ସ୍ଵଃସିଂଧୁଃ ସର୍ଵତଃ ପୁଣ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାପହାରିଣୀ
ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନଦୀ ସମସ୍ତଠାରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ଗାଯଂତି ଗାଥାମେତାଂ ଵୈ ଦୈଵର୍ଷିପିତରୋଗଣାଃ
ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣେ ଏହି ଗୀତିକାକୁ ଗାଇଥାନ୍ତି।
ଯତ୍ରତ୍ଯାମୃତସଂତୃପ୍ତାସ୍ତାପତ୍ରିତଯଵର୍ଜିତାଃ
ସେଠାରେ, ଅମୃତରେ ତୃପ୍ତି ପାଇ ସେମାନେ ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ।
ଗଂଗୈଵ କେଵଲା ମୁକ୍ତ୍ଯୈ ନିର୍ଣୀତା ପରିତୋ ହରେ
ହେ ହରି, ସମସ୍ତଠାରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ କେବଳ ଗଙ୍ଗାକୁ ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ବୋଲି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇଛି।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା କଲିଯୁଗଂ ଘୋରଂ ଗଂଗାଭକ୍ତିଃ ସୁଗୋପିତା
ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗକୁ ଜାଣି, ଗଙ୍ଗାଭକ୍ତିକୁ ଗୁପ୍ତ ରଖାଯାଇଛି।
ଅନେକଜନ୍ମନିଯୁତଂ ଭ୍ରାମ୍ଯମାଣସ୍ତୁ ଯୋନିଷୁ
ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଜନ୍ମ ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମରେ ବିଭିନ୍ନ ଗର୍ଭରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି,
ନରାଣାମଲ୍ପବୁଦ୍ଧୀନାମେନୋ ଵିକ୍ଷିପ୍ତଚେତସାମ୍ 4.1.28.
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଓ ପାପରେ ମନ ଭ୍ରମିତ,
ଖଂଡସ୍ଫୁଟିତସଂସ୍କାରଂ ଗଂଗାତୀରେ କରୋତି ଯଃ
ଯିଏ ଗଙ୍ଗା ତୀରରେ ଅଧୂରା କିମ୍ବା ଭାଙ୍ଗା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ,
ଗଂତୁମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯୋ ଗଂଗାଂ ପରାର୍ଥସ୍ଵାର୍ଥମେଵ ଵା
ଯିଏ ନିଜ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗାକୁ ଯିବା ପ୍ରୟାସ କରେ,
ସର୍ଵାଣି ଯେଷାଂ ଗାଂଗେଯୈସ୍ତୋଯୈଃ କୃତ୍ଯାନି ଦେହିନାମ୍
ଯାହାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ କରାଯାଏ,
ଚରମେପି ଵଯୋଭାଗେ ସ୍ଵଃସିଂଧୁଂ ଯୋ ନିଷେଵତେ
ଜୀବନର ଶେଷ ଅଂଶରେ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନଦୀକୁ ସେବନ କରେ,
ଯାଵଦସ୍ଥି ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଗଂଗାତୋଯେଷୁ ତିଷ୍ଠତି
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଅସ୍ଥି ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ରହିଥାଏ,
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ଦେଵଦେଵଜଗନ୍ନାଥ ଜଗତାଂ ହିତକୃତ୍ପ୍ରଭୋ
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ଜଗନ୍ନାଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାମୀ ପ୍ରଭୁ,
ଜଲେ ଦ୍ଯୁନଦ୍ଯା ନିଷ୍ପାପେ କଥଂ ତସ୍ଯ ପରା ଗତିଃ
ଦିବ୍ୟ ନଦୀର ଜଳରେ ପବିତ୍ର ହେବା ପରେ କିପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତି ମିଳେ?
ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକମନା ଵିଷ୍ଣୋ ଵାହୀକସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନଃ
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଭଲଭାବେ ଭାହୀକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣ।
ପୁରା କଲିଂଗଵିଷଯେ ଦ୍ଵିଜୋ ଲଵଣଵିକ୍ରଯୀ
ପୁରୁଣା କଳିଙ୍ଗ ଦେଶରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ସେ ଲୁଣ ବେପାର କରୁଥିଲେ।
ଵାହୀକୋ ନାମତୋ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରମାତ୍ରପରିଗ୍ରହଃ 4.1.28.
ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ନାମ ଭାହୀକ, ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ଥିଲା ନାହିଁ।
ଦୁର୍ଭିକ୍ଷପୀଡିତେନାଥ ଵୃଷଲୀପତିନା ଵିନା
ଦୁର୍ଭିକ୍ଷରେ ପୀଡ଼ିତ ଏବଂ ନିମ୍ନଜାତିର ଝିଅ ଘରେ ନଥିବାରୁ ସେ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ।
ମଧ୍ଯେଽଥ ଦଂଡକାରଣ୍ଯଂ କ୍ଷୁତ୍କ୍ଷାମଃ ସଂଗଵର୍ଜିତଃ
ତାପରେ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସହଚର ବିନା, ଭୋକ ଓ ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ସେ ଚାଲିଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ଵାମପଦଂ ଗୃଧ୍ରୋ ଗୃହୀତ୍ଵୋଦପତତ୍ତତଃ
ସେଥିରେ ଗୃଧ୍ର ତାଙ୍କର ବାମ ପାଦକୁ ଧରି ଉଡ଼ିଗଲା।
ଗୃଧ୍ରଯୋରାମିଷଂ ଗୃଧ୍ନ୍ଵୋଃ ପରସ୍ପରଜଯୈଷିଣୋଃ
ମାଂସ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଗୃଧ୍ର, ପରସ୍ପରକୁ ହରାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଝଗଡ଼ା କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ଵାହୀକ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵ୍ଯାଘ୍ରଵ୍ଯାପାଦିତସ୍ଯ ହ
ଏହିଭଳି ଭାବେ, ବାହୀକ ଦେଶର ବ୍ରାହ୍ମଣଟି ଏକ ବାଘ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଯଦୈଵ ହତଵାନ୍ଦ୍ଵୀପୀ ତଂ ଵାହୀକମରଣ୍ଯଗମ୍
ଯେତେବେଳେ ଏହି ବାହୀକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଏକ ଚିତାଳ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲା।
କଶାଭିର୍ଘାତିତୋତ୍ଯଂତମାରାଭିଃ ପରିତୋଦିତଃ
ସେ ମାରାଯିବା ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଚାବୁକରେ ପିଟାଯାଇଲା ଏବଂ ଚାରିପାଖରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଲୋହାରେ ଛିଦ୍ର କରାଯାଇଲା।
ଆପୃଚ୍ଛି ଧର୍ମରାଜେନ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତୋଥ ମାପତେ
ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମରାଜ ଓ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ପଚାରିଲେ, ହେ ରାଜନ।
ଵୈଵସ୍ଵତେନ ପୃଷ୍ଟୋଥ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତୋ ଵିଚିତ୍ରଧୀଃ
ତାପରେ ବୈବସ୍ବତ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ଏବଂ ବିଚିତ୍ର ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଜଗାଦ ଯମୁନାବଂଧୁଂ ଵାହୀକସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନଃ 4.1.28.
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ବୋଲିଲେ, ଯମୁନାଙ୍କ ସ୍ନେହିତାଙ୍କୁ ବାହୀକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଉଵାଚ ଗର୍ଭାଧାନାଦିକଂ କର୍ମ ପ୍ରାକ୍କୃତଂ ନାସ୍ଯ କେନଚିତ୍
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ କହିଲେ: ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗର୍ଭାଧାନ ଆଦି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କେହି କରିନଥିଲେ।
ଗର୍ଭୈନଃ ଶମନେ ହେତୁଃ ସମସ୍ତାଯୁଃ ସୁଖପ୍ରଦମ୍
ଗର୍ଭର ପାପ ଦୂର କରିବା ଉପାୟ, ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନକୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ସେଥିରେ ହେଉଛି।
ଖ୍ଯାତଃ ସ୍ଯାଦ୍ଯେନ ଵିଧିନା ସର୍ଵତ୍ର ଵିଧିପାଵନମ୍
ଯେଉଁ ବିଧିରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେଥିକି ବିଧିଅନୁସାରେ ପବିତ୍ର କରେ ବୋଲି ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି।