ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ଦେଵେଶ ଦେଵଦେଵ ମହେଶ୍ଵର
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ଯଦି ଆପଣ ଖୁସି ହେଲେ, ହେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଠାକୁର, ହେ ମହେଶ୍ୱର।
ସର୍ଵକର୍ମସୁ ସର୍ଵତ୍ର ତ୍ଵାମେଵ ଶଶିଶେଖର
ମୁଁ ସମସ୍ତ କାମରେ, ସମସ୍ତ ଠାରେ, ଆପଣଙ୍କୁ ମାନେ ଦେଖେଉଛି, ହେ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ।
ତ୍ଵଦୀଯ ଚରଣାଂଭୋଜ ମକରଂଦମଧୂତ୍ସୁକଃ 4.1.26.
ଆପଣଙ୍କ ଚରଣର କମଳର ମଧୁ ଲାଗି ମୋ ମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହୀ।
ଏଵମସ୍ତୁ ହୃଷୀକେଶ ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଜନାର୍ଦନ
ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ହୃଷୀକେଶ, ଯେପରି ଆପଣ କହିଛନ୍ତି, ହେ ଜନାର୍ଦନ।
ତ୍ଵଦୀଯସ୍ଯାସ୍ଯ ତପସୋ ମହୋପଚଯ ଦର୍ଶନାତ୍
ଆପଣଙ୍କ ଏହି ମହାତପସ୍ୟାର ଦର୍ଶନରେ ବଡ଼ ଉନ୍ନତି ଦେଖାଯାଉଛି।
ତଦାଂଦୋଲନତଃ କର୍ଣାତ୍ପପାତ ମଣିକର୍ଣିକା
କାନ ହଲିଲାବେଳେ ମୋତିର କଣ୍ଠା ଝରିପଡ଼ିଲା।
ଚକ୍ରପୁଷ୍କରିଣୀ ତୀର୍ଥଂ ପୁରାଖ୍ଯାତମିଦଂ ଶୁଭମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ପୂର୍ବରୁ ଚକ୍ରପୁଷ୍କରିଣୀ ତୀର୍ଥ ଭାବେ ପରିଚିତ ଥିଲା।
ମମ କର୍ଣାତ୍ପପାତେଯଂ ଯଦା ଚ ମଣିକର୍ଣିକା
ଯେବେ ଏହି ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ମୋ କାନରୁ ଝରିପଡ଼ିଲା,
ତୀର୍ଥାନାଂ ପରମଂ ତୀର୍ଥଂ ମୁକ୍ତିକ୍ଷେତ୍ରମିହାସ୍ତୁ ଵୈ
ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ହେଉ, ଏଠି ମୁକ୍ତିର କ୍ଷେତ୍ର ହେଉ।
କାଶତେଽତ୍ର ଯତୋ ଜ୍ଯୋତିସ୍ତଦନାଖ୍ଯେଯମୀଶ୍ଵରଃ
ଏଠି ଆଲୋକ ଚମକୁଥିବାରୁ, ଏହାକୁ ସେଇ ନାମରେ ଡାକାଯାଏ, ହେ ଈଶ୍ୱର।
ଅନ୍ଯଂ ଵରଂ ଵରେ ଦେଵ ଦେଯଃ ସୋପ୍ଯଵିଚାରିତମ୍
ଅନ୍ୟ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗ, ହେ ଦେବ, ତାହା ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ଦେଯିବି।
ଆବ୍ରହ୍ମସ୍ତଂବପର୍ଯଂତଂ ଯତ୍କିଂଚିଜ୍ଜଂତୁସଂଜ୍ଞିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀ ଅଛି,
ଅସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥଵରେ ଶଂଭୋ ମଣିଶ୍ରଵ ଣଭୂଷଣେ ତର୍ପଣ ପିଂଡଦାନଂ ଚ ଦେଵତାନାଂ ଚ ପୂଜନମ୍ ।। 4.1.26.
ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥରେ, ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ଭୂଷିତ, ଜଳ ଦାନ, ପିଣ୍ଡ ଦାନ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା—
ଗୋଭୂତିଲହିରଣ୍ଯାଶ୍ଵଦୀପାନ୍ନାଂବରଭୂଷଣମ୍
ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା, ଘୋଡ଼ା, ଦୀପ, ଖାଦ୍ୟ, ପୋଶାକ ଓ ଭୂଷଣ—
ଵ୍ରତୋତ୍ସର୍ଗଂ ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ ଲିଂଗାଦି ସ୍ଥାପନଂ ତଥା
ବ୍ରତ ଦାନ, ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା, ଲିଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନା,
ଵିପତ୍ତିଂ ଵିପୁଲାଂ ଚାପି ସଂପତ୍ତିମତିଭଂଗୁରାମ୍
ବଡ଼ ଅପରାଧ, ଅଧିକ କିନ୍ତୁ ଅସ୍ଥିର ସମୃଦ୍ଧି,
ଅନ୍ଯଚ୍ଚାପି ଶୁଭଂ କର୍ମ ଯଦତ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଯୁତମ୍
ଏଠି ଯେଉଁ ସଭଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କରାଯାଏ,
ନୈଃଶ୍ରେଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରିଯୋ ହେତୁସ୍ତଦସ୍ତୁ ଜଗଦୀଶ୍ଵର
ସେସବୁ, ହେ ଜଗତ୍ନାଥ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର କାରଣ ହେଉ।
ତଦିହାକ୍ଷଯତାମେତୁ ତସ୍ଯେଶ ତ୍ଵଦନୁଗ୍ରହାତ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ଏଠାରେ ସେଥିରେ ଅବିନାଶୀତା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।
ଯଦସ୍ତି ଯଦ୍ଭଵିଷ୍ଯଚ୍ଚ ଯଦ୍ଭୂତଂ ଚ ସଦାଶିଵ
ହେ ସଦାଶିବ, ଯେଉଁଠି ଯାହା ଅଛି, ଯାହା ହେବ, ଏବଂ ଯାହା ହୋଇଯାଇଛି,
ଯଥା ସଦାଶିଵ ତ୍ଵତ୍ତୋ ନ କିଂଚିଦଧିକଂ ଶିଵମ୍
ହେ ସଦାଶିବ, ଯେପରି ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଶିବତାରେ କିଛି ଅଧିକ ନାହିଁ,
ଵିନା ସାଂଖ୍ଯେନ ଯୋଗେନ ଵିନା ସ୍ଵାତ୍ମାଵଲୋକନମ୍
ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ବିନା, ନିଜକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ବିନା,
ଶଶକା ମଶକା କୀଟାଃ ପତଂ ଗାସ୍ତୁରଗୋରଗାଃ 4.1.26.
ଖରଗୋଷ, ମାଛି, ପୋକା, ପକ୍ଷୀ, ଘୋଡ଼ା, ସାପ—
ନାମାପି ଗୃହ୍ଣତାଂ କାଶ୍ଯାଃ ସଦୈଵାସ୍ତ୍ଵେନସଃ କ୍ଷଯଃ
ଯେଉଁମାନେ କାଶୀର ନାମ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ସଦା ପରିହାର ହେଉ।
ସଦା କୃତଯୁଗଂ ଚାସ୍ତୁ ସଦାଚାସ୍ତୂତ୍ତରାଯଣମ୍
ସଦା ଧର୍ମଯୁଗ ରହୁ, ସଦା ଉତ୍ତରାୟଣ ରହୁ।
ଯାନି କାନି ପଵିତ୍ରାଣି ଶ୍ରୁତ୍ଯୁକ୍ତାନି ସଦାଶିଵ
ହେ ସଦାଶିବ, ଶ୍ରୁତିରେ ଯେଉଁଠି ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି,
ଚତୁର୍ଣାମପି ଵେଦାନାଂ ପୁଣ୍ଯମଧ୍ଯଯନାଚ୍ଚ ଯତ୍
ଚାରିଟି ବେଦ ପଢିବାରୁ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,
ଅଷ୍ଟାଂଗଯୋଗାଭ୍ଯାସେନ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯମପି ଜାଯତେଃ
ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରୁ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ,
କୃଚ୍ଛ୍ରଚାଂଦ୍ରାଯଣାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ଯଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ସମୁପାର୍ଜ୍ଯତେ
କୠଚ୍ଛ୍ର ଓ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ଭଳି କଠିନ ବ୍ରତରୁ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ସଞ୍ଚିତ ହୁଏ,
ଅନ୍ଯତ୍ର ଯତ୍ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରେଯଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛରଦାଂ ଶତମ୍
ଅନ୍ୟଠାରେ ଯେଉଁ ତପସ୍ୟା କରାଯାଏ, ଯାହା ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ,