ରଣେ ପଣୀକୃତପ୍ରାଣୋ ଵିଦ୍ଯାଧରସୁତୋପି ସଃ 4.1.33.
ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରାଣ ଦାଉରେ ଲଗାଇଥିବା ବିଦ୍ୟାଧର ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ,
ଧ୍ଯାଯଂତୀ ସାପି ତଂ ବାଲା ଵିଦ୍ଯାଧରକୁମାରକମ୍
ସେ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ସେ ବିଦ୍ୟାଧର ଯୁବକଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।
ସୁତୋ ମଲଯକେତୋସ୍ତାଂ କାଲେନ ପରିଣୀତଵାନ୍
ସମୟ କ୍ରମେ, ମଲୟକେତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ସାପି ପ୍ରାଗ୍ଵାସନାଯୋଗାଲ୍ଲିଂଗାର୍ଚନରତା ସତୀ
ପୂର୍ବ ଅଭ୍ୟାସର ପ୍ରଭାବରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରହିଲେ।
ମୁକ୍ତା ଵୈଦୂର୍ଯ ମାଣିକ୍ଯ ପୁଷ୍ପରାଗେଭ୍ଯ ଏଵ ସା
ସେ ମୁକ୍ତା, ବୈଦୂର୍ୟ, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ଲାଲ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
କଲାଵତୀ ମାଲ୍ଯକେତୁଂ ପତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପତିଵ୍ରତା
କଳାବତୀ, ଯିଏ ସ୍ୱାମୀପ୍ରତି ଅତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେ ମାଲ୍ୟକେତୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ଏକଦା କଶ୍ଚିଦୌଦୀଚ୍ଯୋ ମାଲ୍ଯକେତୁଂ ନରେଶ୍ଵରମ୍
ଏକଥରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମାଲ୍ୟକେତୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଆସି ମିଶିଲେ।
ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ପ୍ରପଶ୍ଯଂତୀ ରହସି ପ୍ରାଣଦେଵତାମ୍
ସେ ଲୁଚିଛିପି ଆଉ ଆଉ ବାରମ୍ବାର ନିଜ ପ୍ରିୟଜନ, ଜୀବନର ଦେବତାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
କ୍ଷଣମୁନ୍ମୀଲ୍ଯ ନଯନେ କୃତ୍ଵା ନେତ୍ରାତିଥିଂ ପଟୀମ୍
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି, ନଜରକୁ ଅତିଥି ବନେଇ, ଦୃଷ୍ଟିରେ ପରଦା ତିଆରି କଲେ।
ସଂଭେଦୋଯମସେ ରମ୍ଯ ଉପଲୋଲାର୍କମଗ୍ରତଃ 4.1.33.
ଏହି ମିଳନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ, ଯେପରି ଖେଳୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ।
ତୃଣୀକୃତ୍ଯ ନିଜଂ ଦେହଂ ଯତ୍ର ରାଜର୍ଷିସତ୍ତମଃ 4.1.33.
ଯେଉଁଠି ମହାନ ରାଜାର୍ଷି ନିଜ ଦେହକୁ ତୃଣ ସମାନ ଭାବି ରହିଛନ୍ତି।
ଏଷା ମତ୍ସ୍ଯୋଦରୀ ରମ୍ଯା ଯତ୍ସ୍ନାତୋ ମାନଵୋତ୍ତମଃ 4.1.33.
ଏହି ସୁନ୍ଦର ମତ୍ସ୍ୟୋଦରୀ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠି ମାନବମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଵେଦେଶ୍ଵରଶ୍ଚୈଷ ଚତୁର୍ଵେଦଧରୋ ଵିଧିଃ 4.1.33.
ସେ ଚାରି ବେଦର ନାଥ, ଚାରି ବେଦ ଧାରଣ କରିଥିବା ବିଧି।
ଵୈରୋଚନେଶ୍ଵରଶ୍ଚୈଷ ପୁରଃ ପ୍ରହ୍ଲାଦକେଶଵାତ୍ 4.1.33.
ସେ ବିରୋଚନଙ୍କ ବଂଶର ନାଥ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ କେଶବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛନ୍ତି।
ବିଂଦୁମାଧଵଭକ୍ତୋ ଯସ୍ତଂ ଯମୋପି ନମସ୍ଯତି 4.1.33.
