ପୂର୍ଣଭଦ୍ରଂ ସୁତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସୋଽଭୂତ୍ପୂର୍ଣମନୋରଥଃ
ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣଭଦ୍ର ନାମକ ପୁଅ ପାଇ ନିଜ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିଲେ।
ଶାଂଭଵେନାଥ ଯୋଗେନ ଦେହମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ପାର୍ଥିଵମ୍
ପରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ପୃଥିବୀ ଶରୀର ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପିତର୍ଯୁପରତେସୋଽଥ ପୂର୍ଣଭଦ୍ରୋ ମହାଯଶାଃ 4.1.32.
ପିତାଙ୍କ ପରଲୋକରେ ଯିବା ପରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣଭଦ୍ର ମଧ୍ୟ ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କଲେ।
ସର୍ଵାନ୍ମନୋରଥାଁଲ୍ଲେଭେ ଵିନା ସ୍ଵର୍ଗୈକସାଧନମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ଛାଡ଼ି।
ସଂସାରତାପସଂତପ୍ତାଵଯଵାମୃତସୀକରମ୍
ସେ ସଂସାର ତାପରେ ପିଡ଼ିତ ଅଂଗକୁ ଅମୃତ ତିନିକି ବର୍ଷା କରୁଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲେ।
ପୂର୍ଣଭଦ୍ରୋଽଥ ସଂଵୀକ୍ଷ୍ଯ ମଂଦିରଂ ସର୍ଵସୁଂଦରମ୍
ତାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣଭଦ୍ର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସୁନ୍ଦର ମହଳକୁ ଦେଖିଲେ।
ଶୂନ୍ଯଂ ଦରିଦ୍ରହୃଦିଵ ଜୀର୍ଣାରଣ୍ଯମିଵାଥଵା
କିନ୍ତୁ ସେଠା ଶୂନ୍ୟ ଥିଲା, ଗରିବ ମଣିଷର ହୃଦୟ କିମ୍ବା ଜରାପ୍ରାପ୍ତ ଅରଣ୍ୟ ପରି।
ଆହୂଯ ଗୃହିଣୀ ସୋଽଥ ଯକ୍ଷଃ କନକକୁଂଡଲାମ୍
ତାପରେ ଯକ୍ଷ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା କନକକୁଣ୍ଡଳାକୁ ଡାକିଲେ।
ନ ହର୍ମ୍ଯଂ ସୁଖଦଂ କାଂତେ ଦର୍ପଣୋଦରସୁଂଦରମ୍
ହେ ପ୍ରିୟେ, ଏହି ମହଳ ଦର୍ପଣରେ ଦେଖାଯିବା ସୁନ୍ଦରତା ପରି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଦେଉନାହିଁ।
ପଦ୍ମରାଗେଂଦ୍ରନୀଲାର୍ଚିରର୍ଚିତାଟ୍ଟାଲକଂ କ୍ଵଣତ୍
ଏହାର ମନ୍ଦିର ଚୂଡ଼ା ଦାମ୍ପ୍ୟଦାଗ ଓ ନୀଳମଣିର ଆଲୋକରେ ଶୋଭିତ।
ପ୍ରେଂଖତ୍ପତାକାନିକରଂ ମଣିମାଣିକ୍ଯମାଲିତମ୍
ଏହା ହଳାନ୍ତି ପତାକା ଓ ମଣି ମାଣିକ୍ୟର ମାଳାରେ ଶୁଭିତ।
ଅନର୍ଘ୍ଯାସନସଂଯୁକ୍ତଂ ଚାରୁପର୍ଯଂକଭୂଷିତମ୍
ଏହା ଅମୂଲ୍ୟ ଆସନ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପାଳଙ୍କରେ ଶୋଭିତ।
ସୁରମ୍ଯରତିଶାଲାଢ୍ଯଂ ଵାଜିରାଜିଵିରାଜିତମ୍ 4.1.32.
