ଆମଧ୍ଯାଦ୍ଦେଵସରିତ ଆ ହରିଶ୍ଚଂଦ୍ରମଡପାତ୍
ଦେବନଦୀର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ହରିଚନ୍ଦ୍ର ମଣ୍ଡପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଏତଦ୍ରଜଃକଣତୁଲାଂ ତ୍ରିଲୋକ୍ଯପି ନ ଗଚ୍ଛତି
ଏହି ସ୍ଥାନର ଏକ ଧୂଳି କଣାର ଓଜନକୁ ତିନି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
କଲାଵତୀ ଚିତ୍ରପଟୀଂ ପଶ୍ଯଂତୀତ୍ଥଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
କଳାବତୀ, ଚିତ୍ର ଚାଦରରେ ସଜିଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ବାରମ୍ବାର ଦେଖି,
ଯଦଂବୁସତତଂ ରକ୍ଷେଦ୍ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାଦ୍ଦଂଡନାଯକଃ
ଯେତେବେଳେ ଦଣ୍ଡନାୟକ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନକୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେରୁ ରକ୍ଷା କରେ,
ଯୋଷ୍ଟମୂର୍ତିର୍ମହାଦେଵଃ ପୁରାଣେ ପରିପଠ୍ଯତେ
ପୁରାଣରେ ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ମହାଦେବଙ୍କ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି।
ନେତ୍ରଯୋରତିଥୀକୃତ୍ଯ ଜ୍ଞାନଵାପୀ କଲାଵତୀ
କଳାବତୀ, ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜ୍ଞାନବାପୀକୁ ସମ୍ମାନ କରି,
ଅଂଗାନି ଵେପଥୁଂ ପ୍ରାପୁଃ ସ୍ଵିନ୍ନା ଭାଲସ୍ଥଲୀ ଭୃଶମ୍ 4.1.34.
ତାଙ୍କର ଶରୀର ଅଙ୍ଗଗୁଡିକ କମ୍ପି ଉଠିଲା, ଭାଲା ଭଳି ଘମରେ ଭିଜିଗଲା।
ତସ୍ତଂଭ ଗାତ୍ରଲତିକା ମୁଖଵୈଵର୍ଣ୍ଯମାପ ଚ
ତାଙ୍କର ଶରୀରର ଲତାଗୁଡିକ ଶିଥିଳ ହେଇଗଲା, ମୁହଁର ରଙ୍ଗ ହରାଇଗଲା।
ସାକ୍ଷଣଂ ସ୍ଵଂ ଵିସସ୍ମାର କାହଂ କ୍ଵାହଂ ନ ଵେତ୍ତି ଚ
ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନିଜକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲିଗଲା, କିଏ ଏଠାରେ, କେଉଁଠି ଅଛି—କିଛି ଜଣା ନଥିଲା।
ଅଥ ତତ୍ପରିଚାରିଣ୍ଯସ୍ତ୍ଵରମାଣା ଇତସ୍ତତଃ
ତାଙ୍କର ସହଚରୀମାନେ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଏଠି-ସେଠି ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ତଦଵସ୍ଥାଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ତାଂ ତାଶ୍ଚତୁରଚେତସଃ
ସେ ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସହଚରୀମାନେ ଅସ୍ତିର ମନେ ହେଇଗଲେ।
ଭଵାଂତରେ ପ୍ରେମପାତ୍ରମେତଯୈକ୍ଷିତୁ କିଂଚନ
ତାଙ୍କର ଏପରି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କଲେ—ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କିଏ ତାଙ୍କୁ ଏତେ ଭଲପାଇଥିଲେ କି?
ଅଥନେତ୍ଥଂ କଥମିଯମକାଂଡାତ୍ପର୍ଯମୂମୁହତ୍
ଏହି ଘଟଣାରେ ତାଙ୍କୁ ଏପରି ଅସ୍ତିର କିପରି ହେଲେ, ସେମାନେ ଆପସରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ତନ୍ମୋହସ୍ଯ ନିଦାନଂ ତାଃସମ୍ଯଗେଵ ଵିଚାର୍ଯ ଚ
ତାଙ୍କର ମୋହର ସଠିକ୍ କାରଣ ବିଚାର କରି, ସହଚରୀମାନେ ଏକାଠି ଆଲୋଚନା କଲେ।
କାଚିତ୍ତାଂ ଵୀଜଯାଂଚକ୍ରେ କଦଲୀତାଲଵୃଂତକୈଃ
କେହି ତାଙ୍କୁ କଦଳୀ ଓ ତାଳପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଜାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅମଂଦୈଶ୍ଚଂଦନରସୈରଭ୍ଯଷିଂଚଦମୁଂ ପରା
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ସୁଗନ୍ଧି ଚନ୍ଦନ ଲେପ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ମଲିଲେ।
ଧାରାମଂଡପଧାରାଂବୁସୀକରୈସ୍ତତ୍ତନୂଲତାମ୍ 4.1.34.
