ସା ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଜ୍ଞାନଵାପ୍ଯାଂ ସ୍ନାଯଂ ସ୍ନାଯଂ ଶିଵାଲଯେ 4.1.33.
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଜ୍ଞାନର ସ୍ନାନକୁଣ୍ଡ ଓ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ପୁନିପୁନି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି।
ତତ୍ପାଦପ୍ରତିବିଂବେଷୁ ରେଖା ଶଷ୍ପାଂକୁରଂ ଚରନ୍
ତାଙ୍କର ପାଦର ପ୍ରତିବିମ୍ବରେ ଏକ ରେଖା ତରୁଣ ଘାସର ତଣ୍ଡା ଭଳି ଚଳିଯାଏ।
ତଦାସ୍ଯ ପଂକଜଂ ହିତ୍ଵା ଯୂନାଂ ନେତ୍ରାଲିମାଲଯା
ସେ ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ପଦ୍ମମୁଖ ଛାଡ଼ି, ଯୁବକମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିମାଳା ମାଳା ହୋଇଯାଏ।
ସୁଲୋଚନାପି ସା କନ୍ଯା ପ୍ରେକ୍ଷେତାସ୍ଯଂ ନ କସ୍ଯଚିତ୍
ସେ ତ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର ଆଖି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କାହାର ମୁହଁକୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ସୁଶୀଲା ଶୀଲସଂପନ୍ନା ରହସ୍ତଦ୍ଵିରହାତୁରୈଃ
ସୁଶୀଳ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଥିବା ସେ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାର ଦୁଃଖରେ ଏକାକୀ ରହନ୍ତି।
ଧନୈସ୍ତସ୍ଯାଜନେତାପି ଯୁଵଭିଃ ପ୍ରାର୍ଥିତୋ ବହୁ
ଧନରେ ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯୁବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଜ୍ଞାନୋଦତୀର୍ଥଭଜନାତ୍ସା ସୁଶୀଲା କୁମାଗ୍କିା
ତୀର୍ଥର ପୂଜା ଓ ଜ୍ଞାନର ଉଦୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶିଳବତୀ ହେଲେ, ଓ କୁମାଙ୍ଗିଆ।
କଦାଚିଦେକଦା ତାଂ ତୁ ପ୍ରସୁପ୍ତାଂ ସଦନାଂଗଣେ
କେବେ ଗୋଟେ ସମୟରେ, ସେ ଘରର ଅଙ୍ଗଣାରେ ଘୁମାଉଥିବା ବେଳେ,
ଵ୍ଯୋମଵର୍ତ୍ମନିତାଂ ରାତ୍ରୌ ଯାଵନ୍ମଲଯପର୍ଵତମ୍
ରାତିରେ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ, ସେ ମଲୟ ପର୍ବତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲେ,
ରାକ୍ଷସୋ ଭୀଷଣଵପୁଃ କପାଲକୃତକୁଂଡଲଃ
ଏକ ଭୟଙ୍କର ଆକୃତିର ରାକ୍ଷସ, ମୁଣ୍ଡର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ରାକ୍ଷସ ଉଵାଚ ମମଦୃଗ୍ଗୋଚରଂ ଯାତୋ ଵିଦ୍ଯାଧରକୁମାରକ 4.1.33.
