କଦା ଵଜ୍ରାଂଗଦଃ ସିଦ୍ଧଃ କଥଂ ଦେଵମପୂଜଯତ୍
ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦ କେବେ ଓ କିପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ?
ତସ୍ଯୈଵ ପାଦପର୍ଯଂତେ ସ୍ଵସ୍ଯ ଵାସମରୋଚଯତ୍
ସେ ନିଜେ ଭଗବାନଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମ ନିକଟରେ ନିଜ ନିବାସ ଚୟନ କଲେ।
ଅଥାସ୍ଯ ମହତୀ ସେନା ଵାହମାର୍ଗାନୁସାରିଣୀ
ତାପରେ ବଡ଼ ଏକ ସେନା ତାଙ୍କର ଯାନପଥକୁ ଅନୁସରଣ କଲା।
ସମଦୃଶ୍ଯତ ଭୂପାଲସ୍ତାଦୃଶୋ ଧୈର୍ଯସାଗରଃ
ସେ ରାଜା, ଧୈର୍ୟର ସାଗର, ସେଇପରି ଦେଖାଯାଇଲେ।
ତତସ୍ତାମାଗତାଂ ସେନାମଵନୀପତିରାଦୃତଃ
ତାପରେ ଭୂମିର ରାଜା ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆସୁଥିବା ସେନାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସ୍ଵକୀଯମଖିଲଂ କୋଶଂ ଦେଶାନପି ମହାଫଲାନ୍
ସେ ନିଜର ସମସ୍ତ ଧନଭଣ୍ଡାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳଦାୟକ ଜମି ଦାନ କଲେ।
ଗୌତମସ୍ଯାଶ୍ରମାଭ୍ଯାଶେ ସ୍ଵଯଂ କୃତତପୋଵନଃ
ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ନିକଟରେ ସେ ନିଜେ ଏକ ତପୋବନ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ରତ୍ନାଂଗଦାଖ୍ଯଂ ତନଯଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ନିଜେ ପଦେ
ନିଜ ପଦବୀରେ ରତ୍ନାଙ୍ଗଦ ନାମକ ପୁଅକୁ ରଖିଦେଇ,
ପରିତଃ ଶୋଣଶୈଲସ୍ଯ ପରିପୂର୍ଣଜଲାଶଯାନ୍ 1.3.2.24.
ଶୋଣ ପାହାଡ଼ର ଚାରିପାଖରେ ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହିଏଥିବା ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକ ଥିଲେ।
ତେଜସାରୁଣନାଥସ୍ଯ ଜ୍ଵଲନସ୍ତଂଭରୂପିଣଃ
ଅରୁଣନାଥଙ୍କର ତେଜରେ, ଯିଏ ଅଗ୍ନିର ଦଣ୍ଡ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି,
ସୌଂଦର୍ଯଶାଲିନୀରାତ୍ମପରିଵାରଵରାଂଗନାଃ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ନିଜ ପରିବାରର ସୁନ୍ଦରୀ ମହିଳାମାନେ ଥିଲେ।
ଅଥାଗତେନାଗସ୍ତ୍ଯେନ ଲୋପାମୁଦ୍ରାସଖେନ ସଃ
ତାପରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହଚରୀ ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କ ସହ ଆସିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯହଂ ନଵତୀର୍ଥାଖ୍ଯେ ସରସି ସ୍ନାନମାଚରନ୍
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ନବତୀର୍ଥ ନାମକ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ।
ମହିଷାସୁରସଂହାରକାରିଣୀ ମାନଵେଶ୍ଵରଃ
ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ,
ପ୍ରତିକ୍ଷଣଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁପୂଜ୍ଯସ୍ଯ ଲିଂଗରୂପିଣଃ
ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଲିଙ୍ଗ ରୂପକୁ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଷସ୍ଯୁତ୍ଥିତଃ ସ୍ନାତଃ ପାଦାଭ୍ଯାମେଵ ପାର୍ଥିଵଃ
ପ୍ରଭାତେ ରାଜା ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ନିଜ ପାଏଁ
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ସ କାର୍ତ୍ତିକ୍ଯାଂ ପାର୍ଵତୀଵଲ୍ଲଭପ୍ରିଯମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ
ସୁଗଂଧସାରକହ୍ଲାରକର୍ପୂରଜଲପୂରିତଃ
ସେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନ, କମଳ ଓ କପୂର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଥିଲେ।
ପ୍ରତିମାସଧ୍ଵଜାରୋହପୂର୍ଵଂ ତୀର୍ଥୋତ୍ସଵାଦିକମ୍ 1.3.2.24.
ପ୍ରତିମାସ ଧ୍ୱଜାରୋହଣ ଓ ତୀର୍ଥର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉତ୍ସବ ପୂର୍ବରୁ,
ଅଂଗଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଚାସ୍ଯ ଵିଦଧେ ଵିଶଦାଶଯଃ
ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ ସେ ତାଙ୍କର ଦେହର ପରିକ୍ରମା କଲେ।
ଅରୁଣାଚଲନାଥେତି କରୁଣାମୃତସାଗରଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଅରୁଣାଚଳନାଥ, କରୁଣାର ଅମୃତ ସାଗର ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ସଂଲିପ୍ଯ ଵିଵିଧୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ନିତ୍ଯଂ ପଂଚାମୃତାଦିଭିଃ
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ, ପଞ୍ଚାମୃତ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରୁଥିଲେ।
ଅପୂଜଯତ କଲ୍ହାରୈଃ ସ୍ରଵନ୍ମୃଗମଦଦ୍ରଵୈଃ
ସେ କଳହାର ଫୁଲ ଓ ଝରୁଥିବା କଷେରୁ ମୃଗମଦ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଇତି ଵର୍ଷତ୍ରଯଂ ତସ୍ଯ ଵଶିନୋ ଵରିଵସ୍ଯଯା
ଏଭଳି ଭାବରେ, ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ସେ ନିୟମିତ ଭାବେ ଭକ୍ତିରେ ସେବା କଲେ।
ନୀହାରାଚଲସଂକାଶମାରୂଢୋ ଵୃଷପୁଂଗଵମ୍
ସେ ଧୂଆଁ ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଜଣେକୁ ଦେଖିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଭିର୍ଵସିଷ୍ଠାଦ୍ଯୈର୍ନାରଦାଦ୍ଯୈର୍ମହର୍ଷିଭିଃ
ବସିଷ୍ଠ ଆଦି ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଓ ନାରଦ ଭଳି ମହାର୍ଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ
କରୁଣାସିଂଧୁକଲ୍ଲୋଲୈଃ କମଲାଵାସଵେଶ୍ମଭିଃ
କରୁଣାର ସମୁଦ୍ର ତରଙ୍ଗ ଓ କମଳର ସାର ଘରେଇ,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଦେଵଦେଵଂ ତମଷ୍ଟାଂଗଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଭୂତଲେ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ତାଙ୍କର ଆଠଟି ଅଙ୍ଗ ଭୂମିରେ ରଖିଲେ,
ଵ୍ଯଜ୍ଞାପଯଚ୍ଚ ଭୂପାଲୋ ମୌଲୀକୃତଶତାଂଜଲିଃ 1.3.2.24.
ରାଜା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ ଜୋଡି, ନିଜ ଅନୁରୋଧ ରଖିଲେ,
ଅଚାରିଷଂ ସ ଏକୋଽଯଂ କ୍ଷମ୍ଯତାଂ ମେ ଵ୍ଯତିକ୍ରମଃ
ମୁଁ ଏହିପରି କାମ କରିଛି; ମୋ ଦୋଷକୁ ମାଫ କରନ୍ତୁ।