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଠଣ୍ଡା ଜଳ ଧାରାରେ ଛିଟିଲେ।
ଜଲାର୍ଦ୍ରଵାସସା କାଚିଦେତସ୍ଯାସ୍ତନୁମାଵୃଣୋତ୍
କେହି ଜଳରେ ଭିଜା ଉପରଣ ଦେଇ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଢାକିଦେଲେ।
ପଦ୍ମିନୀଦଲଶଯ୍ଯା ଚ କାଚିତ୍ଯରଚଯନ୍ମୃଦୁମ୍
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପଦ୍ମପତ୍ରରେ ମୃଦୁ ଶୟ୍ୟା ତିଆରି କଲେ।
ମୁକ୍ତାକଲାପଂ ରଚଯାଂଚକ୍ରେ ଵକ୍ଷୋଜମଂଡଲେ
କେହି ମୁକ୍ତାର ମାଳା ତିଆରି କରି ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ପିନ୍ଧାଇଲେ।
ସ୍ଵାପଯାମାସ ତନ୍ଵଂଗୀଂ ସ୍ରଵଚ୍ଛୀତାଂବୁଶୀତଲେ
ଏମିତି ଶୀତଳ ଜଳରେ ଭିଜା ଥିବା ତଳେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୟାନ କରିଦେଲେ।
ଅତିତାପପରୀତାଂଗୀ ତାଃ ସଖୀଃ ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ
ଅତି ତାପରେ ଦେହ ଦୁଃଖିତ ହେଇ, ସେ ସହଚରୀମାନେ ସହ କଥା କହିଲେ।
ଉପଚାରାନିମାନ୍ସଵାର୍ନ୍ଦୂରୀ କୁରୁତ ମା ଚିରମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ଏହି ସବୁ ଉପଚାର ଶୀଘ୍ର ଆଣିଦିଅ, ବିଳମ୍ବ କରିବେନି।'
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିତ୍ରପଟୀମେଷା ସଦ୍ଯୋ ଵିହ୍ଵଲତାମଗାତ୍
ଚିତ୍ର ତାନା ଦେଖି, ସେ ସହସା ଅସ୍ତିର ହେଇଗଲେ।
ଅତଶ୍ଚିତ୍ରପଟୀସ୍ପର୍ଶାତ୍ପରିତାପଂ ଵିହାସ୍ଯତି
ସେ ଚିତ୍ର ତାନାର ସ୍ପର୍ଶରୁ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ହରାଇଯିବ।
ନିଧାଯ ତତ୍ପୁରଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ପଟୀଂ ପଶ୍ଯ କଲାଵତି
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରଖି, ସେମାନେ କହିଲେ, 'କଳାବତୀ, ଏହି ଚିତ୍ର ତାନାକୁ ଦେଖ।'
ସାପୀଷ୍ଟଦେଵତାନାମ୍ନା ତତ୍ପଟୀଦର୍ଶନେନ ଚ 4.1.34.
ସେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଦେବତାର ନାମ ଓ ସେଇ ଚିତ୍ରିତ ପଟ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା...
ଅଵଗ୍ରହପରିମ୍ଲାନା ଵର୍ଷାସାରୈରିଵୌଷଧୀଃ
ଭ୍ରମରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ, ବର୍ଷାର ଝରଣାରେ ଉଦ୍ଭିଦ ମୁଝିଯିବା ପରି...
ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା କଲାଵତୀ ତାଂ ତୁ ଵାପୀଂ ଚିତ୍ରଗତାମପି
କଳାବତୀ ତାହା ଛୁଇଲେ, ଯଦିଓ ସେଇ ତାଳ ନ色ିନା ଚିତ୍ରରେ ସଜିଥିଲା।
ପୁନର୍ଵିଚାରଯାଂଚକ୍ରେ ଵାପୀ ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ପୁନି ତାଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।