ରାକ୍ଷସ କହିଲେ: 'ଏହି ବିଦ୍ୟାଧର ଯୁବକ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଛି।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵାଥ ସା ଵାକ୍ଯଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରାଘ୍ରାତା ମୃଗୀ ଯଥା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୃଗୀ ଯେପରି ବାଘର ଗନ୍ଧ ପାଇ ଭୟଭୀତ ହୁଏ, ସେପରି ଆତଙ୍କିତ ହେଲେ।
ନିଜଘାନ ତ୍ରିଶୂଲେନ ରକ୍ଷୋ ଵିଦ୍ଯାଧରଂ ଚ ତମ୍
ସେଇ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳରେ ବିଦ୍ୟାଧରକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ତଦ୍ଭୀଷଣତ୍ରିଶୂଲେନ ଭିନ୍ନୋସ୍କୋ ମହାବଲଃ
ସେ ଭୟଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳର ଆଘାତରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିର ଛାତି ଭେଦିଗଲା।
ନରମାଂସଵସାମତ୍ତଂ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମାଲିନମାହଵେ
ମାନବ ମାଂସ ଓ ଚର୍ବିରେ ମତ୍ତ, ମେଘରେ ମାଳିତ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେ ଥିଲେ।
ରାକ୍ଷସୋ ମୃତ୍ଯୁଵଶଗୋ ଵଜ୍ରେଣେଵ ମହୀଧରଃ
ମୃତ୍ୟୁର ବଶରେ ପଡ଼ି, ସେ ରାକ୍ଷସ ମାନେ ଅପରିମିତ ପାହାଡ଼କୁ ବଜ୍ର ଆଘାତ ଲାଗିଥିବା ପରି ହେଲେ।
ଉଵାଚ ଗଦ୍ଗଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵିଘୂର୍ଣିତ ଵିଲୋଚନଃ
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଘୂରୁଥିଲା, ଗଳଗଳା କଣ୍ଠରେ କିଛି କଥା କହିଲେ।
ଜହୌ ପ୍ରାଣାନ୍ରଣେ ଵୀରସ୍ତାଂ ପ୍ରିଯାଂ ପରିତଃ ସ୍ମରନ୍
ସେ ବୀର ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଲେ, ଚାରିପାଖରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।
ଅନନ୍ଯପୂର୍ଵସଂସ୍ପର୍ଶ ସୁଖଂ ସମନୁଭୂଯ ସା
ସେ ଅପୂର୍ବ ସ୍ପର୍ଶର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଲିଂଗତ୍ରଯଶରୀରିଣ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯାଃ ସାନ୍ନିଧ୍ଯତଃ ସ ହି
ତିନି ପ୍ରକାର ଲିଙ୍ଗ ଥିବା ତାଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ,
ରଣେ ପଣୀକୃତପ୍ରାଣୋ ଵିଦ୍ଯାଧରସୁତୋପି ସଃ 4.1.33.
ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରାଣ ଦାଉରେ ଲଗାଇଥିବା ବିଦ୍ୟାଧର ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ,
ଧ୍ଯାଯଂତୀ ସାପି ତଂ ବାଲା ଵିଦ୍ଯାଧରକୁମାରକମ୍
ସେ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ସେ ବିଦ୍ୟାଧର ଯୁବକଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।
ସୁତୋ ମଲଯକେତୋସ୍ତାଂ କାଲେନ ପରିଣୀତଵାନ୍
ସମୟ କ୍ରମେ, ମଲୟକେତୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ସାପି ପ୍ରାଗ୍ଵାସନାଯୋଗାଲ୍ଲିଂଗାର୍ଚନରତା ସତୀ
ପୂର୍ବ ଅଭ୍ୟାସର ପ୍ରଭାବରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରହିଲେ।
ମୁକ୍ତା ଵୈଦୂର୍ଯ ମାଣିକ୍ଯ ପୁଷ୍ପରାଗେଭ୍ଯ ଏଵ ସା
ସେ ମୁକ୍ତା, ବୈଦୂର୍ୟ, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ଲାଲ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
କଲାଵତୀ ମାଲ୍ଯକେତୁଂ ପତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପତିଵ୍ରତା
କଳାବତୀ, ଯିଏ ସ୍ୱାମୀପ୍ରତି ଅତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେ ମାଲ୍ୟକେତୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ଏକଦା କଶ୍ଚିଦୌଦୀଚ୍ଯୋ ମାଲ୍ଯକେତୁଂ ନରେଶ୍ଵରମ୍
ଏକଥରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମାଲ୍ୟକେତୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଆସି ମିଶିଲେ।
ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ପ୍ରପଶ୍ଯଂତୀ ରହସି ପ୍ରାଣଦେଵତାମ୍
ସେ ଲୁଚିଛିପି ଆଉ ଆଉ ବାରମ୍ବାର ନିଜ ପ୍ରିୟଜନ, ଜୀବନର ଦେବତାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
କ୍ଷଣମୁନ୍ମୀଲ୍ଯ ନଯନେ କୃତ୍ଵା ନେତ୍ରାତିଥିଂ ପଟୀମ୍
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି, ନଜରକୁ ଅତିଥି ବନେଇ, ଦୃଷ୍ଟିରେ ପରଦା ତିଆରି କଲେ।
ସଂଭେଦୋଯମସେ ରମ୍ଯ ଉପଲୋଲାର୍କମଗ୍ରତଃ 4.1.33.
ଏହି ମିଳନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ, ଯେପରି ଖେଳୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ।