ପୁରଵୈରିସପର୍ଯାଯାଃ ପର୍ଯାଯକମିଦଂ ଵନମ୍
ଏହି ଅରଣ୍ୟଟି ନଗର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ପର୍ଯ୍ୟାୟ ନିବାସ।
ତଦେତତ୍ପାଦସଂଚାରୈର୍ଦୂଷଯନ୍ନେଷ ପାତକୀ
ତୁମେ ତୁମର ପାଦ ଚାଲି ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିଛ, ଏହି ଲୋକଟି ପାପୀ।
ଅପରୋପ୍ଯଯମତ୍ଯୁଗ୍ରେ ପତତ୍ଵଚଲକଂଦରେ। ପ୍ରସୂନଗଂଧଲୋଭାଦ୍ଯୋ ଗଂଧସାରଂଗତାଂ ଗତଃ
ଅନୁମତି ଛାଡ଼ି, ସେ ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ ଖଡ଼ିଆ ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ପାଇଁ ଲୋଭରେ, ସେ ଗନ୍ଧର ମୂଳ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ଇତି ତେନୋଗ୍ରରୋଷେଣ ଶାପଵଜ୍ରେ ନିପାତିତେ
ଏଭଳି ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧର ଶାପବଜ୍ରରେ ପଡ଼ି ତଳେ ପଡ଼ିଲେ।
ଅଭିଧାଯ ଚ ତଂ ଦେଵମାହିତାଂଘ୍ରିପରିଗ୍ରହୈଃ
ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନମ୍ରତାରେ ହାତ ଜୋଡି ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଅଥାତିଦୀନମନସାଵାଵାମାଲୋକ୍ଯ ପାର୍ଥିଵ
ତାପରେ, ରାଜା, ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଅତି ଦୁଃଖିତ ମନେ ଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଭାଷତ ଚ ମୈଵଂ ଭୋ ଭଵତୋଃ କ୍ଵାପି ଦୁର୍ଧିଯୋଃ 1.3.2.22.
ସେ କହିଲେ: 'ଏଭଳି ହେଉନାହିଁ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଭ୍ରାନ୍ତି ମନ ଧାରଣ କରିଛ।'
ପୁରା ଖଲୁ ପୁରାରାତିରଧ୍ଯତିଷ୍ଠଚ୍ଛୁଭାଂ ସଭାମ୍
ପୂର୍ବେ ନଗର ଶତ୍ରୁ ଶୁଭ ସଭାରେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତା କରୁଥିଲେ।
ତଦା ଚ ଦେଵଦେଵାଯ ନଂଦନାରଣ୍ଯଦେଵତା
ସେବେଳେ ଦେବଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ନନ୍ଦନ ଅରଣ୍ୟର ଦେବତାମାନେ,
ବାଲ୍ଯାତ୍କୁତୂହଲାକ୍ରାନ୍ତୌ ଗଜାନନଷଡାନନୌ
ଶିଶୁବେଳାର କୁତୁହଳରେ ଗଜାନନ ଓ ଷଡାନନ,
ଅଥ ତାଵଵଦଦ୍ଦେଵସ୍ତନଯୌ ଫଲତର୍ଷିତୌ
ତାପରେ ଦେବତା ଫଳ ଆଶାରେ ଥିବା ସେଇ ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ,
ଇମାଂ ସମସ୍ତାଂ ପୃଥିଵୀଂ ଲୋକାଲୋକେନ ଵେଷ୍ଟିତାମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ, ଲୋକ ଓ ପାତାଳ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ପାର୍ଵତୀଶେନ ସ୍ମଯମାନମୁଖେଂଦୁନା
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ମୃଦୁ ହସ ଫୁଟିଉଠିଲା।
ଲଂବୋଦରସ୍ତୁ ଦେଵସ୍ଯ ଶୋଣଶୈଲାକୃତେଃ ପିତୁଃ
ଏହିପରେ, ଶୋଣା ପାହାଡ଼ ଭଳି ଆକୃତି ଥିବା ଦେବତାଙ୍କର ପୁଅ ଲମ୍ବୋଦର ଆଗକୁ ଆସିଲେ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଯ ଚାତୁର୍ଯଂ ହେରଂବାଯ ତ୍ରିଯଂଵକଃ
ତାଙ୍କର ଚତୁରତା ଦେଖି, ତ୍ରିୟମ୍ବକ ହେରମ୍ବଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ସର୍ଵେଷାଂ ଫଲାନାମଧିନାଯକଃ
ଆଜିଠାରୁ ସମସ୍ତ ଫଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ମୁଖ୍ୟ ହେବ।
ବଭାଷେ ଚ ସଭାସ୍ତାରାନ୍ସର୍ଵାନପି ସୁରାସୁରାନ୍ 1.3.2.22.
