ସୁବାହଵେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଚାରୁଜଂଘାଯ ତେ ନମଃ
ସୁନ୍ଦର ବାହୁ ଓ ମନୋହର ଜଂଘା ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିରୋନମା କରେ।
କେଶଵାଯ ଚ ଶାଂତାଯ ଵାମନାଯ ନମୋନମଃ
କେଶବ, ଶାନ୍ତ ଓ ବାମନ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଉଵାଚ ସ ହୃଷୀକେଶଃ ପ୍ରୀତୋ ଧର୍ମମୁଦାରଧୀଃ
ତାପରେ ହୃଷୀକେଶ, ଖୁସି ଏବଂ ଉଦାର ମନେ, ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଵରଂ ଵରଯ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଯସ୍ତେ ସ୍ଯାନ୍ମନସଃ ପ୍ରିଯଃ
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ପ୍ରିୟ, ସେଇ ଦୟାକରି ବର ମାଗ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ଯଃ ସ୍ତୌତି ମାନଵୋ ମାମତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଅଲସ୍ୟ ଛାଡି ଗୁଣଗାନ କରେ,
ତ୍ଵାମହଂ ସ୍ଥାପଯାମ୍ଯତ୍ର ନିଜନାମ୍ନା ଜଗଦ୍ଗୁରୋ ।। 2.8.4.
ହେ ଜଗତ୍ଗୁରୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ନାମରେ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି।
ସ୍ମରଣାଦେଵ ମୁଚ୍ଯେତ ନରୋ ଧର୍ମହରେର୍ଵିଭୋଃ
କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ମହାବଳୀ ଧର୍ମହରିଙ୍କ ଦୋଷରୁ ମଣିଷ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ସରଯୂସଲିଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସୁଚିଂତାକୁଲମାନସଃ
ସରୟୂ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ମନକୁ ଖରାପ ଚିନ୍ତାରୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି,
ଅତ୍ର ଦାନଂ ତଥା ହୋମଂ ଜପୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନମ୍
ଏଠାରେ ଦାନ, ହୋମ, ଜପ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଜ୍ଞାନାଜ୍ଜ୍ଞାନତୋ ଵାପି ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦୁଷ୍କୃତଂ ଭଵେତ୍
ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଯେକୌଣସି ପାପ ହେଲେ,
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତେନ ଵିଧିନା ପାପଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ, ସେହି ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଅଜ୍ଞାନାଜ୍ଜ୍ଞାନତୋ ଵାପି ରାଜାଦେର୍ନିଗ୍ରହାତ୍ତଥା ତେନାପ୍ଯତ୍ର ଵିଧାତଵ୍ଯଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଅଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନରେ, କିମ୍ବା ରାଜା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦଣ୍ଡରେ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ସତ୍କରିବା ଦରକାର।
ଅତ୍ର ସାକ୍ଷାତ୍ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵସତି ସାଦରଃ
ଏଠାରେ ଦେବତା ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱୟଂ ଆଦର ସହିତ ବାସ କରନ୍ତି।
ଆଷାଢେ ଶୁକ୍ଲ ପକ୍ଷସ୍ଯ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଆଷାଢ଼ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ,
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଧର୍ମହରିଂ ଵିଭୁମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରରେ ସ୍ନାନ କରି, ଧର୍ମହରିଙ୍କୁ ଦେଖି,
ତସ୍ମାଦ୍ଦକ୍ଷିଣଦିଗ୍ଭାଗେ ସ୍ଵର୍ଣସ୍ଯ ଖନିରୁତ୍ତମା 2.8.4.
ସେହିଠୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଉତ୍ତମ ସୁନା ଖଣି ଅଛି।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଭଗଵନ୍ବ୍ରୂହି ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞ ସ୍ଵର୍ଣଵୃଷ୍ଟିରଭୂତ୍କଥମ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ହେ ପବିତ୍ର ଓ ସତ୍ୟଜ୍ଞାନୀ, ମୋତେ କହ, ସେ ସୁନା ବର୍ଷା କିପରି ହେଲା?
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଵିସ୍ତରାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତ
ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏହା ସବୁକୁ ଏବେ ମୋତେ ବିସ୍ତାରରେ କହ।
ଯସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣତୋ ନୃଣାଂ ଜାଯତେ ଵିସ୍ମଯୋ ମହାନ୍
ଏହା ଶୁଣିଲେ ଲୋକମାନେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଆସୀତ୍ପୁରା ରଘୁପତିରିକ୍ଷ୍ଵାକୁକୁଲଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ରଘୁବଂଶର ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ସେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ କୁଳକୁ ଉନ୍ନତ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରତାପତାପିତାରାତିଵର୍ଗଵ୍ଯାଖ୍ଯାତସଦ୍ଯଶାଃ
ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦମିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ସବୁଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା।
ଯଶଃପୂରେଣ ସମଲିପ୍ତା ଦିଶୋ ଦଶ ସିତତ୍ଵିଷା
ତାଙ୍କର ନିର୍ମଳ ଯଶସ୍ୱୀ ଆଲୋକରେ ଦଶ ଦିଗ ଆବୃତ ହୋଇଗଲା।
ନାନାଦେଶାନ୍ସମାକ୍ରମ୍ଯ ଚତୁରଂଗବଲାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଚତୁର୍ବିଧ ସେନା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶକୁ ବଶ କରିଥିଲେ।
ଉତ୍କୃଷ୍ଟାନ୍ନୃପତୀନ୍ଵୀରୋ ଦଂଡଯିତ୍ଵା ବଲାଧିକାନ୍
ସେ ଶୂରବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡିତ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ।
ସ ଵିଜିତ୍ଯ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଗୃହୀତ୍ଵା ରତ୍ନସଂଚଯମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବଶ କରି, ଅନେକ ରତ୍ନ ସଞ୍ଚୟ କରିଥିଲେ।
ତତ୍ରାଗତ୍ଯ ଚ କାକୁତ୍ସ୍ଥୋ ଯଜ୍ଞାଯୋତ୍ସୁକମାନସଃ 2.8.4.
ତାପରେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ସେଠାକୁ ଆସି, ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ମନରେ ଆତୁର ହେଲେ।
ଵସିଷ୍ଠଂ ମୁନିମାଜ୍ଞାଯ ଵାମଦେଵଂ ଚ କଶ୍ଯପମ୍
ସେ ବସିଷ୍ଠ ମୁନି, ଭଳି ଭଳି ବାମଦେବ ଓ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଅନ୍ଯାନପି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାନ୍ନାନାତୀର୍ଥସମାଶ୍ରିତାନ୍
ସେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରୁ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଥିତାନ୍ସ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପ୍ରଦୀପ୍ତାନିଵ ପାଵକାନ୍ ନିଶ୍ଚକ୍ରାମ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସ୍ଵଯମେଵ ମହାଯଶାଃ
ସେ ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେଙ୍କୁ ଦେଖି, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ସେ ମହାକୀର୍ତ୍ତି ନିଜେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଵିନୀତଵତ୍ସର୍ଵାନ୍କାକୁତ୍ସ୍ଥୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାନ୍
ତାପରେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ବଡ଼ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।