ତଦଵସ୍ଥାଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ତାଂ ତାଶ୍ଚତୁରଚେତସଃ
ସେ ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସହଚରୀମାନେ ଅସ୍ତିର ମନେ ହେଇଗଲେ।
ଭଵାଂତରେ ପ୍ରେମପାତ୍ରମେତଯୈକ୍ଷିତୁ କିଂଚନ
ତାଙ୍କର ଏପରି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କଲେ—ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କିଏ ତାଙ୍କୁ ଏତେ ଭଲପାଇଥିଲେ କି?
ଅଥନେତ୍ଥଂ କଥମିଯମକାଂଡାତ୍ପର୍ଯମୂମୁହତ୍
ଏହି ଘଟଣାରେ ତାଙ୍କୁ ଏପରି ଅସ୍ତିର କିପରି ହେଲେ, ସେମାନେ ଆପସରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ତନ୍ମୋହସ୍ଯ ନିଦାନଂ ତାଃସମ୍ଯଗେଵ ଵିଚାର୍ଯ ଚ
ତାଙ୍କର ମୋହର ସଠିକ୍ କାରଣ ବିଚାର କରି, ସହଚରୀମାନେ ଏକାଠି ଆଲୋଚନା କଲେ।
କାଚିତ୍ତାଂ ଵୀଜଯାଂଚକ୍ରେ କଦଲୀତାଲଵୃଂତକୈଃ
କେହି ତାଙ୍କୁ କଦଳୀ ଓ ତାଳପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଜାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅମଂଦୈଶ୍ଚଂଦନରସୈରଭ୍ଯଷିଂଚଦମୁଂ ପରା
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ସୁଗନ୍ଧି ଚନ୍ଦନ ଲେପ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ମଲିଲେ।
ଧାରାମଂଡପଧାରାଂବୁସୀକରୈସ୍ତତ୍ତନୂଲତାମ୍ 4.1.34.
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଠଣ୍ଡା ଜଳ ଧାରାରେ ଛିଟିଲେ।
ଜଲାର୍ଦ୍ରଵାସସା କାଚିଦେତସ୍ଯାସ୍ତନୁମାଵୃଣୋତ୍
କେହି ଜଳରେ ଭିଜା ଉପରଣ ଦେଇ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଢାକିଦେଲେ।
ପଦ୍ମିନୀଦଲଶଯ୍ଯା ଚ କାଚିତ୍ଯରଚଯନ୍ମୃଦୁମ୍
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପଦ୍ମପତ୍ରରେ ମୃଦୁ ଶୟ୍ୟା ତିଆରି କଲେ।
ମୁକ୍ତାକଲାପଂ ରଚଯାଂଚକ୍ରେ ଵକ୍ଷୋଜମଂଡଲେ
କେହି ମୁକ୍ତାର ମାଳା ତିଆରି କରି ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ପିନ୍ଧାଇଲେ।
ସ୍ଵାପଯାମାସ ତନ୍ଵଂଗୀଂ ସ୍ରଵଚ୍ଛୀତାଂବୁଶୀତଲେ
ଏମିତି ଶୀତଳ ଜଳରେ ଭିଜା ଥିବା ତଳେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୟାନ କରିଦେଲେ।
ଅତିତାପପରୀତାଂଗୀ ତାଃ ସଖୀଃ ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ
ଅତି ତାପରେ ଦେହ ଦୁଃଖିତ ହେଇ, ସେ ସହଚରୀମାନେ ସହ କଥା କହିଲେ।
ଉପଚାରାନିମାନ୍ସଵାର୍ନ୍ଦୂରୀ କୁରୁତ ମା ଚିରମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ଏହି ସବୁ ଉପଚାର ଶୀଘ୍ର ଆଣିଦିଅ, ବିଳମ୍ବ କରିବେନି।'
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିତ୍ରପଟୀମେଷା ସଦ୍ଯୋ ଵିହ୍ଵଲତାମଗାତ୍
ଚିତ୍ର ତାନା ଦେଖି, ସେ ସହସା ଅସ୍ତିର ହେଇଗଲେ।
ଅତଶ୍ଚିତ୍ରପଟୀସ୍ପର୍ଶାତ୍ପରିତାପଂ ଵିହାସ୍ଯତି
ସେ ଚିତ୍ର ତାନାର ସ୍ପର୍ଶରୁ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ହରାଇଯିବ।
ନିଧାଯ ତତ୍ପୁରଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ପଟୀଂ ପଶ୍ଯ କଲାଵତି
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରଖି, ସେମାନେ କହିଲେ, 'କଳାବତୀ, ଏହି ଚିତ୍ର ତାନାକୁ ଦେଖ।'
ସାପୀଷ୍ଟଦେଵତାନାମ୍ନା ତତ୍ପଟୀଦର୍ଶନେନ ଚ 4.1.34.
ସେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଦେବତାର ନାମ ଓ ସେଇ ଚିତ୍ରିତ ପଟ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା...
ଅଵଗ୍ରହପରିମ୍ଲାନା ଵର୍ଷାସାରୈରିଵୌଷଧୀଃ
ଭ୍ରମରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ, ବର୍ଷାର ଝରଣାରେ ଉଦ୍ଭିଦ ମୁଝିଯିବା ପରି...
ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା କଲାଵତୀ ତାଂ ତୁ ଵାପୀଂ ଚିତ୍ରଗତାମପି
କଳାବତୀ ତାହା ଛୁଇଲେ, ଯଦିଓ ସେଇ ତାଳ ନ色ିନା ଚିତ୍ରରେ ସଜିଥିଲା।
ପୁନର୍ଵିଚାରଯାଂଚକ୍ରେ ଵାପୀ ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ପୁନି ତାଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଜ୍ଞାନଂ ମେ ଜନଯାମାସ ଭଵାଂତର ସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ମୋରେ ଜ୍ଞାନ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରୁ ଆସିଥିବା।
ନିଜଂ ପ୍ରାଗ୍ଭଵ ଵୃତ୍ତାଂତଂ ଜ୍ଞାନଵାପୀପ୍ରଭାଵଜମ୍ କଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ଏତସ୍ମାଜ୍ଜନ୍ମନଃ ପୂର୍ଵମହଂ ବ୍ରାହ୍ମଣକନ୍ଯକା
ମୋର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କଥା, ଜ୍ଞାନ ତାଳର ପ୍ରଭାବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା—କଳାବତୀ କହିଲେ: ଏହି ଜନ୍ମର ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କନ୍ୟା ଥିଲି।
ଉପଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ କାଶ୍ଯାଂ ଜ୍ଞାନଵାପ୍ଯାଂ ରମେ ମୁଦା
କାଶୀରେ, ଜ୍ଞାନ ତାଳର ପାଖରେ, ମୁଁ ଶିବଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିଲି।
ଆଖ୍ଯା ମମ ସୁଶୀଲେତି ମାଂ ଚ ଵିଦ୍ଯାଧରୋଽହରତ୍
ମୋର ନାମ ସୁଶୀଳା ଥିଲା, ଏବଂ ଏକ ବିଦ୍ୟାଧର ମୋତେ ନେଇଗଲା।
ରକ୍ଷସା ସହତୋ ଵୀରୋ ରାକ୍ଷସଂ ସ ଜଘାନହ
ଏକ ବୀର ରାକ୍ଷସ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେଇ ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଦେଲା।
ଅଵାପ ଜନ୍ମଗଂଧର୍ଵସ୍ତ୍ଵସୌ ମଲଯକେତୁତଃ
ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ ମଲୟକେତୁରୁ ଜନ୍ମ ଲାଭ କଲା।
ଇତି ଜ୍ଞାନଂ ମମୋଦ୍ଭୂତଂ ଜ୍ଞାନଵାପୀକ୍ଷଣାତ୍କ୍ଷଣାତ୍ 4.1.34.
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଜ୍ଞାନ ତାଳକୁ ଦେଖିବା ସହିତ ମୋରେ ଜ୍ଞାନ ତୁରନ୍ତ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ତାଶ୍ଚ ତତ୍ପରିଚାରିଣ୍ଯଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାସ୍ଯାସ୍ତଦାଽଭଵନ୍
ତାଙ୍କର ସେଇ ସହାୟିକାମାନେ ସେ ସମୟରେ ଖୁସି ହେଇଗଲେ।
ଅହୋ କଥଂ ହି ସା ଲଭ୍ଯା ଯତ୍ପ୍ରଭାଵୋଯମୀଦୃଶଃ
ଆହା, କିପରି ସେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ, ଯାହାର ଚେହେରାର ଚାହାଣି ଏପରି ଅଦ୍ଭୁତ!
କଲାଵତି ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ କୁରୁନୋପି ସମୀହିତମ୍
କଳାବତୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ତୁମେ ଅସମ୍ଭବ କାମ ମଧ୍ୟ ସଫଳ କର।