ଅଥ ତାଵଵଦଦ୍ଦେଵସ୍ତନଯୌ ଫଲତର୍ଷିତୌ
ତାପରେ ଦେବତା ଫଳ ଆଶାରେ ଥିବା ସେଇ ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ,
ଇମାଂ ସମସ୍ତାଂ ପୃଥିଵୀଂ ଲୋକାଲୋକେନ ଵେଷ୍ଟିତାମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ, ଲୋକ ଓ ପାତାଳ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ପାର୍ଵତୀଶେନ ସ୍ମଯମାନମୁଖେଂଦୁନା
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ମୃଦୁ ହସ ଫୁଟିଉଠିଲା।
ଲଂବୋଦରସ୍ତୁ ଦେଵସ୍ଯ ଶୋଣଶୈଲାକୃତେଃ ପିତୁଃ
ଏହିପରେ, ଶୋଣା ପାହାଡ଼ ଭଳି ଆକୃତି ଥିବା ଦେବତାଙ୍କର ପୁଅ ଲମ୍ବୋଦର ଆଗକୁ ଆସିଲେ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଯ ଚାତୁର୍ଯଂ ହେରଂବାଯ ତ୍ରିଯଂଵକଃ
ତାଙ୍କର ଚତୁରତା ଦେଖି, ତ୍ରିୟମ୍ବକ ହେରମ୍ବଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ସର୍ଵେଷାଂ ଫଲାନାମଧିନାଯକଃ
ଆଜିଠାରୁ ସମସ୍ତ ଫଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ମୁଖ୍ୟ ହେବ।
ବଭାଷେ ଚ ସଭାସ୍ତାରାନ୍ସର୍ଵାନପି ସୁରାସୁରାନ୍ 1.3.2.22.
ଏବଂ ସଭାରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେଂକୁ ସେ କଥା କହିଲେ।
ସ୍ଥାଵରୋଯଂ ମମାକାରଃ ଶୋଣାଦ୍ରିର୍ଯୋଽସ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ମୋର ଏହି ଆକୃତି ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶୋଣା ପାହାଡ଼ ପରି ଅଚଳ ହୋଇଛି।
ଗିରେଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣେନାସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ଧତ୍ତଃ ପଦେ ରୁଜମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ପରିକ୍ରମା କରିବାବେଳେ କାହାରି ପାଉଁ ଦୁଃଖ ହୁଏ,
ଇତି ଶାସନତଃ ଶଂଭୋଃ ଶୋଣଶୈଲପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ଏଭଳି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଶୋଣା ପାହାଡ଼ର ପରିକ୍ରମା ହେଉଛି।
ଯୁଵାମପି ମଦୋଦ୍ଭୂତମାଲିନ୍ଯୌ ଶିକ୍ଷିତୌ ମଯା
ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ଗର୍ବରେ ଶୋଭିତ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷିତ ହେଇଛ।
ତିରଶ୍ଚୋରପି ଵାଂ ସିଧ୍ଯେଦରୁଣାଦ୍ରେଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା
ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ଗୁପ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ଅରୁଣାଦ୍ରି ପରିକ୍ରମା କଲେ ତାହା ସଫଳ ହେବ।
ଇତ୍ଯମର୍ଷଣମହର୍ଷିମହାବ୍ଧେଃ ଶାପହାଲହଲ ଶୋଷିତଗାତ୍ରୌ
ଏଭଳି ମହାସାଗରର ବିଷରେ ଦହିଯାଇଥିବା ମହାଋଷିଙ୍କ ଶାପ ଦୂର ହେଲା।
ଅଯାସୀଦୌପଵାହ୍ଯତ୍ଵଂ ଭଵତୋ ରାଜପୁଂଗଵ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଚଢ଼ିବାଯୋଗ୍ୟ ପଶୁ ହେବାର ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଅହଂ ଚ ଗଂଧମୃଗତାଂ ଗତଃ ସ୍ଵାଂଗପ୍ରସୂତିନା
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମୋ ଅଂଗରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ଗନ୍ଧମୃଗ ହେଇଥିଲି।
ଧର୍ମାତ୍ମନ୍ମୃଗଯାଵ୍ଯାଜାଦାଗତେନ ତ୍ଵଯାଧୁନା
ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏବେ ତୁମେ ଶିକାରର ଉପଲକ୍ଷେରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
ଵାହାରୋହଣଦୋଷେଣ ତଵାସୀଦୀଦୃଶୀ ଦଶା
ବାହନ ଚଢ଼ିବାର ଦୋଷରୁ ତୁମେ ଏମିତି ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲ।
ରାଜେଂଦ୍ର ତଵ ସଂବଂଧାଦସ୍ମାତ୍ତିର୍ଯକ୍ତ୍ଵବଂଧନାତ୍
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସମ୍ପର୍କରୁ ମୁଁ ଏହି ପଶୁ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲି।
ଇତ୍ଯୁଦୀର୍ଯ ନିଜଂ ଧାମ ଯିଯାସଂତଂ କଲାଧରମ୍
ଏଭଳି କହି, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ନିଜ ନିବାସକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ଏଵଂ ଯୁଵାଂ ଶୋଣଶୈଲଶଂକରସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ଏଭଳି, ଶୋଣା ପାହାଡ଼ର ଶଂକରଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ଏହି ଫଳ ପାଇଲ।
ଭ୍ରାମ୍ଯତୀଵ ମମ ସ୍ଵାଂତମାଧାଯ ତଦଵେକ୍ଷଣମ୍
ମୋର ମନ ଏତେ ଭୂଲିଯାଉଛି, ସେ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଚିନ୍ତା କରି ରହିଲେ।
କଲାଧରକାଂତିଶାଲିନାଵୂଚତୁଃ ଅଵଧାରଯ ନିସ୍ତାରଂ କଥଯାଵ ତଵାସ୍ଯଦମ୍
ଚାନ୍ଦ୍ରକଳା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେ ଦୁଇଜଣ କହିଲେ, 'ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବୁଝ, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ଆମେ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ କହିଦେବୁ।'
ଜଗତ୍ସର୍ଗସ୍ଥିତିଧ୍ଵଂସଵିଧାନାନୁଗ୍ରହେଶ୍ଵରେ 1.3.2.23.
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ଭଗବାନ୍, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ, ନାଶ ଓ କୃପାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷିତଂ ତ୍ଵଯେଦାନୀମସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଵୈଭଵମ୍
ଏବେ ତୁମର ନୟନମୁକୁରେ ଏହି ଦେବଙ୍କର ମହିମା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।
କୁରୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ ପାଦଚାରୀ ମୃଗମଦାଦୃତୈଃ
ମୃଗମଦ ଗନ୍ଧ ଲଗାଇ ପାଦେ ପାଦେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କର।
ଯାଵତୀ ତଵ ସଂପତ୍ତିସ୍ତାଵତୀମଖିଲାଂ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଯେତେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ରଖିଛ, ସେ ସବୁ ଦାନ କର।
ଅଚିରାଦେଵ ସିଦ୍ଧିସ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି ଗରୀଯସୀ
ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ବଡ଼ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ।
ନିଃସଂଶଯେନ ମନସା ନିରତସ୍ତଦାନୀଂ ଭକ୍ତିଂ ବବଂଧ ଭଗଵତ୍ଯରୁଣାଦ୍ରିନାଥେ
ସେ ତାଙ୍କର ମନକୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଏକାଗ୍ର କରି, ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ଦେଇ ଆତ୍ମନିବେଦନ କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପ୍ରଥମେ ମାହେଶ୍ଵରଖଣ୍ଡେଽରୁଣାଚଲମାହାତ୍ମ୍ଯ ଉତ୍ତରାର୍ଧେ କଲାଧରକାଂତିଶାଲିଵୃତ୍ତାଂତଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରଯୋଵିଂଶତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଅରୁଣାଚଳ ମାହାତ୍ମ୍ୟର ଉତ୍ତରାର୍ଧରେ, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ମହେଶ୍ୱର ଖଣ୍ଡରେ 'ଚାନ୍ଦ୍ରକଳା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଇଜଣଙ୍କର କଥା' ନାମକ ଏଇ ଏକୋଇଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ନଂଦୀଶ ଚିତ୍ରଂ ଚାରିତ୍ରଂ ଶ୍ରୁତଂ ଵିଦ୍ଯାଭୃତୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର, ଏହି ଦୁଇଜଣ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ଆଚରଣ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ଏହା ଶୁଣାଯାଇଛି।