀନ୍ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରାଦି ଭୂପତୀନ୍
ଦାନଶୀଳ ଦଧୀଚି ଆଦି ଓ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଆଦି ରାଜାମାନେକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପିତରଂ ଚ ଗୁରୂଂଶ୍ଚାପି ହୃଦି ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ
ମନକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ରଖି, ନିଜ ବାପା ଓ ଗୁରୁମାନେକୁ ହୃଦୟରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗ୍ରାମାଦ୍ଧନୁଃଶତଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନଗରାଚ୍ଚ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ଗ୍ରାମରୁ ଶତଧନୁ ଦୂର ଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନଗରରୁ ତାହାର ଚାରିଗୁଣା ଦୂର ଯିବା ଉଚିତ।
କର୍ଣୋପଵୀତ୍ଯୁଦଗ୍ଵକ୍ତ୍ରୋ ଦିଵସେ ସଂଧ୍ଯଯୋରପି
କାନ ଉପରେ ପବିତ୍ର ସୂତା ରଖି ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଦିନର ଦୁଇ ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
ନ ତିଷ୍ଠନ୍ନାପ୍ସୁ ନୋ ଵିପ୍ର ଗୋ ଵହ୍ନ୍ଯନିଲ ସଂମୁଖଃ
ପାଣିରେ ଠିଆ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ବାୟୁ ସମ୍ମୁଖରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ନାଲୋକଯେଦ୍ଦିଶୋଭାଗାଞ୍ଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚକ୍ରଂ ନଭୋମଲମ୍
ଦିଗ, ଆଲୋକର ଚକ୍ର କିମ୍ବା ଆକାଶର ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଥୋ ମୃଦଂ ସମାଦାଯ ଜଂତୁକର୍କରଵର୍ଜିତାମ୍
ତାପରେ କୀଟ ଓ ପଥର ଥିବା ଛାଡ଼ି, ସୁଧା ମାଟି ନେବା ଉଚିତ।
ଗୁହ୍ଯେ ଦଦ୍ଯାନ୍ମୃଦଂ ଚୈକାଂ ପାଯୌ ପଂଚାଂବୁସାଂ ତରାଃ 4.1.35.
ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରେ ଏକ ଗଠିଆ ମାଟି ଓ ପାଖାପାଖି ପାଞ୍ଚଟି ମାଟି, ପାଣି ସହିତ ପାୟୁରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ଏକୈକାଂ ପାଦଯୋର୍ଦଦ୍ଯାତ୍ତିସ୍ରଃ ପାଣ୍ଯୋର୍ମୃଦସ୍ତଥା
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଦରେ ଏକ ଏବଂ ହାତରେ ତିନିଟି ମାଟି ଦେବା ଉଚିତ।
କ୍ରମାଦ୍ଦ୍ଵୈଗୁଣ୍ଯମେତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯାଦିଷୁ ତ୍ରିଷୁ
ଏହି କ୍ରମରେ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଆଦି ତିନିଟି ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ମାଟିର ପରିମାଣ ଦୁଗୁଣା କରିବା ଉଚିତ।
ରୁଜ୍ଯର୍ଧଂ ଚ ତଦର୍ଧଂ ଚ ପଥି ଚୌରାଦି ବାଧିତେ
ଯାତ୍ରାରେ ଚୋର ବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିପଦ ଥିଲେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପରିମାଣର ଅର୍ଧ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଧ ମଧ୍ୟ ଚାଲିବ।
ଅପି ସର୍ଵନଦୀତୋଯୈର୍ମୃତ୍କୂଟୈଶ୍ଚାପି ଗୋମଯୈଃ
ସମସ୍ତ ନଦୀର ପାଣି, କିମ୍ବା ମାଟିର ଗାଠି, କିମ୍ବା ଗୋମୟ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିହେବ।
ଆର୍ଦ୍ରଧାତ୍ରୀଫଲୋନ୍ମାନା ମୃଦଃ ଶୌଚେ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ପ୍ରାଗାସ୍ଯ ଉଦଗାସ୍ଯୋଵା ସୂପଵିଷ୍ଟଃ ଶୁଚୌ ଭୁଵି
ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ମାଟିର ମାପ ଏତେ ହେଉଛି—ଏହା ଏକ ତାଜା ହରୀତକୀ ଫଳର ଓଜନ ସମାନ। ଏହା ବ୍ୟବହାର କରିବା ବେଳେ ଶୁଭ୍ର ଜମିରେ, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସିବା ଉଚିତ।
ଅନୁଷ୍ଣାଭିରଫେନାଭିରଦ୍ଭିର୍ହୃଦ୍ଗାଭିରତ୍ଵରଃ
ପାନୀୟ ଜଳ ହଳକା ଉଷ୍ଣ ହେବା ଦରକାର, ଫେନ ନଥିବା, ହୃଦୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ଦରକାର ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ନିଆଯିବା ଉଚିତ।
କଂଠଗାଭିର୍ନୃପଃ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯେତ୍ତାଲୁଗାଭିସ୍ତଥୋରୁଜଃ
ଗଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରତା ହୁଏ; ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଳୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରିପାରନ୍ତି।
ଶିରଃ ପ୍ରାଵୃତ୍ଯ କଂଠଂ ଵା ଜଲେ ମୁକ୍ତଶିଖୋଽପି ଚ
ଜଳରେ ଥିବାବେଳେ ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଗଳା ଢାକିବା ଉଚିତ; ଚୁଲି ଖୋଲି ରଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିବ।
ତ୍ରିଃ ପୀତ୍ଵାଂବୁ ଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ତତଃ ଖାନି ଵିଶୋଧଯେତ୍ 4.1.35.
ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ତିନିଥର ପାଣି ପିଇବା ପରେ, ତାପରେ ଦେହର ସମସ୍ତ ଛିଦ୍ରକୁ ସଫା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଂଗୁଲୀଭିସ୍ତ୍ରିଭିଃ ପଶ୍ଚାତ୍ପୁନରାସ୍ଯଂ ସ୍ପୃଶେତ୍ସୁଧୀଃ
ତାପରେ, ତିନୋଟି ଆଉଠିରେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ପୁଣିଥରେ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠାନାମିକାଗ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଚକ୍ଷୁଃ ଶ୍ରୋତ୍ରେ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଅନାମିକାର ଟିପ୍ସରେ ଆଖି ଓ କାନକୁ ପୁଣିପୁଣି ଛୁଇଁବା ଉଚିତ।
ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଲେନ ହୃଦଯଂ ସମସ୍ତାଭିଃ ଶିରଃ ସ୍ପୃଶେତ୍
ହାତେର ତଳ ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଆଉଠି ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ।
ଆଚାଂତଃ ପୁନରାଚାମେତ୍କୃତେ ରଥ୍ଯୋପସର୍ପଣେ
ପବିତ୍ରତା ଭଙ୍ଗ ହେଲେ, ବିଶେଷକରି ରାସ୍ତାକୁ ଯିବା ପରେ, ପୁନିଥରେ ପବିତ୍ରତା କରିବା ଉଚିତ୍।
ସୁପ୍ତ୍ଵା ଵାସଃ ପରୀଧାଯ ତଥା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାପ୍ଯମଂଗଲମ୍
ଘୁମୁଥିବା ପରେ, କପଡ଼ା ପିନ୍ଧିବା ପରେ କିମ୍ବା କିଛି ଅଶୁଭ ଦେଖିଲେ, ପୁନିଥରେ ପବିତ୍ରତା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଥୋ ମୁଖଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଗୃହ୍ଣୀଯାଦ୍ଦଂତଧାଵନମ୍
ତାପରେ, ମୁଁହ ପରିଷ୍କାର ପାଇଁ ଦାନ୍ତ ଘସିବା ଲାଗି ଦାନ୍ତମଞ୍ଜନ ନିଅ।
ପ୍ରତିପଦ୍ଦର୍ଶଷଷ୍ଠୀଷୁ ନଵମ୍ଯାଂ ରଵିଵାସରେ
ପ୍ରତିପଦା, ଷଷ୍ଠୀ ଓ ନବମୀ ତିଥିରେ, ଏବଂ ରବିବାର ଦିନରେ,
ଅଲାଭେ ଦଂତକାଷ୍ଠାନାଂ ନିଷିଦ୍ଧେ ଵାଥ ଵାସରେ
ଦାନ୍ତମଞ୍ଜନ ଲକଡ଼ି ମିଳିଲେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଦିନ ଦାନ୍ତମଞ୍ଜନ କରିବାକୁ ନିଷେଧ ଅଛି, ସେମାନେ...
କନିଷ୍ଠାଗ୍ର ପରୀମାଣଂ ସତ୍ଵଚଂ ନିର୍ଵ୍ରଣଂ ଋଜୁମ୍
ଏହା କନିଷ୍ଠା ଆଉଳି ଯେତେ ମୋଟା, ଛାଲ ସହିତ, ଅଖଣ୍ଡ ଏବଂ ସିଧା ହେବା ଉଚିତ।