ସୁନ୍ଦର ରତିଶାଳା ଓ ରାଜା ଘୋଡ଼ାମାନେ ଏହାକୁ ଅଲଙ୍କୃତ କରିଛନ୍ତି।
ନୂପୁରାରାଵସୋତ୍କଂଠ କେକିକେକାରଵାକୁଲମ୍
ଏଠାରେ ନୂପୁରର ଧ୍ୱନି ଓ ମୟୂରର କୁହୁକି ରବି ଗଞ୍ଜିଉଛି।
ଖେଲନ୍ମରାଲଯୁଗଲଂ ଜୀଵଂ ଜୀଵକକାଂତିମତ୍
ଖେଳୁଥିବା ଦୁଇଟି ଆଖି, ଜୀବନର ଚହାଳିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
କର୍ପୂରୈଣ ମଦାମୋଦ ସୋଦରାନିଲଵୀଜିତମ୍
କପୁର ଓ କସ୍ତୁରୀର ଖୁସି ଭରା ହଳକା ପବନରେ ଆଳିତ।
ଦାଡିମୀବୀଜସଂଭ୍ରାଂତଶୁକତୁଂଡାତ୍ତମୌକ୍ତିକମ୍
ଦାଡିମା ଗୁଟି ଭଳି ଲାଲ ଓଠ, ତୁଳିର ମଧ୍ୟରେ ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ।
କମଲାମୋଦଗର୍ଭଂ ଚ ଗର୍ଭରୂପଂ ଵିନା ପ୍ରିଯେ
କମଳର ଗନ୍ଧ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ଗର୍ଭର ଆକୃତି ନାହିଁ, ମୋ ପ୍ରିୟା।
ଯଦ୍ଯୁପାଯୋଽସ୍ତି ତଦ୍ବ୍ରୂହି ଧିଗପୁତ୍ରସ୍ଯ ଜୀଵିତମ୍
ଯଦି କିଛି ଉପାୟ ଅଛି, ସେଥିରେ କହ; ପୁଅ ନଥିବା ଜୀବନ ଅପମାନ।
ଧିଗେତତ୍ସୌଧସୌଂଦର୍ଯଂ ଧିଗେତଦ୍ଧନସଂଚଯମ୍
ଏହି ରାଜପ୍ରାସାଦର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅପମାନ, ଏହି ଧନର ସଂଗ୍ରହ ଅପମାନ।
ପ୍ରଲପଂତମିଵ ପ୍ରୋଚ୍ଚୈଃ ପ୍ରିଯଂ କନକକୁଂଡଲା
ମୋ ପ୍ରିୟା, ସୁନା କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଅସ୍ଵସ୍ଥ ଭଳି କଥା କହୁଥିଲେ।
ଅତ୍ରୋପାଯୋଽସ୍ତ୍ଯପତ୍ଯାପ୍ତ୍ଯୈ ଵିସ୍ରବ୍ଧମଵଧାରଯ
ଏଠାରେ ପୁଅ ପାଇବା ଉପାୟ ଅଛି—ଏହି କଥାକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଜାଣ।
କିମୁଦ୍ଯମଵତାଂ ପୁଂସାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ହି ଚରାଚରେ 4.1.32.
ଉଦ୍ୟମୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଜଗତରେ କଣ ଅପ୍ରାପ୍ୟ?
ଦୈଵଂ ହେତୁଂ ଵଦଂତ୍ଯେଵଂ ଭୃଶଂ କାପୁରୁଷାଃ ପତେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, କମଜୋର ଲୋକମାନେ ମାତ୍ର ଦୈବକୁ କାରଣ ଭାବି କଥା କହନ୍ତି।
ତତଃ ପୌରୁଷମାଲଂବ୍ଯ ତତ୍କର୍ମ ପରିଶାଂତଯେ
ତେଣୁ, ନିଜ ଉଦ୍ୟମରେ ଭରସା ରଖି, ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଅପତ୍ଯଂ ଦ୍ରଵିଣଂ ଦାରା ହାରା ହର୍ମ୍ଯ ହଯା ଗଜାଃ
ସନ୍ତାନ, ଧନ, ଜୀବନ ସାଥୀ, ହାର, ଗୃହ, ଘୋଡା, ହାତୀ—
ଵିଧାତୁଃ ଶାଂଭଵୀଂ ଭକ୍ତିଂ ପ୍ରିଯ ସର୍ଵେ ମନୋରଥାଃ
ହେ ପ୍ରିୟା, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ନାରାଯଣୋପି ଭଗଵାନଂତରାତ୍ମା ଜଗତ୍ପତିଃ
ଏହି ଜଗତର ମଧ୍ୟରେ ନାରାୟଣ ଭଗବାନ, ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ—
ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତୃତ୍ଵଂ ଦତ୍ତଂ ତେନୈଵ ଶଂଭୁନା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ଶିବ ନିଜେ ଦେଇଥିଲେ।
ମୃତ୍ଯୁଂଜଯଂ ସୁତଂ ଲେଭେ ଶିଲାଦୋପ୍ଯନପତ୍ଯଵାନ୍
ଶିଳାଦା, ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ନାମକ ପୁଅ ପାଇଥିଲେ।