ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯଗୁଣୋପେତା ସର୍ଵଜ୍ଞାନମଯୀ ଶୁଭା
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଶୁଭା ।
ସର୍ଵୈକଵଂଦ୍ଯା ସର୍ଵାଦ୍ଯା ସର୍ଵଦା ସର୍ଵସଂକୃତିଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ, ସମସ୍ତର ଆଦି, ସଦା ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ।
ଅଂତର୍ଦଧେ ପରାଖ୍ଯଂ ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମସର୍ଵଂଗମଵ୍ଯଯମ୍ ।। 4.1.26.
ସେ ପରମ ଏବଂ ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମା ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ ।
ଅମୂର୍ତଂ ଯତ୍ପରାଖ୍ଯଂ ଵୈ ତସ୍ଯ ମୂର୍ତିରହଂ ପ୍ରିଯେ
ଯାହାକୁ ପରମ ନିରାକାର ବୋଲାଯାଏ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ମୁଁ ତାହାର ଆକାର ।
ତତସ୍ତଦୈକଲେନାପି ସ୍ଵୈରଂ ଵିହରତାମଯା
ତାହାପରେ, ସେ ସମୟରେ, ମୁଁ ଏକ ମାତ୍ର କ୍ଷଣରେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଘୁରୁଥିବାବେଳେ,
ପ୍ରଧାନଂ ପ୍ରକୃତିଂ ତ୍ଵାଂ ଚ ମାଯାଂ ଗୁଣଵତୀଂ ପରାମ୍
ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରକୃତି ଓ ତୁମେ, ଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାୟା, ଦେଖିଲି।
ଯୁଗପଚ୍ଚ ତ୍ଵଯା ଶକ୍ତ୍ଯା ସାକଂ କାଲସ୍ଵରୂପିଣା
ଏବଂ ସେଇ ସମୟରେ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ କାଳର ରୂପ ସହିତ,
ସା ଶକ୍ତିଃ ପ୍ରକୃତିଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ସ ପୁମାନୀଶ୍ଵରଃ ପରଃ
ସେଇ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକୃତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହି ପରମେଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି ପୁରୁଷ।
ପରମାନଂଦରୂପାଭ୍ଯାଂ ପରମାନଂଦରୂପିଣୀ
ପରମ ଆନନ୍ଦର ଦୁଇଟି ରୂପ ମଧ୍ୟରୁ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପରମ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି।
ମୁନେ ପ୍ରଲଯକାଲେପି ନ ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ କଦାଚନ
ମୁନି, ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ସେ କ୍ଷେତ୍ର କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏନା।
ନ ଯଦା ଭୂମିଵଲଯଂ ନ ଯଦାଽପାଂ ସମୁଦ୍ଭଵଃ
ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ଚକ୍ର ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ଜଳର ଉତ୍ପତ୍ତି ନାହିଁ,
ଇଦଂ ରହସ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ଵେଦ କୋପି ନ କୁଂଭଜ
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କେହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ହେ କୁମ୍ଭଜ।
ଶ୍ରଦ୍ଧାଲଵେ ଵିନୀତାଯ ତ୍ରିକାଲଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁଷେ 4.1.26.
ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ, ବିନୀତ ଓ ତିନି କାଳର ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମାତ୍ର ଜଣାଯାଏ।
ଅଵିମୁକ୍ତଂ ତଦରଭ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରମେତଦୁଦୀର୍ଯତେ
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ 'ଅବିମୁକ୍ତ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
(ପର୍ଯଂକ) ଅଭାଵଃ କଲ୍ପ୍ଯତେ ମୂଢୈର୍ଯଦା ଚ ଶିଵଯୋସ୍ତଯୋଃ
(ପର୍ଯ୍ୟଙ୍କ) ମୂଢ଼ ଲୋକମାନେ ଶିବ ଓ ଶିବାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି।
ଅନାରାଧ୍ଯ ମହେଶାନମନଵାପ୍ଯ ଚ କାଶିକାମ୍
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିନଥିବା ଓ କାଶୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିନଥିବା,
ଅସ୍ଯାନଂଦଵନଂ ନାମ ପୁରା କାରି ପିନାକିନା
ଏହି ଆନନ୍ଦବନ ପୂର୍ବରୁ ପିନାକଧାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
ଆନଂଦକଂଦବୀଜାନାମଂକୁରାଣି ଯତସ୍ତତଃ
କାରଣ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦର ବୀଜରୁ ଅଙ୍କୁର ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ,
ଅଵିମୁକ୍ତମିତି ଖ୍ଯାତମାସୀଦିତ୍ଥଂ ଘଟୋଦ୍ଭଵ
ଏହିପରି, ହେ ଘଟୋଦ୍ଭବ, ଏହା 'ଅବିମୁକ୍ତ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଗଲା।
ପ୍ରାଗାନଂଦଵନେ ତତ୍ର ଶିଵଯୋ ରମମାଣଯୋଃ
ଆନନ୍ଦବନ ପୂର୍ବରୁ, ସେଠାରେ ଶିବ ଓ ଶିବା ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କରୁଥିଲେ,
ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ଯସ୍ତେ ମହାଭାରେ ଆଵାଂ ସ୍ଵଃ ସ୍ଵୈରଚାରିଣୌ
ଯେଉଁଠାରେ ମହାଭାର ରଖାଯାଇଥିଲା, ଆମେ ଦୁହେଁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଆପଣା ଲୋକରେ ବିହାର କରୁଥିଲୁ।
ସ ଏଵ ସର୍ଵଂ କୁରୁତେ ସ ଏଵ ପରିପାତି ଚ
ସେଉଁଠି ସେଉଁଠି ସବୁ କାମ କରନ୍ତି; ସେଉଁଠି ସବୁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଚେତଃସମୁଦ୍ରମାକୁଂଚ୍ଯ ଚିଂତାକଲ୍ଲୋଲଦୋଲିତମ୍ 4.1.26.
ଚେତନାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଏକଠା କରି, ଚିନ୍ତାର ତରଙ୍ଗରେ ଡାଳିଥିବା ମନକୁ ଶାନ୍ତ କଲେ।
ଯସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାତ୍ତିଷ୍ଠାଵଃ ସୁଖମାନଂଦକାନନେ
ଯାହାଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦର ଉଦ୍ୟାନରେ ସୁଖରେ ରହୁଛୁ।
ସଂପ୍ରଧାର୍ଯେତି ସ ଵିଭୁଃ ସର୍ଵତଶ୍ଚିତ୍ସ୍ଵରୂପଯା
ଏଭଳି ଭାବି, ସେ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଠାରେ ଚେତନାର ରୂପରେ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି।
ସଵ୍ଯେ ଵ୍ଯାପାରଯାଂଚକ୍ରେ ଦୃଶମଂଗେ ସୁଧାମୁଚମ୍
ବାମହସ୍ତରେ ସେ ନେତ୍ରକୁ ଚାଲିଲେ, ଯାହା ଦେହର ଅଂଶ ମଧୁର ଅମୃତ ବର୍ଷା କରେ।
ଶାଂତଃ ସତ୍ତ୍ଵଗୁଣୋଦ୍ରିକ୍ତୋ ଗାଂଭୀର୍ଯ ଜିତସାଗରଃ
ଶାନ୍ତ, ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଗଭୀର ଏବଂ ସମୁଦ୍ରକୁ ଜିତିଥିବା।
ଇଂଦ୍ରନୀଲଦ୍ଯୁତିଃଶ୍ରୀମାନ୍ପୁଂଡରୀକୋତ୍ତମେକ୍ଷଣଃ
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣିର ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଶ୍ରୀମୟ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା।
ଲସତ୍ପ୍ରଚଂଡଦୋର୍ଦଂଡ ଯୁଗଲଦ୍ଵଯରାଜିତଃ
ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ପ୍ରବଳ ଦୁଇଟି ବାହୁ ଯୁଗଳରେ ଶୋଭିତ।
ଏକଃ ସର୍ଵଗୁଣାଵାସସ୍ତ୍ଵେକଃ ସର୍ଵକଲାନିଧିଃ
ସେ ଏକାମ୍ବେ ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଆଶ୍ରୟ, ସମସ୍ତ କଳାର ନିଧି।