ଯୁଵାମପି ମଦୋଦ୍ଭୂତମାଲିନ୍ଯୌ ଶିକ୍ଷିତୌ ମଯା
ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ଗର୍ବରେ ଶୋଭିତ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷିତ ହେଇଛ।
ତିରଶ୍ଚୋରପି ଵାଂ ସିଧ୍ଯେଦରୁଣାଦ୍ରେଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା
ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ଗୁପ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ଅରୁଣାଦ୍ରି ପରିକ୍ରମା କଲେ ତାହା ସଫଳ ହେବ।
ଇତ୍ଯମର୍ଷଣମହର୍ଷିମହାବ୍ଧେଃ ଶାପହାଲହଲ ଶୋଷିତଗାତ୍ରୌ
ଏଭଳି ମହାସାଗରର ବିଷରେ ଦହିଯାଇଥିବା ମହାଋଷିଙ୍କ ଶାପ ଦୂର ହେଲା।
ଅଯାସୀଦୌପଵାହ୍ଯତ୍ଵଂ ଭଵତୋ ରାଜପୁଂଗଵ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଚଢ଼ିବାଯୋଗ୍ୟ ପଶୁ ହେବାର ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଅହଂ ଚ ଗଂଧମୃଗତାଂ ଗତଃ ସ୍ଵାଂଗପ୍ରସୂତିନା
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମୋ ଅଂଗରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ଗନ୍ଧମୃଗ ହେଇଥିଲି।
ଧର୍ମାତ୍ମନ୍ମୃଗଯାଵ୍ଯାଜାଦାଗତେନ ତ୍ଵଯାଧୁନା
ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏବେ ତୁମେ ଶିକାରର ଉପଲକ୍ଷେରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
ଵାହାରୋହଣଦୋଷେଣ ତଵାସୀଦୀଦୃଶୀ ଦଶା
ବାହନ ଚଢ଼ିବାର ଦୋଷରୁ ତୁମେ ଏମିତି ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲ।
ରାଜେଂଦ୍ର ତଵ ସଂବଂଧାଦସ୍ମାତ୍ତିର୍ଯକ୍ତ୍ଵବଂଧନାତ୍
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସମ୍ପର୍କରୁ ମୁଁ ଏହି ପଶୁ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲି।
ଇତ୍ଯୁଦୀର୍ଯ ନିଜଂ ଧାମ ଯିଯାସଂତଂ କଲାଧରମ୍
ଏଭଳି କହି, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ନିଜ ନିବାସକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ଏଵଂ ଯୁଵାଂ ଶୋଣଶୈଲଶଂକରସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ଏଭଳି, ଶୋଣା ପାହାଡ଼ର ଶଂକରଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ଏହି ଫଳ ପାଇଲ।
ଭ୍ରାମ୍ଯତୀଵ ମମ ସ୍ଵାଂତମାଧାଯ ତଦଵେକ୍ଷଣମ୍
ମୋର ମନ ଏତେ ଭୂଲିଯାଉଛି, ସେ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଚିନ୍ତା କରି ରହିଲେ।
କଲାଧରକାଂତିଶାଲିନାଵୂଚତୁଃ ଅଵଧାରଯ ନିସ୍ତାରଂ କଥଯାଵ ତଵାସ୍ଯଦମ୍
ଚାନ୍ଦ୍ରକଳା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେ ଦୁଇଜଣ କହିଲେ, 'ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବୁଝ, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ଆମେ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ କହିଦେବୁ।'
ଜଗତ୍ସର୍ଗସ୍ଥିତିଧ୍ଵଂସଵିଧାନାନୁଗ୍ରହେଶ୍ଵରେ 1.3.2.23.
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ଭଗବାନ୍, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ, ନାଶ ଓ କୃପାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷିତଂ ତ୍ଵଯେଦାନୀମସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଵୈଭଵମ୍
ଏବେ ତୁମର ନୟନମୁକୁରେ ଏହି ଦେବଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।
କୁରୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ ପାଦଚାରୀ ମୃଗମଦାଦୃତୈଃ
ମୃଗମଦ ଗନ୍ଧ ଲଗାଇ ପାଦେ ପାଦେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କର।
ଯାଵତୀ ତଵ ସଂପତ୍ତିସ୍ତାଵତୀମଖିଲାଂ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଯେତେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ରଖିଛ, ସେ ସବୁ ଦାନ କର।
ଅଚିରାଦେଵ ସିଦ୍ଧିସ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି ଗରୀଯସୀ
ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ବଡ଼ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ।
ନିଃସଂଶଯେନ ମନସା ନିରତସ୍ତଦାନୀଂ ଭକ୍ତିଂ ବବଂଧ ଭଗଵତ୍ଯରୁଣାଦ୍ରିନାଥେ
ସେ ତାଙ୍କର ମନକୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଏକାଗ୍ର କରି, ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ଦେଇ ଆତ୍ମନିବେଦନ କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପ୍ରଥମେ ମାହେଶ୍ଵରଖଣ୍ଡେଽରୁଣାଚଲମାହାତ୍ମ୍ଯ ଉତ୍ତରାର୍ଧେ କଲାଧରକାଂତିଶାଲିଵୃତ୍ତାଂତଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରଯୋଵିଂଶତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଅରୁଣାଚଳ ମାହାତ୍ମ୍ୟର ଉତ୍ତରାର୍ଧରେ, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ମହେଶ୍ୱର ଖଣ୍ଡରେ 'ଚାନ୍ଦ୍ରକଳା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଇଜଣଙ୍କର କଥା' ନାମକ ଏଇ ଏକୋଇଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ନଂଦୀଶ ଚିତ୍ରଂ ଚାରିତ୍ରଂ ଶ୍ରୁତଂ ଵିଦ୍ଯାଭୃତୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର, ଏହି ଦୁଇଜଣ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ଆଚରଣ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ଏହା ଶୁଣାଯାଇଛି।
କଦା ଵଜ୍ରାଂଗଦଃ ସିଦ୍ଧଃ କଥଂ ଦେଵମପୂଜଯତ୍
ବଜ୍ରାଙ୍ଗଦ କେବେ ଓ କିପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ?
ତସ୍ଯୈଵ ପାଦପର୍ଯଂତେ ସ୍ଵସ୍ଯ ଵାସମରୋଚଯତ୍
ସେ ନିଜେ ଭଗବାନଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମ ନିକଟରେ ନିଜ ନିବାସ ଚୟନ କଲେ।
ଅଥାସ୍ଯ ମହତୀ ସେନା ଵାହମାର୍ଗାନୁସାରିଣୀ
ତାପରେ ବଡ଼ ଏକ ସେନା ତାଙ୍କର ଯାନପଥକୁ ଅନୁସରଣ କଲା।
ସମଦୃଶ୍ଯତ ଭୂପାଲସ୍ତାଦୃଶୋ ଧୈର୍ଯସାଗରଃ
ସେ ରାଜା, ଧୈର୍ୟର ସାଗର, ସେଇପରି ଦେଖାଯାଇଲେ।
ତତସ୍ତାମାଗତାଂ ସେନାମଵନୀପତିରାଦୃତଃ
ତାପରେ ଭୂମିର ରାଜା ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆସୁଥିବା ସେନାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସ୍ଵକୀଯମଖିଲଂ କୋଶଂ ଦେଶାନପି ମହାଫଲାନ୍
ସେ ନିଜର ସମସ୍ତ ଧନଭଣ୍ଡାର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳଦାୟକ ଜମି ଦାନ କଲେ।
ଗୌତମସ୍ଯାଶ୍ରମାଭ୍ଯାଶେ ସ୍ଵଯଂ କୃତତପୋଵନଃ
ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ନିକଟରେ ସେ ନିଜେ ଏକ ତପୋବନ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ରତ୍ନାଂଗଦାଖ୍ଯଂ ତନଯଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ନିଜେ ପଦେ
ନିଜ ପଦବୀରେ ରତ୍ନାଙ୍ଗଦ ନାମକ ପୁଅକୁ ରଖିଦେଇ,
ପରିତଃ ଶୋଣଶୈଲସ୍ଯ ପରିପୂର୍ଣଜଲାଶଯାନ୍ 1.3.2.24.
ଶୋଣ ପାହାଡ଼ର ଚାରିପାଖରେ ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହିଏଥିବା ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକ ଥିଲେ।
ତେଜସାରୁଣନାଥସ୍ଯ ଜ୍ଵଲନସ୍ତଂଭରୂପିଣଃ
ଅରୁଣନାଥଙ୍କର ତେଜରେ, ଯିଏ ଅଗ୍ନିର ଦଣ୍ଡ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି,