ତାଵଦ୍ଵିମାନମାପନ୍ନଂ ସକ୍ଵଣତ୍କିଂକିଣୀଗଣମ୍ 4.1.34.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଝୁଣ୍କାର ହେଉଥିବା ଘଣ୍ଟିର ଶବ୍ଦ ସହିତ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆସିଲା।
ପଠିତ୍ଵା ପାଠଯିତ୍ଵା ଵା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି କଥାକୁ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତି, ପଢ଼ାନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି,
କ୍ଷେତ୍ରାଣାଂ ପରମଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ମଂଗଲାନାଂ ଚ ମଂଗଲମ୍
ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର; ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶ୍ମଶାନାନାଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଶ୍ମଶାନଂ ପରମଂ ମହତ୍
ସମସ୍ତ ଶ୍ମଶାନ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶ୍ମଶାନ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଓ ବଡ଼।
ଧର୍ମାଭିଲାଷିବୁଦ୍ଧୀନାଂ ଧର୍ମରାଶିକରଂ ପରମ୍
ଧର୍ମ ଆଶା କରୁଥିବା ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମର ଉତ୍ସ।
କାମିନାଂ କାମଜନନଂ ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ ଚ ମୋକ୍ଷଦମ୍
ଭୋଗ ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଭୋଗ ଦେଉଛି; ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଏହା ମୁକ୍ତି ଦେଉଛି।
କ୍ଷେତ୍ରୈକଦେଶଵର୍ତିନ୍ଯା ଜ୍ଞାନଵାପ୍ଯାଃ କଥାଂ ପରାମ୍
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ଏକ ଅଂଶରେ ଥିବା ଜ୍ଞାନ କୁଆଁ ବିଷୟରେ ଯେଉଁ କଥା, ଏହା ସେଥିରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଣୁପ୍ରମାଣମପି ଯା ମଧ୍ଯେ କାଶିଵିକାସିନୀ
ଯଦିଓ ଏହା ଅତି ଛୋଟ, ତଥାପି ଏଠାରେ କାଶୀର ଆଲୋକ ଚମକେ।
କିଯଂତି ସଂତି ତୀର୍ଥାନି ନେହ କ୍ଷୋଣୀତଲେଽଖିଲେ
ଏହି ପୃଥିବୀରେ କେତେ ତୀର୍ଥ ଅଛି?
କିଯଂତ୍ଯୋ ନ ସ୍ରଵଂତ୍ଯୋତ୍ର ରତ୍ନାକର ମୁଦାଵହାଃ
କେତେ ତୀର୍ଥ ଏଠାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏନାହିଁ, ରତ୍ନସାଗର ପରି ଆନନ୍ଦ ଆଣିଦେଇ?
କିଯଂତି ସଂତି ନୋ ଭୂମ୍ଯାଂ ମୋକ୍ଷକ୍ଷେତ୍ରାଣି ଷଣ୍ମୁଖ
ଏ ଷଣ୍ମୁଖ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ କେତେ ମୁକ୍ତିକ୍ଷେତ୍ର ଅଛି?
ଗଂଗା ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ କାଶୀ ଜାଗର୍ତି ତ୍ରିତଯଂ ଯତଃ 4.1.35.
ଗଙ୍ଗା, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଏବଂ କାଶୀ—ଏହି ତିନିଟି ସଦା ଜାଗ୍ରତ ଅଛନ୍ତି, ଏହି କାରଣରୁ—
କଥମେଷା ତ୍ରଯୀ ସ୍କଂଦ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ନିଯତଂ ନରୈଃ
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ଏହି ତିନିଟିକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କିପରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି?
ତପସ୍ତାଦୃକ୍କ୍ଵ ଵା ତିଷ୍ଯେ ତିଷ୍ଯେ ଯୋଗଃ କ୍ଵ ତାଦୃଶଃ
ଏପରି ତପସ୍ୟା କେଉଁଠି ଅଛି, ଏପରି ଯୋଗ କେଉଁଠି ମିଳେ, ହେ ତିଷ୍ୟ?