ଏବଂ ସଭାରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେଂକୁ ସେ କଥା କହିଲେ।
ସ୍ଥାଵରୋଯଂ ମମାକାରଃ ଶୋଣାଦ୍ରିର୍ଯୋଽସ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ମୋର ଏହି ଆକୃତି ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶୋଣା ପାହାଡ଼ ପରି ଅଚଳ ହୋଇଛି।
ଗିରେଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣେନାସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ଧତ୍ତଃ ପଦେ ରୁଜମ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ପରିକ୍ରମା କରିବାବେଳେ କାହାରି ପାଉଁ ଦୁଃଖ ହୁଏ,
ଇତି ଶାସନତଃ ଶଂଭୋଃ ଶୋଣଶୈଲପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ଏଭଳି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଶୋଣା ପାହାଡ଼ର ପରିକ୍ରମା ହେଉଛି।
ଯୁଵାମପି ମଦୋଦ୍ଭୂତମାଲିନ୍ଯୌ ଶିକ୍ଷିତୌ ମଯା
ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ଗର୍ବରେ ଶୋଭିତ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷିତ ହେଇଛ।
ତିରଶ୍ଚୋରପି ଵାଂ ସିଧ୍ଯେଦରୁଣାଦ୍ରେଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା
ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ଗୁପ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ଅରୁଣାଦ୍ରି ପରିକ୍ରମା କଲେ ତାହା ସଫଳ ହେବ।
ଇତ୍ଯମର୍ଷଣମହର୍ଷିମହାବ୍ଧେଃ ଶାପହାଲହଲ ଶୋଷିତଗାତ୍ରୌ
ଏଭଳି ମହାସାଗରର ବିଷରେ ଦହିଯାଇଥିବା ମହାଋଷିଙ୍କ ଶାପ ଦୂର ହେଲା।
ଅଯାସୀଦୌପଵାହ୍ଯତ୍ଵଂ ଭଵତୋ ରାଜପୁଂଗଵ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଚଢ଼ିବାଯୋଗ୍ୟ ପଶୁ ହେବାର ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଅହଂ ଚ ଗଂଧମୃଗତାଂ ଗତଃ ସ୍ଵାଂଗପ୍ରସୂତିନା
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମୋ ଅଂଗରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ଗନ୍ଧମୃଗ ହେଇଥିଲି।
ଧର୍ମାତ୍ମନ୍ମୃଗଯାଵ୍ଯାଜାଦାଗତେନ ତ୍ଵଯାଧୁନା
ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏବେ ତୁମେ ଶିକାରର ଉପଲକ୍ଷେରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
ଵାହାରୋହଣଦୋଷେଣ ତଵାସୀଦୀଦୃଶୀ ଦଶା
ବାହନ ଚଢ଼ିବାର ଦୋଷରୁ ତୁମେ ଏମିତି ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲ।
ରାଜେଂଦ୍ର ତଵ ସଂବଂଧାଦସ୍ମାତ୍ତିର୍ଯକ୍ତ୍ଵବଂଧନାତ୍
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସମ୍ପର୍କରୁ ମୁଁ ଏହି ପଶୁ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲି।
ଇତ୍ଯୁଦୀର୍ଯ ନିଜଂ ଧାମ ଯିଯାସଂତଂ କଲାଧରମ୍
ଏଭଳି କହି, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ନିଜ ନିବାସକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ଏଵଂ ଯୁଵାଂ ଶୋଣଶୈଲଶଂକରସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ଏଭଳି, ଶୋଣା ପାହାଡ଼ର ଶଂକରଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ଏହି ଫଳ ପାଇଲ।