ରାକ୍ଷସ ଉଵାଚ ମମଦୃଗ୍ଗୋଚରଂ ଯାତୋ ଵିଦ୍ଯାଧରକୁମାରକ 4.1.33.
ରାକ୍ଷସ କହିଲେ: 'ଏହି ବିଦ୍ୟାଧର ଯୁବକ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଛି।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵାଥ ସା ଵାକ୍ଯଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରାଘ୍ରାତା ମୃଗୀ ଯଥା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୃଗୀ ଯେପରି ବାଘର ଗନ୍ଧ ପାଇ ଭୟଭୀତ ହୁଏ, ସେପରି ଆତଙ୍କିତ ହେଲେ।
ନିଜଘାନ ତ୍ରିଶୂଲେନ ରକ୍ଷୋ ଵିଦ୍ଯାଧରଂ ଚ ତମ୍
ସେଇ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳରେ ବିଦ୍ୟାଧରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ତଦ୍ଭୀଷଣତ୍ରିଶୂଲେନ ଭିନ୍ନୋସ୍କୋ ମହାବଲଃ
ସେ ଭୟଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳର ଆଘାତରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିର ଛାତି ଭେଦିଗଲା।
ନରମାଂସଵସାମତ୍ତଂ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମାଲିନମାହଵେ
ମାନବ ମାଂସ ଓ ଚର୍ବିରେ ମତ୍ତ, ମେଘରେ ମାଳିତ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେ ଥିଲେ।
ରାକ୍ଷସୋ ମୃତ୍ଯୁଵଶଗୋ ଵଜ୍ରେଣେଵ ମହୀଧରଃ
ମୃତ୍ୟୁର ବଶରେ ପଡ଼ି, ସେ ରାକ୍ଷସ ମାନେ ଅପରିମିତ ପାହାଡ଼କୁ ବଜ୍ର ଆଘାତ ଲାଗିଥିବା ପରି ହେଲେ।
ଉଵାଚ ଗଦ୍ଗଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵିଘୂର୍ଣିତ ଵିଲୋଚନଃ
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଘୂରୁଥିଲା, ଗଳଗଳା କଣ୍ଠରେ କିଛି କଥା କହିଲେ।
ଜହୌ ପ୍ରାଣାନ୍ରଣେ ଵୀରସ୍ତାଂ ପ୍ରିଯାଂ ପରିତଃ ସ୍ମରନ୍
ସେ ବୀର ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଲେ, ଚାରିପାଖରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।
ଅନନ୍ଯପୂର୍ଵସଂସ୍ପର୍ଶ ସୁଖଂ ସମନୁଭୂଯ ସା
ସେ ଅପୂର୍ବ ସ୍ପର୍ଶର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଲିଂଗତ୍ରଯଶରୀରିଣ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯାଃ ସାନ୍ନିଧ୍ଯତଃ ସ ହି
ତିନି ପ୍ରକାର ଲିଙ୍ଗ ଥିବା ତାଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ,
ରଣେ ପଣୀକୃତପ୍ରାଣୋ ଵିଦ୍ଯାଧରସୁତୋପି ସଃ 4.1.33.
ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରାଣ ଦାଉରେ ଲଗାଇଥିବା ବିଦ୍ୟାଧର ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ,
ଧ୍ଯାଯଂତୀ ସାପି ତଂ ବାଲା ଵିଦ୍ଯାଧରକୁମାରକମ୍
ସେ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ସେ ବିଦ୍ୟାଧର ଯୁବକଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।
ସୁତୋ ମଲଯକେତୋସ୍ତାଂ କାଲେନ ପରିଣୀତଵାନ୍
ସମୟ କ୍ରମେ, ମଲୟକେତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ସାପି ପ୍ରାଗ୍ଵାସନାଯୋଗାଲ୍ଲିଂଗାର୍ଚନରତା ସତୀ
ପୂର୍ବ ଅଭ୍ୟାସର ପ୍ରଭାବରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରହିଲେ।
ମୁକ୍ତା ଵୈଦୂର୍ଯ ମାଣିକ୍ଯ ପୁଷ୍ପରାଗେଭ୍ଯ ଏଵ ସା
ସେ ମୁକ୍ତା, ବୈଦୂର୍ୟ, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ଲାଲ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
କଲାଵତୀ ମାଲ୍ଯକେତୁଂ ପତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପତିଵ୍ରତା
କଳାବତୀ, ଯିଏ ସ୍ୱାମୀପ୍ରତି ଅତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେ ମାଲ୍ୟକେତୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ଏକଦା କଶ୍ଚିଦୌଦୀଚ୍ଯୋ ମାଲ୍ଯକେତୁଂ ନରେଶ୍ଵରମ୍
ଏକଥରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମାଲ୍ୟକେତୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଆସି ମିଶିଲେ।
ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ପ୍ରପଶ୍ଯଂତୀ ରହସି ପ୍ରାଣଦେଵତାମ୍
ସେ ଲୁଚିଛିପି ଆଉ ଆଉ ବାରମ୍ବାର ନିଜ ପ୍ରିୟଜନ, ଜୀବନର ଦେବତାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
କ୍ଷଣମୁନ୍ମୀଲ୍ଯ ନଯନେ କୃତ୍ଵା ନେତ୍ରାତିଥିଂ ପଟୀମ୍
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି, ନଜରକୁ ଅତିଥି ବନେଇ, ଦୃଷ୍ଟିରେ ପରଦା ତିଆରି କଲେ।
ସଂଭେଦୋଯମସେ ରମ୍ଯ ଉପଲୋଲାର୍କମଗ୍ରତଃ 4.1.33.
ଏହି ମିଳନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ, ଯେପରି ଖେଳୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ।
ତୃଣୀକୃତ୍ଯ ନିଜଂ ଦେହଂ ଯତ୍ର ରାଜର୍ଷିସତ୍ତମଃ 4.1.33.
ଯେଉଁଠି ମହାନ ରାଜାର୍ଷି ନିଜ ଦେହକୁ ତୃଣ ସମାନ ଭାବି ରହିଛନ୍ତି।
ଏଷା ମତ୍ସ୍ଯୋଦରୀ ରମ୍ଯା ଯତ୍ସ୍ନାତୋ ମାନଵୋତ୍ତମଃ 4.1.33.
ଏହି ସୁନ୍ଦର ମତ୍ସ୍ୟୋଦରୀ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠି ମାନବମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଵେଦେଶ୍ଵରଶ୍ଚୈଷ ଚତୁର୍ଵେଦଧରୋ ଵିଧିଃ 4.1.33.
ସେ ଚାରି ବେଦର ନାଥ, ଚାରି ବେଦ ଧାରଣ କରିଥିବା ବିଧି।
ଵୈରୋଚନେଶ୍ଵରଶ୍ଚୈଷ ପୁରଃ ପ୍ରହ୍ଲାଦକେଶଵାତ୍ 4.1.33.
ସେ ବିରୋଚନଙ୍କ ବଂଶର ନାଥ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ କେଶବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛନ୍ତି।
ବିଂଦୁମାଧଵଭକ୍ତୋ ଯସ୍ତଂ ଯମୋପି ନମସ୍ଯତି 4.1.33.
ଯିଏ ବିନ୍ଦୁମାଧବଙ୍କ ଭକ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଯମ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।
ନିର୍ଵାଣନରସିଂହୋଯଂ ଭକ୍ତନିର୍ଵାଣକାରଣମ୍
ଏହେଁ ମୁକ୍ତିର ନରସିଂହ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ମୁକ୍ତିର କାରଣ।
ଯସ୍ଯାର୍ଚନାଲ୍ଲଭେଜ୍ଜଂତୁଃ ପ୍ରିଯତ୍ଵଂ ସର୍ଵଜନ୍ତୁଷୁ 4.1.33.
ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି।
କାଲେଶ୍ଵରକପର୍ଦୀଶୌ ଚରଣାଵତିନିର୍ମଲୌ 4.1.33.
କାଳେଶ୍ୱର ଓ କପର୍ଦ୍ଦିଶ୍ୱରଙ୍କର ପଦଯୁଗଳ ପବିତ୍ର ଓ ଅପରିସ୍ପୃଶ୍ୟ।
ଅଶୋକାଖ୍ଯମିଦଂ ତୀର୍ଥଂ ଗଂଗାକେଶଵ ଏଷ ଵୈ 4.1.33.
ଏହି ତିର୍ଥ ଅଶୋକ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ଗଙ୍ଗାକେଶବ।
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରାତ୍ପୁରୋଭାଗେ ଶ୍ରୀମତୀଂ ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଶ୍ରୀମତୀ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ଅଛି।