ଵିନାପି ତପସା ସ୍କଂଦ ଵିନାଯୋଗେନ ଷଣ୍ମୁଖ
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ତପସ୍ୟା ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ, ଯୋଗ ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ—
କିଂ କିମାଚରତା ସ୍କଂଦ କାଶୀ ପ୍ରାପ୍ଯେତ ତଦ୍ଵଦ
ହେ ସ୍କନ୍ଦ, କେଉଁ ଆଚରଣ କରିଲେ କାଶୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ? ଏହା କହ।
ଆଚାରଃ ପରମୋ ଧର୍ମ ଆଚାରଃ ପରମଂ ତପଃ
ଆଚରଣ ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ; ଆଚରଣ ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍ତମ ତପସ୍ୟା।
ଆଚାରମେଵ ପ୍ରଥମଂ ତସ୍ମାଦାଚକ୍ଷ୍ଵ ଷଣ୍ମୁଖ
ତେଣୁ, ଷଣ୍ମୁଖ, ପ୍ରଥମେ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ କହ।
ଯଦାଚରନ୍ନରୋ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ମନୁଷ୍ୟ କେଉଁ ଆଚରଣ କରିଲେ ସବୁ ଇଚ୍ଛା ସଦା ପୂରଣ କରିପାରେ?
ସ୍ଥାଵରାଃ କୃମଯୋଽବ୍ଜାଶ୍ଚ ପକ୍ଷିଣଃ ପଶଵୋ ନରାଃ
ସ୍ଥାବର, କୀଟ, ଜଳଜ, ପକ୍ଷୀ, ପଶୁ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ—
ସହସ୍ରଭାଗଃ ପ୍ରଥମା ଦ୍ଵିତୀଯୋନୁକ୍ରମାତ୍ତଥା
ପ୍ରଥମଟିରେ ହଜାରରେ ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଅଛି, ଦ୍ୱିତୀୟଟିରେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଅନୁକ୍ରମରେ—
ଚତୁର୍ଣାମପି ଭୂତାନାଂ ପ୍ରାଣିନୋଽତୀଵ ଚୋତ୍ତମାଃ 4.1.35.
ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାରର ଭୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଜୀବମାନେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ମତିମଦ୍ଭ୍ଯୋ ନରାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାସ୍ତେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାସ୍ତୁ ଵାଡଵାଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘୋଡ଼ା ସର୍ବୋତ୍ତମ।
କୃତଧୀଭ୍ଯୋପି କର୍ତାରଃ କର୍ତୃଭ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ପରାଃ
ଦୃଢ଼ ବୁଦ୍ଧିଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କର୍ତ୍ତାମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; କର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯମର୍ଚକାସ୍ତେ ଵୈ ତପୋଵିଦ୍ଯାଽଵିଶେଷତଃ
ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ତପସ୍ୟା ଓ ଜ୍ଞାନରେ ସମାନ।
ଅତୋ ଜଗତ୍ସ୍ଥିତଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋଽର୍ହତି ନାପରଃ ତସ୍ମାଦ୍ଵିପ୍ରେଣ ସତତଂ ଭାଵ୍ଯମାଚାରଶୀଲିନା
ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅଛି, ଅନ୍ୟ କାହା ପାଇଁ ନୁହେଁ; ତେଣୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ଆଚରଣଶୀଳ ହେବା ଉଚିତ।
ଵିଦ୍ଵେଷ ରାଗରହିତା ଅନୁତିଷ୍ଠଂତି ଯଂ ମୁନେ
ଯେମାନେ ଦ୍ୱେଷ ଓ ରାଗ ରହିତ, ହେ ମୁନି, ସେମାନେ ସେହି ଆଚରଣକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି।
ଲକ୍ଷଣୈଃ ପରିହୀନୋପି ସମ୍ଯଗାଚାରତତ୍ପରଃ
ଲକ୍ଷଣ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ସଠିକ୍ ଆଚରଣରେ ପ୍ରବୃତ୍ତି ଅଛି—
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିଭ୍ଯାମୁଦିତଂ ସ୍ଵେଷୁ ସ୍ଵେଷୁ ଚ କର୍ମସୁ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତିରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି।
ଦୁରାଚାରରତୋ ଲୋକେ ଗର୍ହଣୀଯଃ ପୁମାନ୍ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆସକ୍ତ, ସେ ସମାଜରେ ନିନ୍ଦିତ ହୁଏ।