ଯିଏ ବିନ୍ଦୁମାଧବଙ୍କ ଭକ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଯମ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।
ନିର୍ଵାଣନରସିଂହୋଯଂ ଭକ୍ତନିର୍ଵାଣକାରଣମ୍
ଏହେଁ ମୁକ୍ତିର ନରସିଂହ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ମୁକ୍ତିର କାରଣ।
ଯସ୍ଯାର୍ଚନାଲ୍ଲଭେଜ୍ଜଂତୁଃ ପ୍ରିଯତ୍ଵଂ ସର୍ଵଜନ୍ତୁଷୁ 4.1.33.
ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି।
କାଲେଶ୍ଵରକପର୍ଦୀଶୌ ଚରଣାଵତିନିର୍ମଲୌ 4.1.33.
କାଳେଶ୍ୱର ଓ କପର୍ଦ୍ଦିଶ୍ୱରଙ୍କର ପଦଯୁଗଳ ପବିତ୍ର ଓ ଅପରିସ୍ପୃଶ୍ୟ।
ଅଶୋକାଖ୍ଯମିଦଂ ତୀର୍ଥଂ ଗଂଗାକେଶଵ ଏଷ ଵୈ 4.1.33.
ଏହି ତିର୍ଥ ଅଶୋକ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ଗଙ୍ଗାକେଶବ।
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରାତ୍ପୁରୋଭାଗେ ଶ୍ରୀମତୀଂ ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଶ୍ରୀମତୀ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ଅଛି।
ସଂସାରସର୍ପଦଷ୍ଟାନାଂ ଜଂତୂନାଂ ଯତ୍ର ଶଂକରଃ
ଯେଉଁଠି ସଂସାର ନାଗର ଦଶା ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଶଙ୍କର ଅଛନ୍ତି।
ନ କାପିଲେନ ଯୋଗେନ ନ ସାଂଖ୍ଯେନ ନ ଚ ଵ୍ରତୈଃ
କପିଳଙ୍କ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ସାଂଖ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଵୈକୁଂଠେ ଵିଷ୍ଣୁଭଵନେ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିପରାଯଣାଃ
ବୈକୁଣ୍ଠରେ, ଯାହା ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନିବାସ, ସେଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ ବସନ୍ତି।
ହୁତ୍ଵାଗ୍ନିହୋତ୍ରମପି ଚ ଯାଵଜ୍ଜୀଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସାରା ଜୀବନ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞ କରିଛନ୍ତି,
ଵେଦାନ୍ପଠିତ୍ଵା ଵିଧିଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମଯଜ୍ଞରତା ଭୁଵି
ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବେଦ ପଢିଛନ୍ତି ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ରହ୍ମୟଜ୍ଞରେ ଲିନ ରହିଛନ୍ତି,
ଇଷ୍ଟ୍ଵା କ୍ରତୂନପି ନୃପା ବହୂନ୍ପର୍ଯାପ୍ତଦକ୍ଷିଣାନ୍
ଓ ରାଜାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ବହୁ ଯଜ୍ଞ କରିଛନ୍ତି,
ସୀମଂତିନ୍ଯୋପି ସତତଂ ପତିଵ୍ରତପରାଯଣାଃ
ସୀମାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ, ସଦା ପତିନିଷ୍ଠା ରହନ୍ତି,
ଵୈଶ୍ଯା ଅପି ଚ ସେଵଂତେ ନ୍ଯାଯୋପାର୍ଜିତସଂପଦଃ
ବୈଶ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନ୍ୟାୟ ଉପାର୍ଜିତ ଧନରେ ସେବା କରନ୍ତି,
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପୁତ୍ରକଲତ୍ରାଦି ସଚ୍ଛୂଦ୍ରା ନ୍ଯାଯମାର୍ଗଗାଃ 4.1.34.
ଏବଂ ନ୍ୟାୟମାର୍ଗରେ ଚାଲୁଥିବା ସତ୍ଶୂଦ୍ରମାନେ, ପୁଅ, ଝିଅ, ଜଣେ ଜଣେ ପରିବାରକୁ ଛାଡି ଦେଇଛନ୍ତି,
ଯାଵଜ୍ଜୀଵଂ ଚରଂତୋପି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ ଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଯେଉଁମାନେ ସାରା ଜୀବନ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଛନ୍ତି,